Mero bedankt, hij had geen eigen topic daarmee.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Share

12

Hij was volgens mij geen lid van WNP.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

13

Een omschrijving van de leden van WNP uit een vertrouwelijke nota van Georges Marnette:

A la différence de WNP, il semblent avoir réuni des individus beaucoup plus vindicatifs et déterminés, plus dangereux, systématiquement armés, entraînés à divers styles de combat (tir, méthodes commandos), bien au fait des méthodes d’ investigations policières. A l’exception de Barbier, Lammers et peut-être Libert, les membres du WNP présentaient à notre avis un caractère de dangeristé et une capacité de passage à l’acte criminel grave bien moindres.

Bron: Vertrouwelijke Nota Georges Marnette | 6 december 1990

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

14

De speurders, Ruth en Lachlan, die zich vanaf het begin - dus vanaf Nijvel - intensief met het spoor van extreem-rechts hebben beziggehouden, zetten voor de Commissie uiteen hoe zij waren begonnen met het onderzoek van dit spoor:

"Het is moeilijk om op zo'n rechtstreekse vraag te antwoorden: u vermoedt wel dat, zowel Alain als ikzelf, toen we met extreem-rechts begonnen, we ons op onbekend terrein waagden. We hebben eerst geprobeerd zoveel mogelijk inlichtingen te verzamelen; hiervoor hebben we, vanaf eind 1985 en begin 1986, kennis genomen van enorm veel documenten: wij hebben de dossiers gelezen van de Herdersliedstraat, van het Front de la Jeunesse en van de Rotonde. We hebben ons onmiddellijk gedocumenteerd."

"Vervolgens zijn we overgegaan tot de verhoren van alle WNP-leden, de lijst ervan in de samenvattende PV is niet exhaustief, in een poging een doorslaggevend element te vinden voor deze WNP-piste. U weet heel goed dat bepaalde leden doorstromen van het Front de la Jeunesse naar WNP, dat we het onderzoeksterrein hebben vergroot en dat we alle mogelijke, en volgens mij nodige, onderzoeksverrichtingen hebben uitgevoerd ten opzichte van de leden: de verhoren waren lang en gedetailleerd, daarna werden de verificaties uitgevoerd. We hebben heel veel huiszoekingen gedaan. Maar nooit vonden we een materieel element dat ons had toegelaten af te sluiten."

Deze conclusie dat er geen materiële aanwijzingen waren voor de betrokkenheid van (leden van) het Front de la Jeunesse en/of WNP bij de misdaden van de Bende van Nijvel, werd in 1994 ook doorgesproken met de toen verantwoordelijke magistraten - Hennuy en Labar. En hun aller conclusie was op dat moment dat men niet zag wat er nog kon of moest worden gedaan:

"Dit is een houding die we reeds hadden ingenomen in andere onderzoeken met de heer Lachlan: uitgaande van een bepaalde limiet, moet men de eindspurt inzetten en zeggen dat men, in het raam van WNP, niet meer inzag wat men nog kon doen en wat echt nog een element had kunnen aanbrengen. (...) We zagen echt niet goed in wat we nog konden doen na het PV van Alain. We lassen een pauze in het onderzoek naar WNP omdat we niet goed inzien waar we nog kunnen gaan graven. Dit is zowat de ingesteldheid die ik aan de heer Labar heb meegegeven."

Voor degenen die ooit nog weer dit spoor zouden willen of moeten oppakken, zetten zij overigens uiteen hoe zij dit deelonderzoek hadden uitgevoerd:

"Daarom heb ik van bij de aanvang gevraagd om te praten over de werkmethodes die de heer Lachlan en ikzelf steeds hebben aangehouden, namelijk de wil om steeds met beide voeten op de grond te blijven, om niet te gaan zweven. Eén element, zegt u, roept vragen op, namelijk de aanwezigheid van mensen in het bos van La Houssière. Maar wanneer zijn ze gaan schieten, en hoe vaak? We hebben kunnen vaststellen dat dit in 1980 gebeurde, tijdens die fameuze controle van de brigade van Ecaussines. Ze hebben eenmaal geschoten. Jean-Louis Nemry, die de aanstoker was en die de omgeving kende, werd lang verhoord. U heeft het over het bos van La Houssière en het klopt dat het gaat om een soortnaam. Men moet de zaken zien in het licht van de ontdekkingen."

