11

(44 replies, posted in Speurders)

Het Delta-team o.l.v. onderzoeksrechter Freddy Troch is het enige ploeg die ooit resultaat heeft geboekt in het onderzoek naar de Bende van Nijvel (wapenvondst Ronquières, proces Philippe De Staerke, …) maar toen Troch en zijn ploeg te dicht bij de waarheid kwam, en ook andere dossiers en personen aan dit onderzoek wou linken (moord op Mendez, VDB en de Bonvoisin, Marnette, Reyniers, zaak François,…) heeft toenmalig minister van justitie Melchior Wathelet (oud-PSC/CEPIC én beschermeling van VDB) beslist het dossier plots naar Charleroi te verhuizen, waar de voormalige rechterhand van Jean Deprêtre (CEPIC) Jean-Luc Duterme, er nu voor kan zorgen dat het dossier van de Bende van Nijvel in de doofpot blijft en dat er vooral niets onderzocht wordt, zoals Jacques Langois (een poulain van Joseph Michel (CEPIC) en voormalig buurman van diens zoon in Etalle) ook bij het Dossier Dutroux-bis gedaan heeft.

Hij was ook de man van de fameuze herlezing van de x-getuigenissen uit het dossier Dutroux-bis om zo X1 (Regina Louf) via bevriende pers in diskrediet te brengen, wat nu ook gebeurt bij Philippe Vermeersch en het Delta-team. En om dit allemaal te verhullen, zwermt huidig minister van justitie (CD&V) graag met de ‘scheiding der machten’ en de ‘onafhankelijkheid van het gerecht’ om zijn zusterpartij cdH (oud-PSC samen met het fascistische en extreem-rechtse CEPIC) te sparen, want heel wat personen die in dit dossier genoemd worden, komen uit dit duistere milieu.

Wat ook opvalt is dat veel namen die in het dossier van de Bende van Nijvel genoemd worden, ook in het dossier Dutroux-bis voorkomen... Om een betere kijk op deze periode van “Strategie van de Spanning”, CIA, extreem-rechts, Gladio, Opus Dei, WACL, enz… van de jaren ‘80 te krijgen, is het zeker de moeite om “Rogue Agents” van David Teacher eens te lezen. Wat mij vooral verwonderd, is dat het Comité P en I nog niet op dit spinnenweb gezet is. En ondertussen loopt de Belgische beerput bijna over ...

12

(149 replies, posted in Bende De Staerke)

Enkele dagen na de bloedige overval in Aalst krijgt ik (André Rogge, privé-detective en infiltrant in het criminele milieu) de volgende inlichtingen doorgespeeld: de 'Reus' is een Brusselse Griek (Apostolos Papadopoulos, en zijn beschrijving komt overeen met de getuigenissen van Braine-l'Alleud en Overijse) die momenteel voortvluchtig is, hij zit ondergedoken in Rijsel waar hij de avond voordien een prostituee vermoord heeft, elk weekend bezoekt hij zijn moeder die in Anderlecht woont, én hij heeft ook een onderduikadres aan boord van een aak (woonboot) op het kanaal, eveneens te Anderlecht...

Daniel Cirlande, een inspecteur van het team van Frans Reyniers, is ervan overtuigt dat hij op het juiste spoor zit, en heeft ook ontdekt dat de Griek 'een intimi is van een zekere De Staerke, die op zijn beurt een vriend is van Jean Renson'. Plots ziet Reyniers er geschokt uit, vraagt aan ons om op afstand te blijven, en zegt dat hij het GSO (Groep voor Schaduwing en Observatie) achter de moeder van Papadopoulos zal sturen. Maar dat weekend laat de Bende van Nijvel niets van zich horen. Maandagmorgen wil ik van Cirlande weten wat de schaduwoperatie heeft opgeleverd. Maar de inspecteur gedraagt zich vreemd, een houding die hij later steevast zal weigeren te verklaren. Hij vertelt dat de plannen plotseling gewijzigd werden en ze aan ander doelwit moesten observeren ...

