De anti-fraudesectie van de Brusselse BOB ontdekte tijdens het onderzoek naar de Ecoovie-sekte sporen van een in 1980 afgesloten handelsakkoord tussen twee Amerikaanse bedrijven en Iran. Een Libanees zakenman, die in naam van de Iranezen optrad, had een deel van zijn commissieloon afgestaan aan de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie PLO. Toen de CIA dit te weten kwam. werd betaling van verdere commissielonen gestaakt.

De Belg Gustave Keteleer, aangehouden in verband met het onderzoek naar de Ecoovie-sekte, zou bij de zaak betrokken zijn. Keteleer, momenteel opgesloten in de gevangenis te Vorst, maakte in een brief aan de Brusselse krant Le Soir details bekend van de lraans-Amerikaanse handelsovereenkomst. Het gerecht trekt nu de "inlichtingen" van Keteleer na.

Volgens de brief aan "Le Soir" werd in 1980 een handelsovereenkomst voor honderden miljarden dollar afgesloten tussen Iran en twee Amerikaanse bedrijven, Major Dynamics en de holding Drexel Lambert Bank. Voor Iran trad als tussenpersoon Hassan Zubaidi, bestuurder van verschillende in Beirut gevestigde bedrijven op, en streek hierbij 3,5 miljard dollar aan commissielonen op. Dat bedrag werd betaald door 7 wisselbrieven van elk een half miljard dollar, uitgegeven in april 1980 en gedekt door de Wîndsor Trust in Californië.

Nadat Zubaidi twee er van aan de PLO had geschonken, liet de CIA de uitbetaling van de resterende vijf blokkeren. Volgens Keteleer zorgde de Amerikaanse Veiligheidsraad er toen voor, dat Zubaidi deze vijf wisselbrieven kon inruilen voor Indonesische wissels, die tot in 1993 konden worden geïnd. Als tegenprestatie zou één van de bedrijven van Zubaidi ook financiële steun moeten verlenen aan Syrische handelsprojecten. Zubaidi’s pogingen om de Indonesische wissels in Europa te innen, mislukten nadat Interpol geseind had dat er valse Indonesische wisselbrieven in omloop waren.

Keteleer geraakte dan bij de zaak betrokken. In januari 1986 ondertekende hij te Damascus in naam van één van zijn eigen bedrijven, International Dynamic Trading, een overeenkomst om deze financiële steun mee te helpen verwezenlijken. Overeengekomen werd dat betaling zou geschieden met Indonesische wissels.

Keteleer probeerde de Indonesische wisselbrieven bij Belgische en Nederlandse banken te gelde te maken, maar de pogingen mislukten. Of deze Indonesische brieven al dan niet vals zijn, werd tot nog toe nog niet uitgemaakt. Volgens Keteleer zijn ze echt, en hij dreigt er dan ook mee tegen de Indonesische regering klacht in te dienen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Februari 1989

De Brusselse raadkamer heeft het aanhoudingsbevel van sekteleider Pierre Doris Maltais, 51, en van zijn kompaan Gustave Keteleer met een maand verlengd. Ondertussen proberen onderzoeksrechter Van Espen en de anti-fraudesectie van de BOB het ongelooflijk warnet te ontrafelen, waarbij miljoenen werden vervalst via een sekte, via valse vzw's, en via valse ridderordes.

Pierre Doris Maltais werd op 10 december van dit jaar aangehouden in een restaurant op de Bergensesteenweg te Anderlecht. Zijn kompaan Gustave Keteleer werd drie dagen later gearresteerd. Buiten allerlei raadselachtige vzw's en dito ridderordes, had Pierre Doris Maltais ook het hoofdkwartier van de destijds door hem in Frankrijk opgerichte Ecoovie-sekte naar België overgebracht.

Het gerechtelijk onderzoek zou nu ook al geleid hebben naar het kasteel van Sainval te Tilff nabij Luik, waar mysterieuze samenkomsten plaats hadden van lieden in middeleeuwse ridderpakken, en waar nu ook pornofoto's met kinderen zouden zijn ontdekt.

Ecoovie-leider Pierre Doris Maltais komt uit het Canadese Quebec, waar hij in de jaren '60 betrokken was bij de terreurgroep Front de Libération de Quebec. Daardoor kreeg hij in Canada moeilijkheden met het gerecht, en dook onder in het reservaat van de Mic-Mac-indianen nabij de grens met New Brunswick. Daar ontvreemdde hij de geboorte-akte van een Indiaanse baby, die een maand na zijn geboorte op 14 november 1945 stierf, en Norman William heette.

In 1973 dook Pierre Doris Maltais, alias Norman William, onder de naam "Piel Petjo Maltest" op in Frankrijk, waar hij de sekte Ecoovic oprichtte. In de buurt van Mont Saint-Michel ging hij van start met het eerste "indianenreservaat" op Europese bodem, waar de sekteleden leefden “zoals de Mic-Mac-indianen”. Nadien konden de "stamleden" terecht op een braakliggend terrein te Noisy-le-Grand.

Onder het molto "Retour", de mens die terug naar zijn wortels moet, leefden een honderdtal Ecoovisten daar bijna voorhistorisch in tipi's (indianententen). Ze mochten zich enkel vegetarisch voeden, en bleven verstoken van alle hygiëne. Ze sliepen op de grond, en moesten zelfs hun uitwerpselen in hun tent bewaren "om de grond te bevruchten". Zich verzorgen bij ziekte mocht in het beste geval met planten, brandnetels en smeerwortel. Maar dit was zelfs verboden wanneer bij de zieke abcessen en zweren uitbraken, die werden beschouwd als "natuurlijke zuivering van het bloed”.

