Les documents exclusifs de La DH : été 1984, Robert Vanoirbeek, roi de l’évasion, nous écrit de prison

Été 1984, Robert Vanoirbeek écrit de prison. "Jamais d’arrachage de sac. Par contre, la vitrine d’une belle bijouterie…”

L’écriture est fluide et le style direct. Robert Vanoirbeek vient d’avoir 31 ans et dans le Royaume, son surnom est un défi à l’administration pénitentiaire. Le "Roi de l’évasion", c’est lui. Il en a un second, le Petit Robert, qu’il tire à la fois de son 1m66 et de sa culture générale digne du célèbre dictionnaire. Et dire qu’il se destinait à devenir coiffeur.

"Déjà, m’écrit-il en juillet 1984, je m’étais fixé une frontière à ma délinquance : le respect des gens. Il n’a jamais été question pour moi d’arracher un sac, d’attaquer un chauffeur de taxi. Par contre, la vitrine d’une grosse bijouterie ou d’une belle banque…"

En 1984, le Petit Robert est déjà le recordman des évasions. Son pedigree compte plusieurs dizaines de hold-up de banques et des bureaux de poste. Vanoirbeek s’est évadé de Namur, Saint-Léonard à Liège, Lantin et Arlon. Il n’a pas de sang sur les mains. Il a la sympathie du public.

Cette lettre n’a jamais été publiée. Il l’a écrite entre deux cavales. Je la conservais dans un tiroir, peut-être la plus précieuse de toutes. D’une certaine façon, le roi de l’évasion, pour la première fois, se livrait. Il n’y en aura pas d’autres.

"Tant de choses ont été écrites que j’estime, moi qui me suis toujours tu, le moment venu d’essayer d’expliquer le comment et le pourquoi. Moi qui ne cherche au contraire qu’à m’effacer, je n’ai jamais recherché la publicité dans les médias, conscient qu’elle défavorisait mes cavales et rendait ma vie dans la clandestinité plus difficile."

"Ma vie est un cocktail de tristesse, de tendresse et de haine contre un système. J’ai vu le jour le 4 février 1955 grâce à une maman tchécoslovaque réfugiée à Bruxelles après une longue déportation dans les camps de la mort. Une maman remarquable de courage. Jusqu’à mes 12 ans, je vivais à quelques roues de bicyclette des étangs de Woluwe. La naissance de ma délinquance n’y prendra pas cours. Elle prendra racine après un déménagement dans les quartiers de Bruxelles. Une délinquance que j’évalue comme étant classique, non crapuleuse. Déjà je m’étais fixé une frontière : le respect des gens."

"Février 1972, 7e étage au 13 rue des Quatre Bras. Déjà le juge de la jeunesse Blondel ne s’en sort plus. Il ignore que les homes pour enfants sont des prisons, des lieux où une structure humaine est impossible. C’est pourquoi les homes resteront un échec aussi longtemps que ça ne changera pas. Le juge choisira de se désister au profit du tribunal des adultes. (Je suis) incarcéré à Forest, 10e Section, cellule 299. Cellule 300, Georges Carick, deux fois assassin. Cellule 298, Jacques Rompteau, meurtrier d’un étudiant suisse. De part et d’autre : René Maillard, deux fois meurtrier ; le gang (peu reluisant) de Jean Caporal, (*) et celui-ci du numéro 1 Marcel. J’ai 17 ans et au nom de la société (que je ne menaçais pas vraiment), je suis mélangé au monde des criminels et dans l’univers du néant, celui de la prison. Après plusieurs mois de préventive, je vais être condamné à 3 ans. Pendant cette période, j’ai vu des assassins acquittés et des vraies crapules purger moins de trois ans.”

“Traumatisé par la longueur de la peine, je vais devenir un homme révolté. Durant trois ans, entre mes 17 et mes 20 ans, le système carcéral allait me laisser seul. Une aide sociale m’aurait probablement rayé à jamais de l’actualité judiciaire. Mais je n’ai pas rencontré d’assistantes sociales ni de psychiatres ni de psychologues. Même pas l’aumônier n’est venu."

"Puis je me retrouve à nouveau confronté à la justice, accusé par quelqu’un qui sera interné, pour un hold-up à Woluwe-Saint-Lambert. Sous la dictature du procureur Jaspar, le tribunal me condamnera à six nouvelles années. Or la loi dit pourtant qu’un interné ne peut pas témoigner. Pour moi ayant passé de mes 17 ans à mes 20 ans derrière les barreaux, il était totalement exclu que j’y reste de 22 à 28 ans."

"Il s’ensuivra la série d’évasions. Namur le 12 février 1979 : 30 mètres d’échelle. Saint-Léonard 27 août 1979 : le 38 Spécial du cuistot. Lantin le 17 août 1980 : Ping… pong… cartouche. Et Arlon le 1er mai 1984, la clef."

