In maart 1980 werd hij samen met acht andere personen uit de bende Farcy veroordeeld wegens drugshandel. Hij kreeg vier jaar cel.

Afgewezen minnaar wordt revolverheld

Woensdagavond omstreeks 23 u. vuurde de 44-jarige Brusselaar Michel Popovic 6 kogels af naar de 20-jarige Marokkaan Mohammed M'Kass in verband met het 17-jarig meisje Marie D. dat hij te vergeefs in de drankgelegenheid “Queen Mary Pub” aan de Van Praetstraat 20 had willen opzoeken. De Marokkaan liep slechts twee lichte verwondingen op in de dijen zodat hij ter plaatse kon worden verzorgd.

Popovic, die het meisje goed kende, had haar enkele dagen geleden slagen toegebracht tijdens een hevige discussie. Hij wilde blijkbaar de zaken weer voor mekaar brengen en daarom besloot hij haar woensdagavond te gaan opzoeken in de Queen Mary Pub aan de Van Praetstraat in de nabijheid van de Beurs te Brussel.

Daar het meisje geen uitstaans met Popovic wilde hebben, werd hij door verscheidene verbruikers verzocht buiten te blijven. Doch Popovic was vastbesloten het meisje te spreken en haalde meteen een revolver te voorschijn waarmee hij begon te driegen en waarmee hij trachtte met geweld binnen te geraken.

Op dat ogenblik kwam één der verbruikers, de Marokkaan M'Kass, tussenbeide die duidelijk partij had gekozen voor het meisje. M’Kass wist te verhinderen dat Popovic de drankgelegenheid binnenkwam.

Hierop werd laatstgenoemde woedend en begon te schieten. Een eerste kogel kwam tegen de grond terecht, twee andere ketsten af tegen de op straat geparkeerde wagens, een vierde vloog verloren doch twee projectielen drongen in de dijen van de M'Kass die slechts oppervlakkige verwondingen opliep.

Popovic liep er toen vandoor. doch kon korte tijd nadien in de nabijheid van zijn woonplaats aan de Groot Eilandstaat te Brussel worden aangehouden.

De man, die zich ondertussen  van zijn vuurwapen had weten te ontdoen, weigerde de feiten toe te geven. Hij werd echter formeel door verscheidene getuigen herkend zodat hij onder arrest werd geplaatst.

Bron: De Standaard | 22 Juni 1973

Drugbende zwaar gestraft

Negen personen die zich schuldig maakten aan de verkoop of het verbruik van heroïne, vaak in het gezelschap van minderjarigen, liepen woensdagmiddag een veroordeling op voor de correctionele rechtbank te Brussel. Vooral de hoofddaders werden zwaar gestraft, gezien bij deze handel verscheidene kilogrammen heroïne waren gemoeid.

Zo werd de 29-jarige barman Marcel Castris, zonder gekende woonplaats, veroordeeld tot zes jaar cel, de 33-jarige behanger Victor Van Obbergh uit Sint-Gillis tot vijf jaar cel, de 31-jarige loodgieter Michel Popovic uit Sint-Jans-Molenbeek en de 34-jarige fotograaf Michel Gigot uit Elsene, elk tot vier jaar cel, en de 25-jarige Francis Lus, zonder gekende woonplaats, tot drie jaar cel. Vier andere betichten liepen kleinere straffen op.

Marcel Castris uit het Brusselse, bijgenaamd “dikke Marcel”, stond aan het hoofd van de bende en was in de hoofdstad de vertrouwensman en rechterhand van Joseph Viennes.

Laatstgenoemde werd in oktober 1978 te Karachi (Pakistan) aangehouden, waar hij naartoe was getrokken om drugs te kopen. Viennes verklaarde er dat hij voor de Brusselse rijkswacht werkte, en verklikte meteen Castris en enkele van diens medewerkers. Onder hen kwamen de gebroeders Farcy voor met Albert, die een paar maanden terug uit de gevangenis van Den Haag ontsnapte.

Viennes die in Pakistan had verklaard dat hij voor de Belgische rijkswacht werkte, sprak gedeeltelijk de waarheid. De drugbrigade van de rijkswacht had zich immers op het ogenblik dat Viennes werd aangehouden geïnfiltreerd in het net van drugsmokkel tussen België en Nederland. Viennes was daarin een tussenpersoon die de Belgische speurders moest leiden naar Farcy en diens luitenanten.

