(...) Kort daarna vonden speurders op aanwijzen van een verklikker ook het lichaam van Jean Brison, een andere handlanger van Habran. Hij lag begraven in de bossen van Bertrix. “Brison had per ongeluk in zijn eigen arm geschoten, in de witte bestelwagen van Habran. Het ongeluk tijdens de observatie die Habran deed voor de overval die hij uiteindelijk zou plegen op 18 mei 72 op de boekhandel AMP”, zegt Reyniers.

“Na de overval dook Brison op in het uitgaanskwartier hier in Brussel met zijn arm in een verband. Hij deelde aan iedereen briefjes van duizend uit en vertelde honderduit wat er gebeurd was. Als er nu één ding was waar Habran niet tegen kon, was het mensen met een losse tong. Brison heeft de prijs moeten betalen.”

Brison werd vermoord, vermoedelijk door André Leduc terwijl Habran zelf in de gevangenis zat. Om de identificatie te bemoeilijken hadden de moordenaars de arm waar Brison de schotwonde had afgezaagd. “We hebben Brison uiteindelijk geïdentificeerd aan zijn oor”, herinnert Reyniers zich.

Bron » Nieuws

In de bossen van “Munifays”, tussen Bertrix en Ochamps werd zaterdagnamiddag 16 december, door jagers een lijk aangetroffen. Het parket kwam ter plaatse en de brandweer van Bertrix werd met het opgraven van het stoffelijk overschot belast.

Aanvankelijk werd verondersteld dat het ging om het naakte lijk van een vrouw, tussen 20 en 40 jaar en ong. 1,77 meter groot. Het stoffelijk overschot, begraven met geplooide benen in een kuil van ongeveer 90 cm diepte, zou er al circa tien maanden hebben gelegen.

Tatoeage

Het onderzoek om het lijk te kunnen identificeren werd onverminderd voortgezet en de onderzoeksrechter van Neufchàteau trok elk spoor geduldig na. De enquête bracht ondertussen reeds aan het licht dat het gevonden lijk niet dat van een vrouw, maar van een man is. Er zijn zelfs redenen om aan te nemen dat het gaat om een lid van de bende van Habran, de 41-jarige Luikenaar die er van verdacht wordt op 18 december de ongelukkige bankloper Marc Ronsse, 39 jaar, vader van vier kinderen, te Schaarbeek te hebben doodgeschoten.

De recherche kwam er achter dat een gewezen lid van de vroegere bende van Havelange, een man met een zwaar verleden, reeds geruime tijd onvindbaar was. Nu is het zo dat de leeftijd en ook de grootte van het stoffelijk overschot in de bossen nabij Bertrix overeenstemmen met die van de vroegere handlanger van Havelange.

Op de onderlip van het lijk werd ook een teken aangetroffen en personen die de Luikse gangster hebben gekend zijn formeel om te beweren dat ook hij zo'n herkenningsteken op die plaats had. Het stoffelijk overschot droeg ook een tatoeage op een van de armen, maar tot nog toe werd niet achterhaald of de voormalige Havelange-vriend op de arm werd getatoeëerd.

Twee kogels

Het staat echter buiten kijf dat de man, wiens stoffelijk overschot werd ontdekt, is vermoord geworden. Door de recherche werden twee kogels in het hoofd aangetroffen. De thesis, dat het hier om een afrekening van het milieu gaat wint dan ook meer en meer veld. Er zijn aanwijzingen dat de persoon in kwestie goed bevriend is geweest met Marcel Habran, die van talrijke misdaden wordt verdacht. Hij zou zelfs bij sommige wapenfeiten zijn betrokken geweest. Er wordt verondersteld dat Habran meer afweet van de hold-up gepleegd op 7 september 1971 te Beaufays in de kantoren van de “Entreprises Galère”, waar de buit 5 miljoen fr. bedroeg.

De recherche acht het ook niet uitgesloten dat de Luikse bende reeds vroeger aan het “werk” is getogen. Op 7 september 1971 dus was de man die werd vermoord en wiens lijk men in de Ardense bossen heeft gevonden, nog in leven. Het stoffelijk overschot lag immers circa 10 maanden in de kuil. Daarom dat de speurders er van uitgaan dat het omgebrachte bendelid misschien wel bij de overval te Beaufays betrokken was.