Ook Reyniers geeft geen uitleg, en zegt enkel dat mijn informatie is doorgespeeld naar de overkoepelende cel. Daniel Cirlande waarschuwt me later nog voor Frans Reyniers en George Vandyke, maar weigert me maar iets te vertellen over de Bende van Nijvel en Papadopoulos ... Enkele maanden later, op 6 maart 1986,  wordt de Bende De Staerke door de onderzoekscel van Troch in Aalst opgerold, en ik ben ervan overtuigd dat mijn informatie hiervoor heeft gezorgd.

Pas in 1990 verneem ik echter, in Charleroi, dat geen van mijn inlichtingen doorgegeven is, noch aan de overkoepelende cel, noch aan onderzoeksrechter Troch, die vier maanden later tot dezelfde conclusie als ik was gekomen, en helemaal niet op de hoogte was van mijn ontdekkingen ... Terwijl ik in Charleroi verhoord wordt, moet Troch het dossier uit handen geven ... Misschien is het toeval dat de bloedige overvallen van de Bende van Nijvel ophielden zodra de namen van De Staerke en Papadopoulos vielen, misschien ook niet ...

Bron: Het riool van België, de waarheid achter de affaires | André Rogge

13

(60 replies, posted in 1983)

Uit proces-verbaal 20.419, dat zich in farde 2 van het dossier over de Bende van Nijvel bevindt, blijkt dat garagehouder Michel Jadot, chaussée d'Ohain, 178 te 1420 Eigenbrakel (het gaat hier over de diefstal van de Saab 900 Turbo in de nacht van 7 op 8 juni 1983 tussen 3u en 4u) op 4 oktober 1983, bij het doornemen van de kaartenbak van de rijkswacht, wél twee personen heeft herkend die vlak vóór de diefstal van de Saab bij hem zijn geweest. Het gaat om een zekere Istvan Farkas en zijn vriendin Bertha De Staerke, oude bekenden van het gerecht ... Bij het ballistisch onderzoek (de Duitse herdershond die de garage bewaakte, werd met maar liefst elf kogels afgemaakt) blijkt ook dat de kogels uit hetzelfde wapen komen als dat wat in december 1982 werd gebruikt om de oude huisbewaarder van de Auberge du Chevalier te executeren én, veertien dagen later, ergens tussen het Flageyplein in Elsene en de rue Terre du Prince, in het centrum van Bergen, de taxichauffeur neer te schieten ...

Bertha De Staerke werd ook genoemd in verband met de diefstal van kasbons (voor een totale waarde van 12 miljoen frank) van pastoor P. in Wieze. De kasbons die Van Esbroeck en Bultot later in Vorst wilden verhandelen, bleken afkomstig te zijn uit dit lot ...

Bron: De Bende, een documentaire | Paul Ponsaers & Gilbert Dupont

14

(65 replies, posted in Gladio)

Other purveyors of spurious information in Brussels are Andre Moyen, alias Captain Freddy, sensationalist writer and intelligence peddler; and Augustin Pedro Urraca Rendueles, generally known as Pedro, a Spanish intelligence representative. All of them trade material back and forth, and disseminate it independently to representatives of those Western intelligence services who are still willing to deal with them despite a six-year record of unreliability. The largest and best-organized single element in the Brussels picture is the Orekhov group...

Interessant artikel op de Apache-website (wél betalend) over Augustin Pedro Urraca Rendueles alias 'Pedro':

"Pedro joeg op Joden en communisten, hij was een spion die tijdens de oorlog had samengewerkt met de nazi’. Hij werd in Frankrijk ter dood veroordeeld wegens collaboratie maar werkte desondanks werkte daarna bijna veertig jaar voor de Spaanse ambassade in Brussel en het Spaanse consulaat in Antwerpen.Bijna veertig jaar lang werkte op de Spaanse ambassade in Brussel en het consulaat in Antwerpen  en in Frankrijk wegens collaboratie was veroordeeld tot de doodstraf."

Zijn kleindochter, Loreto Urraca Luque, heeft een biografische roman "Tussen hyena's" over haar grootvader geschreven. Ze onthult de mate van samenwerking tussen Franco, de nazi's en de politie van de Vichy-regime.

