De graaf is naar alle waarschijnlijkheid Armfelt, de kans dat WNP-leden naar de kampen van Edwin Wilson gingen, is groot. Via Armaco is Baugniet ook goed thuis in de wereld.

In november 1980 laat het Bundes Kriminal Amt aan de Nederlandse autoriteiten weten dat het over aanwijzingen beschikt dat Oldelft tussen 1979 en 1981 voor 104 miljoen gulden nachtzichtapparatuur heeft geleverd aan Lybië via de Italiaanse licentiehouder Microtecnica. Volgens een publicatie van Vrij Nederland dd. 25 juni 1983 beschikte de Economische Controle Dienst (ECD) over een alleraardigst dossier met betrekking tot deze affaire onder de naam Montecristo. Zonder twijfel daarbij refererend aan het boek "De GRAAF van Montecristo" van Alexander Dumas.

Ook NRC-journalist Robert van de Roer voert in zijn boek "Voorheen Slavenburg" (Balans, 1988) een graaf op, die in wat groter oorlogstuig handelde. De bank en de adellijke wapenhandelaar vonden elkaar voor het eerst bij het verkwanselen van een partij handvuurwapens aan Khadaffi die als machineonderdelen in kisten vanuit India naar Lybië werd gestuurd. Of daarna nog meer van dit soort shit zijn weg vond naar het land waar vanaf die tijd ook de voormalige CIA-agenten Edwin Wilson (vaak in Brussel te vinden) en Frank Terpil met stiekeme steun vanuit Langley buitengewoon aktief waren, vermeldt het boek niet.

Wel dat vele wapentransacties via het filiaal Dordrecht werden gedirigeerd. Daar trad directeur Fred Bartels jarenlang op als contactpersoon en betaald adviseur voor de door de top van zijn bank geïntroduceerde handelaar. Volgens de berichten uit die tijd een in de Verenigde Staten wonende Nederlander, die zich graag met “graaf” liet aanspreken. Toen het schandaal rond Oldelft eind 1983 uitbarstte en zoals naar behoren een rechtszaak volgde bleef het Montecristo-dossier van de ECD gesloten. Desgevraagd deelde de dienst zelfs mede dat dat dossier niet bestond. Wordt vervolgd.

Marcel Barbier in brief nummer 6 van februari 1986:

Faez Al Ajjaz was ook betrokken bij de 'operatie Libië'. Het zit zo. Op het Rouppeplein bevond zich een opvangtehuis voor jonge en verwaarloosde Noord-Afrikanen. Hij wou hen een nuttige bezigheid bezorgen en stelde voor hen op te leiden tot strijders voor de Islam.

Ik vraag me af of Al Ajjaz er nog altijd zo over denkt?

Gaddafi's camp was a kind of finishing school for paramilitary groups and potential dictators. I imagine it as a small-scale version of America’s own Cold War academy, the U.S. Army School of the Americas (SOA)— known in Latin America as the School of Assassins. Like the SOA, Gaddafi ’s school taught such skills as kidnapping, torture, execution, assassination, and the multiple uses of fear.

And it made use of U.S. Army equipment: huts, trucks, uniforms, and other gear abandoned at a base in Libya where once American soldiers trained for the war in Vietnam. There Gaddafi schooled recruits from dozens of countries, including several that became scenes of long- term suffering: Sri Lanka, Sudan, Zaire (later the Democratic Republic of Congo), Colombia, and Haiti.

De aanslag werd opgeëist door NAR, Nuclei Armati Rivoluzionari, extreem-rechts en verbonden met P2. En nu komt het: de daders waren opgeleid door de Russische geheime dienst in een trainingskamp van de Libische leider Ghadaffi.

Bron: Wikipedia

Zoals dim hierboven zegt: een punthoofd krijg je er van, links, rechts, averechts.

Toch fascinerend om te zien dat zowel Al Ajjaz als Lekeu, François en Militis dezelfde reflex hebben om jonge mensen die de weg wat kwijt te zijn, een duwtje te geven richting 'heilige strijd', waarbij de signatuur, pro islam, of anti-communist, er misschien niet eens toe doet. Als er maar heibel van komt.

De 'heibel' is niet noodzakelijk het doel, maar kan veeleer een middel zijn om hen later te gebruiken voor andere doeleinden. Iemand met een extreme ideologie die bepaalde grenzen heeft overschreden is vaak een krachtig wapen.

Toch fascinerend om te zien dat zowel Al Ajjaz als Lekeu, François en Militis dezelfde reflex hebben om jonge mensen die de weg wat kwijt te zijn, een duwtje te geven richting 'heilige strijd', waarbij de signatuur, pro islam, of anti-communist, er misschien niet eens toe doet. Als er maar heibel van komt.

Faez Al Ajjaz was ook betrokken bij de 'operatie Libië'. Het zit zo. Op het Rouppeplein bevond zich een opvangtehuis voor jonge en verwaarloosde Noord-Afrikanen. Hij wou hen een nuttige bezigheid bezorgen en stelde voor hen op te leiden tot strijders voor de Islam. U kunt het vervolg raden: ze zouden in Libië een terrorisme opleiding krijgen. Ik moest hen hier voorbereiden opdat ze in de zware testen en proeven zouden slagen. Door mijn donkere huid en mijn nieuwe naam, Zwaël Boukadida, leek ik een kind van een Tunesische vader en een Belgische moeder.

Mijn ouders waren zogezegd bij een ongeval omgekomen. In Libië zou ik dan goed worden ontvangen en undercover inlichtingen inwinnen over de terroristische netwerken in Europa. In een eerste fase zouden Lammers, Nemry en Saucez vertrekken. Ik zou volgen samen met Libert. Ik kreeg echter van Calmette en Christian Smets de tip om zeker niet op het voorstel in te gaan omdat me anders een gewisse dood wachtte.

Veel later vernam ik dat we ter plaatse zouden zijn ontmaskerd en geliquideerd. Zij die ons moesten verraden zouden daarna in Europa worden ingezet om de instellingen te destabiliseren met terroristische aanslagen, bijvoorbeeld op grootwarenhuizen. Ik krijg een punthoofd als ik hierover nadenk.  

Cruciale vraag lijkt me.