Noot: de BBI is de Bijzondere Belastinginspectie.

Beelen: “Ik keer terug als ik mijn boekhouding krijg”

Een gesprek met de gevluchte Kirschen-vennoot is hoofdzakelijk éénrichtingsverkeer. Vragen aan de ene kant, ontkenningen aan de andere zijde van de lijn. Over zijn relatie met de vermoorde Brusselse miljonair Paul Cams, zijn rol in de financiering van de PVV, zijn klanten, of cijfers: Beelen ontkent, maar is weinig bereid nadere verklaringen te geven.

De Kirschen-vennoot wenst zich duidelijk niet bloot te geven op vele punten. Hij wil terugkomen zonder dat de vuile was voorop is gestuurd.

Moord

Alleen over de moord op Paul Cams, de liberale Brusselse industrieel die in 1981 in zijn villa in Ganshoren werd vermoord, is Beelen uitvoerig. De geruchten als zouden er sporen zijn gevonden die naar Kirschen leiden, zijn al eerder ontkend door het Brussels parket en hij kan dus vrijuit praten. En hij hoeft van de betrokkene geen tegenspraak meer te vrezen.

Met Cams zat Beelen in het Financieel Comité van de PVV: “Ik heb Cams leren kennen in liberale kringen en in de PVV zelf. Daar zijn we vrienden geworden, enfin: goeie kennissen, laat het ons zo zeggen. We hebben elkander verscheidene malen ontmoet op diners die werden georganiseerd.”

Op Cams en Beelen rustte de verdenking dat zij samen lucratieve goudtransacties hebben verricht in het buitenland. Beelen daarover: "Ik heb met Cams nooit zaken gedaan. Met vrienden doe ik geen zaken. Of ja, toch één keer. Ik heb Cams ooit een paar Krugerrands verkocht, als kleine belegging. Een stuk of tien, twaalf: helemaal officieel. Maar dat was alles. Voor de rest heb ik met hem nooit één zaak gedaan. Dat ik bij de moord betrokken zou zijn. is pure laster.”

Geen cijfers

Eénstemmig met zijn eveneens ondergedoken vennoot Leiser, ontkent Beelen dat zij de Belgische fiscus een “regeling" van 500 miljoen zouden hebben voorgesteld. Beelen: “Er zijn absoluut geen nieuwe voorstellen gedaan. Ik heb geen enkel contact gehad met de BBI. De onderhandelingen verlopen allemaal via onze verdedigers.” Beelen bevestigde wel dat zijn advocaten een lijst met bezwaren tegen de geëiste 2,3 miljard vorderingen hebben opgesteld.

Over meer precieze cijfers van de mogelijke fraude wil hij niks kwijt. Hij wil geen “realistisch” bedrag noemen. Beelen: “Hoe zou ik dat kunnen? Ik heb niet eens de boekhouding.” Over de fameuze “zwarte lijst” van beleggers die bij Kirschen werd gevonden, wil Beelen evenmin veel kwijt.

Alleen: “Daar stonden helemaal geen 800 namen op, zoals wordt geschreven. Het waren er veel minder.” Hoeveel dan? Beelen: "Daar kan ik pas op antwoorden, wanneer het gerecht onze boekhouding teruggeeft. De overgrote meerderheid waren buitenlandse diamantairs. dat wel.”

Beelen beweert ook niet te weten of een Antwerpse voetbalclub bij hem een zwarte rekening had. Hij spreekt trouwens niet over een “zwarte boekhouding”. Hilaire Beelen: “Het was een ‘parallelle’ boekhouding.”

Tweemaal Klrschen

Het Brussels parket is erg geïnteresseerd geraakt in het fenomeen dat er van 1977 tot 1981 twee firma's Kirschen op het adres in de Pelikaanstraat gevestigd waren. Men vermoedt dat dit met de fraude-kanalen te maken had.

