1971
12 Juni : De socialistische minister van Justitie Alfons Vranckx besluit op 12 juni 1971 tot de oprichting van een 'Bestuur van de Criminele Informatie bij het ministerie van Justitie'. Dit maakt hij op die dag bekend op een persconferentie. Op dat moment zullen weinigen vermoed hebben dat hiermee de basis gelegd werd van het grootste Belgisch politieschandaal van de eeuw. Voor Vranckx en zijn entourage zag het KB en wat erop moest volgen er nochtans bijzonder veelbelovend uit. De op buitenlandse leest geschoeide nieuwe politiedienst, bij een ruimer publiek gekend onder het Franstalig letterwoord BIC, kwam er na een jarenlange kruistocht waarbij Vranckx zich ontpopte als een moraalridder die de mond vol had van het bederf van de jeugd, de plaag van de toenemende handel in verdovende middelen, de strijd tegen de pornografie en de oorlog tegen de georganiseerde misdaad.
1972
21 Januari : Paul Vanden Boeynants wordt minister van Landsverdediging. In 1972 lanceerde Vanden Boeynants ook zijn inmiddels berucht geworden plan tot hervormingen van het Belgisch leger. Deze hervormingen kaderden in wat in die kringen 'de alles omvattende strijd tegen de binnenlandse subversie' werd genoemd. Het project werd berucht als het 'Plan VDB'.
14 Juni : Het CEPIC wordt door het directiecomité van het PSC als een volwaardig onderdeel van de partij erkend. Paul Vanden Boeynants staat in 1972 samen met de societyfiguren Paul Vankerkhoven, baron Benoît de Bonvoisin, Edmond Nerincx, ridder Jean Breydel en André Saint-Rémy aan de wieg van het Centre Politique des Indépendants et Cadres Chrétiens.
28 November : Na de overval van 'Zwarte September' op Israëlische sportlieden tijdens de Olympische Spelen van München zette de regering Eyskens-Cools op 28 november 1972 het licht op groen voor de oprichting van het Speciaal Interventie Esquadron, in de volksmond beter bekend als groep Dyane. De groep Dyane wordt door de Franse kapitein Barril beschouwt als een van de beste anti-terreurkorpsen ter wereld.
1973
1 Mei : Robert Bernaert werd, nadat hij van 1971 tot 1973 kabinetsmedewerker was geworden van Paul Vanden Boeynants op Landsverdediging, op 1 mei 1973 hoger directeur van de operaties van de rijkswacht. Op 1 oktober 1975 werd Bernaert benoemd tot inspecteur-generaal van de rijkswacht, een functie waarin hij achtereenvolgens de graad bekleedde van generaal-majoor en, vanaf 26 september 1978, van luitenant-generaal. Als inspecteur-generaal zit Bernaert op een sleutelpositie, via hem verloopt de enige controle die de regering heeft op de rijkswacht.
14 Augustus : Op 14 augustus 1973 werd door een gericht perslek definitief het waanzinnige plan gekelderd om een militaire staatsgreep te plegen in ons land en de parlementaire democratie te vervangen door een rechts kolonelsregime naar Grieks model. De complotteurs beschikten over geld, wapens, politieke connecties en de vereiste expertise om hun plan te kunnen uitvoeren. Een 'hoge personaliteit', wellicht toenmalig PSC-minister van Defensie Paul Vanden Boeynants, destijds het boegbeeld van de gespierde rechterzijde, weigerde echter op het cruciale moment de leiding van de operatie op zich te nemen, waarna het plan als een mislukte soufflé ineenzakte.
1974
April : In april 1974, in volle Anjerrevolutie, doet het Portugese leger in Lissabon een inval in de kantoren van Aginter Press, een op het eerste gezicht onschuldig persagentschap maar in werkelijkheid een bijhuis van de Portugese geheime dienst PIDE.
