Linda: "Jos werd wakker omdat hij glas hoorde breken, en is buiten gaan kijken. Toen hij de gangsters zag, gooide hij de deur meteen weer dicht, maar ze schoten door het hout en de kogel doorboorde zijn maag. Daarna moet hij op handen en voeten naar de slaapkamer gekropen zijn om ons te waarschuwen, terwijl ze hem achtervolgden. In de keuken hebben ze hem met een paar schoten afgemaakt. Hij moet nog gevochten hebben, want in zijn hand hebben ze plukken blond haar gevonden ik vraag me af wat de onderzoekers daarmee gedaan hebben."

Die plukken haar zijn wel een interessant gegeven. Broeders zelf was blond, dus hoe zeker zijn we dat het om haar van een dader gaat? Als het van een dader was, dan vermoedelijk geen blonde Libanees of Arabier. En hoe kwam hij aan haar van een dader als de daders gemaskerd waren met bivakmutsen? Dan moet er inderdaad een gevecht aan de moordpartij voorafgegaan zijn, eentje waarbij hij een dader ontmaskerd heeft. (Wat mogelijk de reden kan zijn voor de bloeddorstige reactie van de bende.)

Waarom droegen de daders in Temse bivakmutsen en in Nijvel niks? Ze waren vermoedelijk verder van huis in Temse dan in Nijvel, dus kans op herkenning zal niet heel groot geweest zijn. We zijn amper een week na de slachtpartij in Temse en je gaat doodleuk weer wat inbreken en aan het moorden, maar dan zonder vermomming?

Als de daders in Temse een tweede vluchtauto voorzien hadden in de buurt van de woonwijk van de Vroonhoflaan, dan kan je er van uitgaan dat ze in Nijvel ook wel een tweede auto zullen voorzien hebben. Zie ook de getuigenissen van de Borains hierover. Opvallend ook dat ze de Vroonhoflaan eerst missen en dan op hun stappen terugkeren.

Dit lijkt me toch redelijk goed geschoten of niet? Twee keer recht door het slaapkamerraam op het eerste verdiep.

In complete Chicago-stijl hebben twee of drie betrapte inbrekers de huisbewaarder van een bedrijf voor jute- en legerkleding te Temse met kogels doorzeefd. Zijn echtgenote, moeder van twee jonge kinderen werd levensgevaarlijk gewond terwijl ook gevuurd werd op opgeschrikte buren.

De motieven voor de moord in de conciërgewoning van het bedrijf Van Landeghem aan de Gasthuisstraat 108 te Temse waren aanvankelijk niet erg duidelijk. De thesis dat het hier om een afrekening zou gaan tussen de daders en de huisbewaarder, de 26-jarige Jozef Broeders, werd ontkracht door duidelijke aanwijzingen en sporen van inbraak. De daders zouden een aantal kogelvrije vesten meegenomen hebben, die in dit bedrijf vervaardigd worden.

Omstreeks 2.30 uur vrijdagnacht werd huisbewaarder Broeders, afkomstig uit het Antwerpse maar sedert twee jaar tewerkgesteld en wonende in het bedrijf Van Landeghem, opgeschrikt door gerucht in de burelen. Broeders, een liefhebber-bokser, ging controleren wat er aan de hand was maar stond dan oog in oog met zijn moordenaars.

Het is ook niet heel duidelijk of de man getracht heeft de inbrekers te verjagen. In ieder geval heeft hij daartoe niet de gelegenheid gehad want de kerels aarzelden niet hun wapens, een jachtgeweer tweeloop en een long rifle, te gebruiken. Jozef Broeders werd doorzeefd met kogels in de borst en in de buikstreek. Blijkbaar heeft hij, dodelijk gewond, nog willen vluchten maar werd achterna gezeten en is uiteindelijk in de keuken van de conciërgewoning afgemaakt.

Nadien gingen de kerels op zoek naar de echtgenote van Broeders, de 25-jarige Linda Van Huffelen, die in de slaapkamer eveneens door verschillende kogels werd geraakt. O.m. werd de rechterhand van de vrouw totaal verbrijzeld en kreeg zij een schotwonde in het hoofd waardoor zondag nog voor haar leven werd gevreesd.