Beelen daarover: “Nee, het ging louter om een vergissing van de notaris. Toen ik als vennoot bij Kirschen binnenkwam, is er een nieuwe akte opgesteld. De notaris heeft toen gewoon een fout gemaakt, waardoor één maatschappij erbij kwam. Dat hebben we pas nadien gemerkt en het bedrijf direct geliquideerd. Die tweede firma heeft nooit gewerkt. Er is altijd maar één kantoor Kirschen & Co actief geweest.”

Volgens berichten zou het kantoor Kirschen alleen al in 1985 675 miljoen frank geïncasseerd hebben als commissie op de zwarte renten die aan de klanten werden uitbetaald. Kirschen zou tot 5 percent commissie hebben aangerekend. “Dat is ongelooflijk overdreven”, aldus Hilaire Beelen. “Het was véél minder.” Hoeveel minder, wil hij echter niet kwijt. Noch hoeveel percent commissie er dan wél werd gevraagd.

Het is snel duidelijk dat Beelen, in tegenstelling tot zijn praatgrage vennoot François Leiser, met grote tegenzin over zijn “affaire” spreekt. Het is de eerste keer dat hij rechtstreeks en persoonlijk op de voorgrond komt. Waarom heeft hij nooit de publieke verdedigingstactiek van Leiser gevolgd? Beelen: “Ik vond het tot nu toe voorbarig om er zelf mee te beginnen, zonder dat we iets in handen hebben.”

Dat blijft ook zijn voorwaarde om terug naar België te komen: zijn boekhouding terugkrijgen, zodat hij met cijfers zijn verdediging kan opbouwen. Hilaire Beelen: "Daarom hebben we ook het land verlaten. We konden on eenvoudig niet verdedigen. We beschikten over geen enkel cijfermateriaal. De BBI heeft wél inzage van ons dossier, die hebben de boekhouding, maar onze verdediging niet. We zijn dus niet eens in staat om al die cijfers van de BBI te betwisten.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Maart 1986

In 1982 overviel een commando van drie valse rijkswachters een waardetransport van Kirschen » Forum

De tipgever van deze overval werd nooit geïdentificeerd. De twee overvallers - Frans Van Reeth en Walter Daems - hebben deze persoon nooit verraden. Volgens forumlid Trojan zouden Van Reeth en Beelen elkaar goed gekend hebben » Forum

Er staat echter geen bron bij de informatie dus het is moeilijk de waarde van die uitspraak in te schatten. Maar indien het klopt bestaat natuurlijk de mogelijkheid dat Hilaire Beelen zelf de tip heeft gegeven, of dat Beelen de opdrachtgever is van de roof.

Nog voor de speurders in de marge van hun fraude-onderzoek hierover een paar prangende vragen kunnen stellen, verdwijnt Hilaire Beelen naar onbekende oorden. Een verstandige beslissing, zo blijkt. Niet alleen de banden van Beelen met de onderwereld, maar ook zijn nauwe link met de liberale politiek wekken een nieuwsgierigheid die de Kirschen-man liever wil ontvluchten.

Beelen en de liberalen:

Bij het doorbladeren van de boekhouding van Kirschen & Co. stuiten de onderzoekers niet enkel op indrukwekkende bedragen, maar ook op fascinerende klanten. Op de lijst van grote en kleinere beleggers staat de Antwerpse BOB broederlijk naast Ceres, het bedrijf dat later zelf het onderwerp van een fraudeonderzoek zou vormen, en advocaat Paul Speyer (die later François Leiser voor de rechtbank zal verdedigen). Ook de Heizelpaleizen, waar Paul Vanden Boeynants sinds midden jaren tachtig de plak zwaait, figureren op de lijst, net als VAKA (Vlaams Actiecomité tegen Atoomwapens), de uitgeverij van kunstboeken Mercator Fonds en Make It Happen, het bedrijf van concertorganisator en muzikant Paul Ambach. Maar de aandacht van de onderzoekers spitst zich vooral toe op de twee miljoen frank die door Kischen & Co. werd overgemaakt aan de klant die onder de noemer 'PVV' staat genoteerd. Datum van de verhandeling: 13 oktober 1985, exact vier dagen voor de verkiezingen die in dat iaar werden gehouden.