Bron: De Standaard | 13 Maart 1980

Ter verduidelijking, ik zet deze dame NIET weg als een dader. Ik wil enkel haar opmerkelijke carrière schetsen.

Ze had een leidinggevende rol bij het BIC, trouwde in de herfst van haar leven met één van de hoogste magistraten van het land, Marc Châtel. Ze maakte carrière in politieke SP kabinetten tot na midden jaren '80.

In de jaren '70 kreeg ze de eer om te werken voor het privé kabinet van Koning Boudewijn.

Bij elk moeilijk moment in haar carrière sprongen haar machtige beschermheren altijd voor haar in de bres. Enkele voorbeelden ter illustratie:

1. Toen de samenwerking tussen het BIC en Albert Farcy compleet escaleerde in 1979 wat resulteerde in een door het BIC uitgelokte gevangenschap van Farcy in de Nederlandse gevangenis van Scheveningen en een geslaagde ontsnappingspoging van Farcy naar het Zaïre van z'n wederhelft stuurde de meest invloedrijke SP'er z'n secretaresse Thérèse Bocquet door naar Aalst om er secretaresse te woorden van de latere SP minister van o.a. jacht Marc Galle.

Thérèse had een zeer close band met Farcy.

2. In het jaar 1985 was Thérèse Bocquet, alias 'Nanette' voor de kameraden, aan het scheiden van haar Aalsterse echtgenoot. Officieel was ze nooit in Aalst gedomicilieerd. Kort na de overval op de Delhaize van Aalst trok ze weg uit Aalst om kort terug te keren naar het kabinet van degene die ze 6 jaar eerder naar Aalst had gestuurd om vervolgens doorgestuurd te worden, op voorspraak van Jean Gol, naar het privé kabinet van Albert Raes.

3. Ook na de opdoeking van het BIC in 1987/1988  kreeg deze dame samen met enkele andere goede en brave BIC'ers een mooie fin de carrière bij de nucleaire veilgheid met een adelijke titel erbovenop.

4. Toen de woelige interne werking van het BIC als gewezen undercoverdienst in het vizier kwam van de onderzoekcel trouwde ze uiteindelijk in september 2000 met de magistraat waar ze al zo lang een affaire mee had en waarvoor ze destijds haar Aalsterse echtgenoot verliet.

In november 1982 stond hij samen met 12 andere drugshandelaars terecht voor de correctionele rechtbank van Brussel. Van de dertien verdachten, waren er maar vijf aanwezig in de rechtszaal. Cirilli was één van die vijf. Hij was toen 32 jaar en had geen gekende woonplaats of beroep. Deze zaak kwam aan het licht na verklaringen van Jozef Vienne.

De broer van Evaristo Cirilli, de 29-jarige André ‘Dédé’ Cirilli, was ook één van de beklaagden. Hij was echter niet aanwezig om dat hij reeds door het Hof van Assisen van Auxerre veroordeeld werd tot 2 jaar gevangenis en in gevangenis van Dijon zat.

Tijdens het proces geeft Evaristo Cirilli toe dat Albert Farcy een vriend was, dat hij zelfs een kleine veroordeling heeft opgelopen voor het gebruik van hasjiej en een zwaardere voor pooierij, maar hij ontkent ooit heroïne te hebben gesmokkeld. Na ondervraging van Vienne blijkt dat Vienne in de lente van 1978 naar Rijsel is gereisd en daar aan 'Nino' gevraagd heeft om “iets over te brengen uit Bangkok”. Volgens Vienne was hij akkoord maar hij wilde betaald worden, volgens Cirilli heeft hij resoluut “neen” gezegd. “Dat men mij welbepaalde feiten ten laste legt, waarop ik kan antwoorden!” roept hij uit.

Cirili had ook contacten met Jean-Pierre Halla.

