Hieronder vul ik dit aan:

Beklaagden:

• Madani Bouhouche

• Robert Beijer

• Christian Amory

• Jean-François Buslik (verstek)

• René Chang Wai Ling

Normaal gezien zou geen enkele beklaagde aangehouden op het proces verschenen zijn. Maar om te vermijden dat Bouhouche of Beijer zouden gaan lopen, werden zij vlak voor het proces preventief aangehouden.

Feiten:

• Moord op Juan Mendez

• Moord op Francis Zwarts en diefstal

• Moord op Suleiman

• Aanslag op Herman Vernaillen

• Bomaanslag op een wagen van de rijkswacht

• Wapenroof bij de Groep Diane

• Wapenroof bij Juan Mendez

• Diefstal van identiteitskaarten in Chaumont-Gistoux

• Diefstal van een dinghy

• “Etappe Buanderie”, afpersing van warenhuizen

Er werden drie maanden debatten voorzien. Het dossier telde 85.000 pagina’s en de akte van beschuldiging telde 247 pagina’s. 250 getuigen zouden opgeroepen worden:

• 179 getuigen door openbaar ministerie

• Een 70-tal door de verdediging, waarvan een zestigtal op verzoek van Beijer.

• 392 schuldvragen moest de jury beantwoorden

• Er waren 101 zittingsdagen, over een periode van 5 maanden

• De jury ging beraadslagen in de Albert I-kazerne in Evere.

Rechters:

• Paul Maffei: voorzitter

• Van Gheluwe

• Van Brustem

• Elisabeth Hauzeur: aangeduid als plaatsvervangend voorzitter

Openbaar ministerie

• Pierre Morlet, advocaat-generaal

Advocaten

• Jean-Paul Dumont (Bouhouche)

• Marial Lancaster (Bouhouche)

• Stéphane Lempereur (Bouhouche)

• Véronique Heusghem (Bouhouche)

• Pierre Chomé (Beijer)

• Nicole Galand (Beijer)

• Eric Vergauwen (Amory)

• Alain Vergauwen (Amory)

• Cédric Vergauwen (Amory)

• Catherine Vergauwen (Amory)

• Annę Krywin (René Chang Wai Ling)

• Réginald de Béco (René Chang Wai Ling)

Getuigen

Deze (niet volledige) lijst van getuigen is een indrukwekkend overzicht.

• Jean-Marie Schlicker (onderzoeksrechter)

• Luc Hennart (onderzoeksrechter)

• Philippe Moureaux (opgeroepen door verdediging Beijer)

• Albert Raes

• Agenten van de staatsveiligheid

• Drie leden van het Hoog Comité van Toezicht die een huiszoeking hebben gedaan bij Hennart en in de kantoren van de Staatsveiligheid.

• Paul Vanden Boeynants (opgeroepen door verdediging Beijer)

• Jean-Pierre Doraene (gerechtelijke politie)

• Vier wapendeskundigen (Tombeur, Dery Demanet, Hoet)

• Wapendeskundige Vanderstock (opgeroepen door verdediging)

• Fievez (BOB en wapenspecialist)

• Jean Deprêtre (procureur des konings)

• Guy Goffinon (BOB)

• Theo Vandijck (BOB Brussel)

• Van Lierde (substituut procureur Nijvel)

• Beduwe (BOB Bergen, collega Amory)

• Etienne (GP Brussel)

• Jacques Rousseau (Kapitein Rijkswacht Waver, kwam niet opdagen)

• Kausse (commissaris bij de Staatsveiligheid)

• Dufrane (staatsveiligheid)

• Collignon (GP, attaché bij de Cel Veiligheid op het kabinet van Jean Gol)

• Pignolet (onderzoeksrechter)

• Jean Bultot

• Le Ribault (Wapendeskundige van CARME)

• Jean-Pierre Phlips (Politie Ukkel)

• Michel Thys (adjunct commercieel directeur FN)

• Daniel Dekaise (wapenhandelaar uit Waver)

