Cahen (Alfred, J.), Diplomate. Né le 28 septembre 1929 à Ixelles (Belgique). Fils de Max Cahen, Agent de change, et de Mme, née Rose Hazaert. Mar. le 28 janvier 1961 à Mlle Nicole Debeauvais (2 enf. : Véronique [Mme Olivier Morzelle], Max-Olivier)

Etudes:

• Athénée Robert Catteau à Bruxelles

• Université libre de Bruxelles

• Diplômes : Docteur en droit

Carrière :

• Avocat au barreau de Bruxelles (1953-56), à l’administration centrale du ministère des Affaires étrangères (1956-59)

• Attaché à la délégation belge près l’Organisation de coopération et de développement économique (OCDE) (1959-62)

• Deuxième secrétaire d’ambassade au Zaïre (1962-64)

• Conseiller au cabinet du ministre des Affaires européennes (1964-66)

• Premier secrétaire à la délégation belge à l’Onu (1966-68)

• Chef de cabinet adjoint du ministre du Commerce extérieur (1968-70)

• Ministre-conseiller au Zaïre (1970-74), aux Etats-Unis (1974-77)

• Chef du cabinet du ministre des Affaires étrangères (1977-79)

• Directeur général de la politique au ministère des Affaires étrangères (1979-85)

• Secrétaire général de l’Union de l’Europe occidentale à Londres (1985-89)

• Ambassadeur en France (1989-97)

• Secrétaire général de l'Association du traité Atlantique (depuis 1997)

• Chargé d’enseignement et Professeur (1979-94)

• Professeur honoraire (1994) et Président du Centre d’études de relations internationales (depuis 1985) à l’Université libre de Bruxelles

• Ancien membre du conseil d’administration du Fonds national belge de la recherche scientifique, Président du comité scientifique de l’Institut royal des relations internationales de Belgique (1985)

• Professeur honoraire de l’Institut national d’études politiques de Kinshasa (Zaïre)

• Membre correspondant de l'Académie des sciences d'Outre-Mer de France (1992) et Membre honoraire de l'Académie royale des sciences d'Outre-Mer de Belgique (depuis 1993)

• Membre correspondant de l'Académie des sciences morales et politiques de l'Institut de France (depuis 1993)

• Président du conseil de direction des écoles des Hautes études politiques et sociales, des Hautes études internationales, de l'Ecole supérieure de journalisme et du Centre d'études diplomatiques et stratégiques (depuis 1993)

Œuvres :

• The Western European Union and Nato : Building a Europlan Defence Identity (1989)

• Africa : Development Under Duress in A Marshall Plan for the 1990's, an International Roundtable on World Economic Development (1989)

• The Western European Union and Nato : Strengthening the Second Pillar of the Alliance (1990)

Décoration

• Grand officier de la Légion d'honneur (France), de l'ordre de Léopold, de l'ordre de la Couronne et de l'ordre de Léopold II (Belgique)

• Nombreuses décorations étrangères

Max-Olivier Cahen, zoon van de Belgische topdiplomaat Alfred Cahen, wordt ervan beschuldigd via de relaties van zijn vader vertrouwelijke Belgische diplomatieke documenten te hebben verkocht aan vreemde staatshoofden, vooral in Afrika. De woordvoerder van de minister van Buitenlandse Zaken Erik Derycke bevestigt dat er een gerechtelijk onderzoek is gestart, maar weigert meer commentaar te geven.Max-Olivier Cahen wordt er van verdacht geheime rapporten in Belgische ambassades, waaronder die in Kigali en Rome, te hebben gestolen en doorverkocht aan buitenlandse staatshoofden en soms ook aan hun politieke tegenstanders.

Opvallend is dat Cahen niet werkt voor Buitenlandse Zaken, maar blijkbaar een beroep op het relatienetwerk van zijn vader deed om toegang te krijgen tot de vertrouwelijke diplomatieke stukken. De Belgische Staatsveiligheid startte een onderzoek, het dossier is op 16 april overgemaakt aan het Brussels parket. Diezelfde dag pakte Le Soir Illustré al uit met het verhaal, De Morgen maakte er vrijdag voorpaginanieuws van. De zwendel kwam aan het licht toen de Belgische ambassadeur in Ruanda, Frank de Conninck, enige tijd geleden van het Ruandese staatshoofd of de minister van Buitenlandse Zaken te horen kreeg dat die nu wist wat België echt van het Ruandese bewind dacht. Hij bleek in het bezit te zijn van het vertrouwelijk verslag van de ambassadeur aan Derycke.

Een en ander zou ook geleid hebben tot het mislukken van het jongste bezoek van staatssecretaris Moreels aan de regio van de Grote Meren. Moreels' Afrikaanse confrators kenden de kaarten die de staatssecretaris in handen had, wat nefast is als er blufpoker wordt gespeeld. Max-Olivier Cahen had goede contacten met onder meer de Belgische huurling Tavernier, die door Moboetoe werd opgetrommeld om de opmars van Kabila te stoppen.