De sekteleden moesten braakliggende terreinen bewerken, 14 uur per dag, zonder enige vergoeding, en met blote handen, "omdat geen enkel werktuig de verbinding mag verbreken tussen moeder Aarde en de mens." Zogeheten stageperiodes duurden van 3 tot 15 maand, volledig op kosten van de deelnemer.

De sekte bezat ook verscheidene restaurants en winkels, waar de adepten eveneens gratis moesten gaan werken. Op 20 maart 1984 beval Pierre Doris Maltais zijn volgelingen te vertrekken voor "een reis rond de wereld". Te voet nog wel. Volgens zijn eigen vooruitzichten zou deze reis 16 jaar duren, en o.m. ook door Libië lopen.

Een honderdtal wereldreizigers vertrokken, en kregen bevel zich onderweg uitsluitend te voeden met planten en vruchten. Zich wassen mocht enkel met water dat in buidels moest worden meedragen. Waar en wanneer deze wereldtocht juist ten einde is gelopen, is niet bekend.

De goeroe komt naar Brussel

Goeroe Pierre Doris Maltais bewees dat hij een uitgekookte knaap was. In 1980 stichtte hij te Parijs de "Université de la Paix" op. Verscheidene prominente wetenschappers Lieten zich door hem strikken en onderschreven deze "universiteit" met hun naam. Jean Chevalier, ex-directeur van de Unesco, weigerde om rector van de “universiteit” te worden, maar schreef toch een lovend rapport over de goeroe en zijn stichting. Dat gunstig rapport werd dan weer aangewend om zich in 1983 tot secretaris van de internationale Vereniging van Zustersteden te laten verkiezen.

In deze functie reisde hij de wereld rond, en was verscheidene malen te gast bij kolonel Kadhafi. In 1984 vloog de goeroe bij de Vereniging van Zustersteden aan de deur, en kwam met zijn gegadigden naar België. In ons land huurde Pierre Doris Maltais een gebouw aan de Poincarélaan te Anderlecht, en aan de Esplanadestraat te Brussel. En ook hier ging hij op volle kracht weer aan de slag.

In 1985 stichtte hij de Wereldraad der Volkeren, met als zogenaamd doel de vrede onder alle volkeren ter wereld te bewerkstelligen. Hijzelf is voorzitter en enkele adepten de ministers. Dan volgen een lange reeks vzw's: SOS Déserts Transcontinental, Centre Occuménique Franciscain, Université Nouvelle Transnationale, Université Nouvelle Internationale, Université de la Paix, Organisation pour Ie Développement, l'Aménagement, la Coopération et l'Equipement, Centre Occuménique Albert Schweitzer, Office du Plein Emploi, Familie Assistance, Faculté de Nutrition et de Médecine de l’Université Albert Schweitzer ...

Daarbij kun je nog Saponair voegen (de uitbating van 2 wassalons), en Cristal 3 (een broodbakkerij-keten). In oktober 1986 kwam de goeroe in contact met een zekere Gustave Keteleer. Keteleer werd minister van de Wereldraad der Volkeren, en was één der stichters van de (valse) ridderordes Koninklijke Commanderie van de Soevereine Orde van Sint-Jan van JeruzaIem, en van de Oecumenische Ridders van Rhodos en Malta.

Al deze vzw's hadden maar één doel: geld verzamelen en versassen van de bodem van de piramide naar de top, de Wereldraad. Daar verdwenen de miljoenen spoorloos.

Dertien namen

De goeroe staat bekend onder maar liefst 13 verschillende namen: Pierre Doris Maltais, alias De Indiaan; Piel Petjo Maltest; Norrnan William; Sag Maolin Tiam Apjoilnoman ltogsig; monsieur Normand; frère M. Moolin; frère Tiam; Norman Boegaerts; Man; Robert Pont; Henry Pont; Pont, alias Negrepont; Robert Pont Spoerry.

Vijftigtal sekten in België actief

"Naar schatting koesteren van 50.000 101 80.000 Belgen een gedeeltelijke tot uitgesproken sympathie voor een of andere sekte", zegt psycholoog Luc De Droogh (28) van de Vereniging ter Verdediging van Persoon en Gezin. "In ons land staan een 50-tal sekten bekend, maar het reële aantal ligt ongetwijfeld een stuk hoger. Steeds maar komen nieuwe groeperingen voor de pinnen, waarover we vroeger nooit hadden gehoord."

De Vereniging ter Verdediging van Persoon en Gezin, een pluralistische vzw bestaande uit ex-sekteleden, hun familieleden en vrienden, en enkele wetenschappelijke medewerkers, is sinds 1980 in Vlaanderen actief.

"Wij verschaffen informatie, advies, en hulp aan iedereen rechtstreeks of onrechtstreeks met de sekteproblematiek geconfronteerd wordt", aldus De Droogh. "Dat kunnen sekteleden zelf zijn, die met hun groep willen breken. Of familieleden - ouders, broers, zussen, echtgenoot of echtgenote - van iemand, die zich tot een sekte voelt aangetrokken. Toch moet alles bij ons op een vrijwillige basis gebeuren. Een concreet voorbeeld: wij gaan nooit mensen ergens kidnappen.”

"Misschien kwamen sekten de jongste jaren minder in het nieuws", vervolgt De Droogh. “Maar dat ze nog steeds tot zware psychische, fysische en materiële ellende aanleiding geven, kon onze vereniging in 1988, nota bene, en enkel en alleen in Vlaanderen - in 45 gevallen, verdeeld over verschillende sekten, vaststellen. Daarbij hadden wij enkele malen te maken met bewegingen, waarvan we de naam voor de allereerste maal hoorden."