• William Burn (FN-vertegenwoordiger in Latijns-Amerika, kwam niet opdagen maar gaf wel een geschreven verklaring)

• Luc Gengoux (vriend en vroegere huisgenoot van Bouhouche)

• Lacroix (BOB Waver)

• Pourbaix (BOB Brussel

• Mohamed Asmaoui (jeugdvriend van Amory. Kwam op 30/9/94 niet opdagen als getuige, toen het over de garageboxen van de bende ging)

• Guillaume (grafoloog)

• Bellemans (Onderzoeksrechter)

• Petrens (BOB Brussel)

• Van Reybroeck (gewezen adjunct van Vernaillen)

• Paul Calluy (Hoofd BOB Brussel)

• Van Cleuvenbergh (militair deskundige, explosieven)

• Waterlot en Libouton: Twee experten van PRB Nobel Explosifs, oproepen als getuige ivm aanslag op BOB-voertuig

• François Achten (BOB Brussel)

• Van de Watteyne (BOB Brussel)

• Van Gansbergt (BOB Brussel)

• Pol Marchoul (commandant rijkswacht Brussel)

• Mahieu (onderzoeksrechter)

• Bulthé (onderzoeksrechter)

• Nicole Dooms (onderzoeksrechter)

• 3 speurders van rijkswachtbrigade Zaventem

• Twee leden van GP Nijvel (onderzoek Zwarts)

• Graziella (vriendin Buslik)

• Martine Buys (echtgenote Francis Zwarts)

• Henry Torry (collega Zwarts)

• Pierre Van Laer (collega Zwarts)

• Een gewezen vriendin van Buslik

• Een tweede gewezen vriendin van Buslik

• Een zekere Myriam, vriendin van het echtpaar Beijer

• Marcel Lemmens (hoofd veiligheid Sabena in 1982)

• Yvan Renard (deelde in 1987 een cel met een zekere Serge, ontkende dat hij informant was van Goffinon)

• Jean-Pierre Callens (GP)

• George Van Dijk (privé-detective, verdachte in het proces-Reyniers)

• Antoine Michelangelo

• Collard (boekhouder, in februari ’86 aangesteld om de bestaansmiddelen van het echtpaar Bouhouche te onderzoeken)

• Elise (commissaris bij de nationale brigade van de Gerechtelijke Politie)

• Nicolas Snelders (onderzoeksrechter)

• Hardy (docent kon. Militaire school)

• Celens (docent kon. Militaire school)

• Vrouw van René Chang Wai Ling en broer van René Chang Wai Ling (een rijkswachter)

• Dr. Dossin (Psychiater)

• Dr. Frankard (Psychiater)

• Dr. Goltzberg (psychiater)

• De Baerdemacker: advocaat van familie Mendez, burgerlijke partij

• Cherpion: advocaat van familie Zwarts, burgerlijke partij

• Bergé: advocaat van familie Zwarts, burgerlijke partij

• Calewart: advocaat van familie Ali, burgerlijke partij

14 Oktober 1994: Na een getuigenis van Beijer achter gesloten deuren, werd een zak met wapens gevonden in Viller-la-Ville.

Uitspraak

• Bouhouche schuldig voor moord op Zwarts (*), moord op Ali Suleiman Ahmed en doodslag op Ali Said Ahmad (schoonbroer Suleiman)

• Bouhouche: niet schuldig voor moord op Mendez en moordaanslag op Mendez.

• Bouhouche: “nee” op vraag of diefstal motief was van moord op Ali Suleiman

• Beijer: nee op vraag beschuldiging van vrijwillige doodslag

• Beijer: Ja op vraag van slagen en verwondingen, vrijwillige doodslag, huisvredebreuk

• Beijer: nee op alle vragen in zaak-Zwarts

• Amory: volledige vrijspraak

• Chang Wai Ling: volledige vrijspraak

(*) Opvallend want het lijk werd nooit gevonden en Bouhouche bleef volhouden dat hij niets met de moord te maken had.