13 oktober 1985: Twee miljoen frank aan klant onder noemer PVV ... en dan gaan we nu eventjes terug naar een post van Aubanel » Forum (post 9)

"Beelen had connecties met de liberale top, maar zijn vennoot Leiser liet weten dat Beelen 'est déprimé parce que les libéraux flamands disent ne pas l'avoir connu alors qu'il a tous les jours essayé de les aider'. Bovendien had Willy de Clercq gezegd dat er in de PVV helemaal geen financieel comité bestond, dit tot grot ergernis van Beelen, aldus Leiser.

Waarmee dus de leugen van de liberalen ontkracht wordt. Beelen sprak dus de waarheid wat dit item betreft. Willy de Clercq ... vul zelf maar in. Doet me ook terugdenken aan dit:

De Nederlandse journalist vroeg en kreeg een interview met de liberale leider en stelde hem de vraag of hij lid was geweest van de
seksclub in Eeklo en of daar ook minderjarigen kwamen. ‘Het effect leek op dat van een bom,’ aldus Ruigrok. ‘Mevrouw De Clercq barstte in snikken uit en verweet mij dat ik de carrière van haar man kapot maakte. De Clercq zelf kreeg een woede-aanval, sloeg met zijn vuist op tafel en riep: “Fernande, haal het dossier!” Mevrouw De Clercq keerde terug met een map die zij aan haar man gaf. De Clercq stak de map omhoog en zei: “Meneer, dit is het dossier Eeklo. U mag het niet inzien, maar ik zweer u: mijn naam komt er niet in voor!”

Toen later de inmiddels overleden procureur-generaal VERHEGGE het bestaan van een Eeklo-dossier ontkende (bij De Clercq had ik het nummer 11535/76/DF genoteerd), vroeg ik me af of ik soms op spoken had gejaagd. Natuurlijk heb ik in 1978 De Clercq gevraagd hoe het kon dat een burger (ook ministers zijn burgers) in zijn privé-huis een onderzoeksdossier heeft, terwijl hij daar niet in genoemd werd? Zijn antwoord: “Omdat mijn naam vaak in die zaak genoemd werd, heb ik het dossier op het paleis opgevraagd omdat ik het wilde inzien.”

» Forum

Op het parket te Brussel wordt koortsachtig gewerkt aan het dossier, waarmee men het Zwitserse gerecht er van wil overtuigen beleggingsadviseur Hilaire Beelen (49) uit Alsemberg uit te leveren aan België.

De voortvluchtige fraudeur werd vorige vrijdag aangehouden in een chalet van het wintersportoord Crans Montana, op grond van een internationaal aanhoudingsbevel, dat de Brusselse onderzoeksrechter Benoît Dejemeppe acht maanden geleden had uitgevaardigd.

Thans blijkt, dat dit bevel niet steunde op verdenking van fiscale fraude of valsheid in geschrifte, maar op 'misbruik van vertrouwen'. De Brusselse rechters weten immers drommels goed, dat de Zwitsers omzeggens nooit iemand uitleveren wegens belastingsfraude, zeker niet als er geen andere benadeelden zijn dan de Staat. Vandaar het 'misbruik van vertrouwen', een betichting die betrekking heeft op het feit dat Beelen op borg vrij kwam maar toch de benen nam.

Bron: Het Laatste Nieuws | 8 oktober 1986

Geen commentaar te Antwerpen

In de Antwerpse gerechtelijke kringen weigerde men gisteren enige commentaar te verstrekken over de onverwachte aanhouding van Hilaire Beelen in Zwitserland. Ook de raadsman van Beelen was niet tot een verklaring bereid. Allen verwezen naar het parket van Brussel, dat het onderzoek in handen heeft.

Het Antwerpse wisselkantoor Kirschen aan de Pelikaanstraat, dat door Beelen en de nog voortvluchtige Leiser geleid werd, is intussen al maanden opgedoekt, ofschoon er steeds geen faillissement werd uitgesproken door de Rechtbank van Koophandel. Over het uithangbord van het kantoor werden plastieken vuilniszakken gepakt.

