Bende van Nijvel

5 Maart 2007

Tweede proces over moord op André Cools

Vandaag begint in Luik een tweede assisenproces over de moord op het vroegere PS-boegbeeld André Cools in 1991. Het proces draait rond Domenico -Mimo- Castellino, een beklaagde die op het eerste proces bij verstek werd veroordeeld. Castellino is de man die de Tunesische huurmoordenaars van Cools vervoerde. Kort voor het begin van het eerste assisenproces in de herfst van 2003 was de Italiaan naar zijn thuisland gevlucht.

Vorig jaar liep hij toevallig tegen de lamp bij een wegcontrole in Duitsland. Op het eerste proces werd Castellino bij verstek veroordeeld tot de maximumstraf van twintig jaar cel. Maar hij verzet zich tegen die uitspraak en daarom komt er een nieuw proces. Het proces duurt wellicht twee weken. Veel nieuwe inzichten over de moord op Cools worden niet verwacht. Castellino en zijn advocaten hopen dat de jury en het hof hem een lichtere straf zullen geven.

5 Maart 2007

Assisenproces 'Cools bis' van start

Voor het Luikse hof van assisen is vandaag het proces 'Cools bis' gestart met de samenstelling van de jury. Domenico 'Mimo' Castellino, die in januari 2004 bij verstek veroordeeld werd tot een gevangenisstraf van twintig jaar, is de enige die terechtstaat. Hij moet zich verantwoorden voor de moord op minister van Staat André Cools en een poging tot moord op de vriendin van de politicus, Marie-Hélène Joiret, op 18 juli 1991. Deze voormiddag werd de jury samengesteld en de akte van beschuldiging voorgelezen door advocaat-generaal Marianne Lejeune.

De jury bestaat uit acht vrouwen en vier mannen. Ook werden er vier plaatsvervangers aangeduid. Deze middag wordt de beschuldigde ondervraagd. Om 15.30 uur begint het hof met het horen van de eerste dertien getuigen, vooral speurders en politieagenten, maar ook getuigen van de feiten. Voorzitter Luc Lambrecht kondigde aan de jury aan dat het proces volgende week eindigt. Een honderdtal getuigen moet gehoord worden.

Volgens het programma dat het parket opstelde, eindigen de debatten op woensdag 14 maart. De partijen kunnen wel nog bijkomende getuigen oproepen. De 51-jarige Castellino werd opgepakt in Duitsland tijdens een wegcontrole op 26 maart 2006. Op 2 juni werd hij uitgeleverd en vervolgens opgesloten in de gevangenis van Lantin. Castellino ging in verzet tegen het arrest van het assisenhof. Tijdens de zitting over het verzet legde de beschuldigde uit dat hij niet aanwezig was op het eerste proces omdat hij bang was. Castellino, die erkende de Tunesische huurmoordenaars te hebben vervoerd, legde namelijk de werkwijze uit en betrok daarbij een aantal personen.

8 Maart 2007

Taxquet gelooft niet in zelfmoord Van Der Biest

Voor het assisenhof in Luik zijn donderdag in het verhoor van Richard Taxquet en Pino Di Mauro enkele belangrijke punten behandeld in het proces op verzet van Domenico Castellino. Hij staat terecht voor zijn aandeel in de moord op André Cools en de moordpoging op diens levensgezellin. Richard Taxquet, zelf veroordeeld in de zaak, stelde donderdag ervan overtuigd te zijn dat Alain Van Der Biest geen zelfmoord heeft gepleegd. Bij de start van de zittingsdag bevestigde inspecteur Zangerle dat Domenico Castellino werd bedreigd door de andere hoofdrolspelers in de zaak. Hij herhaalde dat de wapens in een kluis in Wallonië werden gelegd en dat er zodoende weinig risico was dat ze gevonden zouden worden. Hij betrok ook Alain Van Der Biest in de zaak. Daarnaast reageerde de speurder op de beschuldigingen van Carlo Todarello als zou hij Richard Taxquet ertoe hebben aangezet om Todarello ertoe te overtuigen zijn verklaring te wijzigen.

In het begin had Todarello het bovendien over een andere agent. "Ik ben geschokt dat ik mijn naam in de pers zie verschijnen. Het zijn verzinsels", stelde inspecteur Zangerle. Ook Richard Taxquet kwam donderdag getuigen. Hij legde geen eed af omdat hij al veroordeeld is. Er waren speciale veiligheidsmaatregelen genomen voor zijn getuigenis. "Ik ontmoette Castellino voor het eerst bij de confrontatie in 1996. Ik had geen contact met hem, noch met de andere betrokkenen in de zaak. Wel kende ik Pino Di Mauro, maar het enige dat ik over hem te zeggen heb, is dat hij een goede vriend was en een zeer sympathiek man." Taxquet wilde ook een aantal geruchten de kop indrukken.