Straf

• Bouhouche: 20 jaar dwangarbeid

• Beijer: 14 jaar opsluiting

Tegen Bouhouche werd niet de doodstraf uitgesproken (wat het openbaar ministerie had geëist) omdat de redelijke termijn werd overschreden. De eerste feiten dateerden van het begin van de jaren ’80, het proces begon pas in 1994, meer dan tien jaar na de feiten.

In het proces was een unicum in de juridische geschiedenis van België. Een jurylid dat zich uitsprak over schuldvraag werd nadien ziek en kon zich niet uitspreken over de strafmaat. Een reserve-jurylid moest zich dus uitspreken over de strafmaat.

Beijer ging na het proces in cassatie. Bouhouche besliste om dit niet te doen. De advocaten van Beijer baseerden hun aanvraag op het begrip “redelijke termijn en eerlijk proces” (artikel 6 van het Europees verdrag van de rechten van de mens).

In februari 1995 werd de vijfde beklaagde - Jean-François Buslik - ter dood veroordeeld voor het Assisenhof van Brussel. Hij werd schuldig bevonden aan:

• Roofmoord op Francis Zwarts

• Aanslag op de BOB-wagen op 11 oktober 1981

• Het maken van de bom voor de aanslag op 11 oktober, maar waarvan het deel niet afging

Moureaux en VdB getuigen

Samen met Philippe Moureaux kwam Paul Vanden Boeynants getuigen op het proces Bouhouche-Beijer. Volgens de beschuldigden werden beide ex-ministers destijds in opdracht van de staatsveiligheid benaderd.

"Bouhouche wou me politieke fiches van de rijkswacht verkopen", zei Moureaux, die in het aanbod een valstrik zag. Ook VdB, die van Beijer te horen kreeg dat men zijn fiscaal dossier kon laten verdwijnen, ging niet op het voorstel in.

Bron: Het Laatste Nieuws | 7 oktober 1994

Vanden Boeynants was een enorme fraudeur. Dat wisten Bouhouche & Beijer duivels goed. Met de hulp van zijn inner circle bij rijkswacht en justitie zou Vanden Boeynants er alles aan doen om deze fraude in de kast te laten. Of uit de kast te laten verdwijnen. Niet zelden zat deze inner circle van VdB in hetzelfde bad en had ze er alle belang bij om alles in de doofpot te steken.

Geniaal om daarbij je ‘operaties’ af te dekken… Brandstichting Pour omwille van zogezegde onthullingen over de Roze Balletten, het tape’je daarvan dat Fourez/De Wit en José Vanden Eynde zogezegd heel de tijd bij zich hadden, de affaire ‘Congel’ dat nooit mocht uitkomen want VdB, de lijst is eindeloos en zeer succesvol want tot vandaag -ondanks dat het aangetoonde foute sporen waren- gehuld in onterecht mysterie waar velen letterlijk van smullen.

Alles valt daarbij aanvankelijk in het plaatje. De rijkswacht kreeg meer middelen, the inner circle van VdB en the inner circle van de geheime operaties van de rijkswacht kreeg promotie en of een grote zak geld (o.a. drugs en fraude brachten toen al miljarden BEF op). De bevolking geraakt overtuigd van een staatsgreep en is overtuigd van een sterke politiemacht (ook door de aanslagen op de supermarkten) en wantrouwt de andere instellingen van toen (de frauderende politiek, de incapabele staatsveiligheid, een falende justitie) hetgeen deze illegale operaties van (een klein deel van) de rijkswacht nog verder naar de duistere schaduwen leidt.

Dat zou echter niet blijven duren. Toen kwam ‘het Heizeldrama’ en ‘Dutroux’. Vooral die laatste heeft indirect tot de val van de rijkswacht geleid, zo schrijven ook de vele deskundigen.

Als het onderzoek ‘Dutroux’ nooit volledig de opheldering geleverd heeft dat de bevolking en vooral de slachtoffers in deze affaire verwachtten dan was dat ook omdat het vele gesjoemel dan uitgekomen zou zijn. Zoals bovenstaande. Van andere onderzoeken die hun wortels in dezelfde tijden hebben hetzelfde (operatie ‘Kelk’ bv).