De straffen waren:

• Elias Shiber (37): 20 jaar cel en 6 miljoen frank boete

• Hassan Hejli (29) - 20 jaar cel en 6 miljoen frank boete

• Marcel Castris (35): 12 jaar cel en 1,8 miljoen fr. boete

• Francis Meert (30): 7 jaar cel en 60.000 fr. boete

• Constant Horemans (32): 7 jaar cel

• Joël Hottart (29): 6 jaar cel en 180.000 fr. boete

• Vissilios Macrides (34): 6 jaar cel en 300.000 fr. boete

• Dominique L'Hoir (23): 5 jaar cel

• André Gerardy (34): 5 jaar cel en 600.000 fr. boete

• Tania Michiels (26): 3 jaar cel

• Cantal Nemee (23): 3 jaar cel

• Patrick Moïse (33): 3 jaar cel en 60.000 fr. boete

De correctionele rechtbank te Brussel veroordeelde woensdag de kopstukken van een bende trafikanten in heroïne en cocaïne. Via koeriers lieten de bendeleiders harddrugs in Amsterdam en Rotterdam aankopen. Koeriers brachten vervolgens de drugs over naar België en ook naar Frankrijk of Zwitserland wat telkens aanzienlijke winsten opleverde.

In verband met deze handel werden op 12 januari 1984 nabij een grenspost in Noord-Frankrijk twee Belgische koeriers betrapt. Het betrof twee meisjes, de 26-jarige Tania Michiels en de 23-jarige Dominique L’Hoir, vriendinnen van de 35-jarige drugtrafikant Marcel Castris.

Verscheidene politiekorpsen, met inbegrip van gerechtelijke van de gerechtelijke politie te Brussel, verleenden toen hun medewerking, wat toeliet het hele netwerk op te rollen. In ieder land bleken de aankopen te gebeuren bij Noord-Afrikanen en een Libanees. In België bevonden zich de eerste verkooppunten. Een deel van de drugs werd van daaruit naar Frankrijk en Zwitserland overgebracht.

De zwaarste straffen werden toegekend aan de 37-jarige Jordaniër Elias Shiber en de 29-jarig Marokkaan Hassan Hejli die elk 20 jaar cel en 6 miljoen frank boete kregen. De 35-jarige Marcel Castris kreeg 12 jaar cel en 1,8 miljoen fr. boete.

Minder zwaar werden gestraft de 30-jarige Francis Meert uit Brussel, en de 32-jarige Constant Horemans die elk 7 jaar cel kregen, de eerste met een boete van 60.000 fr. boete. De 29-jarige Joël Hottart uit Sint-Joost-ten-Node en de 34-jarige Vissilios Macrides uit Koekelberg kregen elk zes jaar cel, de eerste met 180.000 fr. boete, de tweede met 300.000 fr. boete.

De 23-jarige Dominiqie L’Hoir uit Brussel en de 34-jarige André Gerard uit Elsene kregen elk vijf jaar cel. Gerardy liep bijkomend 600.000 fr. boete op. De 26-jarige Tania Michiels uit Sint-Pieters-Leeuw en de 26-jarige Chantal Nemee uit Sint-Jans-Molenbeek, samen met de 33-jarige Patrick Moïse uit Ukkel kregen elk 3 jaar cel. Moïse liep bovendien 60.000 fr. boete op.

Ten slotte kregen vier beklaagden een vrijspraak.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Maart 1986

Strafvermindering voor drugtrafikanten

Verscheidene drugtrafikanten kregen donderdag een kleinere straf van het Hof van Beroep te Brussel, het betreft een bende die koeriers naar Nederland stuurde om drugs aan te kopen bestemd voor België, Frankrijk en Zwitserland.

De zaak kwam aan het licht toen in januari 1984 twee jonge vrouwen die voor de bende werkten, door de Franse douanediensten bij smokkel in drugs werden betrapt.

Aan de straffen tegen de vier kopstukken van de bende, werd niet gewijzigd. Aldus bleef de straf voor de 37-jarige Jordaniër Elias Sjibber en de 29-jarige Marokkaan Hassan Hesjli tot 20 jaren cel gehandhaafd. Ook de 32-jarige Michel Castris en de 47-jarige Victor Van Obbergh zullen, zoals voorheen, 12 en 10 jaar cel moeten uitzitten.

De strafvermindering slaat op 5 andere leden van de bende. Het gaat om de 32-jarige Constant Horemans, die in plaats van 7 jaar in eerste instantie 6 jaar zal moeten brommen en ook 180.000 fr. boete zal moeten betalen.