"De sekten. waarmee we dit jaar in Vlaanderen geconfronteerd werden, zijn de volgende", gaat De Droogh Verder. "Summit Light House Church, Krishna, Getuigen van Jehovah, Transcendente Meditatie, Raël, Acosta, Sahaya-Yoga, Mahikari, Sai-Baba, School voor Filosofie, Scientology, Divine Light Mission, plus nog enkele religieuze splintergroeperingen, waarbij de leiders naar het extreme gaan. Je ziet dus, dat wij in tegenstelling met voordien dit jaar niet te maken kregen met bijvoorbeeld Moon en Bagwan. En voor ons is Ecoovie zelfs totaal onbekend.” (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 December 1988

Pierre Maltais:

De genaamde Pierre Dooris Maltais werd een paar dagen geleden aangehouden in een restaurant, Bergensesteenweg te Anderlecht. Hij had valse identiteitspapieren bij zich, op naam van Norman William. Wegens onwettig verblijf in België en valse naamdracht werd hij onder bevel tot aanhouding geplaatst. Maltais verklaarde dat hij de identiteitspapieren op naam van Norman William had bekomen bij de Canadese ambassade in Parijs. In Frankrijk staat hij overigens aan het hoofd van een sekte die de naam draagt van “Ecoovie”. In verband met de activiteiten van deze sekte blijkt hij in België althans bij geen enkel misdrijf betrokken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 December 1988

Pierre Navez, politiecommissaris van Esneux, werd dinsdag in Luik door de politie opgeleid. Navez wordt verdacht van heling van documenten van een Luikse politieagent die in de buurt van het Saint-Val-kasteel te Esneux woont, waar leden van de Ecoovie-sekte verbleven, en kon er de hand op bedoelde documenten leggen. Het is trouwens deze agent die de betichtingen tegen Pierre Navez inbracht.

Herhaaldelijk werd Pierre Navez door de Brusselse BOB opgeroepen om gehoord te worden. Na het incident van eind vorig jaar, waarbij Navez zich in zijn eigen commissariaat tegenover de Brusselse BOB bevond, weigerde hij aan die convocaties gevolg te geven.

In een brief aan de Brusselse onderzoeksrechter Van Espen heeft Navez de zaak uiteengezet en gevraagd door de onderzoeksrechter gehoord te worden. Hij schreef de rechter ook dat hij “veertien dagen geleden in zijn eigen commissariaat een paspoort had aangevraagd om zo bepaalde indiscreties aan het licht te brengen”.

Vorige week kreeg Navez het paspoort dat hij maandag aan zijn raadsman overhandigde. Hij schreef de rechter dat die aanvraag niets met een nakende vlucht naar het buitenland te maken had.

Navez werd gisteren naar Brussel overgebracht en er door onderzoeksrechter Van Espen en de Brusselse BOB ondervraagd. Commissaris Navez is nog altijd niet terug in Esneux. Volgens de gerechtelijke overheid werd de commissaris enkel ten informatieve titel gehoord en verstrekte hij “interessante gegevens”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Mei 1989

Politieman en commissaris van Esneux staan nu terecht

De zaak “Ecoovie”, genoemd naar de geheimzinnige sekte die zich in het kasteel van Sainval te Esneux vestigde, heeft dinsdag een vervolg gekregen voor de Luikse correctionele rechtbank. Politiecommissaris Pierre Navez van Esneux, en de Luikse politieagent Louis Baumans, verschenen er voor voorzitter Sohier van de achtste kamer. De eerste moest zich wegens heling, de andere wegens diefstal verantwoorden.

Agent Baumans, die op enkele honderden meters van het Saint-Val-kasteel woont, bracht heel wat belangstelling voor de Ecoovie-zaak op en ging op zijn eentje op speurtocht. Commissaris Navez wist evenwel van zijn doen en laten af. Agent Baumans gaf wel toe in november 1988 een doos documenten uit het Saint-Val-kasteel te hebben meegenomen. Hij was gewoon door de openstaande poort van het kasteel binnengestapt en had de doos op een vensterbank zien staan. Naar verluidt zouden die documenten in verband staan met de geheimzinnige drijverijen van de Ecoovie-sekte. Baumans zou ze op zijn beurt in een brandkast hebben gestopt. Navez ontkent nu die heling. Hij zegt die documenten niet in handen te hebben gehad.

Toen de Brusselse BOB - belast met het onderzoek naar de Ecoovie-sekte - in december 1988 de doos en de documenten wilde hebben, zouden ze verdwenen geweest zijn. Niemand weet waar ze gebleven zijn.

In zijn rekwisitoor zei de procureur dat de beschuldigingen tegen beide mannen niet op banale beroepsfouten betrekking hebben.

Mr. Rasis, verdediger van Baumans, pleitte de vrijspraak en, in tweede orde, opschorting van de uitspraak. Mr. Flagothier en Cavenaille vroegen eveneens de vrijspraak voor Navez. Ze hadden het over “tegenstrijdige verklaringen en het ontbreken van sluitende bewijzen”. Uitspraak op 16 mei eerstkomende.

Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Mei 1989

Zes maanden cel voor ex-commissaris Navez

De ex-politiecommissaris van het Luikse Esneux werd door de correctionele rechtbank van Luik veroordeeld tot zes maanden cel met uitstel wegens heling van frauduleuze documenten van de sekte ECOOVIE. Navez kreeg ook 6.000 frank boete. De Luikse politieman Baumans, vervolgd voor de diefstal van die documenten, kreeg opschorting van straf.