"L’évasion, la clandestinité est en réalité quelque chose de difficile à vivre. Le sommeil est perturbé. Les promenades sont angoissantes. On sait qu’on peut aimer, on s’aperçoit qu’on pourrait être heureux au sein d’un foyer mais on sait aussi qu’il y aura toujours une barrière quelque part. De derrière la fenêtre de sa planque, on envie parfois l’ouvrier qui attend son bus pour aller bosser. On voudrait que la ‘machine à reculer le temps’ de ‘Bob et Bobette’ existe. Hélas !"

"Je ne suis pas né délinquant et je n’ai pas vraiment souhaité devenir ’truand’. Les choses de la vie, les peines destructrices, les prisons-caveaux et les trahisons ne m’ont guère laissé le choix. Qui prétendra que la vie n’est pas du cinéma ? Toutefois si je devais choisir un acteur, ce ne serait ni Delon ni Belmondo. Mais Patrick Dewaere, Dustin Hoffman, Faye Dunaway, Geneviève Bujold."

"La suite des événements ? Je chercherai un horizon de liberté, d’espoir, de désespoir. Une bataille."

Robert Vanoirbeek s’évadera une cinquième fois.

Son coup le plus spectaculaire, un braquage de 24 heures à la BBL de Gembloux, débutera la veille d’un jour férié. Le 10 novembre 1987, 12 otages sont retenus dans l’agence tandis que le "Petit Robert" et deux complices fracturent 125 coffres. Le butin est estimé entre 200 et 500 millions de francs belges, dont une partie n’a jamais été retrouvée. Vanoirbeek est repris l’année suivante. Gracié en 1996 par le roi Albert II, il échappera à un total de 43 années de prison.

À sa sortie, il nous contacte, nous fait promettre de ne jamais chercher à le rencontrer. Nous respecterons.

Débute une nouvelle vie du côté de Namur, une belle vie au service d’une ASBL d’aide aux personnes handicapées.

Robert-le-Gentleman mènera pendant 25 ans une existence élégante et discrète, fier de n’avoir jamais eu de sang sur les mains. Il est décédé l’an passé, à Namur. Jeune encore. Il n’avait que 65 ans.

Bron: La Dernière Heure | 19 Juli 2021

(*) Zie de Bende Caporale.

Robert Van Oirbeek, bijgenaamd “le Petit Robert”, is maandag voor de correctionele rechtbank verschenen om zich te verantwoorden voor de laatste twee dossiers tegen hem: ontvluchting uit de Lantin-gevangenis in februari 1987 en de beroving van het BBL-kantoor in Gembloers in november 1987.

De uitbraak uit de gevangenis dateert van 8 februari 1987. Vier mannen namen de benen: Van Oirbeek, de twee Italianen Paolo Cirelli en Giacomo Marchisone (veroordeeld voor een hold-up in 1988), en Philippe Delaire, die twee jaar later werd doodgeschoten bij een gijzeling in Tilff. Delaire was het brein van de ontsnapping, althans volgens de drie anderen die zeiden slechts “gevolgd” te zijn.

Tijdens de ontsnapping en de daaropvolgende nacht, totdat de vier mannen de Nederlandse grens over kwamen, werden bewakers en andere mensen bedreigd en gegijzeld en werden auto’s gestolen. Van Oirbeek geeft de beschuldigingen toe, behalve de gijzelingen.

De beroving van het BBL-kantoor in Gembloers vond plaats in het weekend van 11 november 1987. Twee mannen, van wie er een nog altijd niet bekend is, braken een honderdtal safes van particulieren open, terwijl twaalf mensen werden gegijzeld. Destijds werd gesproken van een buit van een half miljard. Nu hebben 26 verzekeringsmaatschappijen zich burgerlijke partij gesteld, die 172 miljoen eisen. De BBL is tevreden met 2 miljoen.

De drie mannen die met Van Oirbeek voor de rechtbank verschenen, zijn slechts “klein grut”. Ze zeggen waardepapieren, die in Gembloers waren gestolen, te hebben gevonden in een vuilniszak onder de brug in Ukkel. Ze worden slechts vervolgd wegens heling.

Volgende zittingen op 21 en 28 oktober, met pleidooien en de rekwisitoors.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Oktober 1991

“Petit Robert” staat terecht wegens ontsnapping

Voor de correctionele rechtbank van Luik werd maandagen eerste van de twee ontsnappingsdossiers over Robert Van Oirbeek, alias “Petit Robert” verder behandeld. Op 8 februari 1987 ontsnapten vier gedetineerden uit de gevangenis van Lantin: Philippe Delaire, die na een gijzeling in Tilff zelfmoord pleegde, Robert Van Oirbeek, en twee Italiaanse boeven, Paolo Cirelli en Giacomo Marchisone, die toen in voorhechtenis zaten. Voorzitter Bidlot-Thorn hoorde eerst vier cipiers die kwamen bevestigen dat het Philippe Delaire was die de operaties leidde.