"Er waren niet enkel schutters in het bos van La Houssière. Men mag daar niet ophouden omdat men een piste naar extreem-rechts wil en zeggen dat dit de enige reden is waarom de daders naar daar zijn gegaan. Men moet het actieterrein vergroten. Er werden eveneens voormalige paracommando's opgemerkt en er waren heel wat mensen die in het bos wandelden. Ze gingen niet schieten daar waar de Golf in brand was gestoken. Ik veronderstel dat men u de verschillende plaatsen in het bos geografisch heeft gesitueerd. Het bos van La Houssière is geen drie vierkante meter groot, het heeft een grote omvang. Men verwijst dus met een generische term naar het bos van La Houssière, maar het is niet echt de plaats ..."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Share

Walter De Bock over de Westland New Post

Als na een ordinaire vechtpartij in augustus van het jaar 1983 tijdens een huiszoeking ultra-geheime NATO-documenten worden aangetroffen, is bovenaan de sneeuwberg een keitje losgeraakt. Na korte tijd werd het een dikke, vette sneeuwbal die zich onweerstaanbaar door het Belgische politieke landschap wurmde, maar de lawine is tot op heden uitgebleven. De NATO-documenten zijn op het transmissiecentrum van de generale staf van de Landmacht in Evere gestolen, door een aantal tewerkgestelde militairen die deel uitmaken van een nieuwe fascistische groep, de Westland New Post. [Meer info over de diefstallen vind je hier » Forum]

Vreemd is alleszins dat de leider van de groep dit alles zelf bekendmaakt. Ook maakt hij bekend aan het dagblad Le Soir dat leden van de staatsveiligheid actief meewerkten in zijn groep. Door onthullingen van Latinus wordt duidelijk dat bijvoorbeeld de commissaris van de Staatsveiligheid Smets oefeningen aan WNP-militanten doceerde met betrekking tot het schaduwen van mensen, het infiltreren van linkse groepen. Een dergelijke oefening zou er volgens Latinus toe geleid hebben, dat er een dubbele moord gepleegd werd in 1982 in Anderlecht.

Latinus voegt er meteen zijn motivatie aan toe, om dit alles uit te pakken. Met zijn 'actie' heeft hij willen aantonen dat de Belgische staatsveiligheid geïnfiltreerd is door KGB-agenten. Het bewijs hiervoor meent Latinus te zien in het feit dat de Staatsveiligheid niet gereageerd heeft op de publikatie van de gestolen NATO-documenten in het WNP-tijdschrift Althing.

WNP blijkt te bestaan uit ex-leden van de Front de la Jeunesse, die enkele jaren terug als privé-militie verboden werd. WNP zou opgebouwd zijn uit kleine cellen, namelijk volwaardige militair getrainde commandoeenheden, die de naam CODI dragen. Deze CODI beschikken over militaire technische richtlijnen, die volgens experten zo deskundig opgesteld zijn dat dit enkel het werk kan geweest zijn van één of meer hogere leger- of rijkswachtofficieren.

Tot daar enkele gegevens betreffende het dossier Westland New Post.

