Philippe De Staerke - bijnaam: Johnny - wordt op 26 augustus 1957 geboren. Hij groeit op in een zigeunergezin dat naar verscheidene rommelmarkten trekt waar ze probeert om wat prullen te verkopen. Al gauw maakt De Staerke deel uit van het Brusselse misdaadmilieu. In de jaren zeventig neemt hij dienst in het Franse vreemdelingenlegioen. Kennissen noemen hem Johnny en hij raakte snel bekend als de broer van de bekende misdadiger Léon De Staerke, die wordt in de jaren zeventig berucht omwille van enkele zware diefstallen en krijgt de bijnaam Le Petit Léon. Philippe komt pas in de jaren 80 op de voorgrond.

Philippe De Staerke heeft financiële belangen in enkele nachtclubs, zoals Sleepy Lagoon. Deze privé-clubs zijn een thuishaven voor verscheidene misdadigers, corrupte zakenmannen en politici. Naast een aandeel in nachtclubs handelt De Staerke ook in drugs. In Brussel zijn er straten waarvan de drugsdistributie volledig in handen is van De Staerke. Bijvoorbeeld de Charleroisesteenweg die uitkomt op de Louizalaan, de plaats waar onder meer gangster Patrick Haemers een nachtclub uitbaat in dienst van z'n vader Achille Haemers.

Huurmoord afgeblazen

Patrick Haemers gaat zichzelf ook regelmatig 'bevoorraden' op de Charleroisesteenweg, tot grote ergernis van zijn broer Eric Haemers. In 1981 komt het bijna tot een dodelijke confrontatie tussen Philippe De Staerke en Eric Haemers. De laatste kan niet meer aanzien hoe zijn broer Patrick ten onder gaat aan de drugs van De Staerke. Eric rijdt naar de snackbar waar Patrick z'n drugs koopt en schiet er de ramen stuk. De Staerke reageert furieus en biedt mensen geld aan om Eric te vermoorden.

Zo ver komt het niet. De twee mannen komen na de tussenkomst van een bemiddelaar samen en besluiten de strijdbijl te begraven. Begin jaren 80 pleegt De Staerke ook enkele overvallen en zware diefstallen. Op 8 december 1982 wordt hij in Antwerpen schuldig bevonden aan diefstal. Hij gaat de gevangenis in en op 16 december 1983 [foutje: dat was op 16 september 1983] weet hij te ontsnappen. Er is die dag een staking van de bewakers en dus wordt het bewaken van de cellen in de gevangenis overgenomen door tien mannen van de Rijkswacht. Dit lijkt voor één van de gedetineerden een uitgelezen moment om een gat in de muur te maken.

Rond kwart voor acht 's avonds ontsnappen maar liefst 39 gedetineerden uit de gevangenis van Doornik. Eén van hen is dus Philippe De Staerke. De ontsnapping wordt al gauw de ontsnapping van de eeuw genoemd. Er wordt een grote zoekactie georganiseerd, maar De Staerke wordt niet teruggevonden. Hij is ondertussen al tot in Brussel geraakt en met behulp van zijn vriend Léopold Van Esbroeck vindt hij uiteindelijk een schuilplaats.

Twintig jaar cel

Pas zo'n zes maanden later wordt De Staerke opnieuw gearresteerd. Hij wordt opnieuw opgesloten en zit de rest van z'n straf uit. Op 13 maart 1985 krijgt hij echter penitentiair verlof. De Staerke verlaat de gevangenis en komt niet meer terug. Ditmaal probeert hij langer dan zes maanden uit de handen van de politie te blijven en dus richt hij een nieuwe bende op, die bekend wordt onder de naam de Bende van Baasrode.

Op 6 maart 1986 wordt De Staerke door het parket van Dendermonde gearresteerd. Hij wordt verdacht lid van de Bende van Baasrode en de Bende van Nijvel te zijn. Andere leden zijn reeds opgepakt, maar de arrestatie van Johnny De Staerke is het echte einde van de bende. Op 15 juni 1987 start het proces rond De Staerke en hij wordt veroordeeld tot 20 jaar. Op 12 juli 2001 wordt Philippe De Staerke vervroegd vrijgelaten. Later krijgt hij een schadevergoeding toegewezen.

Bron: Panorama.nl | 14 maart 2017