De twee kinderen van het echtpaar Broeders, de driejarige Charon en de twee maanden oude Patricia, die zondag zou gedoopt worden, bleven ongedeerd maar werden in shocktoestand naar het ziekenhuis De Pelikaan te Temse overgebracht.

Getuigen

De reeks schoten alarmeerden ook de buren maar de drieste moordenaars openden het vuur op alles wat bewoog. Een van deze getuigen. Hektor Riské, Gasthuisstraat 114, zag de kerels vluchten vanuit zijn raam van de slaapkamer. Hij werd echter opgemerkt door de daders en hoorde even nadien de kogels rond de oren fluiten. Verbrijzelde ramen en verschillende kogelinslagen herinneren aan deze angstige momenten. Ook de buurvrouw, weduwe Van Puyveide, Gasthuisstraat 112, kreeg kogels in haar richting toen zij zich aan het venster toonde. Beiden bleven echter ongedeerd.

Volgens deze getuigen zouden de daders gevlucht zijn in een Citroen, BMW of Audi maar hierover is geen zekerheid. Wel is het ongewoon dat de kerels in de richting van de Gebr. Boellaan zouden gevlucht zijn. Hierdoor raakten zij in een wirwar van straten, terwijl zij vlakbij de baan Temse-Sint-Niklaas hadden kunnen nemen in de richting van Brussel of de E3.

Vermoedelijk gaat het hier om echte gangsters die het gemunt hadden op kogelvrije kleding en minder op eventueel geldelijke buit. In het bedrijf Van Landeghem. voorheen Wittock-Van Landeghem, wordt materiaal voor leger en politiediensten vervaardigd, zoals dekzeilen en zware kleding. Mede door de driestheid en de kogelregen bij de aftocht van de gangsters, ontstond te Temse en omgeving grote beroering. Het Parket van Dendermonde onder leiding van onderzoeksrechter Serrus deed de vaststellingen. Van de daders is intussen nog geen spoor bekend.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 September 1983

Parket zoekt aanwijzingen in moord te Temse

Maandag volgde het parket van Dendermonde wel enige aanwijzingen, die mogelijk kunnen leiden naar de daders van de weerzinwekkende moord in de jutefabriek Van Landeghem te Temse. Een echt spoor is echter nog niet gevonden. Het blijft gissen naar de werkelijke bedoelingen van de gangsters, die een zevental kogelvrije vesten hebben buitgemaakt, overigens het enige dat uit de fabriek zou verdwenen zijn.

Veronderstellingen dat het om terroristen zou gaan, die op de hoogte waren van een nieuwe soort kogelvrije vesten dat in deze fabriek wordt vervaardigd, lokt onmiddellijk de bedenking uit dat zij daar later ook gebruik zouden van maken.

De onverschrokkenheid en koelbloedigheid waarmee zij huisbewaarder Jozef Broeders in de nacht van vrijdag op zaterdag afmaakten, met de bedoeling geen enkele getuige te ontzien, wijst erop dat men hier niet te doen had met “gewone” inbrekers. Enkele aanwijzingen als een koevoet, waarmee zij de deur hebben geforceerd, en mogelijk ook een nadere beschrijving van het voertuig waarmee zij de vlucht namen, kunnen alvast enige hoop wettigen dat de gerechtelijke diensten niet helemaal in het duister tasten. Inlichtingen van mogelijke getuigen zijn in ieder geval welkom bij de dichtstbijzijnde politie-of rijkswacht post.

Het parket van Dendermonde is overigens zeer voorzichtig met zijn informatie, maar alles wijst erop dat er zeer intens wordt gespeurd naar de daders. Ook over de lijkschouwing, die inmiddels heeft plaatsgehad, werden geen gegevens bekendgemaakt. Enkel is het duidelijk dat Jozef Broeders op een vreselijke manier werd afgemaakt.

De toestand van zijn echtgenote, Linda Van Huffelen, is nog onveranderd. Zij verblijft in comateuze toestand in het ziekenhuis De Pelikaan te Temse, waar zij onder voortdurende bewaking van de rijkswacht wordt verpleegd. Het lijdt geen twijfel dat het de bedoeling was ook haar zonder mededogen te vermoorden.