1975
19 Juli : Op 19 juli 1975 werden de betrekkingen tussen het in het voorjaar van 1975 opgerichte Forces Nouvelles en het Front de la Jeunesse als volgt vastgelegd: 'De verantwoordelijken van het Front de la Jeunesse worden lid van Forces Nouvelles. Integratie op kantonnaal en provinciaal vlak. De andere leden van FJ zijn niet noodzakelijk lid van FN, maar kunnen het zijn. Het Front de la Jeunesse behoudt haar autonomie op haar terrein, de actie. De verschillen moeten behouden blijven.'
23 November : Het eerste congres van Forces Nouvelles had plaats op 23 november 1975 in de zetel van de CEPIC aan de Belliardstraat 39 in Brussel. Rond dezelfde tijd bracht Lecerf samen met Francis Dossogne in het familiekasteel van de Bonvoisin in Maizeret een reeks fascistische politieke leiders bijeen. Op die bijeenkomst van de zogenaamde Eurodroite waren Italianen van de MSI, Fransen van de Parti des Forces Nouvelles, Britten van het National Front en Spanjaarden aanwezig om hun onderlinge samenwerking te bespreken. Volgens Albert Lambert was ook Benoît de Bonvoisin die dag aanwezig in het kasteel, als discrete gastheer.
13 December : Op 13 december 1975, hield ook de CEPIC zelf zijn eerste nationale congres, maar dan in Luik. Beide congressen wilden op hun manier de politieke uitdrukking zijn van de zwijgende meerderheid, die zich eindelijk organiseert. De Bonoivsin was betrokken bij beiden.
1976
21 Maart : In de jaren die voorafgaan aan de explosie van geweld en aanslagen die de jaren '70 in Italië zal kenmerken, kent de militaire basis in Capo Marrargiu, niet ver van Alghero op Sardinië, een eigenaardig komen en gaan. De oorsprong van deze basis wordt onthuld in een dossier van het weekblad L'Europe in maart 1976 en is hoogst interessant.
2 Juni : Het weekblad Spécial dat doorgaans zeer goed geïnformeerd was over de Brusselse politieke kringen, schreef, lang voor de Staatsveiligheid het aan de grote klok hing en zonder tegengesproken te worden, op 2 juni 1976: 'Vanden Boeynants wil Benoît de Bonvoisin niet op zijn kabinet, omdat de baron heen en weer loopt tussen de kantoren van het extreem-rechtse blad Nouvelle Europe Magazine en Vanden Boeynants onder het voorwendsel van de uitbouw van het CEPIC.'
14 Juni : Op 14 juni 1976 sloot het Belgisch consortium Eurosystem onder leiding van de Belgische holding De Generale Maatschappij, met de steun van de regering Tindemans, een contract van 36 miljard 257 miljoen en 829 duizend frank met de Nationale Wacht van Saoedi-Arabië. Het contract beoogde de bouw van een gigantisch ziekenhuiscomplex in Riad. Deze Nationale Wacht, een leger van 30.000 soldaten, moest de olievelden tegen elke dreiging beschermen. En vermist op dat moment het Midden-Oosten een kruitvat was. Dit leger werd opgeleid door de Amerikanen, zij wilden dat deze Saoedische elitetroepen voldeden aan de Navo-normen. Daarom moest de Nationale Wacht gemoderniseerd worden.
10 Juli : In Albano, in de buurt van Rome, komen in september 1975 de belangrijkste leiders van de verschillende terroristische organisaties in Italië samen. Ze zijn er om een plan voor coördinatie en een stapsgewijze fusie te bespreken. Die terroristische organisaties gingen eind jaren '60 al op 'stage' naar het Griekenland van de kolonels en onderhielden nauwe banden met de Portugese PIDE, Aginter Press en met de politieke politie van het Franco-regime in Spanje. Tijdens een tweede vergadering in Nice werd dit fusieplan verder uitgewerkt. De moord op rechter Vittorio Occorsio op 10 juli 1976 wordt als een van de eerste resultaten van dit coördinatieproces beschouwd.
22 Oktober : Adjudant-chef Tratsaert van de Info-sectie van de Brusselse BOB schrijft een rapport over Groep G, de rijkswachtafdeling van het Front de la Jeunesse.
