Ik begrijp wat je wil zeggen maar zo simpel is het nu ook weer niet. In het geval Ghekiere bv: hij stond ofwel op de ladder, ofwel op de grond. Eén van beide is verkeerd. Kan best zijn dat het een eerlijke vergissing is maar desalniettemin, er is maar één versie mogelijk (ervan uitgaande dat het niet helemaal een verzinsel is). Kan ook goed zijn dat het geen fluit uitmaakt voor de zaak waar hij exact stond. Het wil ook niet zeggen dat indien hij er op dit ene punt naast zit, al de rest van wat hij zegt niet meer klopt.
Getuigenverhalen over de Golf van Aalst, door mensen die op de parking stonden nota bene: nu eens grijs, dan weer groen. Driedeurs, nee, vijfdeurs. Begin er maar aan (ik voeg eraan toe dat de kwestie van die kleuren helemaal niet zo simpel was als zou kunnen lijken op het eerste zicht).
Waar ik argwanend van word is als er eerst een verhaal is en jaren daarna komen er details bij dat hij dit of dat vermoedt en denkt dat een bekende de dader is. Da's geen getuigenis, da's een deductie die door de getuige wordt gemaakt en iets heel anders. Mensen hebben de neiging de onbekenden in een verhaal in te vullen, meestal te goeder trouw.
Wat voor mij ook een showstopper is: een getuige die iets beweert waarvan kan worden aangetoond dat het materieel onmogelijk is.
Over ooggetuigen en de accuraatheid van hun observaties zijn tal van onderzoeken gedaan en de conclusie ervan is dat de getuigenis in veel gevallen niet overeenstemt met de realiteit. Het is niet ik die dat zeg, er zijn talloze studies en experimenten over.
Dan zijn we nog niet begonnen aan de (meestal veel later) opduikende getuigen die fantasten blijken te zijn, zo zijn er ook voldoende.