In een fax aan Tavernier schrijft Cahen: 'Indien je mij per fax het rapport-Sudan en het rapport over het Zaïrese leger stuurt, kan ik ze verkopen tegen 6.500 dollar per stuk, dat wil zeggen 13.000 dollar in totaal. Dat zou dan 2.000 dollar voor mij zijn en 11.000 dollar voor jou.' Cahen deinsde er overigens niet voor terug valse of waardeloze documenten te verkopen, waardoor tal van bedrogen betalers in Frankrijk, Zwitserland, België en Afrika zich hebben ontpopt tot drieste schuldeisers. Vader Cahen zou tussenbeide gekomen zijn om de schuldeisers te sussen. Alfred Cahen werd als ambassadeur van België overigens vervroegd op pensioen gestuurd, omdat hij op eigen houtje aan de president van Costa Rica de duistere figuur Felix Przedborski had aanbevolen voor een benoeming als diplomaat in Brussel.

Bron: De Tijd | 26 april 1997

Alfred Cahen:

• ambassadeur van België in Frankrijk

• men zegt dat zijn echtgenote Mw Nicole de Beauvay zou zijn, de vroegere Eerste Eredame van Koningin Fabiola. Zij zou het Hof hebben verlaten toen haar echtgenoot zijn functie in Parijs aantrad.

• zou Meester van de Loge zijn (??)

• zou een vriend zijn geweest van wijlen Koning Boudewijn

• zou een vriend zijn van de Belgische minister Willy Claes

• oud Secretaris Generaal van de minister van buitenlandse zaken (ten tijde van Mr Simonet). In deze periode rond 1986 heeft hij klaarblijkelijk een diplomatiek paspoort uitgesteld dat aan Przedborski toekwam.

• zou in dezelfde periode hebben gewerkt voor minister Anne-Marie Lizin. (Anne-Marie Lizin zou mogelijk een zekere onschendbaarheid hebben verkregen nadat zij de hand had weten te leggen op de bewijzen van de voornoemde wapensmokkel, dit gezien haar intieme relatie met Minister Simonet. Zij zou eveneens de maîtresse zijn geweest van minister André Cools).

Belgiës meest bevreemdende topdiplomaat is overleden

Woensdag overleed in Brussel ereambassadeur Alfred Cahen. Gedurende zijn dertig jaar durende loopbaan bezette Cahen de allerhoogste functies die de diplomatie in ons land te bieden heeft. Cahen had zijn hart aan Afrika verloren. Alleen leverde die liefde ook dubieuze vriendschappen op. Die brachten hem meer dan eens in opspraak.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

Michel Verdeyen suggereerde in zijn posts op het forum tueries (je moet wel wat tussen de lijnen lezen):

"probleem" > paniek > Simonet > Cahen > militaire kern (NATO, para's, ESR, ...?) > Bende en vervolgens ontsporing ...

Verdeyen zal wel weten wat hij zegt, uit hoeveel personen bestaat die wereld die durft over te gaan naar actie?

"probleem" > paniek > Simonet > Cahen > militaire kern (NATO, para's, ESR, ...?) > Bende en vervolgens ontsporing ...

(...) Zwendel in gunsten is wel een sterk punt ten huize Bouty. In 1989 wordt ze geschrapt bij de balie maar ze gaat verder met het regulariseren van vluchtelingen. Ze heeft contacten op het hoogste niveau, met Alfred Cahen bijvoorbeeld, ex-ambassadeur en ex-algemeen secretaris van de West-Europese Unie, goeie vriend van de Zaïrese dictator Mobutu. De Zaïrese ex-premier Karl-I-Bond verklaart in 1982, naar aanleiding van een onderzoek van het Internationaal Muntfonds in verband met een deviezentrafiek, dat Cahen, toen algemeen politiek directeur bij het ministerie van Buitenlandse Zaken, 'door Mobutu beloond werd voor bewezen diensten, met een rekening in Zwitserland'. Cahen bemiddelde in juni 1990 bij het ministerie van Justitie, op vraag van Annie Bouty en met briefpapier van de ambassade in Parijs. Cahen telde onder zijn vrienden de erg controversiële zakenman en diplomaat uit Costa Rica, Felix Przedborski, die banden had met de 'zakenman' Deferm (zie hoofdstuk 4).

Bron: Het dossier Nihoul | Herwig Lerouge

De Belgische ere-ambassadeur Alfred Cahen (70) was niet aan zijn proefstuk toen hij in april vorig jaar Semion Mogilevitsj, een vermeend kopstuk van de Russische maffia, bescherming aanbood. In 1981 beschermde hij een machtige vriend, Felix Przedborski, die toen door de Belgische justitie internationaal werd opgespoord in het kader van een strafonderzoek van onderzoeksrechter Pierre Lambeau. De feiten werden destijds door ervaren diplomaten op Buitenlandse Zaken voldoende ernstig bevonden om de Belgische justitie te alarmeren.

In juli '81 werd zowel in België als in Duitsland een opsporings- en aanhoudingsbevel uitgevaardigd tegen de zakenman Przedborski en diens echtgenote in een gerechtelijk dossier van bedrieglijk bankroet. Meteen was de familie Przedborski, die in Tervuren woonde, uit België gevlucht om aan een arrestatie te ontsnappen.