De 30-jarige François Meert, die eveneens 7 jaar cel en 60.000 fr. boete kreeg, werd in beroep veroordeeld tot 5 jaar cel en 60.000 fr. boete en de 34-jarige André Gerardy zal 3 jaar cel waarvan 2 jaar met uitstel moeten uitzitten en 300.000 fr. boete betalen i.p.v. 5 jaar cel in eerste instantie.

De 23-jarige Dominique L’Hoir zal i.p.v. 5 jaar cel nu 2,5 jaar cel waarvan de helft met uitstel moeten uitzitten. Ten slotte werd de 33-jarige Patrick Moïse vrijgesproken. Hij was in eerste instantie veroordeeld tot 3 jaar gevangenisstraf.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Juni 1986

Toen Lus en een andere gangster enkele tijd nadien in het bezit van gestolen voorwerpen door de Brusselse stadspolitie werden betrapt, kon in de bagagekoffer van hun voertuig de buit aan gestolen wapens integraal worden teruggevonden.

In maart 1980 werd Lus opnieuw veroordeeld. Dit keer voor de verkoop en verbruik van heroïne. Lus was op dat moment 25 jaar en had geen werk en geen gekende woonplaats.

BIC-agent leverde 27 kilo heroïne af in Amsterdam

Jean-Pierre van Grunderbeeck, één van de beklaagde BIC-agenten in het geruchtmakende Belgische corruptie-proces "de zaak-François", heeft in de jaren '70 tenminste 27 kilo heroïne (waarde ruim 2.5 miljoen gulden) aan de Chinese triadebendes in Amsterdam geleverd.

De BIC-agent deed dat in opdracht van Bruno Farcy, de grootste drugshandelaar van België, die vanuit zijn Candy Club in Brussel voor de triades de heroïnelijn Bangkok-Brussel-Amsterdam controleerde.

"Drugspeurder" Van Grunderbeeck was destijds, zo bleek tijdens het proces, door Farcy onder druk gezet om heroïne langs de Belgische douane te smokkelen, iets wat de "undercover"-agent met veel verve deed. In ruil daarvoor speelde Farcy de BIC-agent af en toe bewijsmateriaal tegen kleine drugshandelaren toe, zodat Van Grunderbeeck toch "resultaten kon boeken".

Verdiende de BIC-agent aan deze samenwerking met de gevreesde heroïnekoning al grote sommen geld, ook Farcy werd er beter van. Zo keerde het Bureau d'Information Criminelle (BIC), dat rechtstreeks onder minister van Justitie viel, Farcy in 1977 maar liefst 465.000 francs (32.500 gulden) aan tipgeld uit. Geld van de Belgische belastingsbetalers, dat Farcy in zijn Candy Club bulderend van de lach in ontvangst nam.

Van Grunderbeeck, tevens verdacht van verzekeringszwendel ten bedrage van een kwart miljoen francs, had de Nederlandse politie nimmer over Farcy's handel met triades getipt. "Terwijl ge toch genoeg heroïne naar Amsterdam bracht om heel Nederland te vergiftigen," aldus mr. Cornelis, de openbaar aanklager in het proces tegen de verloederde BIC en NDB-agenten.

"Ik was bang," verklaart Van Grunderbeeck nu, "ik hoopte wel dat Farcy zou worden gepakt, maar ik durfde niet te waarschuwen, Farcy was gevaarlijk."

Pas in 1977 ontdekte de Amsterdamse narcoticabrigade dat het BIC betrokken was bij de heroïne-transacties met de Chinezen. Bij het bestuderen van foto's, die tijdens één van de die transacties waren gemaakt, identificeerden de Amsterdammers tot hun stomme verbazing Van Grunderbeeck. Het BIC - "een bende zonder regels en leiding", aldus de advocaten in het proces - ontsloeg de agent voor de vorm, maar nam hem later weer in dienst. (...)

Bron: Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad | 1 Maart 1982

Een nieuwsbericht over zijn dood vind je op de website » Nieuws

Raymond Lippens was ook een goede vriend van Pierre Paul De Rycke van de Jonathan en van Claude Dubois. Daarnaast had hij ook goede contacten met Léon De Staerke: het onderzoek naar de betrokkenheid van Léon De Staerke aan de diefstal van aan de diefstal van de kasbons in Wieze bracht eveneens aan het licht dat Léon de beste contacten onderhield met Raymond Lippens.