De vrouw moet op zeker ogenblik haar hoofd beschermd hebben met de handen, zodat een van de kogels eerst de hand heeft verbrijzeld. Familieleden hebben zich inmiddels ontfermd over de twee jonge kinderen, de driejarige Sharon en de twee maanden oude Patricia.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 September 1983

En wat de hond aan het doen was tijdens de inbraak weet ik niet. Ik weet alleen dat de hond zo gewoon was aan mensen die dag in en dag uit passeerden dat de hond nooit blafte.

PS: ze waren ver weg omdat de hond in de kennel tegenover de fabriek sliep.

Vrij te koop

We weten ondertussen dat er over de kogelwerende vesten in het bijzonder en Wittock-Van Landeghem in het algemeen al heel veel fabels en onwaarheden verteld zijn. De waarheid is, zoals zo vaak, ook hier weer veel simpeler dan wat journalisten er van hebben gemaakt.

Eerst en vooral is het belangrijk om te weten dat in België kogelwerende vesten in die periode vrij te koop waren in bv. wapenwinkels. Iedereen kon een kogelwerende vest kopen, maar natuurlijk kocht niet iedereen zo’n vest: ze waren duur en lomp om te dragen dus particulieren hadden deze bijna nooit.

Wat kostte toen zo’n vest? In juni 1987 werd tijdens een persconferentie van de rijkswacht gezegd dat ze 3.500 kogelwerende vesten had besteld bij Wittock-Van Landeghem en de firma Seyntex in Tielt. Dankzij het artikel weten we dat dit type kogelvrije vest tussen de 30.000 en 40.000 frank kost en 6 kilogram weegt. 30 à 40.000 frank was toen heel veel geld.

Je had wel goedkopere vesten, voor bijvoorbeeld bescherming tegen steekwapens, die vaak gebruikt werden door buitenwippers van discotheken. Maar dit soort vesten bood geen bescherming tegen kogels, ongeacht het kaliber.

Wittock

Wittock-Van Landeghem maakte in zijn fabriek zeilen, doeken, tenten, tassen, camouflagekleren, … Het maakte voor zijn producten, waaronder ook hun kogelwerende vesten, reclame. We weten dit omdat ze in de jaren ’80, ook in de jaren voor de overval in 1983, onder andere advertenties lieten plaatsen in de Gouden Gids. Dankzij het verslag van de Eerste Bendecommissie weten we ook dat ze in binnen- en buitenland reclame maakten voor hun producten.

De firma had geen monopolie op de productie van deze kogelwerende vesten, in Israël werden dezelfde vesten gemaakt. Ook dit weten we dankzij het verslag van de Eerste Bendecommissie. Ik citeer:

(…) Wat de in Temse gestolen kogelvrije vesten betreft, blijkt dat de betrokken firma niet het monopolie op de wereldmarkt bezat. Ook in Israël worden dezelfde vesten geproduceerd. Wel maakte de Belgische firma publiciteit, ook in het buitenland.

Bron: Verslag Eerste Bendecommissie

De vesten die door de Bende van Nijvel gestolen werden, waren absoluut geen “prototypes” of “geheime” vesten. Ze waren in ruime kring gekend en het Nederlands leger had ze reeds in gebruik. De Belgische rijkswacht was eveneens geïnteresseerd in die vesten. Ook hiervoor verwijs ik naar het verslag van de Eerste Bendecommissie:

(…) Wat betreft de zaak Temse blijkt het bestaan van de gesofistikeerde kogelvrije vesten reeds in tamelijk ruime kring gekend was op het ogenblik van de overval.

Bron: Verslag Eerste Bendecommissie

De Eerste bendecommissie omschrijft de vesten als “gesofisticeerd”. Maar “gesofisticeerd” betekent iets anders dan “geheim” of “prototype”, woorden die in de pers vaak opduiken. Hoe journalisten bij die omschrijving gekomen zijn, weet ik niet. In geen enkele officiële communicatie heb ik gevonden dat de vesten “geheim” of “prototypes” waren. Enkel de media heeft dit ervan gemaakt.

In een artikel in Humo uit 2012 staat bijvoorbeeld:

(…) ze gingen aan de haal met zeven kogelvrije vesten die in het laboratorium lagen. Het waren prototypes van kevlar, een toen nog onbekend kogelwerend materiaal waarmee Wittock-Van Landeghem in het grootste geheim experimenteerde.