Toen het onderzoek te Brussel startte, werden te Antwerpen huiszoekingen verricht en werden tal van dossiers in beslag genomen. Verschillende van deze dossiers werden intussen weer aan het Antwerpse parket overgemaakt voor verder onderzoek. Op fiscaal gebied? Ook terzake wil het gerecht niets kwijt. Eerst afwachten wat het onderzoek te Brussel oplevert, aldus een woordvoerder.

Bron: Het Laatste Nieuws | 8 oktober 1986

Officieel bevestigd bij stafhouder te Genève – Zwitserland weigert uitlevering Beelen

Hilaire Beelen zal door Zwitserland niet worden uitgeleverd aan België. Dat heeft het 'Office Fédéral' te Bern na maandenlange beraadslaging beslist. Een beslissing, die kon worden verwacht na de nogal stuntelige manier, waarop België de uitlevering vroeg (op grond van 'misbruik van vertrouwen' eerder dan fiscale fraude) en na de vele telefoontjes, waarin de voortvluchtige François Leiser zijn nijd botvierde. Een beslissing ook die officieus al een paar dagen bekend was.

Maar dinsdag werd het officieel en mr. Marc Bonant, de huidige stafhouder van de balie van Genève, bevestigde ons telefonisch het nieuws. Overigens heeft de Belgische Staat geen enkel verhaal tegen deze beslissing, die dus defintief is: alleen indien het advies negatief ware geweest, had Hilaire Beelen wél beroep kunnen aantekenen.

Toch kraaien de verdedigers van Hilaire Beelen hun victorie niet hoog van de toren: zij beseffen dat de zaak nog niet helemaal van de baan is. Maar uiteraard zijn zij wel tevreden, omdat het 'Office Fédéral' hun bezwaren tegen de uitlevering van Beelen aan België heeft aanvaard en is ingegaan op hun verzoek, hem niet uit te leveren. Zij wensten echter geen enkel commentaar te geven bij de beslissing.

Hun bezwaren, vervat in een memorie van meer dan 170 vellen, kunnen als volgt worden samengevat: Beelen wordt uitsluitend vervolgd voor fiscale fraude, een misdrijf waaruit zijn gastland Zwitserland onrechtstreeks voordeel heeft gehaald, en indien hij zou uitgeleverd worden zou hij, als een soort 'kop van jut', als enige moeten boeten, terwijl de man die samen met hem verantwoordelijk was, maar nog steeds voortvluchtig is, vrijuit gaat, meer zelfs, zijn gewezen vennoot met alle schuld tracht te belasten.

Bron: Het Laatste Nieuws | 18 februari 1987

Beelen – Nieuw strafdossier, nieuwe betichting, nieuwe aanvraag tot uitlevering

In samenspraak met het ministerie van Justitie is men op de bijzondere sectie fiscale fraude van het parket te Brussel nu al manieren aan het uitdenken, om de beslissing van de Zwitserse overheid te omzeilen en toch nog de uitlevering van Hilaire Beelen te verkrijgen.

Dinsdag werd officieel bekend dat het 'Office Fédéral' te Bern na vier maanden bedenktijd weigerde om Beelen uit te leveren aan België. Beelen is één van de twee beheerders van het Antwerpse zakenkantoor Kirschen, dat zich specialiseerde in het versassen van zwart geld (vooral van diamantairs en goudhandelaars) naar buitenlandse rekeningen.

Beelen en zijn vennoot François Leiser werden begin 1986 aangehouden maar verdwenen naar het buitenland, nadat zij op borg waren vrijgelaten. Begin oktober werd Beelen aangehouden in zijn buitenverblijf te Crans-Montana maar net vóór Kerstmis kwam hij, na betaling van een nieuwe borg, nog maar eens voorlopig vrij.

