1

Pierre Carette - geboren in Charleroi op 21 september 1952 - is een Belgische activist en veroordeeld crimineel. Hij was leider van de Belgische linkse actiegroep Cellules Communistes Combattantes (CCC). Carette kreeg voor zijn betrokkenheid bij terreuraanslagen in het midden van de jaren 80 levenslange opsluiting. Carettes vader was ambtenaar bij het ministerie van Justitie, zijn moeder was als psychologe in het onderwijs werkzaam. Hij genoot een opleiding gravure aan de Academie voor Schone Kunsten en werkte in drukkerijen.

Zijn politiek engagement begon Carette bij de oprichting van een comité ter ondersteuning van gevangen leden van de RAF in Duitsland. Daarvoor had hij reeds drukwerk uitgegeven dat opriep tot een gewapende strijd tegen het kapitalisme, onder andere vertalingen van RAF-pamfletten. In 1982 geeft hij korte tijd het tijdschrift Subversion uit. Kort daarna was hij de drijvende kracht achter de oprichting van de CCC.

Vanaf oktober 1984 pleegde deze terreurgroep een reeks aanslagen tegen politieke en militaire doelwitten, tot Carette samen met drie medestanders op 16 december 1985 in een Quick-fastfoodrestaurant te Namen gearresteerd werd in een snel geïmproviseerde gezamenlijke actie van de Staatsveiligheid, de Rijkswacht en de Gerechtelijke Politie. De zwaarste menselijke tol die de acties van Carette en de CCC hadden geëist zijn twee gedode Brusselse brandweermannen, die omkwamen in een bomaanslag op het hoofdkwartier van het VBO te Brussel op 1 mei 1985. Dit ongewenste dodental zou te wijten zijn aan de handelingen van de Rijkswacht, die - ondanks hun informatie en kennis omtrent de geplaatste explosieven - de brandweer niet had ingelicht. Een geheimhouding die het CCC - voor het eerst - in een slecht daglicht zou plaatsen bij het merendeel van de Belgische bevolking.

Het assisenproces van de CCC-leden vond plaats in 1988. Vooral de dood van de twee brandweerlieden bij de aanslag op het gebouw van het VBO op 1 mei 1985 in Brussel woog zwaar en in oktober 1988 werd Carette veroordeeld tot levenslang.

Op 25 februari 2003 werd Carette als laatste gevangen CCC-lid vervroegd vrijgelaten. Reeds vanuit de gevangenis had Carette in 2002 zonder toelating een telefonisch interview gegeven aan journalisten van het VRT-programma Ter Zake. In september 2003 was Carette echter te zien in het VRT-programma Nachtwacht in een confrontatie met voormalig premier Wilfried Martens die in de jaren 80 zelf nog politiebescherming gekregen had tegen de CCC; nadat de CCC een bomaanslag op zijn kantoor had gepleegd waar Martens ongeschonden uitkwam.

Hij schoof ook de verantwoordelijkheid voor de twee gedode Brusselse brandweermannen volledig af op de Rijkswacht, hoewel hij en zijn kompanen bij de aanslag van 1 mei 1985 zélf de bomauto geplaatst en de tijdbom geactiveerd hadden. In klassieke militante marxistische bewoordingen maakte Carette duidelijk dat hij nog steeds fanatiek achter zijn overtuigingen staat en dat “de strijd verdergaat”.

Op 5 juni 2008 werd Carette weer opgepakt wegens het zogenaamde schenden van de voorwaarden van zijn voorwaardelijke vrijlating (hij mocht geen activistisch politiek contact meer opnemen met zijn kompanen), al besliste de strafuitvoeringsrechtbank een kleine week later dat hij niet terug naar de gevangenis moet wegens geen bewijs dat de contacten met zijn ex-kompaan Bertrand Sassoye niet pacifistisch waren.

Bron: Wikipedia

Meer informatie over de feiten, het onderzoek en het proces vind je op de website » Zaak CCC

http://static1.hln.be/static/photo/2009/4/3/14/media_l_407459.jpg

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

2

In juni 1985 bereikte de bommencampagne van de CCC haar hoogtepunt. Twee inspecteurs van de Staatsveiligheid herkenden Pierre Carette in het Brusselse café Nobel op de Buyllaan, vlak bij de ULB. Ze sloegen alarm en zagen hem de tram nemen richting stadscentrum. Tot hun verbazing zagen ze in die tram ook hun collega Piet Browaeys, een vertrouweling van Smets en lid van de speciale sectie SSP en een kennis van Bouhouche.

Browaeys ondernam echter niets om Carette - die intussen overal in het land geseind stond - aan te houden. Dezelfde avond werd Carette opnieuw opgemerkt, in café Dolle Mol. Het SIE viel omstreeks 23 uur binnen, maar liet weten dat de man die ze moesten arresteren niet Carette bleek te heten. De man had hen een geplastificeerde identiteitskaart met een andere naam getoond. Die kaarten waren toen uiterst zeldzaam. Speelde het SIE onder één hoedje met bepaalde lui bij de Staatsveiligheid?

Dat klinkt niet onlogisch, want Daniël Eskenazi, een collega-drukker, had Carette drie maanden eerder het BOB-gebouw aan de Leuvenseweg zien verlaten. Carette droeg een kostuum en had een aktetas bij zich, wat niet zijn gewoonte was. Bovendien had hij zich vermomd met een valse snor en was zijn haar zwart geverfd. Eskenazi, die al jaren met Carette samenwerkte, was er zeker van dat hij zich niet vergiste en bracht journalist Walter De Bock op de hoogte. De Bock werd vanaf dat ogenblik afgeluisterd en geschaduwd door de rijkswacht.