Baumans woonde in de buurt van het kasteel Sainval in Tilff. Daar huisde de sekte ECOOVIE. Op zekere dag drong hij het kasteel binnen en stal een tas met valse papieren van de sekte. Hij overhandigde de frauduleuze documenten aan commissaris Navez van Esneux, en korte tijd nadien waren alle vervalste documenten van de sekte ECOOVIE spoorloos verdwenen.

De rechtbank achtte het bewezen dat met het doen verdwijnen van die documenten de commissaris de bedoeling had het onderzoek naar de praktijken van de sekte ECOOVIE te belemmeren.

De rechtbank beschouwde de diefstal door politieman Baumans als een gewone diefstal, ingegeven door gemanipuleerde “naïviteit”.

De advocaat van Navez liet al weten dat hij in beroep gaat. Navez is momenteel uit zijn commissarisfunctie ontzet. Hij trekt maar vijftig procent van zijn wedde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Mei 1989

'De leiders buiten de volgelingen meedogenloos uit. Zij negeren de sociale wetgeving en de werktijden. De leden krijgen geen loon en genieten geen sociale zekerheid. Die arme zwakke drommels worden door de opgelegde levenswijze misdadig uitgeput en fysiek en mentaal vernietigd. Familiale banden worden verbroken en meer algemeen poogt de organisatie onze samenleving te ontwrichten. Men kan zich afvragen welke occulte krachten de leiders manipuleren (waar komt het geld vandaan?). Typische voorbeelden van de kunst van het verhullen zijn: de ecologie om ondervoeding te wettigen, een coöperatieve structuur om handelsinkomsten te verbergen, en een nobel vredesideaal om de grootheidswaanzin van een goeroe te dienen.'

Bron: Ridders van Nu | André Van Bosbeke

Het gesprek loopt dood. Het wederzijdse wantrouwen stijgt. Even denk ik dat dit het einde is. Plots, met een autoritaire zwaai, als wil hij voorgaande bedenkingen voorgoed wegwuiven, snijdt de dignitaris in de ‘Ordre de Saint-Jean Baptiste’ een nieuw onderwerp aan. Een verantwoording, lijkt het. De doelstelling van de Orde.

‘De bedoeling van de Orde is een elite te creëren, een elite van belangrijke mensen in de samenleving, die bereid zijn een nieuwe kruistocht te beginnen tegen het obscurantisme, tegen de mens zonder ziel en geweten. Kortom tegen het marxisme of het communisme. Wij weigeren de mens te zien als een zielloze machine, die door gewetenloze technocraten wordt gemanipuleerd. Het collectivisme, het socialisme, zijn kwalen. De oorzaken zijn te vinden in het gebrek aan religie. België is in de loop van de geschiedenis op systematische wijze naar het obscurantisme gevoerd. Dat heeft de miskende Antwerpse historicus Roger Van Avermaet duidelijk aangetoond in zijn werken over de Belgische geschiedenis.'

'Bijvoorbeeld: de graven Egmond en Hoorne verrieden Filips en het Christendom om de vrije hand te laten aan de ketter Willem de Zwijger. Zo liet men later het goddeloze Frankrijk regeren over België. Er zijn voorbeelden te over die aantonen hoe wij ons op systematische wijze afwendden van het ware geloof, van onszelf... En je merkt het resultaat. Een maatschappij in verval, geen toekomst meer voor de jeugd, een regering die het individu geen ruimte meer laat, een regering die beveelt en wij moeten knikken of verdwijnen. Kijk naar Europa: Europa sterft Europa is ten dode opgeschreven als gevolg van het obscurantisme en het gebrek aan religie. De losbandigheid die daarmee samenhangt heeft van ons een ondergeschikt ras gemaakt. Wie zijn er nu in opgang? De Japanners, de moslims. Superieure rassen in vergelijking met de onze. De kruistocht die Hitler - pas op, ik ben tegen het nazisme - aanbond ter zuivering van het Westerse ras was niet zo dom als de meesten dachten. We bevinden ons in een impasse.’

Dokter Van Rossum lijkt niet meer te stoppen. Hij vertelt zijn verhaal met diepe ontgoocheling, een diep misprijzen voor de hedendaagse mens. ‘Kijk maar naar wat de vakbonden uitrichten. Stakingen in het openbaar vervoer, stakingen in de mijnen. Het verval is zeer nabij. De macht van de vakbonden is daar een zeer belangrijk teken van... Dus rest er ons niets anders dan te strijden tegen het morele verval. Dat is dan ook de uitgangspositie van onze grootmeester Zdrojewski. Binnen onze Belgische afdeling pogen we diep-religieuze gevoelens aan te kweken door middel van leringen en erediensten. De aanwezige elite moet dan de religiositeit verspreiden in haar invloedssfeer. Want elke ridder heeft een zeer belangrijke maatschappelijke positie van waaruit hij vele mensen kan beïnvloeden. Dat is ons uitgangspunt.’

Bron: Ridders van nu | André Van Bosbeke

Zie hierover een post van Ben:

"Ecoovie: de leden woonden in indianententen (tipi's), zonder enige vorm van hygiëne en werden onderworpen aan strenge diëten waaraan de belangrijkste voedingsstoffen ontbraken; ze dienden zeer zware lichamelijke inspanningen te leveren en kregen te weinig slaap; nooit werd een beroep gedaan op een arts."

