het café werd op 3 januari 1983 failliet verklaard door de handelsrechtbank van Mons.

Niettegenstaande hij kan lezen noch schrijven, toont Bouaroudj toch voldoende bekwaamheid tot logisch redeneren. Hij is gevoelloos, afstandelijk, negatief, tevreden met zichzelf. Verantwoordelijk voor zijn daden.

(...) In april 1995 worden in Buxerolles nabij Poitiers de stoffelijke resten ontdekt van Djamila Bouaroudj (Le Soir, woensdag 1 oktober 1997). Ze is onthoofd!

De jonge vrouw uit het Belgische Hornu, een gemeente vlakbij Boussu op twaalf kilometer van Bergen, is sinds enkele jaren verdwenen uit het zicht van haar familie. Onder andere haar vader vreest voor haar leven. Hij is Kaçi Bouaroudj, de Algerijn en oud-cafébaas die in 1988 met andere Borinageleden voor het Hof van Assisen verscheen.

Zijn dochter Djamila ging in april 1992 samenwonen met een man in Narbonne, in het zuiden van Frankrijk nabij Perpignan. Die man was Jean Joseph Casamias, zelf geen onbesproken figuur. De Franse autoriteiten verdachten hem ervan betrokken te zijn bij de verdwijning in Frankrijk van enkele personen.

De naar België uitgeweken Casamias ontving tot 1992 als helderziende zijn klanten in kantoortjes in Bergen en Hornu. Daar leerde hij de veel jongere Djamila kennen. Zij woonde met haar ouders in Hornu. Toen hij begin 1992 vluchtte voor de Belgische fiscus overtuigde hij Djamila samen met hem een nieuw leven te beginnen in Narbonne.

Lang heeft hij niet kunnen genieten van dat nieuwe leven. Op 14 februari 1993 ontplofte zijn huis in Narbonne. Zijn stoffelijk overschot werd onder het puin gevonden, dat van Djamila Bouaroudj niet. Zij werd blijkbaar om het leven gebracht in een ander huis van Casamias in Buxerolles, Poitiers. Het is mogelijk dat haar minnaar Casamias verantwoordelijk is voor haar dood. Men weet niet precies wanneer Djamila om het leven werd gebracht. Casamias wordt verdacht van mysterieuze verdwijningen. Er zijn echter nooit bewijzen gevonden van moorden door hem gepleegd, laat staan van onthoofdingen of versnijdingen. Het is zelfs niet onmogelijk dat Casamias zelf werd vermoord in zijn huis in Narbonne.

Het feit dat de vermoorde en onthoofde Djamila de dochter is van haar vader die ooit tot de intieme kring van enkele zware Bende-verdachten behoorde kan toeval zijn. Maar als er een verband zou bestaan tussen de Bende van Nijvel en de Slachter van Bergen is er een volwaardig motief voor haar dood.

Het stond voor iedereen duidelijk te lezen in het in 1986 verschenen Bendeboek van Paul Ponsaers en Gilbert Dupont: Kaçi Bouaroudj briefde alle criminele plannen die hij aan de toog van zijn café Metropole in Jemappes hoorde bespreken door Adriano Vittorio en andere tooghangende Borinage-leden over aan BOB'er Daniel Choquet.

Kaçi Bouaroudj speelde dubbelspel: hij ging mee op rooftocht en verraadde zijn kompanen. Zo is het geweten dat hij samen met Adriano Vittorio vanuit de Resto GB in Drogenbos de bewakers van Securitas die het geld kwamen ophalen, bespiedde met het oog op een overval. Vittorio droeg uitgerekend toen aan Bouaroudj op om een vluchtweg uit te stippelen.

Was hij de man die de streek het beste kende? In elk geval ligt de GB van Drogenbos in de wijk Dorent die een geheel vormt met het Rattenkwartier, op de grens van Sint-Pieters-Leeuw en Drogenbos. De Bergensesteenweg snijdt Dorent en Rattenkwartier middendoor. Het is precies hier dat heel wat zigeuners wonen, waaronder de familie van Leopold Bogaert.

Wat de band tussen alle betrokken personen ook is, vanuit het oogpunt van zijn overvalkompanen was Bouaroudj een ordinaire verklikker. Iemand op wie ze misschien wel wraak willen nemen. Voor de onderzoekers van de Cel Waals Brabant was hij dan weer mededader van zware overvallen. De onthoofde Djamila Bouaroudj kon de dochter geweest zijn van de man die had meegeholpen de Bende op te rollen indien het assisenproces in 1988 anders was verlopen. En tegelijkertijd de dochter van een voor Bendefeiten veroordeelde.

Bron: Het rattenkwartier - Een blik in het nest van de Bende van Nijvel | Charlie Hédo

Abdelkader Belliraj kwam in elk geval uit Braine-le-Comte. Hij was iemand om schrik van te hebben. En in Braine-le-Comte ligt het Bois de la Houssières.