En wat verder:

(…) Nooit heeft het gerecht kunnen achterhalen hoe de daders wisten dat de modellen bestonden, laat staan dat ze zich in een ijzeren kast in het laboratorium van de fabriek bevonden.

Als de journalist in kwestie de moeite had genomen om het verslag van de Eerste bendecommissie erbij te nemen, dan had ze geweten dat het bestaan van die vesten, en het materiaal waarmee ze gemaakt werden, ruim bekend was, zowel in kringen van veiligheidsdiensten als bij wapenliefhebbers en wapenwinkels.

Het labo

In Temse was het labo van de firma. In dit laboratorium werden nieuwe zaken ontwikkelt, gemaakt en getest. Er was ook een schietstand in Temse om het materiaal te testen. Het is dus logisch dat in Temse nieuwere vesten lagen dan in de fabriek in Kersken, waar de vesten gemaakt werden. In Temse waren ook wapens aanwezig om deze testen te kunnen uitvoeren. Volgens een ex-werknemer waren deze wapens geleverd door de rijkswacht, maar deze uitspraak heb ik nog niet kunnen verifiëren.

We weten dat de vesten in het laboratorium van het bedrijf gevonden werden. Zoals hierboven geschreven, lijkt dit er op te wijzen dat de vesten misschien specialere vesten geweest zijn of dat de firma op dat moment verbeteringen aan het uitvoeren was aan hun bestaande modellen.

Maar dat wisten de daders niet en ze waren er ook niet bewust naar op zoek. Ze wilden gewoon kogelwerende vesten hebben, meer niet. Dat bewijst het feit dat ze eerst naar het magazijn gegaan zijn. Daar hebben ze een mes genomen en in dozen gezocht naar vesten. Ze hebben deze echter niet gevonden in het magazijn omdat de gangsters duidelijk niet wisten dat de vesten niet in Temse maar op een andere locatie werden gemaakt.

Bezoek het bedrijf

De vestiging van het bedrijf in Temse was vrij te bezoeken. Dat weten we onder andere door deze passage in één van de rapporten van de BOB van Waver:

Hij [Daniel Van Cutsem] werd door bedienden van de weverij Wittock-Van Landeghem in Temse herkend als zijnde de jongste van de twee mannen die kort vóór de inbraak de kogelwerende vesten zijn komen bekijken.

Dit impliceert dat er op regelmatige basis personen langs kwamen om naar producten van de firma te komen kijken. Dit is absoluut niet vreemd, het was een commercieel bedrijf dat materiaal maakte voor bv. het leger, politiediensten, wapenwinkels en particulieren. Het is dus niet meer dan normaal dat mogelijke kopers langs komen om naar producten te komen kijken. Het is ook het adres in Temse, de Gasthuisstraat, dat de firma vermeldt in de Gouden Gids (zie foto hierboven).

De Humo-artikels die in 1995 verschenen - de “Rijkswacht-connectie” - impliceren dat de rijkswacht of rijkswachters achter de feiten in Temse zaten omdat er in die periode rijkswachters op bezoek kwamen. Het is absoluut niet vreemd dat er rijkswachters op bezoek kwamen. De rijkswacht was immers een politiedienst en onderdeel van de krijgsmacht, die regelmatig materiaal moest aankopen en interesse had in deze vesten. Dat de Rijkswacht geheimzinnig deed over haar bezoeken aan het bedrijf is ook logisch, het gaat immers over veiligheidsproducten van de ordediensten. Daarover is men altijd discreet, zeker tijdens de Koude Oorlog.

Waar te zoeken?

Op basis van de reconstructie van de feiten weten we dat de daders absoluut niet wisten waar ze moesten zoeken. Ze hebben eerst in het magazijn gezocht, waar ze een aantal dozen hebben opengesneden, en daarna hebben ze zich met een koevoet toegang verschaft tot het laboratorium. Daar vonden ze een aantal zakken waarin kogelwerende vesten zaten. Om in het laboratorium te geraken, hebben ze lawaai moeten maken waardoor Jozef Broeders wakker is geworden, met het gekende en dramatische gevolg.

