21 (edited by Ruf Nachtergaele 25-08-2010 20:38)

Aansluitend bij wat Swan schrijft; zie ook een aantal gegevens op dutrouxdossier.aceboard.com. Daaruit blijkt dat reeds in 2002 sprake was over de publicatie van die 1300 pagina's synthesegegevens van het Dutroux-onderzoek.

Share

Op 6 juni 2015 stond er een interview met Bourlet in De Morgen (vertaling Sudpresse). Volgens mij staat het hier nog niet op de site:

Bourlet: "In de kooi van Dutroux werd DNA van een onbekende teruggevonden"

Michel Bourlet was procureur toen de zaak-Dutroux in 1995 in volle hevigheid losbarstte. Nu, twintig jaar later, laat Sudpresse hem opnieuw aan het woord. En zijn herinneringen blijken meer dan levend. "In de kooi van Dutroux is het DNA van een onbekende teruggevonden", klinkt het. Een kort fragment uit het interview.

Hoe kijkt u na al die jaren op die zaak terug?

"Het verbaast me dat er nog altijd zo veel belangstelling voor is. Ik vind het echter nog te vroeg om definitieve conclusies te trekken. De heftige emoties van toen zijn nog altijd niet weg, dat zag je toen Michelle Martin vrijgelaten werd. Of we deze zaak goed aangepakt hebben? Dat antwoord kan pas binnen tientallen jaren echt gegeven worden."

Denkt u dat nog niet alles aan het licht gekomen is?

"Ik vind het vreemd dat telkens dezelfde verhaaltjes opgedist worden, terwijl er nog werk op de plank ligt. Er zijn nog enkele pertinente vragen die onbeantwoord blijven. Ik ben in 2009 op pensioen gegaan, maar voor mij blijft dit een lopend onderzoek. Ik had nochtans graag de deur achter me dichtgetrokken."

Over welke deur heeft u het dan?

Op de muur van de kooi van Dutroux zijn er DNA-sporen van een onbekende persoon teruggevonden, vermengd bovendien met die van de kleine Julie. Het onderzoek leidde naar iemand uit het milieu van de koppelarij, hij wordt in verband gebracht met verschillende bars in Charleroi en een in Blankenberge. Onderzoek van zijn DNA had uitsluitsel kunnen brengen, dat kost nochtans niet veel."

Waarom is dat onderzoek dan niet gebeurd?

"Na mijn pensioen werd dat dossier geklasseerd, zonder dat bijkomend onderzoek nodig bleek. Het DNA van die onbekende persoon is wel nog altijd bewaard. Misschien zal een nieuw onderzoek ooit duidelijkheid brengen, maar ik blijf op mijn honger zitten."

Voor het eerst deden ook speurders André Collin en Alain Wilvers hun verhaal, zij zijn de mannen die Laetitia Delhez en Sabine Dardenne uit hun kooi wisten te bevrijden. En dat leverde het bovenstaande gedenkwaardige beeld op.

Wilvers herinnert zich nog het eerste verhoor van Martin. "Ze had het lastig, want we hadden haar dochter afgepakt. Ze weende. Ik heb pas later vernomen dat tijdens haar eerste arrestatie hetzelfde gebeurd is met haar zoon. Ze dreigden er zelfs mee om hem niet meer terug te geven als ze niet zou praten." Toch bleef Martin ontkennen dat haar man iets te maken had met de ontvoering in Bertrix. "Pas nadat ze langs de raadkamer gepasseerd was, is ze naar me toegekomen en heeft ze gezegd: 'Ik heb gelogen. Die dag is Lelièvre naar Bertrix gegaan met Dutroux'."

De vreugde na die bekentenis maakte echter snel plaats voor intens verdriet. "Lelièvre had het snel over An en Eefje. En dan werden de lichamen van Julie en Mélissa ontdekt. Het was een rollercoaster van emoties voor ons. Enkel door er over te praten, krijg ik alweer kippenvel", besluit Wilvers.

Collin is intussen al negen jaar op pensioen, maar vergeten kan hij deze zaak nooit. Hij neemt het justitie ook niet kwalijk dat Martin vrijgelaten werd. "Honderden mensen worden in dezelfde omstandigheden vrijgelaten. Het enige verschil is dat bij deze zaak de media er bovenop zaten."

Bron: De Morgen

Share

23

Bar in Blankenberge... Brasil?

Share

Het zal inderdaad wel om Marcel M. gaan. Het is opmerkelijk hoe zijn rol in het dossier nooit volledig uitgeklaard is. Misschien weet hij te veel over andere zaken die niet aan het licht mogen komen.