Niet geloven in complottheorieën want dan zouden teveel mensen op de hoogte ervan moeten geweest zijn? Iedereen wist iets van iedereen, ‘donnant-donnant’ en de operaties onder de noemer ‘Bende van Nijvel’ werden op het hoogste niveau georganiseerd. De rijkswacht kon zich absoluut geen tweede ‘proces François’ veroorloven. Daarom hoort het voortaan ook tot het dossier ‘Bende van Nijvel’ en het geheim van het stilgelegde onderzoek.

Bij onze noorderburen identiek hetzelfde (IRT-affaire). Zo uniek is de ‘Bende van Nijvel’ niet, als de vlag maar de juiste lading dekt.

Het is verrassend om te zien dat een hoge politieagent zijn tijd besteedt aan het kleineren van de interventies in plaats van het voorbereiden van zijn verdediging in correcties.

Hallo Etienne, zeker voor iemand die gewend is om in zijn eigen belang te handelen.

Tijdens het onderzoek is eveneens aan het licht gekomen dat Beijer en Bouhouche hun diensten heeft aangeboden aan minister van Staat Paul Vanden Boeynants, wiens gerechtelijke dossiers ze op het justitiepaleis wilde stelen en aan de voormalige socialistische minister van Justitie Philippe Moureaux, aan wie ze geheime politieke fiches van de rijkswacht wilde verklappen.

De beruchte B-microfiches die dus in 1981 reeds afgeschaft werden door bovenvernoemde Philippe Moureaux en omwille van de onthullingen van Pour hierover dat in datzelfde jaar ten onder zou gaan door brandstichting…

De naam van de beheerder van deze fiches en door wie deze informatie tot bij Jean-Claude Garot - en diens advocaat Michel Graindorge - zal boeiende informatie blijken voor het gerecht…

In aflevering 1 zien we hoe Bouhouche en Beijer betrapt worden op het afluisteren van de eigen collega’s. In werkelijkheid ging het om een gesprek van een BOB’er en diens informant, de Fransman Gérald Lafaurie, een bekend drugshandelaar.

Ook hier loog Beijer. Hij vermelde de naam van een BOB’er maar niet de correcte naam. In tegenstelling tot wat ook steeds weer geschreven is, was Bouhouche niet (rechtstreeks) betrokken in dit afluisterincident. Terwijl hij wel duidelijk in beeld gebracht werd over dit incident in de fictie(!)-reeks 1985 van Willem Wallyn en Wouter Bouvijn.

Toch kon of wou Bouhouche niet verklaren hoe zijn 9mm-pistool verdween, hoe het nadien gebruikt werd om Juan ‘Tonio’ Mendez neer te schieten, en hoe het nadien opnieuw achter de gepantserde deur van zijn woning in Jette terecht kwam. Nochtans hadden enkel hij, zijn vrouw Anne en 1 familielid de code voor het openen van deze deur.

Speurders gaan er echter vanuit dat er ook nog twee rijkswachters (!) deze code hadden. Namen staan in het dossier.

Heb hier verder geen vervolg meer aan gegeven, vanwege de voor mij opgeworpen barrière. Ik denk er wel het mijne van.

Of uit artikel 6 EVRM het recht kan worden afgeleid dat alle burgers zouden hebben tot toegang tot alle vonnissen acht ik toch twijfelachtig. Artikel 6 bepaalt in dat geval het volgende:

"De uitspraak moet in het openbaar worden gewezen maar de toegang tot de rechtszaal kan aan de pers en het publiek worden ontzegd, gedurende de gehele terechtzitting of een deel daarvan, in het belang van de goede zeden, van de openbare orde of nationale veiligheid in een democratische samenleving, wanneer de belangen van minderjarigen of de bescherming van het privé leven van procespartijen dit eisen of, in die mate als door de rechter onder bijzondere omstandigheden strikt noodzakelijk wordt geoordeeld, wanneer de openbaarheid de belangen van een behoorlijke rechtspleging zou schaden."

