1

Op 16 oktober 1982 komt een jongeman per fiets vanuit Waterloo in het Zoniënwoud gereden. Op het kruispunt van de Sanatoriumdreef met de Sainte-Corneilledreef [Google Maps] ontdekt hij vreemde rommel die werd achtergelaten door de Bende van Nijvel. Tussen de rommel bevindt zich een exemplaar van de Spaanse krant El Pais (datum krant onbekend) (*). In de krant staat een artikel over de Italiaanse neofascist Stefano Della Chiaie. Een dwaalspoor of kwam één van de daders uit Spanje?

(*) Iemand met een goede kennis van het Spaans en veel vrije tijd kan de krant (of het artikel) misschien terugvinden in het online archief van El Pais » elpais.com/archivo/

Hieronder achtergrondinformatie over de krant. Twee zaken vallen op: El Pais wordt in het buitenland gezien als de referentiekrant bij uitstek (was dat in de jaren '80 ook al het geval?) en de krant heeft een centrum-linkse koers en neemt in ethische kwesties een progressieve houding.

El País (Nederlands Het Land) is een Spaans ochtendblad dat uitgegeven wordt in Madrid en een nationale en internationale reikwijdte heeft. El País heeft van alle Spaanse nieuwsbladen de grootste oplage en het grootste aantal lezers. Het wordt in het buitenland gezien als de referentiekrant bij uitstek en is de tweede krant van het land na de sportkrant Marca. De krant volgt een centrum-linkse koers en neemt in ethische kwesties een progressieve houding aan. El País is eigendom van het mediabedrijf PRISA.

Geschiedenis

El País is opgericht door José Ortega Spottorno en verschijnt voor het eerst op 4 mei 1976, vijf maanden na de dood van Franco, in het begin van de Spaanse democratische overgang. Als felle voorstander van de democratisering en sociale hervormingen steekt het blad behoorlijk af bij de bestaande bladen, die zich nog van het stempel van de franquistische dictatuur aan het ontdoen zijn en wordt zo al vrij snel een symbool van het nieuwe Spanje.

Dit imago wordt nog versterkt tijdens de mislukte staatsgreep op 23 februari 1981. Terwijl in het parlement de parlementsleden en de regering gegijzeld worden door een aantal militairen en tanks door de straten van Valencia rijden, komt El País, nog voor de televisietoespraak van de koning, die aan de staatsgreep een einde zou maken, met een extra editie waarin het Spaanse volk opgeroepen wordt de straat op te gaan ter verdediging van de democratie.

Redactionele stukken uit de begintijd getuigen van de wil een pluralistische krant te zijn. In die jaren neemt het blad de Franse krant Le Monde als voorbeeld, qua stijl en opmaak. Het ontwikkelt een sterke journalistieke ethiek, met een defensor del lector, een soort interne ombudsman, een gedragscode voor journalisten; ook publiceert het een stijlgids voor geschreven Spaans.

In 2007 voert de krant voor het eerst in zijn bestaan structurele veranderingen door. De opmaak en het logo veranderen; ook spreekt men de ambitie uit wereldwijd de belangrijkste Spaanstalige krant te willen worden. Een van de middelen om dit te bereiken is de integratie in 2009 van de redacties van de papieren en de interneteditie.

Inhoud

El País valt op door zijn soberheid. De pagina's zijn opgemaakt uit vijf netjes geordende kolommen, waarin foto's en andere grafische elementen een secundaire rol spelen.

De krant geldt als centrum-links, zonder zich aan één politieke partij te binden. Over het corruptieschandaal rond de voormalige premier Felipe González en ook het beleid van Zapatero werd kritisch bericht gegeven. Daarnaast is de krant uitgesproken pro-Europees en heeft hij ook meerdere keren zijn steun betuigd aan koning Juan Carlos voor wat die voor de democratie in Spanje heeft betekend.

Vergeleken met andere Spaanse kranten ruimt El País veel plaats in voor internationaal, cultureel en economisch nieuws. Verschillende supplementen komen met de krant mee: Futuro (over wetenschap), Ciberpaís (over computers en elektronica), The New York Times (met vertaalde artikelen uit die krant), EP3 (jeugdsupplement), Ocio (vrije tijd), Babelia (over literatuur), El Viajero ('De reiziger') en Negocios (financieel-economisch supplement). Verder komt er op zondag een magazine met de krant mee: El País Semanal.

Naast het hoofdkantoor in Madrid heeft El País ook kantoren in andere belangrijke Spaanse steden (Barcelona, de eerste regionale editie sinds 1982, Sevilla, Valencia, Bilbao en Santiago de Compostella), van waaruit lokale edities van de krant worden gemaakt.

Bereik

Een internationale krant

De wens een wereldwijde krant te worden staat duidelijk in de ondertitel van de krant: El periódico global en español (Nederlands: 'De wereldwijde krant in het Spaans'). Naast de Spaanse editie brengt de krant ook een 'globale' editie uit, die wordt gedrukt en gedistribueerd in Zuid-Amerika

El País wordt in het buitenland ook gezien als belangrijkste referent binnen de Spaanse pers: wanneer buitenlandse kranten nieuws uit Spanje publiceren, zullen zij vaak artikelen van El País aankopen en vertalen. Verder werkt El País actief samen met Le Monde en The New York Times. In samenwerking met The New York Times brengt het een supplement uit met Spaanse vertalingen van artikelen uit die krant. De International New York Times (eerder The International Herald Tribune) bevat in zijn Spaanse editie op zijn beurt een bijlage met Engelstalige uittreksels van artikelen uit El País.