Share

Nieuwsblad - Interview Paul Marchal (17-02-2004)

In januari 2002 vraagt Marchal voor de raadkamer, tevergeefs, de doorverwijzing naar assisen van maar liefst zeventien personen die in het onderzoek genoemd worden. Onder hen Marcel M., toenmalig uitbater van hotel Brasil in Blankenberge. De slager die naast dat hotel gevestigd is, beweert dat hij de avond van de ontvoering van An en Eefje Dutroux met de meisjes in dat hotel heeft zien binnengaan.

In augustus 2001 laat zijn echtgenote Betty plots van zich horen met haar getuigenis in een reportage op BBC-World. Ze laakt onder meer het feit dat er stukken uit het dossier verdwenen zijn en zelfs sommige getuigen in bizarre omstandigheden gestorven zijn.

Share

Als je het spoor van Marcel M. verder onderzoekt dan kom je al snel uit bij een mysterieuze boerderij in Brugge - waar onder meer Dutroux en Nihoul wel eens passeerden volgens een getuige/informant - en Pierre Becker. De kans is groot dat Marcel M. en Becker deel uitmaken van een groot netwerk van mensenhandel en/of pedofilie.

Als je dus met een DNA-staal kan bewijzen dat Marcel M. ooit in de kooi van Dutroux is geweest, dan ben je als onderzoeker verplicht om je te verdiepen in de achtergrond van Marcel M. en dus ook dat groot netwerk waar hij deel van uitmaakt. En dat laatste is wat men koste wat het kost wil vermijden, omdat er waarschijnlijk ook wel weer enkele prominenten aan dat netwerk gelinkt kunnen worden.

Men heeft er vanaf dag 1 alles aan gedaan om Dutroux voor te stellen als een gek die zo goed als alleen handelde. Onder meer door het belachelijk maken van de X-getuigenissen, bepaalde sporen bewust niet te onderzoeken (zoals het DNA van Marcel M.) en door de rol van Nihoul te minimaliseren, is men erin geslaagd om telkens rond dat groter netwerk van mensenhandel en pedofilie heen te dansen.

Share

27

Ben het even niet meer zeker maar is er een concrete link tussen Marcel M. en de fermette in Vlissegem? Pierre B. is sowieso een spoor dat verdere aandacht waard is.

Share

Marcel M. heeft intussen al laten weten dat ze hem niet zullen zien tijdens de schijnvertoning die het assisenproces van Marc Dutroux volgens hem zal worden. Want er is meer. Eind augustus 1996 signaleert een agent van de Blankenbergse gemeentepolitie aan Neufchâteau dat een informant hem vertelde dat An en Eefje kort na hun ontvoering naar een landhuisje aan de rand van het polderdorpje Vlissegem, niet zo ver van Blankenberge, zijn overgebracht. Het huisje zou in de zomer van 1995 kortstondig zijn bewoond door ene Pierre B.

De boerderij, die 200 meter van de weg ligt en verscholen is achter struiken, staat sinds 1994 leeg. Wanneer Connerotte er op 1 oktober 1996 een huiszoeking laat verrichten, vindt men aanwijzingen dat daar in de zomer van 1995 niet alleen Pierre B., maar luidens de omwonenden ook `enkele Franssprekende lieden' hebben vertoefd en er met een graafmachine in de weer zijn geweest. Er wordt een bivakmuts gevonden, een militaire parka en een notablok met een verwijzing naar Pierre B. Het landhuis is eigendom van de Blankenbergse restaurantuitbater L.

De man heeft een vriend wiens naam in Neufchâteau een belletje doet rinkelen: hoteluitbater Marcel M., eveneens uit Blankenberge. Dat is een kennis van Marc Dutroux. Tijdens een huiszoeking bij Dutroux in Marcinelle stootten de speurders op 24 augustus 1996 op het privé-telefoonnummer van Marcel M. Het nummer staat opgeschreven in een boekje dat voorts verschillende adressen en telefoonnummers in Tsjechië en Slovakije vermeldt. Ook Marcel M. is geen onbekende bij het gerecht. Sinds medio '96 loopt tegen hem een onderzoek rond een handel in Braziliaanse vrouwen.

Bron: De X-dossiers: Wat België niet mocht weten over de zaak-Dutroux | Annemie Bulté, Douglas De Coninck, Marie-Jeanne Van Heeswyck

Share

29

Ok, dank. Hij was dus bevriend met de eigenaar van de fermette, een horeca-persoon uit bl'berge (niet zo uitzonderlijk dat die twee elkaar kennen dus). De vraag is of Pierre B. gewoon een huurder was of er als vriend door die eigenaar gelogeerd werd voor een tijdje. het zit wat ver allemaal, misschien tijd om dit eens opnieuw onder de loep te nemen.

Share

Is het volledige adres van die boerderij gekend?

Servo per Amikeco

Share