De Belgische staat heeft zich bij monde van meester Dewez burgerlijke partij gesteld en eist één frank provisioneel. Substituut van de procureur des konings Enckels eiste 10 jaar tegen Van Oirbeek, 7 jaar tegen Cirelli en 8 jaar tegen Marchisone.

Bron: Gazet van Antwerpen | 22 Oktober 1991

Gratie voor supergangsters

Supergangster en ontsnappingskoning Robert Van Oirbeek (41) die voor een resem misdrijven een gevangenisstraf van 43 jaar had verzameld, mocht woensdag als vrij man de gevangenis van Verviers verlaten. “Petit Robert”, zo genoemd omdat hij zo klein is, kreeg door koninklijke gratie 20 jaar gevangenisstraf kwijtgescholden “op grond van menselijke en statistische overwegingen”. Normaal zou Robert Van Oirbeek tot 2016 in de cel hebben moeten blijven.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

Het Luikse beroepshof heeft woensdag de beroepsmisdadiger en meester-uitbreker Robert Van Oirbeek (37), alias Petit Robert, voor een ontsnapping uit de Lantin-gevangenis en een overval op een BBL-filiaal in Gembloers, veroordeeld tot in totaal 10 jaar gevangenisstraf, hetzij twee jaar meer dan in eerste aanleg.

Voor de ontsnapping van februari ’87 - Van Oirbeek bleef toen op vrije voeten tot januari van het volgend jaar - handhaafde het Hof de straf die was uitgesproken in eerste aanleg. Aan de ontsnapping werd deelgenomen door Philippe Delaire, die omkwam tijdens de ontknoping van de gijzeling in Tilff, en de Italianen Paolo Cirelli en Giacomo Marchisone. Hun straf werd teruggebracht van 5 op drie jaar.

Van Oirbeek werd ook schuldig bevonden aan de inbraak met gijzeling in een BBL-filiaal in Gembloers, hoewel hij dat blijft ontkennen. De overval dateert van 11 november 1987, toen de man dus voortvluchtig was. Drie gangsters hielden twee dagen lang de gerant en een paar bedienden gevangen, om ongehinderd een honderdtal safes te kunnen ledigen. De roof bracht ruim 200 miljoen op.

Het Hof achtte de gijzeling niet bewezen omdat de slachtoffers slechts werden vastgehouden om de roof te vergemakkelijken. Desondanks werd Van Oirbeeks’ straf opgetrokken van 4 tot 6 jaar.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Maart 1992

Robert Van Oirbeek, ofwel “Petit Robert”, is maandag door Frankrijk uitgeleverd aan het parket van Luik. Op 8 februari 1987 ontsnapte Van Oirbeek uit de Lantin-gevangenis samen met twee andere gevaarlijke gangsters Delaire (*) en Cirelli.

Zij gijzelden enkele gevangenisbewakers en samen uiteindelijk de vlucht met een auto van de gewezen advocaat Leidgens. De daaropvolgende nacht doken de kerels op in de omgeving van Tienen. Zij gijzelden er een gans gezin, verwisselden van kleren en aten er. Nog diezelfde nacht trokken zij naar Laar, waar een andere familie werd gegijzeld. Ten slotte vluchtten zij naar Nederland met een auto die zij in Laar gestolen hadden.

Dan hoorde men van de gangsters niets meer tot op 29 april 1987. Die dag drong Van Oirbeek en zijn gezellen binnen in de privéwoning van een bankdirecteur. De ganse familie werd gegijzeld tot de gangsters er na 24 uren in slaagden de brandkast open te krijgen en ongeveer 14 miljoen buit te maken. Het gezelschap kwam dan terug naar België met de wagen van de Nederlandse bankdirecteur die achtergelaten werd te Aubel. In ons land pleegden zij nog verscheidene overvallen.

Na zijn uitlevering werd Van Oirbeek opnieuw in de Lantin-gevangenis opgesloten. Vandaag zal hij overgedragen worden aan het parket van Namen, waar ook een gerechtelijk dossier tegen hem bestaat. Daar wordt Van Oirbeek namelijk beschuldigd van de gijzeling op 10 november 1987 van de filiaalhouder van een BBL-kantoor en zijn gezin te Gembloers. Ook deze gijzeling duurde ruim 24 uur en eindigde niet vooraleer Van Oirbeek de inhoud van ongeveer 125 bankkluizen, zijnde een half miljard fr. in zijn bezit had.