Bron » www.apache.be

15

(16 replies, posted in Bende Farcy)

Vermeulen wrote:

Hoe is het leven van commandant François verder verlopen?

Op 24 april 1982 werden commandant François en zijn medeplichtigen van het NBD veroordeeld tot lichte en zelfs voorwaardelijke straffen. François zelf, beschuldigd van 27 misdrijven, kwam er vanaf met één jaar gevangenisstraf met uitstel. De goede afloop van het proces werd ten huize François in aanwezigheid van Martial Lekeu en diens echtgenote rijkelijk met champagne overgoten. Hij had dan ook een goede reden om een feestje te bouwen. Voor zijn verdere carrière had de bijna symbolische veroordeling nauwelijks nadelige gevolgen. Dank zij de hoge bescherming van minister van Defensie Freddy Vreven kan François als commandant bij het logistiek eskadron te Etterbeek rustig zijn pensioen afwachten.

Bron: "De Bende & Co:20 jaar destabilisering in België" | Hugo Gijsels

16

(98 replies, posted in Speurders)

Na de laatste raid van de Bende van Nijvel in Aalst in 1985 verlaat Gérard Lhost de rijkswacht en gaat werken voor de BDS (Bureau de sécurité) van de EU waar hij in zee gaat met andere fascistische figuren zoals Pierre Eveillard (vroeger werkzaam op het kabinet van Vanden Boeynants, zijn broer Christian was politiecommissaris van Etterbeek en klant van de Dolo), Robert Thomas (runde een eigen inlichtingendienst, trainde leden van  het Front de la Jeunesse en WNP) en Roland Maffioli (ex- BOB Brussel, politieke sectie, hielp Paul Latinus infiltreren in de Staatsveiligheid).

Bron: Belgian X-dossiers: the accused; ISGP-site

17

(55 replies, posted in Politiek)

Is de extreem-rechtse activist Jakob Thedelin de moordenaar van Olof Palme?

Wordt moord op Zweedse premier Olof Palme na 32 jaar opgelost?

De moord op de Zweedse premier Olof Palme is nog steeds een open wond. Wie was de dader?  Onderzoeksjournalist Jan Stocklassa komt met nieuwe aanwijzingen in een boek. ‘Het is nu aan de politie.’

Decennia al ligt er een gedenkplaat in de stoep die 32 jaar geleden rood kleurde. ‘Op deze plaats werd op 28 februari 1986 de Zweedse premier Olof Palme vermoord’. Bijna alle passanten ontwijken de koperen letters, behalve een vrouw die argeloos haar schoen erop zet. "Iemand van buiten Stockholm”, vermoedt onderzoeksjournalist en schrijver Jan Stocklassa (53). Want voor de meeste bewoners van de Zweedse hoofdstad kleven er herinneringen aan deze locatie. Hier stonden premier Olof Palme (destijds 59) en zijn vrouw Lisbeth, toen ze na een bioscoopbezoek van heel dichtbij onder vuur werden genomen door een onbekende met een revolver van een zwaar kaliber: een .345 magnum. Palme stierf, Lisbeth bleef wonder boven wonder ongedeerd. Een dader ontbreekt nog steeds...

Net als de moord op de Amerikaanse president John F. Kennedy blijft het doodschieten van Olof Palme een groot mysterie. De man die uiteindelijk werd veroordeeld, Christer Pettersson, bleek achteraf de dader niet te zijn geweest. ,,Die moord blijft daarom een open wond”, zegt Stocklassa tijdens een wandeling langs beladen locaties. Een gure wind jaagt door het centrum van Stockholm als de avond valt.

Niet alleen Zweden, maar de hele wereld reageerde destijds geschokt. Om wie het slachtoffer was - Palme gold internationaal als staatsman van allure - maar ook omdat zoiets uitgerekend in Zwéden kon gebeuren. Dat vriendelijke land van Pippi Langkous en Abba, die sociale modelstaat waar iedereen wel wilde wonen. Daar waar de premier gewoon over straat kon lopen. Zonder lijfwachten. Maar er rotte al een tijdje iets in dat idyllische Zweden en een beerput van complottheorieën ging open. Waren het Koerden geweest? De KGB, de CIA, Zweedse politiemannen? Misschien zelfs wist de familie Palme er zelf meer van? Die speculaties leverden meer dan honderd boeken op, maar nooit de waarheid.