Is er toen een meningsverschil geweest onder enkele leden van de bende, of werd de omgebrachte gangster te gevaarlijk geacht voor het milieu? Dit zijn allemaal details die het gerecht zal pogen op te lossen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Januari 1973

Op basis van welke elementen jij dan verklaart dat de psychiater behandeling nodig heeft, is me totaal niet duidelijk.

(...) Toen las de voorzitter het verslag voor dat psychiater Dr. Devry opstelde, nog vooraleer Habran in 1961 als pooier voor het Hof van beroep te Luik verscheen en er werd geïnterneerd. Psychiater Devry wees op de zwaar belaste erfelijkheid van Habran. Zijn vader was een verstokte dronkaard en zijn grootmoeder pleegde zelfmoord. Habran zelf raakte vrij jong aan de drank verslaafd wat aanleiding gaf tot psychische stoornissen.

”Habran heeft een normaal middelmatig verstand, maar is niettemin een prikkelbaar psychopaat, die dermate onevenwichtig is dat hij niet langer als verantwoordelijk voor zijn daden kan worden beschouwd”, aldus de bevindingen van Dr Devry.

Het verslag van de afwezige Dr. Cordier sloot in grote lijnen aan bij dat van Dr. Devry. Psychiater Cordier voegde er evenwel aan toe dat Habran als gevolg van zijn onevenwichtigheid uiterst gevaarlijk is voor de maatschappij en in geen geval weer in vrijheid mag worden gesteld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 December 1974

(Ik kreeg de foto niet beter dan dit, een look-a-like van Javier Bardem.)

Commissaris Gerard Seront van de Brusselse gerechtelijke politie, die eerder al werd beschuldigd van het lekken van geheime politie-informatie aan topgangster Marcel Habran, zit sinds zondag op secreet in de gevangenis van Nijvel. De inmiddels geschorste commissaris is gearresteerd voor zijn vermeende aandeel in de ontvoering van en de moord op een autodief.

(...) Het parket van Brussel wou geen informatie kwijt over de aanhouding van Seront, maar hoofdcommissaris Glenn Audenaert van de Brusselse GP bevestigde de arrestatie begin deze week tijdens een algemene vergadering van zijn speurders. Seront, die tot voor kort verantwoordelijk was voor de coördinatie van het undercoverwerk van de brigade, werd vorig weekeinde door de Brusselse onderzoeksrechter Christian De Valkeneer in beschuldiging gesteld wegens medeplichtigheid aan de ontvoering en de moord op Bouchaïd Ibork, een jonge kerel uit Sint-Joost-ten-Node die bekend stond om autodiefstallen en carjacking. Ibork zou ook betrokken zijn geweest bij de smokkel van gestolen auto's naar Noord-Afrika.

(...) In het kader van het onderzoek naar de moord op Ibork werden in een garagebox documenten ontdekt met zeer gedetailleerde informatie over een schaduwoperatie die de GP organiseerde tegen de bende-Habran.

(...) De box werd gehuurd door een van de verdachten in de ontvoeringszaak, die ook een tipgever bleek te zijn van commissaris Seront

(...) Ondanks de nieuwe en meer transparante regels voor het werken met tipgevers, zoals vastgelegd in een ministeriële rondzendbrief, bleef Seront een aanhanger van de oude, voorbijgestreefde en weinig controleerbare methodes. Zo bleef hij bijvoorbeeld zweren bij verregaande gepersonaliseerde contacten tussen speurders en informanten, een praktijk die in het verleden meermaals tot moeilijkheden heeft geleid. De praktijk dateert uit de glorieperiode van voormalig hoofdcommissaris Frans Reyniers en zijn acolieten, zoals de commissarissen Georges Marnette en Yves Zimmer. Frans Reyniers werd destijds geschorst, juist wegens oneerbare contacten met het criminele milieu.