Er zijn echter een aantal zaken die wij niet weten. Hebben ze alle vesten meegenomen die in het laboratorium lagen? Of hebben ze enkel de vesten meegenomen die ze konden dragen of nodig hadden? Waarom hebben ze slechts 7 vesten gestolen of hebben ze er meer meegenomen en is dit niet geweten? Hebben ze hun koevoet achter gelaten omdat ze die niet meer konden dragen? Of waren ze van plan om verschillende keren over en weer te wandelen maar is dit niet kunnen doorgaan omdat buren wakker zijn geworden en door het raam hebben gekeken?

Onbestaande beveiliging

De fabriek in Temse werd niet bewaakt en was totaal niet beveiligd. De conciërge, Linda, was niet aangenomen om het bedrijf te bewaken. Ze moest de bureau’s schoonmaken, de auto’s van de bazen wassen, voor hen koken, …

Er waren ook geen andere veiligheidsmaatregelen: er was geen poort aan de Gasthuisstraat - iedereen kon zomaar binnen wandelen, ook ’s nachts -, er was geen omheining, geen alarm, geen gepantserde deuren en geen rolluiken voor de ramen.

Dit toont aan dat de directie er niet aan dacht dat er een inbraak zou gebeuren of dat ze het niet erg zouden vinden moest er toch ingebroken worden. Indien het product dat ze maakten echt zo geheim of uniek was, dan hadden ze wel meer voorzorgsmaatregelen genomen.

Hun handelingen die avond lijken er ook op te wijzen dat de daders nooit op het fabrieksterrein zijn geweest. Tijdens de feiten stond hun auto op straat geparkeerd. Als ze het terrein hadden verkend, dan hadden ze geweten dat ze hun auto zonder problemen op het bedrijfsterrein konden parkeren. Doordat ze hun wagen op straat hadden geparkeerd, moesten ze bijna 200 meter wandelen.

(...) Ik heb er jaren ’s nachts de klimatiseurs gekuist, dat deed ik op vrijdagavond als de weverij stilviel. Dat deed ik samen met een collega. Die klimatiseurs kwamen er in de jaren zestig en dienden om het stof weg te zuigen. Elke week moesten ze worden gepoetst. Toen de moord gebeurde, was het de eerste nacht dat wij er niet waren. In het verlof was de vader van mijn collega gestorven, zijn moeder was in de tachtig. Hij wou me nog helpen, maar niet meer ’s nachts. Hij wou zijn moeder niet zo lang alleen laten. Vaak werkten we tot drie of tot half vier in de nacht.

We gingen in de bureau vragen of we het ook op zaterdag mochten doen. Dat kon. De eerste zaterdag liepen we in handen van de rijkswacht. De conciërge kende ik goed, het was haar man die was vermoord. Ik heb dat gezien, als ik er aan denk, word ik nog niet goed. De hele kop was met een riot [gun] kapotgeschoten. Zij was haar vingers kwijt, ze probeerde haar hoofd te beschermen. Mij hebben ze nooit ondervraagd, dat heb ik altijd een rare zaak gevonden. De daders hebben ze nooit opgepakt, dat was de Bende van Nijvel. Ik was in de handen van de rijkswacht gelopen. Ik zegde dat we anders ’s nachts kwamen werken. Dat er nooit iemand zegde dat we ondervraagd moesten worden. We hebben geluk gehad dat we er niet waren. Wat doe je als je hoort schieten? Dan ga je kijken.

Bron: Erfgoedcel Waasland | Interview met René Bocklandt door Hilde Pauwels | 20 April 2009

Het is zaterdag 10 september 1983, rond 2u30 ’s nachts. Drie onbekenden personen parkeren hun wagen in de Gasthuistraat in Temse, tegenover de huisnummers 112 en 114, gedeeltelijk op het fietspad en in de richting van het centrum van Temse.

Drie mannen stappen uit en wandelen richting de fabriek. Ze betreden de fabriek via een niet-gestolen deur van de ketelruimte. Via deze weg komen ze in het magazijn. Met een ter plaatse gevonden mes worden enkele kartonnen dozen geopend om te kijken wat er in zit. Ze vinden echter niet wat ze zoeken.

Wanneer ze voor het laboratorium komen, slaan ze een ruit kapot met een koevoet. In het labo zoeken ze in metalen kasten en openen ze plastieken zakken waarin ze kogelvrije vesten vinden.