Bron: Het Laatste Nieuws | 19 februari 1987

"Ik heb mijn woorden gewikt en gewogen en ik herhaal dat het zich niet terugtrekken [Van Jean Gol uit de vzw van Beelen] een betekenis heeft. Ik heb niet gezegd dat hij zich moet terugtrekken. Ik heb er onmiddellijk aan toegevoegd - en ik lees u de zin opnieuw voor: Ik realiseer mij wel dat het hier slechts gaat om een vereniging zonder winstoogmerk. Elk woord heeft zijn betekenis. Om het u duidelijk te maken zeg ik dat het hier niet gaat om een naamloze vennootschap of een b.v.b.a. Ik heb er ook aan toegevoegd dat ik mij op een even sterke wijze realiseer dat het hier dan toch gaat om een maatschappij met een jaaromzet van anderhalf miljard, dus een niet onbelangrijke v.z.w." 

Bron: Parlementaire Handelingen Kamer van Volksvertegenwoordigers | 19 Maart 1986

Ook interessant zijn de Oostendse connecties van Beelen. Hij was bevriend met Rudolf Van Moerkerke (Sunair) en met Jean-Claude Van Biervliet, de intussen overleden beheerder van het casino in Oostende. Beelen was overigens vaak te vinden op de Wellingtonrenbaan in Oostende. En zoals bekend, kwam ook daar veel interessant volk over de vloer. 

Bron: Parlementaire Handelingen Kamer van Volksvertegenwoordigers, 19.3.1986

Zo was die vzw de Belgische vertegenwoordiger van de Zwitserse maatschappij Corrimob, eigenaar van een villa in Knokke, "gehuurd" door Beelen; dezelfde vzw Steunt Elkander was de Belgische poot van de Zwitserse maatschappij Menimob, eigenaar van een villa in Brussel, "gehuurd" door Beelen. Het kasteel in Herbeumont was eigendom van Beelens vennootschap Immoinvest, met de vzw Steunt Elkander als lid. Een andere vennootschap van Beelen was het - Luxemburgse - Valfonds, ook al eigenaar van een riante villa. Op dat ogenblik was een gerechtelijk onderzoek tegen de (Belgische) vzw Steunt Elkander aan de gang, maar dat stond Gols lidmaatschap van de raad van bestuur van de vzw blijkbaar niet in de weg. 

Beelen had connecties met de liberale top, maar zijn vennoot Leiser liet weten dat Beelen 'est déprimé parce que les libéraux flamands disent ne pas l'avoir connu alors qu'il a tous les jours essayé de les aider'. Bovendien had Willy de Clercq gezegd dat er in de PVV helemaal geen financieel comité bestond, dit tot grot ergernis van Beelen, aldus Leiser. 

Het socialistische kamerlid Willy Burgeon ging er in de zitting erg stevig tegenaan. Hij ergerde zich net als de andere volksvertegenwoordigers mateloos aan de immense fiscale fraude en de hele carrousel die Beelen had opgezet. Aan het einde van zijn betoog merkte Burgeon fijntjes op dat de Brusselse procureur had gesignaleerd dat "in de huidige stand van het onderzoek" het vooralsnog niet was bewezen dat de affaire Beelen was gelieerd met de dossiers van de moorden op Zwarts en Cams. 

Bron: Parlementaire Handelingen Kamer van Volksvertegenwoordigers | 19 Maart 1986

In 1984 stelde een parlementslid voor om op het NAVO reservevliegveld annex munitiedepot van Bertrix-Jehonville te voorzien in de huisvesting voor kleine eenheden op oefening, zodat de onmiddellijke nabijheid van het vliegveld met name voor para-eenheden of andere luchtlandingseenheden kon worden benut. 

Bron: De Kamer, Bulletin nr. 141.

De buit bedroeg zo'n 100 miljoen frank. De modus operandi was identiek aan de overval op het waardetransport in Zaventem drie maanden later waarbij de chauffeur Zwarts de dood vond. 

Bron: Guy Bouten, de Bende van Nijvel en de CIA, p. 179.