Loods

‘Omdat hij erom durfde te vragen’, kreeg Stocklassa inzicht in het, in een loods opgeslagen, archief van bestsellerschrijver Stieg Larsson, die in 2004 op 50-jarige leerftijd aan een hartaanval overleed. Voordat hij wereldberoemd werd door zijn Millennium-trilogie was Larsson diep in het Palme-onderzoek gedoken en tipte hij de politie over de banden tussen Zweedse extremisten en Zuid-Afrikaanse geheime diensten. Die deed er weinig mee. Stocklassa trok alle lijntjes wel methodisch na en produceerde na jaren speurwerk een sluitend scenario voor de moord. Bovendien traceerde hij het moordwapen, een magnum. De revolver zou als een soort trofee worden bewaard in een Zweedse bankkluis, toebehorend aan ene Jakob Thedelin, een extreemrechtse activist die wél de onbekende schutter zou zijn geweest. De politie zoekt naar bewijzen hiervoor, weet Stocklassa. Hij hoopt dan ook op een doorbraak die Stieg Larsson een ereplaats moet geven in de Zweedse geschiedenis, ‘als de man die de moord op Olof Palme oploste’.

Nu dus een sensationele onthulling. Maar waarom zou de dader het moordwapen eigenlijk bewaren? Stocklassa: ,,Omdat het voor de betrokkenen een historisch wapen is, dat Zweden heeft ‘gered’ van de Russen. Zo denken ze. Eigenlijk zou het dus in een museum horen. Als je dat gelooft en er af en toe naar wilt kijken, dan is een bankkluis de beste optie. Ik weet welke bank het is en in welke stad de kluis zich bevindt. Heb ik allemaal doorgegeven. Het is nu aan de politie.''

We lopen de laatste meters van de Zweedse premier en diens onlangs overleden vrouw. Van de metro naar de bioscoop. Na de voorstelling oversteken naar de winkels tot de hoek, waar de killer wachtte met een revolver van een idioot kaliber, voor een moord van zo’n korte afstand. Ook de vluchtroute wijst op geklungel en sterkt Stocklassa in diens overtuiging dat dit geen professionele moordenaar was, maar een aangestuurde fanaticus. Op basis van negen jaar onderzoek en 250 meter strekkende meter aan ordners van Stieg Larsson, ontvouwt hij een samenzwering van extreemrechtse Zweden, vertegenwoordigers van de wapenindustrie en de geheime diensten van Zuid-Afrika. Allemaal wilden ze Palmes dood. De eersten omdat ze de linkse premier beschouwden als landverrader aan de sovjets; de tweede omdat Palme mogelijk miljardencontracten zou annuleren en ten slotte de Zuid-Afrikanen vanwege zijn steun aan het ANC, toen een verzetsbeweging tegen de apartheid. De Zweedse politie kon, of wilde, die knoop nooit ontwarren en volgde dode sporen als die van Koerdische terroristen of zonderlinge drugsverslaafden.

Tsjechische hackers

Stocklassa laat niet het achterste van zijn tong zien, nog niet alles staat in zijn boek, zegt hij. En je moet uitkijken wie je nawijst. Zijn juridisch adviseur zit naast hem. Voor het onconventionele onderzoek gebruikte hij Tsjechische connecties die de mailboxen van een aantal verdachten hackten.

Soms vallen dingen op een vreemde manier samen, want op dit moment wacht Zweden op de begrafenis van de onlangs overleden Lisbeth Palme (87), de weduwe van de premier. Zij heeft het politieonderzoek eerder tegengewerkt dan geholpen, aldus Stocklassa, die mevrouw Palme nooit te spreken kreeg. ,,Ze weigerde absoluut. Volgens haar was en bleef Christer Pettersson de dader, een beruchte verslaafde uit Stockholm. Hij werd veroordeeld, maar later vrijgesproken. Haar herinneringen klopten niet. Maar Lisbeth Palme was een sterke vrouw met een krachtenveld van invloedrijke personen om zich heen. Ze wilden een punt achter de zaak zetten, denk ik, en weinigen durfden haar tegen te spreken.”