Op 5 januari jl. werd Van Oirbeek aangehouden in Parijs. In zijn verblijfplaats vonden de speurders wapens, 1 miljoen fr. en een partij goudstaven.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Mei 1988

(*) Ter info; deze Delaire was in 1989 betrokken bij een dramatisch misdaadverhaal. Tussen 16 en 22 september 1989 gijzelde de Franse topcrimineel Philippe Delaire en twee handlangers een Luikse bankdirecteur, zijn vrouw en hun twee kinderen. 
De gijzeling van acht dagen in het Luikse Tilff was een homejacking avant la lettre. 
Ze kwam in de geschiedenisboeken terecht als de langste gijzeling ooit in België. Bij de vlucht na de gijzeling pleegde Delaire zelfmoord in een appartementsgebouw in Luik.

• In 1977 was hij wegens een overval op een postkantoor in Sint-Lambrechts-Woluwe tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld en opgesloten in de gevangenis te Namen.

• Twee jaar later, op 12 februari 1979, kon hij uit die gevangenis ontsnappen in gezelschap van Michel Anthemus en Alfred Van de Putte. Iets meer dan een maand later, in april 1979, werd hij echter gevat, toen hij een weekend doorbracht op een appartement in Angleur.

• Hij wordt opnieuw naar zijn cel in Namen overgebracht, maar kon reeds op 20 augustus samen met Anthemus en de beroemde gangster Somville opnieuw ontsnappen. Uiteindelijk werd Van Oirbeek aangehouden, in Nice, en uitgeleverd aan ons land en opgesloten in Lantin. Zie onder andere de schietpartij in Heverlee » Forum

• Op 17 augustus 1980 verdween “Petit Robert” dan samen met negen medegevangenen uit de Lantin-gevangenis te Luik, maar reeds op 21 oktober werd hij door de politie opgepakt in Watermaal-Bosvoorde.

• De volgende ontsnapping had plaats op 1 mei 1984, samen met een Luxemburgse medegevangene uit de Lantin-gevangenis. Die ontsnapping liep niet van een leien dakje. Van Oirbeek werd letterlijk op de hielen gezeten door de rijkswacht. Hij dekte zijn vlucht door een Nederlands echtpaar te gijzelen. Op 26 augustus liep hij tegen de lamp in Oostende en werd nog maar eens naar de Lantin-gevangenis overgebracht.

• Op 8 februari 1987, even na 19u, nam hij samen met twee Italiaanse en een Franse medegevangene “afscheid” van Lantin. Tijdens de ontsnappingsoperatie nam hij twee bewakers in gijzeling. Toen het viertal buiten schot van de rijkswacht was gekomen, werden de gijzelaars meteen vrijgelaten. In de periode onmiddellijk na deze ontsnapping liet Petit Robert zich niet bepaald onbetuigd. Zo werden drie personen in Nederland enige tijd gegijzeld en een versperring van de rijkswacht in Wervik werd geforceerd. Ook nadien dook de naam van “Petit Robert” nog enkele malen op naar aanleiding van overvallen die zijn signatuur droegen.

• Op 11 november 1987 een overval met gijzeling gepleegd op een filiaal van Bank Brussel Lambert. Daarbij werden 150 koffers leeggeroofd en werden ettelijke honderden miljoenen buit gemaakt.

• In januari 1988 werd hij gearresteerd in Parijs.

“Petit Robert” gevat in Parijs

De 32-jarige “Petit” Robert Van Oirbeek, de Belgische “ontsnappingskoning”, is dinsdagavond in een Parijs restaurant bij de lurven gevat. Manschappen van de Franse centrale misdaadbrigade OCRB konden hem dinsdagavond aanhouden in een Italiaans restaurant aan de Rue du Faubourg Saint-Honoré, dat al een tijdlang door de politie in het oog werd gehouden.

Hij was in gezelschap van een zekere Jean Bernard Duistert, van wie niet bekend is of hij de Franse dan wel de Belgische nationaliteit heeft. In gerechtelijke kringen houdt men rekening met de mogelijkheid dat Duistert de derde man was bij de bankkraak in Gembloers op 11 november van vorig jaar. Daar was een man bij betrokken die gedurende de hele operatie een masker droeg en dat zou wel eens Duistert kunnen geweest zijn.

Van Oirbeek, die al vijf keer uit Belgische gevangenissen kon ontvluchten, liet voor het laatst van zich horen op 11 november vorig jaar. Hij gijzelde toen met een aantal gezellen 13 personen, personeelsleden van een filiaal van de Banque Lambert te Gembloers (Namen), waar hij 127 kluizen kraakte. Hun buit bedroeg naar raming 500 miljoen fr.

Een van zijn medeplichtigen, Jean-Jacques Gourgues, werd korte tijd later, op 27 november 1987, op Frans grondgebied aangehouden. Het parket van Namen, meer bepaald onderzoeksrechter Comeliau, heeft een eerste stap gezet voor het op gang brengen van de uitleveringsprocedure door een voorlopig aanhoudingsbevel via diplomatieke weg te versturen. Die procedure kan zes weken in beslag nemen. De leden van de Naamse gerechtelijke politie die het dossier Van Oirbeek in handen hebben, zijn intussen reeds in Parijs.