Hij was dan allicht de buurman van Salesse die in de Rue du Champ de la Cour 12 in ook Braine-Le-Comte woonde. Of laat je dat gegeven liever weg om je theorie te kunnen laten kloppen?

Je hebt ons nog steeds niet die bronvermelding van rekening van de Merguez-worsten gegeven ... en je blijft zwijgen waarom je opeens zo bot/grof/persoonlijk begon te worden nadat hier de stelling herhaald werd van het parket dat er gemanipuleerd is in het onderzoek naar de Bende Van Nijvel, meer bepaald door François Achten en door Philippe Vermeersch.

imazibraine, heb jij de posts van "Wolf" over de overval in Nijvel gelezen?

Ik heb gezien dat jij ernaar verwijst in één van je vorige posts, P-51. Maar ik vind die van Wolf niet direct terug. Hij zou dateren van 2009.

Zelfs Michel Cocu had gediend in het Frans vreemdelingenlegioen, toch merkwaardig voor iemand die vroeger een Belgische politieagent was.

In augustus 1983, net na zijn echtscheiding,  beslist Michel Cocu eensklaps zich te laten inlijven bij het Vreemdelingenlegioen. Hij dient zich aan bij het recruteringscentrum, maar de kandidaat-legionair geraakt niet door de proeven. Het Franse leger moet niet weten van Cocu. Hij wordt geweerd omwille van zijn fysieke ongeschiktheid.

En hij moest zijn ex-vrouw bellen en smeken om wat geld om terug thuis te geraken. Een echte gangster.

Bouaroudj en Vittorio spraken Arabisch, en Bouaroudj wellicht ook Berbers, want hij was afkomstig uit Kabylisch gebied in Algerije. Wat hen geschikt kon maken voor infiltratie in een Noord-Afrikaanse terreurgroep, de Belgische cel van Abu Nidal. Het valt op dat zowel Vittorio en Bouaroudj als de broers Belliraj zich situeren in de regio Mons.

Zelfs Michel Cocu had gediend in het Frans vreemdelingenlegioen, toch merkwaardig voor iemand die vroeger een Belgische politieagent was geweest. Het lijkt op infiltratie, wat zou kunnen verklaren waarom deze 'Borains' genoemd werden in het dossier van de inbraak in de Colruyt van Nijvel.

Een inbraak die aanvankelijk een eerder onschuldig fait-divers moest worden, maar uit hand liep. Cocu zei in zijn verhoor dat hij daar niet kon over spreken, omdat hij een dodelijke schrik had van 'un Brainois' die aanwezig was bij de Colruyt.

Abdelkader Belliraj kwam in elk geval uit Braine-le-Comte. Hij was iemand om schrik van te hebben. En in Braine-le-Comte ligt het Bois de la Houssières.

Bouaroudj ondertekende nooit bekentenissen ondanks slagen, zoals hier te zien aan zijn linkeroog. (Foto Gevangenis administratie)

Bron: De Bende, een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont

De enige beschrijving die de agent die Nijvel overleefde kon geven van de persoon die op hem geschoten had was iemand van 1m80 met gemiddelde lichaamsbouw en een .... ringbaard, op deze foto heeft Bouaroudj een ringbaard.

Toch ook opvallend dat Bouaroudj lang in Maubeuge gewoond heeft. Hij is er ook getrouwd met een Française. Die had als beroep 'cabaretière' = uitbaatster van een uitzuipbar langs een gewestweg.

Herinner je dat er bij de inbraak in de winkel in Maubeuge een grote hoeveelheid champagne werd meegenomen. Waar kan je zoveel champagne goed gebruiken? En had Mostafa Rezoual niet gezegd aan Asmaoui dat Bouaroudj hem voorgesteld had om deel te nemen aan 'un coup' in een winkel in Maubeuge?

Geheelonthouders waren het niet, ook al waren ze Moslim. Dat zie je aan de foto's van Bouaroudj met een pint in de hand. Kan dat verklaren waarom er een flink stukje gezopen werd in de 'Auberge des Chevaliers' in Beersel (José Van den Eynde)?

De taxi van Constantin Angelou, met zijn lijk in de koffer, werd bovendien teruggevonden in de straat in Mons waar Bouaroudj later ging wonen.

Je connais également Adriano Vittorio. Je l'ai connu par l'intermédiaire de Bouaroudj Kaçi qui fréquentât mon café Le Domino. Cela se passe aux environs de 81-82. En ce qui concerne Bouaroudj, je l'ai connu lorsequ'il exploitait le café Le Monopole à Jemappes. Bouaroudj m'a contacté à une reprise pour commettre un hold-up à Drogenbos sur un fourgon Securitas et ce au GB."

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 April 1988

Bron: De Bende, een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont