De verkoop van de aandelen aan het Amerikaanse FOOD LION gebeurde in 1983 (en dus niet drie weken na Aalst !!).

Bron: PV 21188 van 1 februari 1987

Hierdoor boekte Delhaize in 1983 heel wat meer winst dan de andere jaren. De stelling dat de Amerikanen door het plegen van de bendefeiten druk wilden zetten op Delhaize houdt dus kant noch wal.

Hierbij nog een artikel uit november 1983 over deze verkoop van aandelen.

Voor investeringen in eigen land - Delhaize brengt 1,5 miljard frank over van Verenigde Staten naar België

De distributieonderneming Delhaize-De Leeuw zal 1,5 miljard frank van de Verenigde Staten overbrengen naar België om in eigen land te investeren. Het kapitaal komt voort van de verkoop einde oktober [1983 dus] van 3 miljoen niet stemgerechtigde aandelen van de Amerikaanse distributieonderneming Food Lion, waarin Delhaize de meerderheid heeft.

Delhaize nam in 1974 een meerderheidsparticipatie in Food Town Stores, die omgedoopt werd tot Food Lion. Dit distributiebedrijf kende een grote uitbreiding. De aandelen van Food Lion werden nu opgedeeld in stemgerechtigde en niet-stemgerechtigde aandelen. Van de stemgerechtigde aandelen behoudt Delhaize de meerderheid, zodat ook de controle over de Amerikaanse onderneming behouden blijft. Een deel van de niet-stemgerechtigde aandelen werd verkocht.

De opbrengst hiervan, die door de dollarkoers in Belgische frank nog wat hoger uitvalt, wordt naar België overgebracht en hier geïnvesteerd omdat de gerealiseerde meerwaarde dan vrijgesteld worden van belastingen. De investeringen zullen vooral vernieuwingen van bestaande supermarkten betreffen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 15 november 1983

Trojan wrote:

In 1988 toont journalist Frank De Moor aan de parlementaire commissie een geschreven verklaring van een tipgever (zie boek Hilde Geens).

Die verklaring bevat tal van elementen: de betrokkenheid van ene dany van de speciale interventie eenheid, de manier van werken (ingehuurde daders), de context van de moord op Jules Montel (diefstal gerechtelijk dossier VDB) en de moord op Mendez omdat men hem niet meer vertrouwde ... maar ook is in die verklaring sprake van een motief: concurrerende firma die vanuit Amerika Delhaize wil ontwrichten.

Aangezien de eerste elementen erg aannemelijk zijn, misschien ook het laatste element? Maar nog aannemelijker voor 1985 : geen concurrerende firma maar Bouhouche (en Beijer?)zelf die hun infernaal plan versus een supermarkt in werking stellen.

Ik heb dit verhaal proberen na te trekken. Verbeter me indien ik fout zou zijn aub.

Het gaat over een verklaring van een niet-gekende tipgever die deze verklaring schriftelijk afleverde aan Frank De Moor ergens tussen maart 1988 en april 1988. Dit is dus meer dan 2 jaar na het feit dat er genoemd werd rond de moord van 7 januari 1986 op Juan Mendez).
De niet-gekende tipgever haalde naar eigen zeggen zelf de informatie van François Ertrijckx, die hem dat tussen eind 1984 en z'n dood in januari 1985 vertelde. Aangezien deze op 22 januari 1985 gedood werd, kon niet gecontroleerd worden of de niet-gekende tipgever de waarheid sprak.

In maart 1988 afkomen dat iemand eind 1984 iets had verklaard dat niet gecontroleerd kan worden, dat is gemakkelijk natuurlijk (en rijkelijk te laat).

Mij lijkt het eerder onwaarschijnlijk dat de moord op Mendez bijna 1 jaar of langer zelfs, gepland werd en vast stond dat dit uitgevoerd moest worden.