Bron: AD | 5 November 2018

18

(19 replies, posted in Organisaties)

Opus Dei-lid en wapenhandelaar prins Miguel van Bourbon verklaarde in de Westduitse Tageszeitung:

"Opus Dei moet over heel Europa heersen, en mensen die mijn attitudes betreffende hiërarchie en discpline delen, zullen het Opus Dei bijtreden. Ik ben ervan overtuigd dat dit het enige is wat Europa redden kan. Opus Dei zal, daarvan ben ik eveneens overtuigd, president Reagan volgen ... President Reagan is momenteel een groot voorbeeld."

Even ter aanvulling (vrij vertaald uit het Engels):

"Waarom zouden we ze geen wapens verkopen? Niet de wapens, alleen de mens is goed of slecht ... Ik denk dat wapens, geleverd door het Opus Dei of andere regeringen, de mensen dienen ... Als we bepaalde dingen willen bereiken, zullen we ze niet krijgen door allen maar te prediken, maar door een samenhang van verschillende zaken ... Als mensen niet willen luisteren, dan is het hetzelfde als op school, dan moeten we andere maatregelen nemen, die ze wel zullen horen en voelen ... Misschien is de Fuerza Nueva, die door de Spaanse regering is verboden, een organisatie (toch de mensen waarmee ik in contact kwam) die het Opus Dei helpt bepaalde taken te vervullen."

"Ik heb altijd werkelijk het idee gehad dat het Opus Dei een goddelijk gezag biedt dat rechtvaardig is en men moet tot het einde toe doorgaan met deze autoriteit ... Naar mijn mening is het Opus Dei een regering op zich ... Ik ben van mening dat het Opus Dei over heel Europa zou moeten regeren, en mensen die mijn visie op hiërarchie en discipline delen, zouden bij het Opus Dei moeten aansluiten, ik ben ervan overtuigd dat dit het enige is dat Europa kan redden. Opus Dei zal president Reagan volgen"

Bron: 13 november 1984 (!) ARD-tijdschrift Monitor, Prins Miguel de Bourbon-Parma in een interview met Jurgen Roth

19

(2 replies, posted in Speurders)

Eén van de weinige foto's van onze "witwasmachine" van de vuile Belgische affaires » fedpolbelgium.github.io (PDF)

20

(2 replies, posted in Speurders)

Cmd. Jean Luc Duterme: Officer in the BOB. From 1984 to about 1988, right hand man of Nijvel/Nivelles prosecuter of the king Jean Depretre in the Gang of Nijvel investigation. In this investigation, Depretre exercised a large amount of influence on examining magistrate Jean-Marie Schlicker. Depretre rejected all evidence that indicated political motives of the Gang of Nijvel and the involvement of the extreme-right. He requested to gendarme general Robert "Bob" Bernaert (Duterme's boss), a good friend of general Fernand Beaurir, that BOB officer Gerard Bihay and his colleagues, who had written a report that made a strong case for high level involvement in the Gang of Nijvel, were demoted to the traffic section of the BOB.

After kicking Bihay and his colleagues out the door, Duterme brought in a number of other BOB officers to investigate the ties of the Gang of Nijvel. One of these officers was Didier Mievis, who several years earlier had appeared in a report about Group G, a fascist-nazi group involved in an elaborate plan to overthrow the Belgian state. Mievis belonged to Group G and was known to have provided Francis Dossogne with classified internal documents of the gendarmerie. At the time that he was brought over to Duterme's investigating cell, Mievis was still in contact with Dossogne (paid "advisor" to Baron de Bonvoisin; took his orders from Army Intelligence major Jean Bougerol, head of PIO and personally picked by Vanden Boeynants and Baron de Bonvoisin; another "private detective"; director of CIDEP, publisher of the fascist NEM magazine; good friend Jean Bultot, who is closely tied to the Gang of Nijvel; gave permission to Paul Latinus in '78-'79 to reorganize the Brussels department of Front de la Jeunesse; according to Martial Lekeu, Dossogne, Latinus and DEA agent Frank Eaton were leaders of Group G, a Nazi-inspired NATO-sanctioned parallel organization within the Gendarmerie).