Joseph Broeders is ondertussen wakker geworden, waarschijnlijk door het inslaan van het raam, en opgestaan om te gaan kijken wat er aan de hand is. Wanneer hij buiten is, komt hij oog in oog te staan met één van de gangsters. Waarschijnlijk begint er op dat moment een gevecht want op de grond wordt nadien een haarlok gevonden.

De twee andere gangsters komen aan en er wordt met een kaliber .22 geschoten in de richting van Broeders. Joseph Broeders vlucht in de richting van zijn woning. Hij slaagt er nog in om de deur achter zich te sluiten maar één van de gangsters schiet door de deur met een geweer.

Broeders raakt door dit schot gewond en slaagt er nog in om de keuken te bereiken. Daar wordt hij afgemaakt met vier kogels kaliber .22 in het hoofd.

Door deze gebeurtenissen is Linda Van Huffelen, de conciërge en vrouw van Joseph, wakker geworden. Hun kamer bevindt zich vlak naast de keuken. De deur van hun kamer staat open en ze wordt gezien door de gangsters. Ze wordt neergeschoten met een schot uit een geweer. Ze wordt daar, zwaar gewond, achtergelaten.

Tijdens deze gruwelijke gebeurtenissen is het oudste kind van het koppel op een bepaald moment wakker geworden. Ze is uit bed gekomen om te zien wat er aan de hand is. Ze sliep in een kamer naast die van haar ouders. Ze heeft waarschijnlijk rond gelopen in de keuken en de slaapkamer van haar ouders tot één van de gangsters haar heeft opgepakt en terug in haar bed gelegd. Ze werd slapend gevonden.

Daarop keren de gangsters terug naar hun voertuig met de buit. De mannen zijn gemaskerd. De eerste opent de koffer van het voertuig, waarschijnlijk om zijn geweer weg te leggen. Op dat moment merkt hij op dat de bewoners van huis nr. 114 door hun raam aan het kijken zijn.

Hij neemt zijn geweer en schiet twee keer in hun richting, een afstand van ongeveer 7 meter. Het raam wordt doorboord en projectielen boren zich in het plafond maar gelukkig raakt niemand gewond.

Direct daarna wordt een persoon opgemerkt aan het raam van het huis nr. 112. Hij schiet in die richting, een afstand van ongeveer 9 meter. Ook hier doorboren projectielen het raam en belanden in het plafond.

Daarna wordt het geweer en de buit in de koffer gelegd. De drie gangsters stappen in en de wagen vertrekt met gedoofde lichten en aan hoge snelheid in de richting van Temse.

De wagen passeert met hoge snelheid de Vroonhoflaan. De wagen stopt, rijdt achteruit en draait deze straat in. Twee of drie minuten later passeert de wagen opnieuw langs de fabriek, nu richting de N16. De lichten zijn aan en in het voertuig zit nog maar één persoon.

Daders

• Er zijn minstens drie daders

• Eén dader is ongeveer 1m75 groot en een zwaar postuur

• Ze dragen alledrie zwarte bivakmutsen

• Ze praten een vreemde taal: Slavisch of Arabisch

Voertuig

• Saab 900 Turbo met donkere kleur en onbekende nummerplaat

• Mogelijk een onbekend voertuig in de Vroonhoflaan, waarin twee daders overgestapt zijn

Buit

• 7 kogelvrije vesten, 5 blauwe en 2 kaki

• Een smoke-vest

• Een camouflage salopette van het leger

Wapens

• Een riot gun kaliber 12, merk Winchester

• een pistool kaliber .22 LR, model Sport Match 150

De daders hebben een zwarte koevoet achtergelaten.

Wanneer de drie daders in Temse vertrekken, rijden ze met de Saab aan hoge snelheid in de richting van het centrum. De lichten van het voertuig zijn uit. Ze rijden voorbij de Vroonhoflaan. De auto stop, rijdt achteruit en slaat af in de Vroonhoflaan. Ongeveer drie minuten later rijdt de Saab terug door de Gasthuisstraat, het komt vanuit de richting van het centrum. Het rijdt in de richting van de N16. De lichten van het voertuig zijn aan en in de wagen zitten nog maar twee personen. Op de N16 slaan ze linksaf, richting Sint-Niklaas.