Het is niet bekend of Robert Van Oirbeek na zijn uitlevering onder de bevoegdheid zal vallen van de rechtbank van Namen. Ook elders wordt hij “opgeëist”. Het is in ieder geval uitgesloten dat hij aan de Nederlandse justitie wordt uitgeleverd. Daar wil men hem doen terechtstaan wegens een overval in Valkenburg op 30 april van vorig jaar. Daar werd een filiaal van de NMB-bank overvallen door Van Oirbeek en twee mededaders onder wie Philippe Delaire. Elf menen werden gegijzeld en er werd 13 miljoen fr. gestolen.

De 32-jarige misdadiger Robert Van Oirbeek, die ook wel “Petit Robert” werd genoemd, heeft zijn faam als meester-ontsnappen opgebouwd sedert 1979, toen hij er de eerste keer vandoor ging.

In 1977 was hij wegens een overval op een postkantoor in Sint-Lambrechts-Woluwe tot zes jaar gevangenisstraf veroordeeld en opgesloten in de gevangenis te Namen. Twee jaar later, op 12 februari 1979, kon hij uit die gevangenis ontsnappen in gezelschap van Michel Anthemus en Alfred Van de Putte. Iets meer dan een maand later, in april 1979, werd hij echter gevat, toen hij een weekend doorbracht op een appartement in Angleur.

Terug naar Namen

Hij wordt opnieuw naar zijn cel in Namen overgebracht, maar kon reeds op 20 augustus samen met Anthemus en de beroemde gangster Somville opnieuw ontsnappen. Het trio was dan betrokken bij een hele reeks dramatische gebeurtenissen. Mislukte pogingen om hen aan te houden hebben ondermeer geleid tot schietpartijen en harde confrontaties met de politie van Evere en de rijkswacht van Heverlee. Uiteindelijk werd Van Oirbeek aangehouden, in Nice, en uitgeleverd aan ons land en opgesloten in Lantin.

Op 17 augustus 1980 verdween “Petit Robert” dan samen met negen medegevangenen uit de Lantin-gevangenis te Luik, maar reeds op 21 oktober werd hij door de politie opgepakt in Watermaal-Bosvoorde.

De volgende ontsnapping had plaats op 1 mei 1984, samen met een Luxemburgse medegevangene uit de Lantin-gevangenis. Die ontsnapping liep niet van een leien dakje. Van Oirbeek werd letterlijk op de hielen gezeten door de rijkswacht. Hij dekte zijn vlucht door een Nederlands echtpaar te gijzelen. Op 26 augustus liep hij tegen de lamp in Oostende en werd nog maar eens naar de Lantin-gevangenis overgebracht. “Bij de eerste gelegenheid die zich voordoet, ben ik hier weg”, zei hij toen.

Op 8 februari 1987 was het al zo ver. Even na 19u die dag nam hij samen met twee Italiaanse en een Franse medegevangene “afscheid” van Lantin. Tijdens de ontsnappingsoperatie nam hij twee bewakers in gijzeling. Toen het viertal buiten schot van de rijkswacht was gekomen, werden de gijzelaars meteen vrijgelaten. In de periode onmiddellijk na deze ontsnapping liet Petit Robert zich niet bepaald onbetuigd. Zo werden drie personen in Nederland enige tijd gegijzeld en een versperring van de rijkswacht in Wervik werd geforceerd. Ook nadien dook de naam van “Petit Robert” nog enkele malen op naar aanleiding van overvallen die zijn signatuur droegen.

Op 30 april 1987 (verjaardag van koningin Juliana) was hij betrokken bij de reeds vermelde overval op een filiaal van de Nederlandse bank NMB in Valkenburg.

Op 11 november jl. (Wapenstilstand) werd Van Oirbeek genoemd als brein achter de stoutmoedige kraak in Gembloers waar 150 koffers van de Bank Brussel Lambert werden leeggeroofd. De buit zou in de honderden miljoenen lopen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Januari 1988

Robert Van Oirbeek:

Robert van Oirbeek, de gangster die op 29 augustus jl. met drie andere gedetineerden, onder wie de ondertussen doodgeschoten Yvan Somville, ontsnapten uit de gevangenis te Luik, is samen met zijn vriendin Anne Lavenne maandagavond te Cannes door de politie van Nice aangehouden.

Robert Van Oirbeek wordt verdacht van een reeks hold-ups in het Leuvense en behoort tot de klik van Yvan Somville, die op campus Irena te Heverlee twee BOB’ers neerschoot. Alleen Michel Anthemus, die ook ontsnapte uit de gevangenis te Luik, wordt nu nog opgespoord.