"Volgens de roddels waren wij onafscheidelijk, maar dat klopt niet. Ik was ook nooit getuige van de bedreigingen die Castellino kreeg. Contrino heeft mij er in de cel over verteld, maar het verwonderde me niet. Ik weet ook dat ik zelf een constante bedreiging vorm voor Todarello en dat hij doodsbang is voor mij. Volgens mij wordt het tijd om eens de juiste vragen te stellen aan de juiste personen. Men moet zich de vraag stellen wie er echt voordeel haalde uit de moord op André Cools." Taxquet blijft er ook bij dat Alain Van Der Biest, in tegendeel tot wat wordt aangenomen, geen zelfmoord heeft gepleegd. "Een inspecteur heeft me verteld dat Van Der Biest geen zelfmoord pleegde en dat een getuige Alain bij zijn moeder zag binnengaan in het gezelschap van een man. Diezelfde inspecteur verklaarde dat hij ertoe verplicht werd een pv van zelfmoord op te stellen." Jammer genoeg is de inspecteur over wie Taxquet het heeft, intussen overleden.

9 Maart 2007

Zoon, getuigen en speurders gehoord op proces Cools bis

Op het proces Cools bis voor het Luikse hof van assisen zijn vrijdagnamiddag Marcel Cools, de zoon van het slachtoffer, en enkele getuigen en bepaalde speurders gehoord. De jury luisterde onder meer naar de verklaringen van de speurders Philippe Lacheron en Philippe Bertrand. Zij voerden een onderzoek uit naar het vermogen van beschuldigde Domenico Castellino. Uit die analyse blijkt dat Domenico Castellino geen enkel vermogensvoordeel kende na de moord op André Cools. Ook Maurice Demolin werd gehoord door het hof. Hij was destijds secretaris van de Luikse afdeling van de PS en schepen in Grâce-Hollogne. Demolin vertelde dat de moord zowel op gevoelsmatig als op politiek vlak een dieptepunt betekende in zijn leven. Hij had het ook over de conflicten die André Cools had met de andere leden van de PS.

"Hij had Van Der Biest volledig gesteund, zodat die minister kon worden. De grootste tegenstand ondervond André Cools binnen de partij en meer bepaald binnen de Luikse PS. Tijdens elke vergadering ontdekte men een of twee miljard schulden. André Cools was razend. Er waren confrontaties met Jean-Marie Happart en Jean-Maurice Dehousse. Er hing een vergiftigde sfeer. Tegenstanders binnen de partij lichtten journalisten in om schade toe te brengen aan André Cools (...). Guy Mathot, Alain Van Der Biest, Jean-Maurice Dehousse en Jean-Marie Happart kwamen vaak samen en zij voelden een echte haat tegenover André. André had daarenboven gezegd dat zolang hij leefde, Guy Mathot nooit nog minister zou zijn", zo getuigde Demolin. Ook Demolin stootte op verschillende problemen binnen zijn partij.

"Ik verdacht Van Der Biest er van meegewerkt te hebben aan die laffe moord. Na de verklaringen van Todarello was ik daar zeker van. Van Der Biest had begrepen dat ik het door had. Er is daarna verschillende keren bij mij ingebroken, er werd systematisch schade aangebracht aan mijn wagen en aan mijn huis. Ik ben ervan overtuigd dat hij met de anderen had afgesproken me politiek dood te maken", aldus Demolin. De man voegde er nog aan toe dat José Happart volgens hem een zeer slechte rol had gespeeld na de moord. Hij nam voortdurend een verdachte houding aan en verdedigde de beschuldigden die nu veroordeeld zijn. Alain Van Der Biest was de voornaamste aanstoker, maar er zijn medeschuldigen." De zitting werd afgesloten met een aangrijpende getuigenis van Marcel Cools over de persoonlijkheid van zijn vader. "Wat gebeurd is op 18 juli 1991 was ongezien in ons land", aldus Marcel Cools.

12 Maart 2007

Drie psychiaters gehoord op proces Cools bis

Deze middag heeft het hof van assisen van Luik de drie psychiaters gehoord die de beschuldigde in de zaak Cools bis, Domenico Castellino, onderzochten. Volgens de artsen was Castellino op het moment van de feiten niet in een toestand van krankzinnigheid of mentaal onevenwicht die hem belet voor zijn daden verantwoordelijk te zijn. De artsen, Walter Denis, Xavier Gernay en Philippe Schouteden, oordeelden ook dat Castellino geen gevaar is voor zichzelf of de samenleving. Volgens de psychiaters probeert Castellino zijn verantwoordelijkheid voor de feiten te minimaliseren.