Het artikel lijkt daarmee alleen te doelen op het doen van de eventuele uitspraak, en niet op de beschikbaarheid post factum. Uit arresten van het EHRM kan volgens mij wel worden afgeleid dat een integrale voorlezing kan worden vervangen door een openbaarheid op papier, doch niet dat een dergelijke openbaarheid op papier (t.a.v. alle burgers) ook verplicht is.

Daarnaast zou het recht op de openbaarheid van de behandeling, dat in de eerste plaats ertoe strekt de rechten van de beklaagde te beschermen, in zekere zin deels worden afgewend van zijn doel door het te gebruiken als breekijzer om tegen de wil van die persoon een kopie van het vonnis te bemachtigen.

De databank Juridat wordt beheerst door de Wet van 10 augustus 2005 tot oprichting van het informatiesysteem Phenix. Zoals blijkt uit de artikelen 7-9 van die wet is er een interne en externe databank. De interne databank, die alleen toegankelijk is voor leden van de rechterlijke orde, bevat (in theorie) alle vonnissen en arresten. De externe databank bevat echter alleen de rechtspraak die door de gerechten zelf wordt geselecteerd. Daar het arrest dat u zoekt dateert van ver voor 2005 is het niet verrassend dat het niet werd opgenomen in die databank.

Moet bekennen dat ik niet weet welke rechtspositie Nederlandse advocaten/raadslieden in het Belgische (straf)recht innemen, in het geval zij een cliënt in België bijstaan (met hulp van een Belgische confrère); nog uit te zoeken.

Darty, ik heb navraag gedaan i.v.m. een assisenzaak te Antwerpen waarin een confrater uit Nederland is opgetreden. Om u hierover verder voldoende te kunnen informeren over de rechtspositie, kan ik u doorverwijzen naar uw confrater, Mster. Teurlings Mark, Willemsparkweg 193 1071 HA Amsterdam. Telefoon 0031/020/420.14.75.

Sowieso zal ik, op advies van Bossi, ook nog telefonisch contact opnemen met de heer Van Volsem, hoofdgriffier bij het hof van assisen te Brussel (telefoon 0032 2 5198632) of met mevrouw Minnen, hoofd van de griffie van datzelfde hof (telefoon 0032 2 5086675), welk hof, als ik Bossi goed heb begrepen, deel uitmaakt van de rechtbank van eerste aanleg (tribunal de première instance; Darty) te Brussel.

Daarbij teken ik aan ik dat mijn gedachte nu is dat ik hem of haar ook zal vertellen dat ook ik op zijn minst mee wil denken aan de oplossing van de Bende-zaak, althans een heel klein deel daarvan, want dat is mijn hoofdreden.

Voor mij zou het mogelijk in tal van opzichten een stuk makkelijker manoeuvreren zijn, als ik in dezen een burgerlijke partij als client(e) zou hebben, doch aangezien zulks niet het geval is, moet ik roeien met de riemen die ik heb.

Moet bekennen dat ik niet weet welke rechtspositie Nederlandse advocaten/raadslieden in het Belgische (straf)recht innemen, in het geval zij een cliënt in België bijstaan (met hulp van een Belgische confrère); nog uit te zoeken. Blijft overeind staan, mijn stelling dat de Belgische justitie in dit geval met twee maten meet, aangezien zij jurisprudentie over zaken die vergelijkbaar zijn met de zaak Bouhouche en Beijer - lees: zaken over (meervoudige) moord of doodslag, gekwalificeerde diefstal en dergelijke -, plaatst op het internet, waardoor eenieder daar kennis van kan nemen. Hierdoor wordt op zijn minst de schijn van willekeur gewekt, maar goed, gelijk hebben is een, gelijk krijgen is twee, zeker in België. In België lapt zelfs justitie de wet aan haar laars, om vervolgens de rechtzoekende te confronteren met diezelfde wet; zie voorbeeld hieronder; justitie geeft geen inzage in rechterlijke uitspraken - zelfs niet die in ‘het proces van de eeuw’ (LOL), maar publiceert die wel en masse op het internet. Daarnee ik zal ik moeten leren leven of ik deze hele gang van zaken nou wezensvreemd vind of niet.