Walter De Bock

Tijdens zijn voordracht op 25 januari jongstleden had de journalist van De Morgen, Walter De Bock, die heel het dossier minutieus heeft gevolgd, gezegd dat hij van mening was veranderd ten aanzien van de genoemde commissaris Smets. Volgens hem hadden de journalisten voorzichtiger moeten zijn met informatie die hen door de fascisten als Latinus was overhandigd. De bedoeling met die informatie was volgens hem tweeledig. Enerzijds binnen Staatsveiligheid een aantal mensen die bedreigend waren voor extreem-rechts ‘politiek af te maken’, en anderzijds situeerde De Bock de strategie van WNP in een algemene tendens waarbij de Verenigde Staten en hun inlichtingendiensten steeds driester optreden in binnenlandse aangelegenheden zoals bijvoorbeeld in Grenada, Libanon, Nicaragua.

In 1979 werd binnen de Staatsveiligheid een commissie opgericht die extreem-rechts in dit land zou aanpakken. Een eerste publiek resultaat van deze groep, die functioneerde onder leiding van Smets, was de getuigenis voor de parlementaire onderzoekscommissie Wijninckx in 1980. Deze was opgericht binnen de senaat met ruime bevoegdheid om de toepassing van de wetgeving inzake privé-milities t.o.v. extreem-rechts en het algemeen beleid inzake ordehandhaving te onderzoeken.

In een nota aan die onderzoekscommissie, opgesteld door Smets zelf, werd sterk bezwarend bewijsmateriaal aangevoerd, voor feitelijke connecties tussen extreem-rechts en de CEPIC, een belangrijke groep binnen de PSC, de Waalse christelijke volkspartij.

Het was het begin van een reeks onthullingen over figuren als Baron de Bonvoisin, enz … Een figuur die in dat dossier genoemd werd, met name Bernard Mercier, blijkt nu binnen Westland New Post een hoge kaderfunctie te  bekleden. Van het ogenblik dat Smets een serieuze nota indient over de WNP bij zijn chefs in de Staatsveiligheid, in februari 1983 (*), verschijnt kort daarna in het extreem-rechtse weekblad Europe Magazine, een groot artikel waar onthullingen in dit verband worden aangekondigd.

Internationale connecties

Wat Latinus en co nu hebben willen doen is simpelweg als eerste hun informatie voor de publieke opinie gooien, vooraleer die groep binnen de Staatsveiligheid dat zou hebben gedaan. Want met deze tactiek heeft de WNP kunnen bereiken, dat feitelijk alle ogen gericht zijn op het feit dat leden binnen de Staatsveiligheid actief meewerkten in een fascistische groep en anderzijds een gebrekkige werking vertonen bij bijvoorbeeld de diefstal van de NATO-documenten, wat ongemoeid is kunnen gebeuren.

Ook had De Bock het over de internationale connecties in deze zaak. Latinus verklaarde zelf te werken voor een ‘vreemde Westerse mogendheid’, en achteraf bleek dat hij op de loonlijst staat van een Saoediër Faez El Ajjaz die in diverse Westerse landen inlichtingendiensten heeft opgezet. Feitelijk betekent bijvoorbeeld de onthulling over de militaire inlichtingendienst, de SDRA, die deze diefstallen zomaar heeft laten gebeuren, dat deze dienst enorm gediscrediteerd geworden is binnen de NATO. Dit kan enkel leiden tot een grotere invloed van de NATO in ons land.

De Bock zag in deze zaak dan ook een symptoom dat de grootmachten, waaronder de Verenigde Staten, alsmaar driester ingrijpen in binnenlandse aangelegenheden. De Bock situeerde deze aanval van extreem-rechts op delen binnen de Staatsveiligheid die voor hen bedreigend was, binnen een globale context van tegenwerking die zich binnen de Staatsveiligheid manifesteerde tegen Smets. Wie heeft ervoor gezorgd dat Smets is overgeplaatst naar Charleroi in 1981? De Bock betreurde in zekere zin dat hij met zijn eerste artikels over deze materie in feite had meegewerkt aan deze fascistische strategie. Hij verklaarde dan ook niet te zullen rusten voor hij de ware fascisten binnen Staatsveiligheid had te pakken gekregen.