Hij doet zich voor als een slachtoffer en banaliseert de feiten, zeker die tegenover het slachtoffer. Walter Denis kan niet zeggen of de beschuldigde een zwakke of sterke persoonlijkheid heeft, en of dus zijn beweringen dat hij verplicht werd de misdaden te plegen, kloppen. De arts zegt wel dat de beschuldigde zich in een val gelokt voelde, hoewel hij enkel een vriend een plezier wou doen. Het hof hoorde daarna de verklaringen van de duikers die de wapens uit water haalden.

12 Maart 2007

Jury proces Cools ziet confrontatie tussen Tunesiërs en Castellino

Op het proces Cools bis heeft de jury maandagochtend een deel van de videobeelden te zien gekregen van de confrontatie tussen de twee Tunesiërs en Domenico Castellino. Tijdens die confrontatie identificeerden de twee moordenaars Domenico Castellino als 'Mimo'. Ze wezen er ook op dat Castellino een verwonding had onderaan de rug. Domenico Castellino heeft inderdaad op die plaats een litteken van een twintigtal centimeter. Tijdens de confrontatie op de videobeelden spreken de protagonisten elkaar tegen. De twee moordenaars vertellen hoe ze Castellino ontmoetten in Italië, hoe Mimo aan hen werd voorgesteld als een drughandelaar en dat ze vervolgens samen iets aten.

Een geïrriteerde Castellino zegt op de beelden dat die scène nooit heeft plaatsgevonden. De Tunesiërs zetten hun beweringen kracht bij met de uitleg dat ze vlakbij Zwitserland passeerden en dat ze daar een andere man ontmoetten die hen uitlegde hoe ze het best de grens konden oversteken zonder de douane te ontmoeten. De Tunesiërs beweren dat hen gevraagd werd een rivier over te steken, maar dat ze dat niet durfden en dat de man hen vervolgens kwam halen met de wagen. Toen aan Castellino de naam van die persoon werd gevraagd, ontkende hij nogmaals de feiten. De twee Tunesiërs voegden daar nog aan toe dat Castellino een wapen droeg en Todaro ging vermoorden. Todaro werd effectief niet veel later om het leven gebracht. De rechter ondervroeg de twee over de rol van Castellino in de moord. Volgens de Tunesiërs had Castellino de sleutels van het appartement waarin ze tijdens hun verblijf waren opgesloten en was hij daarnaast chauffeur.

Wat betreft de moord legden de twee uit dat ze al een dag eerder probeerden toe te slaan. Castellino gaf hen de wapens en zei hen ook dat de aanslag met een dag was uitgesteld. Pino Di Mauro had de wapens geleverd. Omdat de eerste poging niet doorging, werden de wapens bewaard in het café waar alle protagonisten regelmatig met zijn allen samenkwamen. Volgens de Tunesiërs stond Di Mauro boven Domenico Castellino. Die laatste legde uit dat hij door de andere protagonisten was bedreigd om de daden te plegen die hij pleegde. Volgens hem wilde Di Mauro dat hij zelf André Cools om het leven bracht, maar weigerde hij. De Tunesiërs beschuldigen Castellino er dan weer van dat hij hen niet op de hoogte bracht van wat er zich zou afspelen. Mimo legde uit dat hij op de dag van de feiten de twee Tunesiërs afzette niet ver van het appartement van Cools en dat hij hen opwachtte in een iets hoger gelegen straat, vlakbij het station van Guillemins.

Toen de twee na de daad terug in het voertuig stapten, stopte Mimo iets verder om de wapens in het kanaal te gooien. Terug in Italië zei Mimo tegen hen dat ze, als ze werden opgepakt, zich moesten voordoen als lifters. Hij verscheurde vervolgens hun valse identiteitsdocumenten. De twee Tunesiërs zeggen dat ze niet weten of, buiten de beschuldigden, ook andere mensen betrokken waren bij de moord op André Cools. Ze verklaarden ook dat ze zich verraden voelen door alle beschuldigden en dat ze nooit naar België zouden zijn gekomen als ze hadden geweten wat ze moesten doen. Maandagnamiddag hoort het hof de psychiatrische artsen die de beschuldigde hebben onderzocht.