1978
1978 : De correctionele rechtbank van Brussel veroordeelt de zesentwintigjarige Patrick Haemers tot drie jaar cel wegens een groepsverkrachting van een vrouw aan de Mellaertsvijver in Sint-Pieters-Woluwe. In totaal zit hij veertien maanden uit.
16 Maart : Op 16 maart 1978 ontvoeren de Rode Brigades de christen-democratische voorman en ex-premier Aldo Moro. Tijdens de ontvoering vermoorden ze zijn chauffeur en vier van zijn lijfwachten. Aldo Moro leidde in 1964 een centrum-linkse regering die zwaar in moeilijkheden kwam door geruchten over een mogelijke staatsgreep. Later bleek dat het toch meer dan geruchten waren. Na 55 dagen werd Aldo Moro vermoord, zijn lijk werd gedropt tussen de Via delle Botteghe Oscure en de Piazza Gesu in Rome. In de eerste is de zetel van de PCI, de Italiaanse socialisten en in de tweede die van de DC, de christen-democraten.
14 April : Op 14 april schrijft de minister van Nationale Opvoeding Joseph Michel een aanbevelingsbrief gericht aan directeur J. Herreman van de dienst Individuele Gevallen van het ministerie van Justitie. De minister wenst zijn invloed aan te wenden opdat de genaamde Nihoul zo snel mogelijk wordt vrijgelaten.
'Mijnheer de directeur. Ik werd gecontacteerd door Mijnheer Michel Nihoul die thans een straf uitzit in de gevangenis van Sint-Gillis. Wilt u zo de vriendelijkheid hebben om dit verzoek met welwillendheid te onderzoeken en er het gevolg aan te geven dat u het verstandigst lijkt? Ik meen te weten dat Mijnheer Nihoul in deze situatie terecht kwam door een opeenvolging van jammerlijke omstandigheden, ten gevolge van de lichtzinnigheid van zijn echtgenote, en dat hij geenszins de mentaliteit heeft van een vervalser.'
21 Oktober : Bij een huiszoeking bij Francis Dossogne vond de politie foto's van een kamp dat te Ster was gehouden op 21 en 22 oktober 1978. Op de foto's ziet men een militie in uniform, die zich oefent met lange stokken en die de vlag, een zwarte vlag met een wit keltisch kruis, groet. Onder de hoofdrolspelers kon het parket Béatrice Bosquet, Jean-Marie Claus, Daniel Leskens, Jean-Marie Simar, Michel Verstuyft en Gaston Dossogne identificeren.
12 December : Op 12 december 1978 werd aangebeld bij de Tsjechoslovaakse voetbaltrainer Jozef Vacenovsky te Lokeren. De deur van het appartementsgebouw werd geopend en twee mannen met een geweer stormden de trap op. Toen de verraste trainer hen zag, sprong hij zijn appartement terug binnen en gooide de deur achter zich dicht. Weinige ogenblikken later werden vier kogels afgevuurd die de deur doorboorden. Vacenovsky, die zich naast de deur bevond, kon van geluk spreken. Hij was slechts lichtjes gewond door wegspringende splinters.
1979
21 Februari : Lydia Montaricourt wordt op 21 februari aangehouden door de zedenbrigade van de BOB van Brussel. Ze wordt op 2 mei 1979 opgesloten in de gevangenis van Vorst op verdenking van het exploiteren, sinds april 1979, van een netwerk van callgirls. Het Duitse Bundeskriminalamt had een onderzoek naar deze dame gevraagd. Immers, na het verdachte overlijden van een prostituee in München bleek dat de eigenares van het appartement waarin de overledene actief was, Lydia Montaricourt uit België was.
7 Maart : Maud Sarr legt verklaringen af op 7 maart 1979, in een proces-verbaal van de zedenbrigade van de BOB van Brussel onder het nummer 1982. Zij bevestigt de verklaringen van Lydia Montaricourt.