Maar zoals jullie in de vorige post konden lezen stond Ecoovie voor heel andere dingen. Vandaag schreef Cobra dit:

"Darville, Bultot, Ciolini, FN Herstal, Bouhouche, Interdoc, bende Haemers en CEPIC en Felix Przedborski nebula allemaal via fondsen beheerder Pierre Maltais."

Tot nu toe had Cobra Maltais nog niet gekoppeld aan fondsenbeheerder maar nadat ik de link Maltais en Keteleer had gevonden viel ik van mijn stoel. Eindelijk snap ik ook waarom Acke schreef dat hij het bendeverhaal moest herschrijven. Ecoovie, het Atlas-dossier en Willy Acke en het besef van framing van een aantal omgekochte journalisten en we zullen het licht zien.

De achterzijde van het beursschandaal

In de eerste vier afleveringen van onze rondgang door de spelonken van de financiële onderwereld lieten wij ondermeer de verbindingen die bestonden tussen Dove International - één van de investeringsvehikels van beursgoeroe Dirk de Groot - en allerlei duistere politiek-criminele organisaties de revu passeren. Een van die louche clubs was de Soevereine Militaire Orde van St. Jan (OSJ), waarbinnen prins Bernhard een belangrijke plaats innam. Langs deze route dalen wij nu opnieuw af. Op zoek naar nog ongeëxploreerde connecties tussen figuren uit de onderwereld en de 'high society'.

Zoals in de voorafgaande bijdragen al aan de orde is geweest onderhield Gustave Keteleer, het in 1985 in aanwezigheid van ZKH geïnstalleerde hoofd van de Belgische OSJ, zakelijke contacten met de top van het Syrische wapen- en drugskartel. Daartoe behoorde naast Rifaat Assad (de broer van de Syrische president) en de Palestijn Hassan Zubaïdi, ook de beruchte Manzur al-Khassar, de zoon van een voormalige Syrische premier.

Manzur begon zijn carrière in de eerste helft van jaren zeventig. Hij opereerde in die periode vanuit Londen en kwam al vrij snel in aanraking met de Britse justitie wegens drugsinvoer via het Joegoslavische Kosovo. Na een gevangenisstraf van twee en een half jaar verhuisde hij met zijn gezin naar een zonniger oord: het Spaanse Marbella. Hij betrok een villa naast het riante optrekje van de Saoedische koning Fahd met wie hij al spoedig op goede voet stond.

Dat gold eveneens voor de ook al vlakbij hem wonende internationale wapenhandelaar Adnan Khashoggi (met wie hij participeerde in het Iran/Contra-verhaal), Philippe Junot (een tijdlang geparenteerd aan de Grimaldi's), de Amerikaanse topzwendelaar Marc Rich (geen onbekende voor de Nederlandse gebroeders Wyler van Granaria) en de Palestijnse guerrilla-leider Abu Abas. Mede dankzij deze relaties klom Manzur op tot de top van de wapens- en drugsbranche in de wereld en genoot deswege enig aanzien bij de fine fleur van deze aarde. In deze kringen was men hier en daar echter minder gelukkig met Manzurs groeiende aandeel in een reeks PLO-aanslagen tegen joodse doelen en Mossad-agenten. Zo ging hij eind 1985, begin 1986 over tot het beramen van een aanslag op een paar Israëlische wapenhandelaren in Amsterdam. Een van zijn maten zou echter de Mossad hebben getipt en de Amsterdamse recherche maakte een voortijdig einde aan Manzurs opzetje.

De Syrische evenwichtskunstenaar bleef zelf buiten schot, hoewel er vanuit Nederland wel een poging werd ondernomen om hem erin te luizen. Althans, wanneer wij de inhoud van een veelbesproken bandopname mogen geloven, die in januari 1992 werd geproduceerd door een paar goede subtoppers uit de toenmalige Nederlandse misdaadcompetitie: Charlie Wong en Geurt Roos, de oud-capo van dominee Bruinsma. De tape bevatte een reeks van interessante verhalen met namen en toenamen uit de woelige jaren die Wong en Roos achter zich hadden liggen en was bedoeld als een soort levensverzekering. Maar Wong ervoer al midden 1993 dat zoiets voor kwaadwilligen geen beletsel vormt voor het uitblazen van kaarsen. Bij Roos was dat al een jaar daarvoor door een toeval mislukt toen zijn BMW werd doorzeefd met warm lood uit Joegoslavië. Hij zat echter niet in de wagen. Wel zijn vriend Edwin van Houten, die ter plekke overleed. Merkwaardig detail: volgens verschillende publicaties behoorde de 19-jarige tot de hofhouding van prins Bernhard. Een van de vertellingen van Wong had betrekking op een paar hoogtepunten uit de carrière van een van zijn voormalige gabbers, Henk Orlando Romy. Alias de Cobra.

de Cobra en de procureur

Romy's opkomst in de drugsscene dateert uit de beginjaren tachtig en werd geschraagd door een paar goede contacten in België. Een daarvan was de beroepsgokker Baptist Andries, die wanneer dat zo uitkwam nuttige informatie uitwisselde met een Brusselse substituut-procureur, Claude Leroy. Die verbinding kwam goed van pas toen in september 1984 een paar uitvoerders van Romy dichtbij Brussel door de politie werden aangehouden met 1300 kilo hasj. De arrestatie bleek het resultaat te zijn van een grootscheeps, internationaal onderzoek naar de activiteiten van Romy en zijn club. De cobra kwam erachter dat daarover bij justitie in Brussel een interessant dossier op de plank lag. En wat belangrijker was: onder het bereik van Leroy.