Bron: De Bende van Nijvel - verraad, manipulatie, geheime diensten | Guy Bouten

Ter info: de originele bron van het "tram"-verhaal is het boek "Les Années noires vous intéressent?" van Gerald Damseaux.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

3

Kijken we naar het specifieke ontstaan van de CCC, dan zien we dat één man centraal staat: Pierre Carette. Carette is geboren op 21 september 1952 in Charleroi en maakt de studentenprotesten van eind jaren '60 bewust mee, hij heeft sympathie en contact met linkse bewegingen. Hij begint in 1972 als zelfstandig drukker in Sint-Gillis waar hij vooral drukwerk doet voor linkse en anarchistische bewegingen.

Carette raakt gefascineerd door de strijd van Duitse RAF en de hongerstakingen van gevangen RAF-leden. Hij bezoekt de gevangenen enkele keren en richt een steuncomité op dat communiqués van de RAF verspreidt. In juli 1979 stopt Carette met het RAF-steuncomité. Hij blijft echter in linkse kringen rondhangen en richt in 1981 'Les Ateliers Graphiques' op waar mensen met een extreem linkse voorkeur samen komen en in 1982 'DOCOM' dat communiqués publiceert van terreurorganisaties. Er hangen veel jongeren rond in de drukkerij, waaronder Bertrand Sassoye.

Een belangrijke invloed op Carette en het ontstaan van de CCC was Frédéric Oriach. Deze Franse terrorist beïnvloedde Carette in zijn denken en doen en trok hem naar de gewapende strijd. Samen richtten ze Subversion op wat de eerste stap was in de gewapende strijd met als doel een politiek kader uit te werken en sympathisanten te lokken. Later inspireerde Oraich Carette tot de oprichting van de legale steungroep Ligne Rouge die de spreekbuis van de CCC zou worden (Vander Velpen, 1986). Hij zou de CCC later ook aan financiële en logistieke steun helpen (Vander Velpen, 1986; Borremans, 2004).

Bron: De radicaal-linkse terreurgolf (1968-1985: een vergelijkende studie van de RAF, Rode Brigades, Action Directe en CCC | Sander Soenen | Masterproef Universiteit Gent

Pierre Carette est né à Charleroi le 21 septembre 1952. Ses parents sont des fonctionnaires retraités. Tous ses coïnculpés sont pareillement issus de familles bourgeoises: les parents sont enseignants en activité ou retraités, commerçants, ingénieurs, dirigeants de sociétés; les frères et soeurs sont membres de professions libérales, militaires ou étudiants.

Après trois essais infructueux, Pierre Carette abandonne les humanités pour s'inscrire, à Bruxelles, à l'Académie des Beaux-Arts où il termine (avec grand succès), en 1972, une série de cours de dessin, de gravure et de "peinture-décoration, monument". Il s'occupe plus tard d'une imprimerie militante, Les ateliers graphiques, rue d'Albanie à Saint-Gilles (Bruxelles), en même temps qu'il donne cours à l'école des arts plastiques de Lille.

Peu sportif, Pierre Carette s'intéresse plutôt au dessin, à la peinture, aux échecs... et à sa formation politique. Les événements de mai 68 l'influencent énormément; il prend fait et cause pour la défense des "prisonniers politiques en RFA", entendez "la bande Baader-Meinhof" comme on appelait à l'époque les premiers terroristes ouest-allemands.

Bien sûr, des experts psychiatres ont été commis pour examiner Pierre Carette avant son procès. Ces experts n'ont pas remis de conclusions: nettement et brutalement, Carette a refusé tout contact avec eux. Il ne voulait aucun examen, aucune "observation".

Bron: Le Soir | Alain Guillaume | 24 September 1988

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

4

In het boek 'Political Terrorism: A Research Guide to Concept, Theories, Data Bases and Literature' van Alex Schmid staat volgende terreurorganisatie:

Terror Group X

Group which was reported to consist of criminals and extreme rightist militants including at least one police informer. The last was said to be the same man who infiltrated as editor of the magazine Pour. The group planned a number of bomb attacks which were never executed due to the Bologna bloodbath. Pierre Carette, who has been arrested for involvement in CCC attacks, was said to have been a member of the group.

Het is me niet duidelijk welke bronnen de auteur gebruikt heeft voor deze info.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

5

Ben wrote:

Zijn politiek engagement begon Carette bij de oprichting van een comité ter ondersteuning van gevangen leden van de RAF in Duitsland. Daarvoor had hij reeds drukwerk uitgegeven dat opriep tot een gewapende strijd tegen het kapitalisme, onder andere vertalingen van RAF-pamfletten.

Dat politiek engagement begon in 1976:

Juin 1976 : Pierre Carette, récemment, passé à gauche, met sur pied, à Bruxelles, le Comité de soutien aux prisonniers politique de la Fraction Armée Rouge allemande (RAF). La police, la gendarmerie, la Sûreté de l’Etat et d’autres services de sécurité vont directement surveiller de près ce milieu "gauchiste". Tous ses activistes sont alors fichés.

Bron: resistances.be

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share