Chronologie is inderdaad belangrijk hier, en het is lang niet zeker dat de hele set tips van Asterix alleen komt. In elk geval verschijnen hier in hetzelfde kader: dood Mendez, dood Montel, dood Asterix. En in elk geval bereikte minstens een subset van de aangehaalde tips wel degelijk lang voor 1988 de BIC. Dit 'dossier Bouhouche' werd jaren in een kluis gehouden, waaruit het spoorloos verdwenen bleek kort na de verklaring van De Moor.

De doorgever van de tips zou Genevois zijn. En die zou dan weer nogal close geweest zijn met Latinus. Misschien een keer Hilde Geens contacteren in de hoop dat ze meer details kent en de chronologie kan helpen ophelderen?

Dank u voor de info! Voorlopig niet te koop op bol.com, in De Standaard?

Minder dan 1 minuut zoekwerk leverde onderstaand op:

Kostprijs bedraagt 29 €, maar wie voor 10 juni 2018 intekent, betaalt slechts 25 €.

"Littekens" verschijnt op vrijdagavond 15 juni, om 19.30 u. in de Stadsfeestzaal (Grote Markt, Aalst).

De voorintekenaars kunnen het daar afhalen maar plaatsreservering is aangewezen (info@flyingpencil.be)! Nadien kan het boek bij de uitgever na afspraak afgehaald worden.

Dus, daar heb je 't antwoord op de vraag of het op bol.com te vinden is of in De Standaard boekhandel.

Welk boek HIPA? Ik dacht dat je tweede boek in september uitkwam?

» Forum

Het gaat over een verklaring van een niet-gekende tipgever die deze verklaring schriftelijk afleverde aan Frank De Moor ergens tussen maart 1988 en april 1988. Dit is dus meer dan 2 jaar na het feit dat er genoemd werd rond de moord van 7 januari 1986 op Juan Mendez). De niet-gekende tipgever haalde naar eigen zeggen zelf de informatie van François Ertrijckx, die hem dat tussen eind 1984 en z'n dood in januari 1985 vertelde. Aangezien deze op 22 januari 1985 gedood werd, kon niet gecontroleerd worden of de niet-gekende tipgever de waarheid sprak.

In maart 1988 afkomen dat iemand eind 1984 iets had verklaard dat niet gecontroleerd kan worden, dat is gemakkelijk natuurlijk (en rijkelijk te laat).

Mij lijkt het eerder onwaarschijnlijk dat de moord op Mendez bijna 1 jaar of langer zelfs, gepland werd en vast stond dat dit uitgevoerd moest worden.

Aangezien de eerste elementen erg aannemelijk zijn, misschien ook het laatste element? Maar nog aannemelijker voor 1985: geen concurrerende firma maar Bouhouche (en Beijer?) zelf die hun infernaal plan versus een supermarkt in werking stellen.

Bron: PV 21188 van 1 februari 1987

Hierdoor boekte Delhaize in 1983 heel wat meer winst dan de andere jaren. De stelling dat de Amerikanen door het plegen van de bendefeiten druk wilden zetten op Delhaize houdt dus kant noch wal.

Het internationale parcours van Delhaize De Leeuw wordt vaak als een succes story beschouwd, ook al zijn niet alle operaties goed afgelopen. De groep was in 2003 nummer 27 op de wereldranglijst van de voedingsdistributie, bezit meer dan 2500 verkooppunten op drie continenten en boekt 83% van zijn verkoop buiten België. Het is de tweede meest geïnternationaliseerde groep van de sector, net na het Nederlandse Ahold.

In 1973, terwijl de wet op de handelsvestigingen in de maak is en de spectaculaire groei die het bedrijf van 1965 tot 1972 in België kende begint te verzwakken, beslist Delhaize De Leeuw om naar het buitenland te kijken. Eerst gaat het op zoek in de landen van West-Europa, maar ook daar duiken reglementeringen op en is de concurrentie al fel. Toch sticht Delhaize De Leeuw in 1976 samen met de Duitse keten Cornelius Stussgen en het Franse Carrefour een gemeenschappelijk filiaal, Interkaufpark GMBH, voor de uitbating van hypermarkten in Duitsland. Na de opening van de eerste winkel blijken de resultaten ontgoochelend en in 1979 verkoopt Delhaize zijn participatie aan de Duitse keten Massa.