De deal was snel gemaakt. Via Andries betaalde Romy rond de twee ton aan Leroy in ruil voor een kopie van dat dossier. Daarin stond ondermeer te lezen dat het drugstransport waarbij zijn uitvoerders tegen de lamp waren gelopen was opgezet en begeleid door het Duitse Bundes Kriminalamt. Uitlokking dus en Romy's trawanten kwamen in april 1985 op vrije voeten. Maar het betekende wel het einde van de carrière van Leroy, die eind 1985 wegens schending van het ambtsgeheim tot anderhalf jaar gevangenisstraf werd veroordeeld. Hij ging onmiddellijk in hoger beroep, erop wijzend dat hij met het leveren van informatie aan de onderwereld meer aan de weet wilde komen over de Bende van Nijvel en andere tot dat complex behorende affaires. Een bekend soort smoes die ooit uit Amerika is overgewaaid en die in Nederland bijvoorbeeld door het IRT is gebruikt om de massale doorvoer van allerlei soorten shit te gedogen en zelfs te entameren.

In de loop van het onderzoek tegen Leroy werd ook Romy verhoord. Maar wel op neutraal terrein. In Baarle-Nassau. Volgens de Wong-tapes kreeg Romy daarna "een vrijgeleide naar Marbella om de heer Mansur in de val te lokken. Want de heer Mansur wordt gezien als een van de grootsten in de hasj in de hele wereld. Maar meneer Mansur, die met de PLO te maken heeft, heeft zijn eigen inlichtingendienst en komt daar dus heel snel achter, dus die laat Henk Romy lekker gaan. Henk Romy ging daarop naar Marokko en ging daar lekker de gevangenis in" (Parool 05-11-96).

Romy verdween inderdaad wegens hasjhandel achter de tralies van een Marokkaanse gevangenis. Maar in tegenstelling tot een aanzienlijk aantal Nederlandse vrachtwagenchauffeurs en toeristen die voor hetzelfde delict al dan niet terecht in koning Hassans bunkers huizen, niet voor lang. Begin 1988 werd Romy uitgeleverd aan onze zuiderburen voor hasjsmokkel vanuit Marokko naar België. Hij werd veroordeeld tot tien jaar, maar zat er geen dag voor in de gevangenis. Volgens Belgische bronnen omdat hij "die gegevens heeft over de procureur des konings en over die andere mensen die ze chanteerden". Mogelijk, maar volgens Leroy en diens echtgenote Dominique Mersch kan er ook een andere reden zijn.

Cobra en de prins

Zowel Leroy zelf als zijn echtgenote bezochten in het voorjaar van 1986 de naar Paraguay gevluchte Jean Bultot, wiens naam prominent voorkomt in alle publicaties met betrekking tot de bende van Nijvel. De voormalige onderdirecteur van de gevangenis in Sint-Gillis en wapenexpert had eind januari van dat jaar de benen genomen, omdat hij vreesde voor zijn leven. Hij wist teveel. Vanuit Paraguay startte hij een correspondentie met het justitiële onderzoeksteam van Dendermonde onder leiding van rechter Freddy Troch, die de zaak van de Bende onder zich had. Volgens een rapportage van dat team had Bultot daarin onder meer het volgende vermeld: "Claude Leroy werd tijdens zijn proces geconfronteerd met een ongewoon personage: Romy Henk, persoon die superbeschermd wordt door een lid van de koninklijke familie in Nederland.

"Wanneer Leroy Claude gepoogd had om zulks te verklaren zou hij jong zijn gestorven". Troch en de zijnen hadden weliswaar andere prioriteiten, maar hun nieuwsgierigheid naar deze kwestie was wel degelijk gewekt. Een citaat uit een ander vertrouwelijk verslag van het onderzoeksteam dd. 32-06-86: "Leroy heeft als magistraat een internationale drugszaak behandeld. In deze zaak zou hij op "iets groots" gestuit zijn. Hooggeplaatste personen die internationaal gezagsdragend zijn, zouden in deze zaak betrokken zijn. Het onderzoek daarin werd uitgevoerd door Frans Reyniers van de gerechtelijke politie in Brussel. Henk Romy diende in deze zaak te worden verhoord. Toen Reyniers op rogatoire - getuigen verhorende - commissie naar Nederland moest, bleek dat Romy al gewaarschuwd was".

Blijkbaar was Leroy nog wat voorzichtig, maar Troch cs. zetten door en op 26 juni is de substituut eindelijk bereid man en paard te noemen: "Op een gegeven ogenblik heeft Leroy een onderzoek in verband met drugs. Het bleek dat er ergens in Vlaanderen een clandestien druglabo werd uitgebaat. Op zeker moment werd een camion geladen met hasj onderschept en inbeslaggenomen. Terwijl de politiediensten alles onderzochten in verband met deze trafiek, gebeurde intussen elders in de omgeving van Antwerpen een trafiek van 25 ton drugs. In deze zaak zouden in België geen vooraanstaande personen zijn betrokken, doch in Nederland zou het kopstuk ervan prins Bernhard zijn. Als uitvoerder in verband met deze drugszaak wordt de naam Romy Henk genoemd, man die grote sier voert in Nederland, aldaar de hand boven het hoofd wordt gehouden door ?. Intussen werd Romy Henk in Marokko aangehouden, maar over zijn uitlevering werd op geen enkel ogenblik gesproken. In dit verband spreekt Leroy ook over een zekere Andries, die voor Romy Henk zou werken en drugs zou verhandelen".