Heel de zaak begon met de ontsnapping van vier gedetineerden: Michel Anthemus, Maurizo Turato, Yvan Somville en Robert Van Oirbeek. Enkele weken zocht men vruchteloos naar het viertal, tot begin oktober in het Leuvense een reeks overvallen werden gepleegd. Banken en syndicale instellingen te Kortenberg, Diest, Betekom, Heverlee, Leuven en Blanden werden beroofd.

Schietpartij

Maurizio Turato viel eind november te Sint-Stevens-Woluwe, na een schietpartij met de groep Diane, in handen van het gerecht. Een dag nadien vielen enkele BOB’ers binnen op een appartement op campus Irena te Heverlee, waar ze echter onthaald werden op een kogelregen van Yvan Somville. Twee BOB’ers, Hubert Juveyns en Jozef Deherdt werden toen zwaar gewond. Hubert Juveyns is ondertussen weer thuis, maar de toestand van Deherdt blijft kritiek.

Yvan Somville kon ontsnappen, omdat hij een meisje als levend schild gebruikte om zich een weg naar de vrijheid te banen. Ondertussen ontdekte men dat Somville, Van Oirbeek en diens vriendin Anne Lavenne verscheidene appartementen in het Leuvense hadden gehuurd, als schuilplaatsen na hun acties. Begin december werd Yvan Somville te Ganshoren neergeschoten door de anti-terreurgroep Diane. Hij stierf, zoals hij voorspeld had, op dezelfde wijze als de Franse gangster Mesrine.

Buitenland

Van Van Oirbeek of Anne Lavenne was er geen spoor meer. Op het lichaam van de neergeschoten Somville vonden de gerechtelijke diensten echter papieren, die erop wezen dat het tweetal in Alpe d’Huez nabij Grenoble zou kunnen verblijven.

Onderzoeksrechter Winnen van Leuven beval een onderzoek ter plaatse en leden van de Leuvense rijkswacht, van de Leuvense BOB, van de Luikse gerechtelijke politie en van de Franse gendarmerie deden een inval in een chalet aldaar. De bewoners waren er echter vertrokken.

In Alpe d’Huez verbleven echter niet alleen Van Oirbeek en Lavenne, maar ook de eveneens gezochte Anthemus en diens vriendin. Het viertal verplaatste zich met een auto die gestolen was te Stavelot, maar waar andere nummerplaten waren op aangebracht.

Maandag kreeg men dan een tip uit Cannes, dat Van Oirbeek en Lavenne daar verbleven in een hotel. De gerechtelijke politie van Lyon viel onverwachts het hotel binnen en kon, zonder een schot te lossen, het tweetal overmeesteren.

In de loop van dinsdag heeft men te Cannes ook gezocht naar Anthemus en zijn vriendin Baudouin, die met haar twee kinderen, ook te Alpe d’Huez werden opgemerkt. Men vermoedt dat Anthemus bij de actie tegen Van Oirbeek gevlucht is naar een groot appartementsgebouw in de buurt. De politie was dinsdag bezig het appartementsgebouw te omsingelen om te trachten de gangster te vatten. Daarbij werd grote omzichtigheid aan de dag gelegd om te voorkomen dat bewoners van het appartementsgebouw bij de actie letsel zouden oplopen.

Het Belgisch gerecht zal de uitlevering vragen van Van Oirbeek en Anne Lavenne.

Door de vangst van Van Oirbeek hoopt men ook Heinrich Toumaniantz (33), een vriend van Graindorge, terug te vinden. Na zijn overmeestering te Sint-Stevens-Woluwe had de gangster Turato immers verklaard dat deze door Somville en Van Oirbeek was geliquideerd en begraven in de omgeving van Leuven. De twee gangsters zouden Toumaniantz uit de weg geruimd hebben omdat ze hem ervan verdachten hen verklikt te hebben bij de rijkswacht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 December 1979

De Belgische politie heeft zondag bij een inval in een pension in Knokke de 29-jarige Belg Robert van O. en de 31-jarige Peter B. uit Heerlen aangehouden. Het tweetal wordt ervan verdacht betrokken te zijn geweest bij een ontvoering op 6 augustus van het echtpaar Vaessen-Mertens uit het Limburgse Swalmen. Dat heeft een woordvoerder van de rijkspolitie in Roermond meegedeeld.

Eerder al werd in Philippeville in de Belgische provincie Namen de derde verdachte, de 36-jarige Pierre F. uit Luxemburg, aangehouden. De beide andere mannen wisten bij die aanhouding te ontkomen.

De drie mannen gijzelden het echtpaar toen zij werden achtervolgd door de politie. Bij die achtervolging werd enkele malen op de politie geschoten. Het echtpaar werd ongedeerd in België vrijgelaten.

Een dag na de ontvoering kwam de politie de mannen op het spoor in Gemert en Venray. Opnieuw wisten zij echter te ontkomen. Van O. en F. ontsnapten begin mei van dit jaar uit de gevangenis van Arlon waar zij een straf uitzaten wegens gewapende roofovervallen en brandkastkraken. Ook B. kwam al eerder in aanraking met de politie in verband met geweldsdelicten.