De Brusselse correctionele rechtbank heeft dinsdag Marcel Habran veroordeeld tot zes jaar en 80.000 fr. boete voor bendevorming, talloze autodiefstallen, diefstal en vervalsing van autoplaten, heling van gestolen wapens en auto’s, verboden wapendracht en het dragen van een valse naam. Andere bendeleden kregen straffen tussen acht maanden en twee jaar.

De rechter sprak de club vrij van twee ontploffingen. In de nacht van 13 op 14 juni 1991 werd in Brugge een postauto opgeblazen en op 13 oktober 1990 in Grimbergen een container. Volgens het parket ging het om “proeven” om het dynamiet te testen.

De bende van Habran wilde zo nagaan of er doden zouden vallen bij zo’n aanslag, zo zei het parket. Men had het plan opgevat om verschillende postauto’s en postkantoren te overvallen.

Degryse achtte de aanslagen echter niet bewezen en verklaarde de expertiserapporten van de ontploffingen nietig. Er waren ernstige en onbegrijpelijke tekorten in de onderzoeken van de springstoffen, die mekaar overigens tegenspraken. Voorts had de expert de resten al enige tijd in zijn bezit, nog voor hij als deskundige werd aangesteld. En tenslotte was geen dynamiet overgelaten om een tegenexpertise uit te voeren.

Kaakslag

Degryse weerde de resultaten van de filature van de rijkswacht evenwel niet. Habran’s verdediging had dit niet gevraagd omdat het om een onwettelijke “undercover”-operatie zou gaan. Maandenlang schaduwde de POSA-groep van de Brabantse gendarmerie de bende. Daarbij werden videobeelden gemaakt van een paar garageboxen.

Uit dit speurwerk bleek dat de mannen boxen en flats huurden waarin gestolen voertuigen, springstof, een massa wapens, munitie en camouflagemateriaal werden ontdekt. Volgens de verdediging van Habran vertrok de rijkswacht met een vooroordeel. Het is spotgemakkelijk om dergelijke videobeelden te trukeren en ook processen-verbaal zouden zijn vervalst.

Daardoor kan Habran geen eerlijke verdediging krijgen. De advocaten gewaagden zelfs van “een kaakslag voor de democratie.” Voorzitter Degryse prees de rijkswacht evenwel. Het behoort tot de opdracht van het korps om misdrijven op te sporen. De processen-verbaal zijn niet vervalst, het gaat om authentieke aktes die minutieus meedelen wat er gebeurde. Een eventuele vervalsing zou bewezen moeten worden.

Kadaver

De 59-jarige Marcel Habran is zeker de bendeleider, zo vond Degryse. Dat bleek o.m. uit de videobeelden van de BOB, waarop men hem een zak met gestolen wapens ziet versjorren. Maar ook uit zijn repliek. Habran zei: “Wie in het milieu een kadaver verplaatst, stelt geen vragen.” “Dat getuigt van een trieste mentaliteit. Hoewel hij er financieel warmpjes inzit, volhardt hij in de criminaliteit”, aldus Degryse.

Hetzelfde geldt voor Jean R., (1) de intellectueel van de club, die een en ander in een juridische vorm goot. Constant H., (2) die royaal het eigenaarschap van alle gevonden wapens op zich nam, kreeg van hetzelfde laken een pak. R. en H. mogen beiden zes jaar brommen en 80.000 fr. boete afbetalen.

Ook twee Italianen behoorden volgens Degryse toto de bende. Leopold M. en Miguel M. beweerden dat ze uit Nice naar België waren gekomen om zich aan de politie aan te geven, na de ronkende verklaringen van een andere boef, Johnny Mottry, die zich in een Franse gevangenis had verhangen.

De Italianen vreesden namelijk “slachtoffer van het milieu” te worden. Maar als ze zich al wilden aangeven, waarom probeerden ze dan ook door het raam te ontsnappen toen de rijkswacht binnenviel, zo vroeg Degryse.

De Italianen stelden ook nog dat zij al op 10 januari 1992 veroordeeld waren voor bende-vorming en gewapende overvallen. Hun advocaten hadden betoogd dat men geen tweemaal voor hetzelfde misdrijf (bendevorming) kan worden veroordeeld. De bewuste feiten grepen plaats voor de bende-Habra met haar werkzaamheden startte.