Op Buitenlandse Zaken werd toen, volgens de normale procedures, door de diplomaat verantwoordelijk voor de dienst paspoorten van het departement, vastgesteld dat Przedborski en de leden van zijn gezin over protectiepaspoorten beschikten. Die paspoorten zijn geen klassieke diplomatieke paspoorten maar ze geven de houder ervan wel beperkte voorrechten bij buitenlandse reizen en ze geven in elk geval aan dat de houder ervan het bijzondere vertrouwen geniet van de Belgische autoriteiten.

In de praktijk gebeurde het vaak dat ze aan vrienden uit de hogere kringen werden uitgereikt als een soort gunst. Er waren dan ook meer dan eens misbruiken omdat in het buitenland moeilijk het verschil werd opgemerkt tussen een normaal Belgisch diplomatiek paspoort, dat diplomatieke immuniteit verleent, en het protectiepaspoort, waarvan de drager helemaal geen diplomaat is.

Ambassadeur Fernand De Wilde, destijds verantwoordelijk voor het uitreiken van de paspoorten op Buitenlandse Zaken, was niet de enige die trachtte om aan die misbruiken paal en perk te stellen. Zodra hij vernam dat er tegen Felix Przedborski een aanhoudingsbevel liep, trok hij onmiddellijk diens protectiepaspoort in. Dat gebeurde op 7 juli '81. Maar tot de verbazing van De Wilde werden nog dezelfde dag nieuwe protectiepaspoorten uitgeschreven op naam van Przedborski en echtgenote. Dat gebeurde toen op bevel van ambassadeur Alfred Cahen, toen nog kabinetschef van minister van Buitenlandse Zaken Henri Simonet. Het waren ook Simonet en Cahen die in '79 en '80 de protectiepaspoorten hadden toegekend aan de vier leden van de familie Przedborski.

Gezien de ernst van de feiten - Buitenlandse Zaken beschermde hier personen die de justitie opspoorde - besloot ambassadeur De Wilde om de justitie daarvan in kennis te stellen. Op 28 juli '81 werd ter attentie van onderzoeksrechter Lambeau (*) een proces-verbaal opgesteld over dit even uniek als merkwaardig incident.

Bron: De Morgen | Walter De Bock | 10 september 1999

(*) Ter info: in diezelfde periode - de zomer van '81 - waren er tal van inbraken. Ook onderzoeksrechter Lambeau was één van de slachtoffers. Hier meer info » Forum

PS, Agusta, Cools, Russische maffia, Congo, Kissinger, CIA, NATO, ... Explosief!

Ik citeer: "Alfred Cahen was onder meer jarenlang Belgisch ambassadeur in Kinshasa en Parijs en ging prat op zijn vriendschappen met figuren als Henry Kissinger en Mobutu Sese Seko. Cahen, van socialistischen huize, was vooral als kabinetschef van minister van Buitenlandse Zaken Henri Simonet zeer machtig geworden in de Belgische diplomatie. Zijn beleid droeg de stempel van zijn vriendschappen. Cahen bleef na zijn pensioen in Parijs als secretaris-generaal van de Associatie voor Atlantische samenwerking, een organisatie voor Nato-propaganda."

"De Duitse zender ZDF onthulde dat hij het jaar daarvoor bij de Franse autoriteiten was tussengekomen ten gunste van Semion Mogilevitsj."

"Nochtans had journalist Alain Lallemand [...] de bende van Mogilevitsj vermeld als medespeler in dit belangrijk hoofdstuk Oost-Europese maffia. [...] Mogilevitsj bleek vorig jaar bovendien de spilfiguur te zijn in een grote witwasserij van Oost-Europees maffia- en smeergeld. [... ] Diezelfde Mogilevitsj had in België nog andere contacten: Philippe Rozenberg, tot juni 1999 lid van de Brusselse Hoofdstedelijke Raad voor het Front National, die meerdere contacten had met Oost-Europese maffiosi. "

"De naam Cahen dook ook op toen de Belgische strijdkrachten helikopters wilden kopen." Agusta, Cools.

"Zoon Cahen is ook zwaar in opspraak gekomen omdat hij op grote schaal vertrouwelijke documenten van het ministerie van Buitenlandse Zaken aan Afrikaanse regimes zou hebben verkocht. Er is dus vraag naar? Met die geschiedenis kwamen ook de nauwe banden tussen zoon Cahen en Amerikaanse geheime diensten aan het licht."

Nog dit: "De relaties van Przedborski met Belgische diplomatieke kringen liepen volgens verschillende bronnen over Alfred Cahen, ex-kabinetschef van de socialistische voorman Simonet. Tussen 1979 en 1985 was Cahen secretaris-generaal van de Politiek van het ministerie van buitenlandse zaken. In deze periode werd Przedborski met Cahen gezien in de Quatre Bras, het ministerie van buitenlandse zaken in Brussel. Van 1985 tot 1986 was hij sekretaris-generaal van de WEU in Londen. Sinds 1989 is Cahen ambassadeur van België in Parijs."

Bron: De Tijd

Wie weet meer over Cahen?