Bij gebrek aan mogelijkheden in de buurlanden zal Delhaize zich vooral in het begin op de Verenigde Staten richten, het land waar zijn topmanagers hun inspiratie zochten voor ze in 1957 de eerste Belgische supermarkt openden. Na een uitvoerige marktstudie worden twee potentiële investeringszones geïdentificeerd: het zuidoosten (de 'Sunbelt') en het noordwesten (ten noorden van Silicon Valley). Uiteindelijk kiest men voor het zuidoosten, vanwege zijn gunstige demografische groei, zijn gematigde concurrentie en de vrij beperkte aanwezigheid van vakbonden. In 1974 neemt Delhaize De Leeuw een minderheidsparticipatie in een keten van negentien supermarkten in North-Carolina, de vennootschap Food Town Stores.

In november 1976 investeert het opnieuw en verhoogt het zijn participatie naar 51%. Food Town Stores wordt Food Lion en het dagelijkse beleid wordt aan de Amerikaanse directie toevertrouwd. Op basis van deze lokale keten zal het Belgische bedrijf zijn activiteiten uitbreiden in South-Carolina, Virginia en Tennessee, onder meer door de overname in 1985 van de supermarktketen Giant Food Markets, die 23 buurtwinkels (Jiffy Stores) en 25 Giant Supermarkets exploiteert, maar ook in Maryland, Florida, Delaware, Kentucky, West-Virginia, Pennsylvania en Texas. Food Lion groeit van 22 verkooppunten in 1974 naar 226 in 1983, 1096 in 1993 en 1185 in 2002.

In 1980 neemt Delhaize via zijn in 1979 gestichte holding Delhaize De Leeuw America alle aandelen over van Alterman Food in Atlanta en Georgia, dat 93 supermarkten van de ketens Food Giant en Big Apple uitbaat. Net als bij Food Lion wordt het dagelijkse beheer toevertrouwd aan de leden van de familie Alterman. Maar Alterman Food kent niet het succes van Food Lion. De resultaten vallen tegen, als gevolg van een sterke lokale concurrentie, minder goede vestigingslocaties, zware financiële lasten vanwege de hoge rentevoeten, en geschillen tussen de Amerikaanse managers en de Belgische directie.

In 1981 komen er ingrijpende herstructureringen (verandering management, winkelsluitingen, vervanging van de naam Alterman Food door Food Giant, …). In 1983 wordt een akkoord gesloten met een nieuwe lokale partner, de groothandel Super Valu Stores, om verscheidene grootschalige voedingswinkels van de keten Cub Foods te exploiteren in de streek van Atlanta en de resultaten van Food Giant te verbeteren. Ondanks alle inspanningen blijft Food Giant verlieslatend en wordt het uiteindelijk in 1986 aan Super Valu Stores verkocht, terwijl de divisie Club Foods overgaat naar een nieuw bedrijf, Super Discount Markets, waarvan Delhaize De Leeuw America 80% van het kapitaal controleert en Super Valu Stores het restant.

Globaal beschouwd zijn de activiteiten van Delhaize in de Verenigde Staten succesvol, dankzij het welslagen van Food Lion en ondanks de mislukking van Food Giant. Maar in het midden van de jaren ’80 begint de leiding van de groep weer naar Europa te kijken, omdat ze niet te sterk afhankelijk wil zijn van een land en een munt. (…)

In het begin van de jaren 1990 blijft Food Lion zich in de Verenigde Staten ontwikkelen door winkels over te nemen, te verplaatsen of te openen. In 1992 wordt het echter uit onverwachte hoek aangevallen: de televisieketen ABC zendt een reportage uit waarin de hygiëne en de arbeidsomstandigheden in de winkels onder vuur worden genomen. Ondanks inspanningen om de aanklachten in het openbaar te weerleggen, blijven de consumenten weg uit de winkels. Food Lion moet 84 verkooppunten sluiten in de staten Texas, Florida en Oklahoma. In 1997 trekt het zich zelfs volledig uit Texas terug, met de sluiting van een distributiecentrum en 61 winkels.