10 Mei : In de lente van 1979 werden in Antwerpen een reeks Turkse cafés met geweren beschoten en met brandbommen bewerkt. Dit was onder meer het geval op 10 mei 1979. Toen werd gepoogd een café aan de Brederodestraat in brand te steken. Drie VMO-aanhangers werden ingerekend. De gewezen Hell's Angel Roland Guelinckx, vroeger reeds betrokken bij een overval op een bejaarde winkelierster te Hingene, Jan Van Cauter, handelaar in elektrische artikelen te Beveren-Waas en Walter Celis uit Borgerhout. De drie hadden eerst wat gepintelierd in het café Odal van VMO-leider Eriksson.
25 Juni : Op 25 juni, omstreeks 8u30, is de Amerikaanse generaal Haig op weg van zijn residentie in Château Gendebien te Bergen naar zijn kantoor bij de Shape in Casteau. Tegenover de cementfabriek van Obourg explodeert een bom vlakbij zijn auto. Ze wordt met afstandsbediening tot ontploffing gebracht. De auto van de generaal wordt slechts licht beschadigd en hij zelf is ongedeerd.
5 Juli : Op 5 juli eist het RAF-commando 'Andreas Baader' op zijn beurt de verantwoordelijkheid voor de aanslag op. Het commando geeft een aantal concrete details om de opeising kracht bij te zetten. Het zegt dat 'het een tunnel van ongeveer 1m80 heeft gegraven onder het wegdek ter hoogte van een brug, op de route tussen de residentie van Haig en het hoofdkwartier van de Shape'.
3 Augustus : In De Standaard van 3 augustus schrijft Louis Lentdecker over het proces van Lydia Montaricourt: 'Hoezeer sommige thans tekeer gaan om het bestaan van Tunia te loochenen, het is een feit dat zij op de personeelslijst van Eurosystem voorkwam, dat zij als lid van het kader betaald werd en zeker was van RSZ en pensioen. Zij was door de firma officieel als personeelslid aangediend en wie terzake twijfel koestert kan inzage vragen van een veelbetekenend dossier dat nu, zonder dat iemand precies weet waarom, discreet werd afgesloten.'
30 Augustus : Josianne Jeunniau bekent het hele verhaal over de sexfuiven aan Pinon, aan de rand van het meer van Genval op 30 augustus 1979. Dankzij de tussenkomst van privé-detective Bob Louvigny slaagt Pinon erin het gesprek op band op te nemen. Louvigny had zich verdoken opgestelt achter een boom, op ongeveer vier meter van het echtpaar. Zijn aanwezigheid werd uiteindelijk ook vastgesteld door Jeunniau.
5 September : Toen politiecommissaris Louis De Meyer van Machelen tegen het einde van de namiddag van woensdag 5 september 1979 proces-verbaal 1256 signeerde, kon hij niet beseffen dat hij de eerste bijdrage had geleverd tot een gerechtelijk dossier dat later in de media als dat van de Roze Baletten zou worden bestempeld. Eerder die dag was de commissaris gealarmeerd door de dienstdoende directeur van het plaatselijke Holiday Inn-hotel, een Nederlander, Gerrit Frijling. Want in de kamer op de vierde verdieping had het hotelpersoneel het lijk van een vrouw gevonden.
9 September : Korte tijd na het op band opgenomen gesprek tussen Pinon en zijn ex-vrouw Josianne Jeuniau, op 9 september 1979, wordt de woning van dokter Pinon bezocht door inbrekers, die het hele huis doorzoeken, maar geen belangstelling hebben voor geld of waardevolle voorwerpen. Er wordt niets gestolen. Een maand later wordt het Psychiatrisch Centrum in Etterbeek eveneens door inbrekers doorzocht. Voor Pinon is het duidelijk, de inbrekers zijn op zoek naar de tape met bekentenissen van zijn echtgenote.
15 Oktober : Paul Vanden Boeynants neemt gehaast ontslag als minister van Landsverdediging en stopt eveneens als voorzitter van het CEPIC. Dit om voorzitter te worden van de Waalse Christen Democraten, het PSC.