De slangenkuil

De ontboezemingen van Leroy lijken op het eerste gezicht sterk op die van een stamineebezoeker na twintig glazen Kwak. Maar wie in dit verband weer eens een bescheiden blik werpt op de lijst van KZH's vrienden, onder wie vele hooggeplaatste personen die internationaal gezagsdragend zijn, bekruipt onwillekeurig toch een gevoel van herkenning.

Zoals al in eerdere afleveringen aan de orde kwam, droeg noch het OSJ- noch het Comtrax/FI-netwerk waarmee de prins gelieerd was een erg koosjer karakter. Verbindingen binnen dit kader met Syrische wapen- en drugsclan van al-Khassar, met de maffia, met (ex-) nazi's en de regimes van Paraguay, Marokko en Pakistan die kapitalen verdienden aan, cq. op de been bleven dankzij de drugshandel, liggen dicht onder de oppervlakte. Om maar niet te spreken van de connecties die ZKH indertijd onderhield met mensen als de maffia- en Mossadbankier Tibor Rosenbaum en de internationale wapen- en drugsfinancier Robert Vesco. En de huidige relatie via de exclusieve greens van een extravagante golfclub in Spanje tussen ZKH en George Bush, de regisseur van een formidabele stroom van wapens voor drugsdeals in het Midden-Oosten en Latijns-Amerika.

Het is dus misschien wel wat onverwacht dat de naam van de prins opduikt in het Belgische Bende van Nijvel-dossier, maar echt vreemd is het ook weer niet.

Bron: Kleintje Muurkrant nr 322, 18 juni 1998 | Jan Portein

Interessante timeline Mosbeux ;

Mosbeux, condamné par défaut à deux ans, en décembre 1982, est ensuite arrêté en Espagne en août 1983 puis extradé. Il fait opposition, mais le tribunal confirme cette peine en février 1984, alourdie de trois mois supplémentaires infligés par la cour d'appel.

De vader van Jean Louis Mosbeux (aka Jeannot le Manchot) is Leopold Mosbeux, is omgeving Deferm en wordt genoemd als mogelijke opdrachtgever moord Cools. Dus van Ecoovie naar Maffia rond Luik is maar een kleine stap. Ook interessant: deze Leopold Mosbeux was occasioneel rallypiloot.

In het recente verleden stuit je ook op het verdacht overlijden van ene José Mosbeux. Verdwijnt en wordt maanden later dood teruggevonden, letterlijk in de schaduw van FN Herstal. Na zijn verdwijning inbraak in zijn woning en nadien ook brandstichting. Geen idee echter of er een connect is met Jeannot en Leopold.

Piel Petjo Maltest = Norman William. Ook Hydro Québec lijkt al een rol te spelen in 1968/69. Zie Zonnetempel Canada eind jaren 80.

Parmi les manifestants dont plusieurs brandissent des drapeaux rouges et scandent "Révolution! Révolution!", on compte Pierre-Paul Geoffroy et ses camarades de l’aile gauche du R.I.N. Geoffroy est arrêté et brutalisé par la police. On retirera les accusations d’assaut portées contre lui. La première bombe du réseau Geoffroy sera déposée à l’usine Seven-Up en mai 1968.

Le réseau sera composé de deux cellules principales:

L’une est formée autour de Geoffroy, 23 ans, étudiant au collège Sainte-Marie, et comprend aussi Pierre Charette, 24 ans, employé de Radio-Canada et rédacteur au journal L’indépendance du R.I.N.; Alain Allard, 23 ans, technicien en électronique chez Canadian Marconi, et Pierre-Léo Lacourse (alias Maltais), un jeune travailleur de 21 ans originaire de la réserve micmac de Maria en Gaspésie et surnommé "l’Indien". Lacourse est en contact avec son "père adoptif", un écrivain-éditeur-imprimeur qui s’est donné le nom de Piel Petjo Maltest, dit l’Indien également (de son vrai nom Pierre-Doris Maltais).

Vooral de laatste zin uit dat artikel deed mn nekhaar rechtkomen, want dan zitten we weer in wat Acke ontdekte in zijn tweede dossier in Dendermonde: de dubbele identiteiten. Waarbij hij op dezelfde namen stuitte als in het Bende van Nijvel-dossier. Nogmaals: geknoei met identiteitsgevens > Felix P.

Het tweede element: chantage. Zoals ik het verhaal hoor zitten er in Aaigem halfweg jaren 80 jonge mensen quasi opgesloten in een ‘religieuze’ secte. Met wanhopige ouders in Aalst, die tot alles zijn bereid om ze weer vrij te krijgen uit die secte. Of het Ecoovie is of Zonnetempel weet ik niet, maar zeker iets in die trant.

Zou de post van René De Witte "order van de zonnetempel nog eens doornemen Trojan. Zeer interresant.

Interessante timeline Mosbeux:

Mosbeux, condamné par défaut à deux ans, en décembre 1982, est ensuite arrêté en Espagne en août 1983 puis extradé. Il fait opposition, mais le tribunal confirme cette peine en février 1984, alourdie de trois mois supplémentaires infligés par la cour d'appel.

I rest my case.

Maastricht, 23 décembre. 1988

L'affaire Ecoovie, du nom de cette coopérative qualifiée en France de secte et dont le gourou Norman William est arrêté à Bruxelles depuis le 10 décembre, impliqué avec un Belge dans une pyramide d'organisations qui sentent l'escroquerie, prend de jour en jour de l'ampleur. L'enquête s'avance sur un terrain miné qui sent la manipulation, le chantage, l'argent, le sexe, les armes. D'énigmatiques personnages qu'on voyait au boulevard Poincaré à Bruxelles, siège des organisations, et le week-end au château de Sainval à Tilff (Esneux), ont disparu du paysage. La châtelaine Ariane Dumoulin a quitté Sainval dimanche: elle est depuis à Maastricht. Elle attaque...