Bron: VETO | 16 februari 1984

(*) Ondertussen is geweten dat Smets zijn nota’s over het WNP pas in het najaar van 1983 door heeft opgemaakt en dat hij de nota’s daarbij geantidateerd heeft. Het zijn Kausse, Estiévenart en Massart die in februari 1983 een nota opstellen waarin voor het eerst het bestaan van WNP gerapporteerd werd.

Share

Extreme rightists stole Nato Documents

Twenty months ago, we reported the case of NATO telex thefts at the transmitting center of the military command in Evere, later found in the home of Michel Libert, an extreme right-wing militant, formerly a Naval Force non-commissioned officer. The documents had been seized in a search undertaken after a street clash in Forest at the end of August 1983, in which Marcel Barbier was arrested.

A former member of the Young People's Front, he revealed to the police that he belonged to a small neo-Nazi group existing in Brussels since 1980 but totally secret until then: the Westland New Post (WNP).

The WNP dominated the headlines until April 1984, as the disclosure of its criminal activities and contacts with the military, a police officer and officials in the state security forces unfolded. Five judicial inquiries were conducted in Brussels and in Nivelles. The first, concerning the clash and the shot Barbier fired in the street, ended in his being sentenced to 22 months in prison. A second inquiry conducted by Judge Coppieters't Wallant involved the theft of military documents, some of which had been published in several issues of a very confidential magazine called ALTHING. At that time, several servicemen were charged with theft or corruption and some of them were put into preventive custody for several weeks. The investigation centered around one of the leaders of the WNP, Michel Libert, formerly of the Naval Force, who arranged these leaks with Latinus in order to demonstrate, they said, that the army command in Evere was "a sieve". The term was taken up in the Senate at the end of 1983 when suspects were being questioned.

Mrs Coppieters't Wallant has just completed and forwarded her report on the investigation to the prosecution. The prosecution now must draw its conclusions and forward them to the Council Chamber which will examine the charges (theft, possession of stolen goods, corruption) and will take a decision on whether to send the case to the criminal court.

Once arrested, Barbier admitted that he and another WNP militant committed two assassinations in February 1982 in an apartment in Anderlecht, that had gone unpunished until then. The double assassination had been preceded by bizarre exercises in surveillance directed at the future victims which had been arranged, according to the two WNP militants, by an agent of the state security forces who had given them courses in tailing and surveillance. One serviceman, Eric Lammers, was arrested as a co-perpetrator of the double assassination but he has always denied having participated in it. Released after 9 months of preventive custody, he has been sought since the beginning of February [1985] for hold-ups committed in December [1984]. The inquiry, which is being conducted by Mrs Lyna, has not been completed.

The same judge is pursuing an examination begun in September 1983 that involves the secret activities of the Westland New Post, some of which have been termed violations of laws on private militias, but fall under the article of the penal code concerning conspiracy. Several militants are charged in this case.

Finally, it will be remembered that in April 1984, the Westland New Post leader, Paul Latinus, was found hanged in his home under strange circumstances, after he himself had spoken of receiving death threats. Two re-enactments of this "suicide" gave rise to new areas of investigation. The inquiry has not been completed.

In addition to the completion of the inquiry on the thefts of NATO documents, we point out that some of the servicemen concerned have left the army since then. Others have been moved and assigned to duties not requiring security clearance. These servicemen have in fact been the subject of an internal inquiry conducted by the SDRA (Intelligence and Action Service). The trial on the thefts of NATO documents may yet take place this year.

Bron: Le Soir | René Haquin | 22 maart 1985 (vertaald en opgenomen in het West Europe Report nr. JPRS-WER-85-048 van 15 mei 1985 opgesteld door het Amerikaanse Foreign Broadcast Information Service)

Share

In 1999, soit 16 jaar na het ontploffen van de zaak WNP, verduidelijkt René Haquin in een interview zijn ervaringen met en zijn gevoel over het WNP-dossier.