Uitlevering

Volgens een woordvoerder van de rijkspolitie in Roermond zal België om uitlevering worden gevraagd van B.

Volgens een woordvoerder van de Belgische politie zijn zondagochtend bij de aanhouding van de twee mannen in Knokke vijftig politiemensen ingezet. De aangehouden mannen waren zwaar bewapend. Er werd echter niet geschoten.

Bron: Reformatorisch Dagblad | 27 augustus 1984

Gisteravond zijn vier gangsters ontsnapt uit de modelgevangenis van Lantin in Luik. Daarbij werden twee cipiers gegijzeld, maar die werden even later in Haren nabij Tongeren weer vrij gelaten. Een van de vier ontsnapten is Robert van Oirbeek, een gevaarlijke misdadiger die in België bekend staat als de 'koning van de ontsnappingen. De gangsters zijn nog voortvluchtig en in het bezit van handgranaten en vuurwapens.

Precies om 19.00 uur braken Robert van Oirbeek, Philippe Delaire, Jocomo Marchisone en Paolo Cyrylly door nog onbekende omstandigheden uit en gijzelden tevens twee cipiers. In een gestolen wagen, vermoedelijk een BMW, vluchtte het viertal met hun gijzelaars naar Tongeren. In het nabij gelegen Haren lieten ze de cipiers vrij.

Familie

Daarop brachten ze een bliksembezoek aan familieleden van Van Oirbeek in St.-Truiden, waar ze even later een automobilist dwongen zijn wagen af te geven. Wellicht hebben de gangsters zich daar in twee groepen gesplitst en zijn verder gevlucht. De vier gangsters zijn gewapend met handgranaten en vuurwapens.

Van Oirbeek is in de onderwereld bekend onder de naam Petit Robert. Hij is sinds 1979 reeds vijf keer ontsnapt uit de gevangenis, waar hij meer dan 20 jaar moet uitzitten voor gewapende post- en bankovervallen.

Zijn ontsnapping op 1 mei 1984 uit Lantin spreekt nog steeds tot de verbeelding. Tot augustus van dat jaar bleef de man spoorloos. Toen deed men een inval in een woning in Gemert. Van Oirbeek was aanwezig maar kon ontsnappen. Er volgde een wilde achtervolging in Noorden Midden-Limburg. Tussendoor gijzelde hij ook nog een echtpaar uit Swalmen. Uiteindelijk kon hij de grote politiemacht ontkomen toen hij in Boukoul, waar men toen kermis vierde, in de menigte verdween.

Later zou hij weer opgepakt worden bij een spectaculaire politieactie in een verlaten loods.

Bron: Limburgsch dagblad | 9 Februari 1987

Parquet de la cour d'appel - Liege
D/28816

Acte d'accusation

Le Procureur général près la Cour d'appel de Liège expose que, par arrêts des 22/6 et 28/9/82 la Cour, chambre des mises en accusation, a renvoyé devant la Cour d'assises de la province de Liège:

Gillon Robert
Helman Maurice
Turato Maurizio
Van Oirbeek Robert
Walthery Marcel
Basaric Dunja
Champagne Marcel
Clabots Jean-Marie
Cokaiko José
Causammo Vincenzo
Delcourt Michel
Deweer Willy
Forestieri Salvatore
Helman Jean-Marie
Helman Marie-Line
Jardon Michel
Kohnen Patrice
Lavenne Anne
Steyaert Gislena
Walin Joseph
Walther Marguerite
Anthemus Michel
Royen Francis
Baudouin Sylvie (contumax) (*)
Masson Guy (contumax)
Toumaniantz Heinrich (contumax) (*)
Vertessen Arlette

A l'égard de la plupart de ceux-ci, un premier arrêt a été rendu par la Cour d'assises de Liège, le 16/12/1982, au terme de sept semaines de débats.

Par arrêt du 17 mars 1983, la Cour d'assises de Liège a disjoint les poursuites relatives à Anthemus Michel et Royen Francis, à l'époque détenus à la prison de Bois d'Arcy dans le département des Yvelines (France). Ils ont été extradés le 20 octobre 1983.

Par arrêt du 30 octobre 1984, la Cour, chambre des mises en accusation a rendu un nouvel arrêt de renvoi devant la Cour d'assises en cause des mêmes Anthemus Michel et Royen Francis et en outre de Dotreppe Michel.

(*) Contumax wil zeggen: Hij die verstek laat gaan, weigerend in rechten te verschijnen.

Een goede vriend van Van Oirbeek was Yvan Somville. Van Oirbeek zal Somville er later van beschuldigen dat hij Heinrich Toumaniantz heeft vermoord.