Elle a dénoncé par lettres le "montage" dont elle dit être victime, avec ses amis (Le Soir de vendredi). Nous l'avons interrogée jeudi tard dans la soirée à Maastricht: "Quand j'ai entendu dimanche la radio traîner dans la boue le pasteur Pont Spoerry avec cette histoire de photos pornographiques fabriquées pour nous impliquer, et Norman William traité d'ordure, j'ai compris que le torchon brûlait".

L'affaire Ecoovie: partie à Maastricht, la châtelaine mord
(Voir début en première page.)

"Pour les défendre, le seul moyen pour moi était de passer la frontière et de parler. Je ne me cache pas: je me mets seulement à couvert. Je sais que ma tête est mise à prix, parce que j'en sais trop. Je suis la seule à connaître les tenants et les aboutissants de toute cette affaire. Les gens qui sont contre nous tirent à vue. Je n'ai pas l'intention de me faire descendre. Il me fallait protéger ma vie et ma santé."

Ariane Dumoulin vivait au château de son père depuis plus de trente ans. Femme d'affaires, elle a monté Air Bierset travel, sur l'aéroport militaire de Bierset, d'où elle transportait notamment des pèlerins pour Lourdes. Elle dit avoir été mise en faillite par des campagnes de calomnies lancées par des personnages troubles liés à la Sûreté de l'Etat, dans le but de l'évacuer de Bierset, pour qu'elle ne connaisse plus rien au sujet de transports d'armes et autres mouvements liés à l'O.T.A.N.

Il fallut vendre le château familial de Sainval, acquis l'an dernier par une fondation Pont Spoerry, du nom d'un pasteur ami de feu son père l'écrivain Edmond Luc Dumoulin. Elle connut Norman William puis son père adoptif, le vieux "prince" Alexis de Faucigny-Lucinge, qui résidèrent tant au château qu'au boulevard Poincaré à Bruxelles, où Ariane avait aussi un appartement:

"C'est un locataire de Sainval, ancien armurier émargeant au C.P.A.S., mais roulant en Mercedes, se payant des notes de téléphone astronomiques et qui travaille pour la Sûreté, qui a répandu au village ces histoires de secte qui se rassemblait au château", dit-elle, accusant aussi certains de ses amis, un marchand ambulant et un plombier-zingueur, de manoeuvrer contre elle et contre les nouveaux occupants du château.

Caisses disparues

Elle dit avoir été, avec Norman William, le vieux "prince" Alexis, le pasteur Pont Spoerry et d'autres, prise dans le collimateur d'agents secrets engagés dans des opérations de déstabilisation baptisées Phoenix.

"Comme il y a deux ans pour me mettre en faillite à Bierset, des campagnes de presse ont été déclenchées. On a volé des documents et des photos qui se sont retrouvées dans un journal. J'ai rendu visite au commissaire de police et je l'ai invité à venir au château. Il est venu, le 5 décembre, au moment où je constatais le bris d'un carreau. Un vol avait bien été commis dans l'appartement occupé par le pasteur Pont Spoerry, où des caisses de documents et de photos du pasteur étaient entreposées. J'ignore quand: la propriété est grande. J'ai porté plainte au nom de Pont Spoerry. J'ai barricadé tout. La nuit du 5 au 6 décembre, on est revenu voler. Alors, M. Toujas, envoyé par Pont Spoerry, a proposé d'évacuer tout le reste. Ils sont venus le soir, avec deux camionnettes: ils ont chargé et sont partis."

Ce sont ces caisses de documents et de photos "volées ou déménagées ou les deux" que cherche notamment le juge d'instruction. "Volées par mon ancien locataire", dit Ariane Dumoulin, "et le reste déménagé. J'ignore où elles ont été transportées. Il faut le demander à Pont Spoerry". On aimerait effectivement lui poser la question, mais où est-il, lui?

La nouvelle du déménagement fut publiée dans l'édition (locale) du 9 décembre d'un quotidien bruxellois, avec des détails étonnants, signalant par exemple la présence près de là du marchand ambulant, ami de l'ancien locataire. Peu auparavant, le même quotidien avait publié une photo de Pont Spoerry et de Norman William, "photo qui a été volée", affirme encore la châtelaine.

"Le jour de la perquisition au château, le 13 décembre, la B.S.R. a dit avoir retrouvé une des douze caisses provenant du premier vol, chez un des personnages qui nous en veulent. Ils ont ainsi fabriqué l'histoire des photos d'enfants nus, des petits Philippins dans des poses obscènes, dans un décor de salon ou de restaurant arabe qui n'est pas le décor du château, même s'il y ressemble vaguement. Sur une de ces photos, apparaît une tête d'adulte dont la coiffure est un peu semblable à celle de Pont Spoerry. Mais je le connais, c'est impossible, ce n'est pas lui, c'est fabriqué, ce sont des photos du genre de celles qu'on achète pour quelques gulden au sex shop du coin..."

Voilà quelques unes des nombreuses explications que nous a données Ariane Dumoulin, jeudi soir à Maastricht. Elle en donne d'autres sur lesquelles on reviendra. A prendre évidemment avec toutes les réserves d'usage. On se souvient des attaques dont la coopérative Ecoovie a fait l'objet en France, qui concernent des sévices notamment sexuels subis par des membres du groupe.

L'enquête continue...

Bron: Le Soir | René Haquin