Maar zoals je ergens in een post schreef kunnen we Beijer niet waterboarden. Misschien hadden we hem beter zijn nieuwe identiteit gegeven onder het motto "beter één vogel in de hand dan tien in de lucht", hij heeft immers vanaf dag 1 het onderzoek gestuurd. (In het boek van Willems en Sauviller wordt verder op bladzijde 87 onder het hoofdstuk 'Sabotage' melding gemaakt van de dubieuze rol die Dekaise in het onderzoek heeft gespeeld. In het kort komt het er op neer dat hij niet gelukkig was met de wijze waarop leden van de Bijzonder Opsporingsbrigade van Waver het onderzoek naar de overval uitvoerden. Dekaise ging zich niet alleen beklagen bij het parket van Nijvel, maar ook bij Robert Beijer. Samen brachten zij een plan ten uitvoer om de Waverse BOB in diskrediet te breng.)

En dat is hij blijven doen tot een paar maanden geleden. Wedden dat hij eind juni een fles van de beste champagne uitgedronken heeft? Hij ligt nog altijd in een deuk ivm de filmplannen van ons madame.

Er wordt ook een link gelegd met de diefstal bij het SIE. Maar hoewel een paar van die wapens later teruggevonden werden (o.a. bij Mendez) en een groot deel onder viaduct van Vilvoorde zijn er geen bewijzen dat ze ook gebruikt werden bij 'bende' feiten. De tekening van die MP5 op de rug van een verdachte, daar bestaat zeer veel controverse over. Ik vermoed dat Bouhouche en Beijer zeer goed beseften dat dergelijke link net iets te dicht in de buurt was.

Wat mij intrigeert en waar ik vermoed dat er misschien een stommiteit werd begaan is bij de moord op Mr. Zwarts. Er was na de veroordeling geen enkele reden om niet te zeggen waar het lichaam lag. Behalve als er bij het lichaam bv. een materiële link zou liggen naar de feiten bij Dekaise. En dan is er nog de intrigerende kwestie over het Dekaise wapen dat aanwezig zou zijn geweest (voorwaardelijke wijs) in de wagen waarin Vandeuren en co hun lompe juweliersoverval deden. Dat is nooit helemaal duidelijk geworden en het feit dat Beijer er bovenmatige interesse in toonde is veelzeggend. Hij achtte het in elk geval niet onmogelijk.

(...) de nacht van 9 op 10 september 1983 werden uit de zeilmakerij Wittock-Van Landeghem in Temse zeven hypermoderne kogelvrije vesten gestolen door drie gemaskerde en gewapende mannen. Het ging om prototypes waarvan een paar test-exemplaren in gebruik waren bij het Nederlandse leger. Verder wist niemand van het bestaan van deze nieuwe vesten af. Laat staan waar zij lagen. Ook deze diefstal werd later toegeschreven aan de Bende van Nijvel.

In de periferie van de verhalen rond de Bende figureerden niet alleen Belgische agenten, rechts-extremisten en onderwereldfiguren, maar ook vertegenwoordigers van de Amerikaanse drugsbestrijdingsorganisatie DEA.

Zeker in die periode vrijwel allemaal oud-CIA agenten met hun oude vertrouwde politieke agenda. Zij hadden in de jaren zeventig bij onze zuiderburen de methodes van drugsbestrijding geïntroduceerd, die later ook in Nederland ingang zouden vinden en zouden leiden tot het IRT-schandaal. Pseudokoop, infiltratie door gebruikmaking van figuren uit de onderwereld zelf, "begeleide doorvoer", het zelfstandig opzetten van handel in drugs en wapens. Het hele palet. Aan Belgische zijde stonden de operaties onder leiding van de door de DEA opgeleide rijkswachtcommandant Léon Francois wiens speciale eenheid in 1982 zijn Waterloo vond.

Francois en zijn mannen werden beschuldigd van grootscheepse drugs- en wapenhandel ten behoeve van hun eigen bankrekeningen. De straffen waren uiteindelijk net zo miniem als het kleine ding van Manneke Pis bij tien graden vorst. De bij de smokkel betrokken DEA-agenten genoten diplomatieke onschendbaarheid. Verschillende leden van Francois' speciale eenheid speelden volgens verschillende Belgische onderzoekers vervolgens een prominente rol in de organisatie rond de Bende van Nijvel. De zaak-Francois liep volgens hen naadloos over in die van de Bende.

Bron » www.stelling.nl