1 april 1987: Twee doden bij schietpartij in het Luikse justitiepaleis

Robert Gillon, Pierre Frère en José Cokaiko staan in het justitiepaleis van Luik terecht voor verscheidene overvallen als leden van de bende van Robert Van Oirbeek. 'Petit Robert' zelf is er niet; hij ontsnapte op 8 februari 1987 uit de gevangenis van Lantin. Kort voor de middag vragen Cokaiko en Gillon toestemming om naar het toilet te gaan.

Op dat moment springt Cokaiko's vriendin Germaine Dely recht in het publiek met een granaat in haar handen, en ze gooit een pistool (*) naar haar vriend. Er ontstaat een vuurgevecht tussen Cokaiko en de zeven rijkswachters in de zaal, en Cokaiko wordt daarbij dodelijk getroffen. Ook zijn advocaat Jacques Henry komt om het leven, door een verdwaalde kogel van een rijkswachter. Dely wordt geraakt in de buik, maar overleeft. De granaat blijkt niet echt te zijn.

(*) Het wapen was een Smith&Wesson gestolen bij Securitas.

• Via deze link kan je een Franstalig nieuwsbericht bekijken over deze feiten » www.sonuma.be

• Meer informatie over deze schietpartij vind je hier » Forum

Hieronder een aantal berichten over Van Oirbeek:

In de nacht van 8 op 9 februari 1987 werd het gezin Leemput gegijzeld door Truienaar 'Petit Robert' Van Oirbeek, Philippe Delaire, Paolo Cyrielly en Giacomo Marchisone. Deze vier zware jongens, van wie de 'vriendelijkste' Petit Robert was en die ooit overvallen pleegde met Patrick Haemers, waren eerder op de avond ontsnapt uit de gevangenis van Lantin. Tijdens een consult met een advocaat hadden ze twee cipiers gegijzeld en hadden ze een cipier meegenomen een zware BMW. Hoe ze aan hun wapens en granaat waren geraakt, was een raadsel. Die cipier dumpten ze in Tongeren. In Sint-Truiden carjackten ze een andere auto om uiteindelijk binnen te vallen bij de familie Leemput waar nog licht brandde.

Tot 5.30 uur in de ochtend gijzelden ze het echtpaar Leemput en hun toen 5-jarige zoontje en 7-jarige dochter. Om 5.30 uur 's ochtends vertrokken de gangsters met 80.000 frank, een kleiduifgeweer en de auto van de Leemputs. De gangsters hadden geen fysiek geweld gebruikt. Petit Robert verontschuldigde zich wel bij de slachtoffers toen hij de woning verliet. Een tijd later konden de gangsters toch worden ingerekend.

Bron: Het Nieuwsblad | 15 september 2001

Februari 1987: De beruchte overvaller Robert van Oirbeek gijzelt samen met de Franse gangster Philippe Delaire en twee Italiaanse medegevangenen in Lantin een bewaker en ontsnappen. Delaire zou in 1989, na gijzeling van een bankiersgezin, in Tilff worden doodgeschoten. Van Oirbeek zat dan al weer in de cel, nadat hij in 1988 in Parijs was opgepakt. 'Petit Robert' heeft een palmares met ontsnappingen achter zijn naam: 1969, 1979 (2x), 1980 en 1984. Hij werd in 1996 vervroegd vrijgelaten.

Bron: De Morgen | 24 april 1998

Van Oirbeek a tiré un trait sur ses années noires. Il était considéré comme un truand plutôt gentleman

Robert Van Oirbeek a longtemps été étiqueté par nos services de police comme ennemi public n°1. Aujourd'hui, l'homme doit être âgé de près de cinquante ans et a totalement rompu avec son passé de truand. Robert Van Oirbeek a commis de nombreux hold-up dans des banques et des bureaux de poste. Des actes pour lesquels il a été condamné et a purgé de nombreuses années de prison entrecoupées par plusieurs évasions.

Le petit Robert, comme il était surnommé, était aussi qualifié de roi de la cavale et ce n'était pas pour rien. L'homme s'était, à la fin des années 80, échappé de la prison de Lantin qui était à l'époque l'une des plus modernes du pays et réputée pour être un véritable Alcatraz à la belge. Peut-être pour les autres mais pas pour le petit Robert. Robert Van Oirbeek a été libéré sous conditions en 1996 et il a retrouvé du travail. Autrement dit, le petit Robert est rangé et bien rangé. Cela ne l'a toutefois pas empêché de refaire parler de lui en 2000.

L'homme a comparu devant la justice liégeoise afin de tenter de récupérer une somme d'argent qui avait été saisie par la justice dans un des dossiers dans lequel il était impliqué. La justice l'a finalement débouté et le petit Robert a repris son existence paisible quelque part. Les policiers qui l'ont traqué retiendront de lui que c'était un truand bien sûr mais aussi un gentleman.

Bron: La Dernière Heure | 20 april 2005

Een foto van Van Oirbeek, genomen op 26 augustus 1984.