Duterme publicly accused examining magistrate Jean-Marie Schlicker of only being interested in the fascist links to the Gang of Nijvel because of his Jewish background. When Schlicker pushed through in 1985, not only did Depretre everything he could to stop him, Schlicker's wife and kids were also threatened. In late 1985, Depretre became determined to prove that the Borains, a reasonably insignificant gang of criminals, were behind the Gang of Nijvel terror campaign. The Borains were acquitted from all charges in 1988, after a ballistics report turned up that proved their innocence. This report had been hidden away by Depretre. Around the same time, the Court of Cassation removed Depretre from the Gang of Nijvel investigation, because he was considered not objective enough. However, Depretre, with the help of Duterme, had slowed down the investigation enough in the first few crucial years that in the period after that it turned out to be impossible to find the real perpetrators of the Gang of Nijvel terror campaign.

No. 2 of the BOB in Brussels at the time the Dutroux affair began, under Lt.-Col. Jean-Marie Brabant. Commandant in the Gendarmerie. Sent to Neufchateau on December 1, 1996 to coordinate the investigation of the network that Dutroux was involved with, as claimed by a number of victim-witnesses. Besides Lt.-Col. Brabant, Lt.-Col. Guido Torrez, head of the Neufchateau district of the gendarmerie, was responsible for Duterme's appointment to this position. Already in 1989-1990, it had been found out that Torrez had taken orders from Annie Bouty and Michel Nihoul to leave an important criminal alone. Torrez was a close friend of police commissioner Georges Marnette, who also came to Neufchateau to manipulate the whole investigation. Prosecutor of the king Michel Bourlet preferred to speak directly to the inspectors and not via their superior Commandant Duterme. Duterme, as a man who attached great importance to formality, could not appreciate this, nor the informal way the whole team of De Baets and other personnel worked with each other.

Duterme even fired Aime Bille, literally for working too hard (and on a Saturday, which formally wasn't allowed). He was only allowed to return after De Baets spoke with Duterme. Within two weeks, Duterme began filing official complaints to his superiors about the informal ways of the Neufchateau investigators. In late December, at his own initiative, Commandant Duterme began to re-read (i.e. manipulate) the existing statements of X1. This is a highly unusual procedure, and in this case virtually unique, because under normal circumstances a magistrate would have to give the order to re-read, not a mid-, or even a higher level, BOB officer.

Interestingly, Duterme did not speak Dutch very well, the language in which the interviews had been conducted. Partly as a result of that, he began to make rather ridiculous notes next to certain passages. He asked the help of three other colleagues, and again none of these individuals spoke Dutch very fluently. Some of them were already involved in the campaign to discredit X-witness Nathalie W. Duterme's re-reading efforts continued throughout the first half of 1997. De Baets: "It comes down to the fact that some resolutely chose for their careers. To be liked by Duterme it was enough to joke around a bit with isolated passages from the X1 hearings. For them it was a kind of amusement." In mid-February 1997, Patriek De Baets (interviewer of X1; originally worked in cooperation with Connerotte and Bourlet) had put together a list of 43 targets at which he wanted to do a house search, this in order to confirm (more) aspects of the testimony of X1. At that point Duterme inquired about these targets, and ordered that 5 or 6 would be more than enough. Ultimately they were all scrapped.

Instead, on March 20, 1997, the home of X1 herself was raided, officially in an effort to find evidence that she had gotten her information from newspapers and books (in reality it was just an effort to intimidate X1). June 3, 1997 note written by Duterme to the BOB commandant in Brussels:

"At times I had the impression that sensational arrests and a mediatized dossier were his [De Baets'] primary concerns. Based on my observations, and supported herein by other investigators, I have put together a team to re-read and analyze the past interviews of adjutant De Baets... I was confronted with a manipulating investigator..., a dangerously subjective investigator who never wanted to admit that his own presupposed hypotheses might just be wrong..., I was confronted with an investigator who used the sensitive and emotional climate after the Dutroux case to ignore his hierarchy, with as only aim to caress his own vanity... The position of the person involved within the investigation is, like I explained earlier, very important and a possible measure to remove him, at the moment would look very bad. Some could possibly believe or make believe that one is trying to derail the investigation."

