Bende van Nijvel

Het proces tegen de Borains

18 Januari 1988

In Bergen begint voor het hof van Assisen het beruchte proces tegen de 'Borains', slechts vijf bende-feiten waren in de aanklacht tegen hen gehandhaafd. Na drie dagen werd het proces al onderbroken. Tijdens het proces kwam er heel wat aan het licht in verband met het onderzoek dat Deprêtre voerde in Nijvel. Volgens de Procureur des Konings van Nijvel waren de Borains, en niemand anders, de doders van Waals Brabant. Volgens Deprêtre waren het gewoon een stel vulgaire roofovervallers. Rechbankvoorzitter Verveecke was in alle staten. Verwijzend naar de nazi-concentratiekampen, riep hij uit: 'Dit is Nacht und Nebel.' Uiteindelijk werden de Borains vrijgesproken van de Bende-overvallen.

De Borains waren de Bende niet. En met die uitspraak werd de procureur uit Nijvel op zijn plaats gezet. Maar het kwaad was toen al geschied. Het proces van de Borains was puur bedrog. Ze moesten zich verantwoorden voor een vijftal feiten uit 1983. De andere feiten, onder andere de drie bloedige overvallen uit 1985, kwamen op het proces niet ter sprake. Ook al waren er voldoende bewijzen die aantoonde dat de twee reeksen van aanslagen met elkaar te maken hadden. Onder andere de vondst in 1986, voor de start van het proces, van wapens in het kanaal van Brussel-Charleroi, toonde aan dat de feiten van 1983 en 1985 met elkaar te maken hadden.

21 Januari 1988

Onderzoeksrechter Jean-Marie Schlicker verklaart op het proces tegen de Borains dat een wapen van ex-rijkswachter Madani Bouhouche is gebruikt door de Bende van Nijvel. Rechtbankvoorzitter Verveecke laat het proces stilleggen.

De uitspraak : 29 April 1988

Op 29 april valt de uitspraak in het proces tegen de Borains. De assisenjury vindt de beklaagden niet schuldig aan de hen ten laste gelegde Bende-feiten. Het onderzoek naar de Bende van Nijvel begint terug bij af.

Forum » Bespreek het proces

Meer » Bouhouche & Beijer | Onderzoek Nijvel | Bewijsstukken | Jean-Paul Dumont

Het proces Josiane Debruyn

De mysteries rond de vrouw uit de Borinage

Toen de Borains, een half dozijn marginale pseudo-criminelen uit de Borinage, in 1988 voor een aantal Bende-overvallen voor het Hof van Assisen van Bergen moesten verschijnen, had Jean-Paul Dumont geen enkele Borain als cliënt. Een probleem, want dat betekende dat hij geen toegang had tot het gerechtelijke dossier over de Bende van Nijvel. Josiane Debruyn, één van de beschuldigden, werd toen verdedigd door meester Françoise Delplancq. De dag dat het proces begon, kwam Debruyn om totaal onduidelijke redenen niet opdagen. De rechter besliste haar een apart proces te geven. Bij dat 'eigen proces' was ze wel op tijd. En haar advocaat was niet meer meester Delplancq, maar Jean-Paul Dumont.

En Debruyn was zichzelf niet meer: ze was helemaal 'gerestyled', verkoopbaar gemaakt door haar nieuwe advocaat, Hij had haar zelfs een aantal weken in een motel in de buurt van Brussel ondergebracht, waar hij haar psychologisch op het proces had voorbereid. Dumont had de kosten voor dat motel zelf betaald. Waarom stak Dumont geld in een vrouw die zelf geen rooie duit had, en die zelfs geen honderdste van het doorsnee-ereloon van een advocaat als Dumont - dat meestal in de vele miljoenen loopt - kon ophoesten? Geef toe, een advocaat die geld gééft, het is weer eens wat ander ...

Misschien ligt de reden in de rol die Josiane Debruyn in de Borains-saga speelde. De onvoorspelbare Debruyn was een sleutelfiguur. Zij had het wapen van Michel Cocu, de zogezegde baas van de Borains, naar de rijkswacht gebracht. Op basis van dat wapen concludeerde het parket van Nijvel dat de Borains een onderdeel van de Bende van Nijvel waren, want het wapen zou zijn gebruikt bij een aantal Bende-overvallen. Dat wapen was het enige tastbare bewijs dat het Belgische gerecht tegen de Borains had. En toen een aantal ballistische onderzoeken duidelijk maakte dat het wapen van de Borains zo goed als zeker niét bij die overvallen was gebruikt, wankelde de stelling van het parket van Nijvel.

Eerst probeerde men nog het ballistische onderzoek van het gerenommeerde Duitse Bundeskriminalamt weg te moffelen, maar uiteindelijk lekte het toch uit. Het schandaal was groot, en de Borains werden vrijgesproken. Vermoedelijk was het wapen een onderdeel van een gruwelijke machinatie die was opgezet om de Borains als de Bende van Nijvel te laten veroordelen. Maar dat betekent dat Josiane Debruyn - al dan niet bewust - een rol heeft gespeeld in die machinatie, want zij had het wapen dat de Borains de das omdeed, naar de rijkswacht van Bergen gebracht, waar heel toevallig Christian Amory werkte, een lid van de criminele groep rond ex-rijkswachter Madani Bouhouche. Hebben ook deze keer geheime opdrachtgevers advocaat Dumont vergoed voor het vele werk en geld dat hij in Josiane Debruyn heeft gestoken? Wilde men dat Debruyn tijdens het proces in het gareel zou lopen? Vragen die onbeantwoord blijven.

Bron » Humo Forum » Bespreek het proces

Meer » Bouhouche & Beijer | Jean-Paul Dumont