Westland New Post: Interrogations et désarroi

L’abcès du WNP, cette milice néonazie secrète, n’a jamais vraiment été crevé. Pour quelles raisons?

René Haquin: J’observe qu’au moment où on le découvre, en 1983, il y a une série d’autorités, comme le procureur du roi de Nivelles Jean Deprêtre, qui font barrage aux investigations que veulent mener un juge d’instruction et des enquêteurs. Lorsque la juge d’instruction Mme Lyna, chargée du dossier WNP, commence à interroger des agents de la Sûreté de l’Etat (SE), elle se rend compte que cette dernière a obtenu de placer un observateur - un agent de la Sûreté … - pendant les interrogatoires! Mme Lyna fera un esclandre auprès du procureur du roi de Bruxelles. Feu Jean Gol, ministre de la Justice, pour sa part, multiplie les déclarations apaisantes. Il prétend avoir tout vérifié point par point. Dès le début, il y a une attitude qui me désarçonne.

Pourriez-vous vous expliquer?

René Haquin: Au début, dans mes articles sur le WNP, je ne parle que des vols de télex de l’OTAN à l’état-major des forces de l’armée belges que l’on a retrouvés chez Michel Libert, le numéro deux du groupe. Je sais que bientôt je vais parler d’autres choses. Je téléphone à Albert Raes, administrateur de la SE. Je souhaite le rencontrer. Lors de l’entretien qu’il m’accorde, Raes me dit que je ne dois pas fantasmer sur le rôle de Christian Smets (agent de la SE) à l’intérieur du WNP. J’ai globalement l’impression qu’Albert Raes ne connaît pas un certain nombre de choses que je lui demande de m’expliquer. Du coup, il les banalise.

Dans les jours qui suivent, j’écris un article que je titre: "La Sûreté instruisait des extrémistes". Le jour même, Jean Gol, fâché, me téléphone. Pour lui, la Sûreté est un ‘outil impeccable’. Je lui signale que je n’ai pas tout dit. Il baisse alors le ton et m’assure qu’il va m’obtenir dans la journée un entretien avec Albert Raes. A ce moment-là, je me dis que Gol ne sait rien et n’a rien vérifié puisqu’il ne sait pas que j’ai déjà vu le patron de la Sûreté.

J’ai eu, dès le début, le sentiment qu’il y avait des blocages judiciaire et que le ministre de la Justice faisait écran sans savoir. Jean Gol complice, alors? J’ai toujours pensé que c’était un réflexe de ‘tutelisme’: ministre de tutelle de la Sûreté, la première chose à faire pour un homme d’Etat c’était de protéger le service.

Était-on en présence d’un dysfonctionnement comme on dit depuis l’affaire Dutroux?

René Haquin: En ce qui concerne le dossier WNP, on rencontre ce qui ressemble à des blocages opérés par des autorités en place. Il faut se souvenir de cette déclaration assez ahurissante du tribunal correctionnel de Bruxelles qui dira que l’on s’est trompé dans la qualification. Il aurait fallu dire en 1983 que le dossier WNP constituait une atteinte à la sûreté de l’Etat et donc qu’il relevait des Assises. On ne l’a pas fait, on s’est trompé. Or, cette même année, les deux juges d’instruction qui effectuent les interrogatoires partent sur l’idée que c’est effectivement une atteinte à la sûreté de l’Etat. Au niveau du parquet et du parquet général de Bruxelles, il y a eu une volonté de laisser traîner ce dossier WNP pour ne pas venir à l’audience. C’est d’autant plus surprenant que certains membres du WNP, comme Michel Libert, avaient envie d’en découdre. Ils voulaient venir dire qu’ils avaient été abusés. Ils semblaient croire tous qu’on les avait imbriqués dans une [onleesbaar] et que tous d’un coup on les [onleesbaar]. Ils savaient tous que Christian Smets était un agent de la SE.

Bron: Avancées | mei 1999

Share