Wordt vervolgd.

“Van: FMF Bxl PG Doc (ROJ) <doc.parq.gen.bxl@just.fgov.be>
Verzonden: vrijdag, januari 10, 2020 2:53 PM
Aan: Darty
Onderwerp: RE: requête amicale

Mijnheer de advocaat,

We bevestigen de ontvangst van uw e-mail van 7 januari 2020.

We hebben het voorgelegd aan de magistraat die verantwoordelijk is voor het onderzoeken van dit soort verzoeken.

Het instrueert ons om het volgende bloot te leggen:
 
De in uw verzoek genoemde arresten van het assisenhof zijn inderdaad tijdens een openbare hoorzitting uitgesproken. Dit betekent niet dat men daarbuiten op verzoek een kopie kan verkrijgen.
 
Artikel 21bis, § 1, van het Wetboek van Strafvordering bepaalt:
Onverminderd de bepalingen van specifieke wetten, de toepassing van de artikelen 28quinquies, § 2, 57, § 2, 61ter en 127, § 2, en de procedure bedoeld in de leden 2 tot en met 9, kan de rechtstreeks betrokken persoon op elk moment, afhankelijk van de stand van de procedure, de officier van justitie of de onderzoeksrechter vragen hem toegang tot het dossier te geven of een kopie te verkrijgen.

De volgende personen worden geacht rechtstreeks betrokken te zijn: de verdachte, de persoon tegen wie de openbare vordering in het kader van het onderzoek is ingesteld, de verdachte, de burgerlijke partij, de burgerlijke partij, degene die een verklaring van een benadeelde partij, evenals degenen die in hun rechten zijn gesubrogeerd (=hun rechten hebben overgenomen; in hun rechten zijn getreden; Darty) of de personen die hen vertegenwoordigen als ad hoc vertegenwoordiger, curator, voorlopige beheerder, tutor of ad hoc tutor.

In alle andere gevallen wordt de beslissing over de toestemming om het dossier te raadplegen of een kopie te krijgen door de officier van justitie genomen, zelfs tijdens het onderzoek.
 
Het verlenen van een toestemming om informatie of kopieën van documenten uit een gerechtelijk dossier te onderzoeken, is in dit geval een bevoegdheid van de officier van justitie. Voor zover u niet beweert een direct betrokken persoon te zijn in de zin van de bovenstaande tekst, kan uw verzoek niet worden verwerkt zonder informatie over de redenen die het ondersteunen of over het wijze van gebruik dat u daarvan zou willen maken, zoals gevraagd in onze e-mail van 6 januari.
 
Gelieve de verzekering van onze zeer bijzondere hoogachting te aanvaarden.

De documentatie-afdeling
L.”

'Van: Darty
Verstuurd: dinsdag 7 januari 2020 11:52
Aan: FMF Bxl PG Doc (ROJ)
Onderwerp: Re: requête amicale

Chère Madame / cher Monsieur,

Merci beaucoup pour votre message. 

Pour éviter toute confusion, je voudrais souligner que l'article 6, paragraphe 1, de la Convention européenne des droits de l'homme stipule qu'un tribunal tel que la cour d'assises doit rendre une décision publique ("L'arrêt doit être public être fait "). 

C'est pourquoi je ne comprends pas pourquoi, de votre côté, des exigences particulières sont apparemment imposées à leur acquisition. Ceci est d’autant plus important, en vue de https://www.tribunaux-rechtbanken.be/nl … oorzoeken; accès inconditionnel à la jurisprudence (anonymisée). 

Je vous prie donc de bien vouloir confirmer qu'il n'y a pas d'objection de votre part à m'envoyer les jugements demandés sous forme anonyme, après en avoir fait la demande par lettre officielle, dont je vous remercie par avance. 

Salutation distinguée,
Darty'