Delhaize gaat echter op andere fronten in het offensief en neemt in 1996 100 supermarkten in Florida over van Kash n’ Karry. De winkels, die in tegenstelling met wat hun naam zou doen vermoeden, supermarkten zijn, worden een onderdeel van Food Lion maar behouden hun eigen merknaam. In 1999 zet het bedrijf zijn expansie verder door 28 winkels van Farmer Jack over te nemen van A&P, een filiaal van het Duitse Tengelmann, en slaagt het vooral in een grootschalige operatie door de 152 winkels over te kopen van een rivaliserende keten, Hannaford Bors Co, die in acht staten aanwezig is en de merken Hannaford, Shop and Save en Food & Drug exploiteert.

Deze erg dure operatie wordt gerechtvaardigd door de noodzaak voor een groep als Delhaize om het probleem van de kritieke omvang op te lossen in de Verenigde Staten, in een omgeving die steeds competitiever en meer gecontroleerd is. Na deze overname gaat Food Lion van de negende naar de zesde plaats in het klassement van de supermarkten in de Verenigde Staten, na Kroger, Albertson’s, Safeway Inc, Ahold USA en Wal-Mart, dat met zijn agressieve expansie de druk op de sector vergroot. Enkele weken later verandert Food Lion zijn naam in Delhaize America, dat de koepelmaatschappij wordt voor de winkelketens en naar de beurs van New York trekt.

Toch is niet alles rozengeur en maneschijn, want in 2001 sluit de groep Delhaize 19 Cub Foods winkels in Atlanta en zet een punt achter zijn divisie Super Discount Markets, de 'afstammeling' van Food Giant. In 2003 neemt de groep in Georgia en Florida 43 Harveys supermarkten over. Na deze massale golf van overnames is Delhaize America één van de belangrijkste supermarktketens van de Verenigde Staten, met meer dan 1400 winkels in 16 staten.

Bron: Distributie in België, 30 jaar omwentelingen | Nicolas Coupain (e.a.)

Delhaize versnelt schoonmaak in VS

Delhaize overweegt twee van zijn zes winkelketens in de Verenigde Staten van de hand te doen. Het gaat om Sweetbay en Harveys. De schoonmaak in de VS begint, nog voor CEO Pierre-Olivier Beckers is vertrokken. Delhaize bestudeert de verkoop van zijn winkelketens Harveys en Sweetbay in de Verenigde Staten. Dat zijn twee kleinere winkelketens die niet goed scoren. Het best presterende merk van Delhaize in de VS is Food Lion.

'We hebben begin dit jaar een dertigtal winkels gesloten', stelde CEO Pierre-Olivier Beckers . 'We onderzoeken of er nog verder supermarkten moeten dichtgaan.' En heeft Delhaize bank Lazard niet gevraagd om een koper voor de twee ketens te zoeken? Beckers gaf enkel aan dat Lazard de gebruikelijke bank is van Delhaize die uitkijkt naar opportuniteiten. Toen een journalist van Reuters aandrong, was het antwoord kort: ‘no comment’.

Beckers ontkende noch bevestigde dus, maar het is duidelijk dat de grote schoonmaak in de VS een versnelling hoger is geschakeld. Na winkelsluitingen, wordt nu ook een verkoop overwogen. Delhaize telt ruim 1.500 winkels in de VS. Harveys heeft een zeventigtal winkels en Sweetbay iets meer dan honderd. Ter vergelijking: België heeft 840 Delhaize-winkels.

Bron » De Tijd