13 Maart 2007

Cools bis: moraliteitsgetuigen Castellino gehoord

Voor het Luikse assisenhof zijn de moraliteitsgetuigen van Domenico 'Mimo' Castellino gehoord. Eerst was het de beurt aan Salvatrice Di Vicenzo, de ex-vrouw van de beschuldigde. "Hij was een goede vader en echtgenoot. We kwamen goed overeen, tot er gezinsproblemen ontstonden. Mimo had een nogal sterk karakter. Als hij iets zei, was het zo. Eerlijke gezegd wist ik niet veel over zijn leven, want hij vertelde me niets over zijn bezigheden", aldus de vrouw. "Ik kende Simon Solazzo via de kinderen. Hij kwam bij ons thuis, zelfs midden in de nacht. Hij ging op stap met mijn man, maar ik weet niet wat ze deden. Pino Di Mauro heb ik onlangs ontmoet, toen ik in een restaurant in Luik werkte. Ik herkende hem niet meteen, omdat hij slechts één keer bij ons kwam, in 1996. Mijn man heeft me nooit verteld over de moord op André Cools. Toen hij in 1996 in de gevangenis zat, zei hij me dat hij bedreigd was geweest door Di Mauro."

Di Vincenzo werd nooit rechtstreeks bedreigd, maar Castellino vertelde haar wel dat hun gezin bedreigd was. Ook verklaarde de ex-vrouw van de beschuldigde dat Castellino geen deel uitmaakte van de maffia en dat zij niet de anonieme getuige was. Vervolgens getuigde Gerardo Apruzzese, de voormalige werkgever van Castellino, dat de beschuldigde een werknemer was die geen problemen veroorzaakte. Jules Lemaire, een raadgever van de VDAB, preciseerde dat hij Castellino nooit werk heeft aangeboden. De buren legden uit dat de Castellino's een gewoon gezin waren en dat de beschuldigde erg rustig en hulpvaardig was. Ten slotte beschreef commissaris Groslin het leven van Castellino, die op zijn twaalfde begon te werken. Ook legde hij uit dat voor hem expert Tombeur ter plaatse was toen het wapen uit het water werd gehaald.

15 Maart 2007

Castellino is schuldig aan moord op Cools

In Luik heeft het hof van assisen Domenico Castellino schuldig bevonden aan de moord op PS-kopstuk André Cools en poging tot doodslag op diens vriendin in 1991. Domenico - Mimo - Castellino vervoerde de Tunesische huurmoordenaars van André Cools. Kort voor het eerste assisenproces in 2003 was de Italiaan naar zijn thuisland gevlucht. Vorig jaar liep hij toevallig tegen de lamp in Duitsland. Op het eerste assisenproces werd Castellino bij verstek veroordeeld tot twintig jaar cel. Het tweede proces nu kwam er omdat Castellino beroep had aangetekend tegen die straf. Het hof en de jury beraadslagen vandaag over de strafmaat.

Proces Cools bis: Castellino veroordeeld tot 20 jaar

De jury van het Luikse assisenhof heeft Dominico Castellino veroordeeld tot 20 jaar effectieve celstraf. Daarmee wordt het eerste arrest bij verstek tegen de man bevestigd. De jury had hem woensdagavond in een genuanceerd arrest schuldig bevonden aan moord op André Cools en aan poging tot doodslag op Marie-Hélène Joiret, de vriendin van Cools, op 18 juli 1991. Advocaat-generaal Marianne Lejeune vorderde 20 jaar cel, de bevestiging van de straf bij verstek van het eerste assisenproces. Ze wees er op dat Domenico Castellino nooit enige bescherming heeft genoten.

"Justitie blijft haar werk doen en ik stel daar vertrouwen in", verklaarde ze. De advocaat-generaal haalde verder het juridisch verleden van de beschuldigde aan en vroeg nogmaals bevestiging van de strafmaat van het eerste assisenproces over de zaak. De advocaten van Domenico Casetllino, de mrs. D'Amico en Chefneux, haalden een aantal verzachtende omstandigheden aan. Volgens mr. Raphaël D'Amico werd zijn cliënt bedreigd door de andere protagonisten. Verder wees hij op de duur die Justitie nodig had om de zaak te behandelen maar ook op de moed van zijn cliënt om te bekennen. Hij stipte ook aan dat Domenico Castellino ten tijde van de feiten geen juridisch dossier had. Volgens hem is een straf van 5 tot 10 jaar cel een juiste weergave.

28 Maart 2007

Castellino in cassatie

Raphaël D'Amico, de advocaat van Domenico Castellino, heeft een cassatieberoep ingediend in het proces Cools bis. Het hof van assisen in Luik had Domenico Castellino op 15 maart 2007 veroordeeld tot twintig jaar effectieve celstraf voor de moord op André Cools en voor poging tot doodslag op de vriendin van Cools, Marie-Hélène Joiret, op 18 juli 1991.

Daarmee kreeg Castellino dezelfde straf als tijdens het eerste proces-Cools drie jaar geleden. De man die de twee Tunesische huurmoordenaars inhuurde, had verzet aangetekend tegen dat arrest en een nieuw proces gekregen. Hij heeft nu ook een cassatieverzoek ingediend.