Eenheid van opzet verhindert hun veroordeling, zo vond de verdediging. Niets van, zei Degryse. “Men kan eenheid van opzet niet verwarren met het volharden in de criminaliteit. Het gaat hier overigens om een andere bende”, zo stelde ze.

Beide Italianen kregen vier jaar. Een andere Italiaan kwam er met twee jaar van af. De voortvluchtige Jean-Marie Geert kreeg acht jaar en 80.000 fr. boete.

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Juli 1992

(1) Jean Renson
(2) Constant Hormans

Nog een link gevonden over zijn latere overvallen, en de link met de Mokmazwet. Onderaan verklaart Constant Hormans dan weer dat hij niets met Usuwiel of resto te maken heeft.

Link » fr.scribd.com

Marcel Habran is voor zijn opdrachten met betrekking tot de overvallen en moorden in de Delhaize filialen in 1989 betaald geworden via een opgezette financiële constructie met betrekking met de verkoop van zijn garage aan de Zwitserse zakenman Dhr Fric. Deze zakenman werkte als stroman voor Dhr Jaques Le Clercq eigenaar van de Amerikaanse filialen in Amerika. Deze laatste heeft via afpersing de aandeel deal beïnvloed met betrekking tot de Amerikaanse filialen.

De maîtresse van Dhr Le Clercq was Mevr Nicole Andrien, sm domina die cliënteel had in de hogere kringen. Via mevrouw Andrien had Dhr Le Clercq de perfecte joker achter de hand om mensen het zwijgen op te leggen. Dhr Le Clercq is de opdrachtgever geweest voor de moorden van de Bende van Nijvel. Wanneer de aandelen transactie van de Delhaize Group kan onderzocht worden zal dit duidelijk worden.

Het dossier food town stores (1983), veranderen van naam in Food Lion met een expansie van 22 winkels naar 226 winkels in 1985. De groep werd een franchiser voor Cub Foods en opende een pak filialen in Atlanta. Aangezien de Amerikaanse markt veel groter is dan de Belgische is het duidelijk dat de strategie van het motief van Dhr Le Clercq heel erg duidelijk was. Einde verhaal.

Wat te denken van dit bericht uit 2016? Persoon declareert met een stellige zekerheid de opdrachtgever en het motief van de Bende Van Nijvel. Best luguber omdat het helemaal deze richting uitgaat. Nog luguberder is het feit dat dit bericht het laatste was van deze user hoewel deze hier jarenlang actief is geweest.

En nu we het toch over kroegen en andere plaatsen van plezier hebben, je alias hier is dus club le happy few. Awel, ik denk dat onze vriend Habran een bezoeker was van die Happy Few.

"Een Brusselse politiecommissaris is een belangrijke informant geweest van Marcel Habran, waardoor die kon vermijden dat hij op heterdaad zou betrapt worden bij een overval in Luxemburg. Dat heeft Jean-Claude Tahir, die het onderzoek leidde naar de bende-Habran, vandaag verklaard voor het hof van assisen in Luik."

De speurders kwamen pas op het einde van het onderzoek uit op die feiten, nadat Djeridi een moord beging. In het kader van het moordonderzoek voerde de politie een huiszoeking uit bij Djeridi en vond ze een briefje waarop de informatie stond die werd uitgewisseld tussen de Luikse en Brusselse onderzoekers.

Bron » www.hln.be

Indien er linken waren of zouden geweest zijn, zijn die al lang "vakkundig" gewist ... ook één van de specialiteiten van Bouhouche (of linken leggen die er niet zijn = Bende van Nijvel). Brave speurders zitten soms weken lang te wachten op informatie die ze tenslotte niet krijgen, een beetje gangster van formaat koopt die informatie gewoon aan. En dan nog wel bij de chef groot banditisme!

"Car Seront était le chef de la brigade antigang de Bruxelles et était donc spécialement chargé de lutter contre le grand banditisme. Or il avait pactisé avec l'ennemi..."

Beste Spectator of life, that 's life.

Brusselse politiecommissarissen ... we hebben er al één en ander met meegemaakt.