LEO wrote:Dit maakt nogmaals duidelijk dat eender wie die te kort bij bewijzen ten laste kwam werd teruggefloten! Hier moet een zorgvuldige en goed geïnformeerde organisatie achterstaan die op de voor hun gepaste tijd een onderzoek kan lamleggen!
Die organisatie is van politieke aard en met politieke sturing, Leo. Ik spreek nu even over de Bende van Nijvel. Inzake de ontneming van het dossier uit handen van Dendermonde is omdat men op politiek hooggeplaatsten uitkwam. Foto's van goudvinken binnen de rijkswacht en politiekers, kabinet chefs zaten in het dossier van de Bende van Nijvel. Ook die bewijzen zijn verdwenen uit het dossier.
De overheveling van het dossier middels tussenkomst van Wathelet en zijn PG's blijven een onwettig karakter behouden, temeer op welke wijze de zaak door de politiek gestuurde KIB in behandeling is genomen. Daar zit Poseur op verschillende vlakken grondig fout. Er was zelfs geen beroep mogelijk bij het Hof van Cassatie. Om redenen dat de betrokken partijen niet werden vermeld noch in kennis werden gesteld. De zaak werd voor onbepaalde tijd uitgesteld door de KIB. Drie weken later kwam het arrest. U leest goed.
Elke advocaat van een mogelijks beschuldigde zal geen probleem hebben om de nietigheid van het gerechtelijk onderzoek te pleiten en ook te bekomen. Zover zal de zaak geen wending aannemen. Men heeft de rechtsonzekerheid opgeworpen en alle eer aangedaan door zelfs tweemaal de verjaringstermijn in te roepen, nader bepaald, in één gerechtelijk onderzoek.
Verder ter info:
"Dat het gerecht niets mocht aanvangen met de beruchte Atomaschriftjes waarin voormalig CVP-secretaris Leo Delcroix zijn geheimste politieke beslommeringen neerpende, is een schandaal van formaat. De notitieboekjes van Delcroix werden beroemd toen ze eind 1991 in beslag werden genomen door het Hoog Comité van Toezicht, maar kort daarna weer moesten worden teruggegeven. Die teruggave, op bevel van toenmalig justitieminister Melchior Wathelet (PSC), was zonder overdrijving een superdoofpotoperatie."
Pag. 93
Drie dagen na de huiszoeking werd Delcroix door zijn partij voorgedragen als gecoöpteerd senator, een beslissing die allicht vroeger al was genomen maar die hem in elk geval parlementaire onschendbaarheid opleverde. Nog eens twee maanden later werd hij in de regering opgenomen als minister van Defensie, waardoor hij ministeriële onschendbaarheid verkreeg. Ondertussen bemoeide toenmalig justitieminister Wathelet (PSC) zich met het gerechtelijk onderzoek naar de smeerpijpaffaire. Op zijn bevel werd Bulthé verplicht om de inbeslaggenomen schriftjes, die talloze aanwijzingen van andere misdrijven bevatten, binnen de 24 uur terug te geven aan de rechtmatige eigenaar. De teruggave gebeurde echter pas op 5 februari 1992. Volgens Wathelet hadden de schriftjes niets met het smeerpijponderzoek te maken.
Pag. 101
"Het is dan ook bijzonder jammer dat onderzoeksrechter Bruno Bulthé door toenmalig justitieminister Wathelet verplicht werd de in beslag genomen schriftjes terug te geven. In zijn ophefmakende rapport dat hij overhandigde aan de senaatscommissie Georganiseerde Criminaliteit verwijst Vermeulen, adjunct-administrateur van het HCT, naar gevallen waarbij de schriftjes goed van pas zouden zijn gekomen als bijkomend bewijsmateriaal."
Pag. 146
bakerstreet221B wrote:Zou men hiermee 'kinderen' bedoelen?
Ik dacht te mogen veronderstellen dat u zelf wel zou weten dat het om minderjarigen en pedofiel gericht is.
Bakerstreet221B wrote:Hedwig Steppé, is dat niet die magistraat die vandaag in de pers beweert dat er vroeger van hem gevraagd werd om de bende van Nijvel niet te onderzoeken?
Of tegenwerking kende. En alzo konden hogerbenoemde magistraten de wil van de politiek gestuurde opdrachten uitvoeren en bevelen op hun ondergeschikten. Alzo hadden ook Rijkswacht generaals en hogere officieren de greep op hun ondergeschikten dewelke met het onderzoek Bende van Nijvel bepaalde pistes naderden.
Horen wij nog hanen kraaien vanuit de politiek als het om de feiten Bende van Nijvel gaat?