Onderscheidingen

1986: Four Freedoms Award voor de vrijheid van meningsuiting

Bron: Wikipedia | 2017

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Dit is vermoedelijk het artikel » elpais.com

Capturado en Bolivia un terrorista italiano de extrema derecha y trasladado herido a Roma - Italiaanse extreem-rechtse terrorist opgepakt in Bolivia en gewond overgebracht naar Rome

Het artikel gaat hoofdzakelijk over Pierluigi Pagliai die werd opgepakt in Bolivia en uitgeleverd aan Italië omdat hij ervan verdacht werd de persoon te zijn die de bommen geplaatst heeft in het treinstation van Bologna op 2 augustus 1980 waarbij 85 mensen om het leven kwamen. Delle Chiaie komt ter sprake als de opdrachtgever en chef van Pierluigi Pagliai.

Indien gewenst, kan ik het artikel vertalen.

El País was in de jaren 80 al een toonaangevende krant. De krant werd bijvoorbeeld gebruikt in cursussen Spaans in Vlaamse universiteiten  (verplichte lectuur) omwille van de kwaliteitsreputatie.

3

Interessante vondst, bedankt. Indien het over dit artikel gaat, gaat het over de krant van 13 oktober 1982 en weten we dus dat de rommel werd achtergelaten tussen 13 en 16 oktober.

Ik denk niet dat een vertaling nodig is vermits ik een gelijkaardig artikel heb teruggevonden op de site van The New York Times:

Suspect in Bologna Bombing of 1980 is returned to Italy

A right-wing extremist suspected of participating in the 1980 bombing of the Bologna railroad station, in which 85 people were killed, was brought here today from Bolivia.

Pierluigi Pagliai, 28 years old, was seriously wounded during his capture by Bolivian police and taken unconscious from the jetliner that brought him here. He was sped toward Rome by an ambulance escorted by many police cars.

Doctors at San Camillo Hospital announced that he was in a coma. To avoid the long process of extradition, the suspected terrorist was ordered expelled by the Government of President Hernan Siles Zuazo, which took office Sunday. The suspect had apparently enjoyed the protection of the previous military regime.

The Interior Ministry announced that it had requisitioned the Alitalia DC-10 and dispatched it to Bolivia with an undisclosed number of secret service officials and police aboard. Suspect's Legs Paralyzed

The ministry communique this afternoon ended a period of mystery and speculation over the nature of the airliner's mission. Early reports from La Paz suggested that the plane might have been hijacked on a flight from Rio de Janeiro. It apparently landed in La Paz Sunday on the pretext of technical difficulties.

The plane next proceeded to Santa Cruz, southeast of the capital, where the suspect had been captured. From there, the plane returned to La Paz, where it remained throughout Monday. The delay may have been necessitated by the gravity of Mr. Pagliai's injuries.

Police sources reported that the suspect had suffered back and neck injuries and his legs were paralyzed. Two Bolivian physicians accompanied him and administered oxygen throughout the flight. On its flight here, the plane stopped in San Juan, P.I., to refuel.

The Interior Ministry announced that the new Government in La Paz had agreed to expel two suspects in the Bologna blast but the other, Stefano Delle Chiaie, had managed to flee from the country. Arrest warrants were also issued last month for three other suspects: Maurizio Giorgi, Olivier Danet, a Frenchman, and Joachim Fiebelcorn, a West German. Only Mr. Giorgi has been detained. Son of a Wealthy Family

Mr. Pagliai, son of a wealthy Milan family, spent his student days in close association with right-wing extremist groups and was first sentenced, in absentia, for participation in the bombing of a mass meeting in the northern town of Brescia, in which 8 people were killed and 102 were injured. The conviction was later overturned.

Italian police believe that Mr. Pagliai, known as ''puttino,'' or babyface, found refuge in Bolivia and Argentina not long after his 1976 indictment and remained in close contact there with Mr. Delle Chiaie, founder of the ''national vanguard'' terrorist group.

He is believed to have been commissioned by the older man to stage the Bologna massacre, either directly or with Mr. Giorgi as an intermediary. Mr. Pagliai is said to have recruited the German and French suspects. Mr. Danet is under arrest in France, and Mr. Fiebelcorn, who surrendered to German police, was freed on bail.

Bron: The New York Times | 13 oktober 1982

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube
Ben wrote:

Interessante vondst, bedankt. Indien het over dit artikel gaat, gaat het over de krant van 13 oktober 1982 en weten we dus dat de rommel werd achtergelaten tussen 13 en 16 oktober.

Ook Hilde Geens heeft het over een vondst twee weken na de feiten in Waver.

Twee weken (!) na de roofmoord vond een jongen die door het Zoniënwoud fietste een dump van sleutelbossen, glasscherven, frisdrankflesjes en blikken, bankkaarten en wapenonderdelen. Hij viste de bankkaarten eruit en nam ze mee naar huis. Zijn moeder stuurde ze naar de Generale Bankmaatschappij, die de politie waarschuwde. Het waren de kaarten van wapenhandelaar Dekaise en van één van diens gewonde klanten.