Charly wrote:

Heeft David hiervan melding gemaakt in zijn boek "Niet schieten..."?

Ik kan me niet herinneren dit ergens te hebben teruggevonden, maar het is al even geleden dat ik het boek las. Als ik mij dat goed herinner, dan heeft David toch wel iets laten liggen wat voor een dergelijk boek essentieel was: datgene wat hij nu ziet als de oplossing. Het kan in elk geval niet meer geverifieerd worden of Lekeu werkelijk belde.

Ik heb over de figuur van Lekeu nogal tegenstrijdige gevoelens. Dat er zoiets als een Groep G bestond, staat wel vast (al zijn de omvang en activiteit voer voor discussie) en zijn plotse vertrek uit België roept zeker vragen op. Maar als je zo bang bent dat je naar de VS vlucht, waarom houd je dan niet je mond over de hele affaire zodra je daar aangekomen bent? Lekeu deed het omgekeerde, maakte weldra duidelijk waar en onder welke naam hij ginds te vinden was, gaf grote interviews, strooide verhalen rond die niet altijd even plausibel leken en verkondigde uiteindelijk dat hij een Hollywoodfilm over de Bende van Nijvel ging maken. Hij was iemand die enorm genoot van alle aandacht, dat kan niet anders, en voor de verhalen van zulke mensen moet je altijd extra oppassen.

Lekeu is in mijn visie één van de belangrijkste namen voor de periode '82/'83. Ik ga ervan uit dat hij de daders kende en waarbij het bij Lekeu heel opvallend is waar hij niet over praat. Dat hij het geen enkele keer over drugs en wapenhandel heeft is heel opvallend, te meer omdat juist daar een deel van zijn activiteiten lag.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Michel Libert geeft zijn visie op de volgende uitspraken van Martial Lekeu:

https://i62.servimg.com/u/f62/15/00/61/71/ml110.png
https://i62.servimg.com/u/f62/15/00/61/71/ml210.png

Bron » data.over-blog-kiwi.com (PDF)

Les commentaires de Martial Lekeu m'interpellent, en effet, et je vais, à votre demande, m'exprimer sur les deux extraits que vous me présentez.

Primo. Comment Latinus pouvait-il prétendre que quelqu'un ou des quidams inconnus de nos lignes puissent être à l'origine de déviances alors que chacun était tout naturellement "encadré" et que tous ceux qui ne pouvaient plus l'être de façon optimale, étaient, d'une part, renseignés aux instances avec lesquelles nous collaborions et, d'autre-part, anticipativement compromis par des mesures adéquates prisent à leur insu (notamment par le marquage de munitions ou le piégeage de documents par une ponctuation particulière).

Je me permettrai de vous rappeler que les individus qui, malgré toutes nos précautions régies par un strict protocole administratif, se révélaient être potentiellement dangereux et susceptibles d'agir en élections libres, étaient signalés instantanément à la cellule de la Sûreté Nationale dont nous répondions. Ce fut "notamment" les cas de Elnikoff et de ses satellites directs connus, de Xavier Sandron et son cercle "Kiss" ainsi que de Hermann Wachtelaere et son univers de relations plus qu' équivoques, et ce malgré son rang.

Secundo. Monsieur Lekeu, loin de contester ses remarques et observations, mélange ses cartes et conclusions.

Personnellement, au poste que j'occupais, un pied au PAL, l'autre au WNP, j'aurais été, nécessairement, la première personne à être informée de la présence de membres spécifiques du groupe G (pour autant que celui-ci ait agis au sien de la structure). En effet, une fois une promotion constituée (minimum de 1 parrain et un minimum à terme de quatre parrainés), les Nom, Prénom, date et lieu de naissance de chaque nouveau membre était stipulé sur l'état d'effectif remis trimestriellement à Paul Latinus. Toutes autres références civiles, qualités, observations familiales et professionnelles, résultats d'interview et avis de capacités physiques et intellectuelles faisaient parties de dossiers individuels édités en trois exemplaires, une fois le nom code officiel définitivement accordé et attribué (le feu vert définitif émanant d'Allemagne afin d'éviter les doublons). Ces dossiers étaient alors convertis en un listing en deux exemplaires, l'un remis à Robert Thomas pour encodage au sein de la cellule informatique du Marché Commun de l'époque, l'autre à Monsieur Wilhelm du PAL.

Monsieur Lekeu a certainement voulu exprimer que le "WNP" et "le groupe G" faisaient partie ..."de" la même "Organisation" et non pas ... étaient "la" même organisation.

Ainsi, avec le reliquat des souvenirs rétabli et les nouveaux éléments troublants alignés sur le même schéma, on pourrait établir sous le département relevant du vocable BURAFEX, la liste "non-exhaustive" des cellules interconnectées répondant aux ordres d'un sillage commun émanant de l'Organisation (la qualifierait-on de Gladio Bis? ... j'en franchis à présent aisément personnellement le pas):

- Trident
- Minerve
- Scorpion
- Epervier
- Alliance
- Allianz
- Sparte
- Beil
- WNP
- GAP
- Groupe G
- Catena

CleverTrevor wrote:

Ik kan me niet herinneren dit ergens te hebben teruggevonden, maar het is al even geleden dat ik het boek las. Als ik mij dat goed herinner, dan heeft David toch wel iets laten liggen wat voor een dergelijk boek essentieel was: datgene wat hij nu ziet als de oplossing. Het kan in elk geval niet meer geverifieerd worden of Lekeu werkelijk belde.

Ik heb over de figuur van Lekeu nogal tegenstrijdige gevoelens. Dat er zoiets als een Groep G bestond, staat wel vast (al zijn de omvang en activiteit voer voor discussie) en zijn plotse vertrek uit België roept zeker vragen op. Maar als je zo bang bent dat je naar de VS vlucht, waarom houd je dan niet je mond over de hele affaire zodra je daar aangekomen bent? Lekeu deed het omgekeerde, maakte weldra duidelijk waar en onder welke naam hij ginds te vinden was, gaf grote interviews, strooide verhalen rond die niet altijd even plausibel leken en verkondigde uiteindelijk dat hij een Hollywoodfilm over de Bende van Nijvel ging maken. Hij was iemand die enorm genoot van alle aandacht, dat kan niet anders, en voor de verhalen van zulke mensen moet je altijd extra oppassen.

Precies! Maar passend in de wildste verhalen!!

Als men enkel nog maar de doden kijkt die in zijn omgeving vallen en zijn ontmoetingen met verschillende personen, maakt dat hij van alle genoemde namen heel dicht bij de feiten in '82/'83 gestaan moet hebben. Zijn manier van info rond te strooien die uit de context gehaald wordt, is ongeveer hetzelfde dat de daders doen met het rondstrooien van bewijsmateriaal.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.