On July 3, the "final" (more would follow) re-read was finished, which repeated these accusations. On July 10, Van Espen, Langlois, Duterme and the three other re-readers secretly came together and decided to temporarily relieve De Baets and his team from the X-dossier case. This group never contacted De Baets with these re-reads during the time they were writing them, never watched any of the videos of X1, and only re-read three of the seven reports in which Christine van Hees was mentioned. These were parts 1, 2, and 7. They ignored parts 3, 4, 5, and 6, even though Van Hees had also been described in these parts. Not that it mattered, because the re-reads that had been done were based on deceptive argumentation, as shown point for point in the 1999 book 'The X-Dossiers'.

In a later stage, the re-read reports were given to the media, without the whole testimony being made available. On August 20, 1997, Duterme decided to sack De Baets and his team from the X-dossier case all together. The only member of De Baets' team that was allowed to stay was Danny De Pauw, who had joined the camp of Duterme and Langlois. One of his colleagues later said that Danny had done this for the simple reason of saving his career. That same August 20, Duterme filed an official complaint against De Baets and his colleagues that they were manipulating X1 during the interviews, allegedly leading to "rumors" of high level child abuse networks. The weekly magazine Pan, headed by Paul Vanden Boeynants (accused by X1 and others), joyously reported on August 21 that De Baets and his team had been removed from Neufchateau.

Interestingly, the investigators themselves were only told about their removal on August 25, by Col. Brabant (Duterme's superior), who had recently sanctioned a media campaign against Nathalie W. by the same re-readers. Jacques Pignolet was appointed as the examining magistrate to investigate the complaints of Duterme and Van Espen. Starting around this time, De Baets was attacked by Baron de Bonvoisin (accused by X1 and others) and some of his associates. They made up claims that subsequently also had to be investigated by Pignolet. In June 2000, however, De Baets and his team members were fully acquitted of any charges that they had been manipulating X1 during interviews. They also were acquitted of all the accusations made by Baron de Bonvoisin & Co. Pignolet's team of investigators had found absolutely nothing after almost three years of research on the team of De Baets. However, the X-dossiers were not reopened as a result of that.

Interview with Patrick De Baets, Humo, September 28, 1999 and October 5, 1999, 'Marc Dutroux and Michel Nihoul: the sabotage of an investigation':

"I think that he [Duterme] followed the orders from his hierarchical superiors: Jean-Marie Brabant, commandant of the BOB-Brussels, and Guido Torrez, commandant of the Brussels district. Torrez had a good reason to stop me: he had earlier in his career intervened in favor of Annie Bouty, the ex of Nihoul. If that were to come out, if he would be linked to that couple at that moment, he would be branded for the rest of his career. And Brabant absolutely did not want to he held accountable for Nihoul being a non-registered informant of the BOB. Those men had to protect themselves. They pulled the strings, they instructed Duterme. I think that the investigation has been sabotaged from a lower echelon, by people who have been in contact with Nihoul and who have contacts and friends with the police services and the magistracy. And who have good contacts in the press, because the press had to infuse the "this-cannot-be-true" atmosphere with the public."

Several years after the Dutroux and X affair broke out, Marie-Jeanne Van Heeswyck, together with another journalist, was sued by Commandant Duterme for writing that Duterme was sabotaging the X investigation. The journalists were forced to pay 12,500 euros in compensations. Van Heeswyck was a journalist with Le Journal Le Mardi, co-founded with the lawyer of the parents of Loubna Benaïssa, the girl that was murdered by a paedophile (seemingly part of a network). Van Heeswyck also was a co-author of the 1999 book 'The X-Dossiers'. (X-dossier investigators; ISGP)