1

(382 replies, posted in Mededelingen)

Maggiore wrote:

Waarom wordt er in de "Forumregels" niet klaar en duidelijk vermeld dat 1 persoon geen meerdere accounts mag aanmaken? » Forumregels

Waarom stel je uberhaupt deze vraag?
Waarschijnlijk omdat je meerdere accounts hebt.

In aanvulling op hetgeen patrick111 schrijft; een persoon met meerdere accounts creeert ook een vervelende en onveilige sfeer op een forum waar ook slachtoffers aanwezig zijn.

2

(77 replies, posted in Speurders)

Django68 wrote:

We zijn allemaal stumperds; Hoe dit forum zo lang zonder jou heeft kunnen functioneren is e een raadsel. Gerecht en slachtoffers kunnen op beide oren slapen, dankzij jou weten we binnenkort hoe de vork in de steel zit. Ik ben benieuwd.

Tja dit is gewoon weer dezelfde trol als die Ben vorige maand heeft geband. Na de ban werd dit account plots weer actief evenals het account Pilatus. Dit figuur blijft accounts aanmaken en lopen trollen.

3

(74 replies, posted in Filière Boraine)

Ex-politieman lid bende van Nijvel

De Belgische ex-politieman Michel Cocu (35), die vrijdag jl. werd gearresteerd, heeft bekend deel te hebben uitgemaakt van de "bende van Nijvel". Aan deze bende wordt een reeks van veertien bloedige overvallen op winkels, warenhuizen en supermarkten toegeschreven, waarbij 29 mannen, vrouwen en kinderen in koelen bloede werden vermoord en tientallen gewonden vielen.

Al op 27 november 1983, vijftien maanden nadat de bende voor het eerst van zich liet horen, werd Cocu samen met drie anderen gearresteerd op verdenking van medeplichtigheid aan enkele, aan de bende van Nijvel toegeschreven overvallen. Cocu ooit politieman in het Waalse Boussu en in 1979 ontslagen wegens ernstige vergrijpen bleek toen op de hoogte van details die alleen aan de overvallers bekend konden zijn en legde een schriftelijke bekentenis af: "Ik was het inderdaad, maar ik was niet alleen."

"Mijn rol was steeds om de auto's te besturen, niet het doden van mensen." Later trok hij die bekentenis echter weer in. Zijn verdediger betwistte maandenlang de ballistische rapporten, volgens welke onder meer de beheerder van de Colruyt-supermarkt in Halle op maart 1983 met het aan Cocu toebehorende Rüger P-38-pistool werd vermoord. In mei 1985 werden Cocu en de drie anderen wegens gebrek aan voldoende bewijs weer vrijgelaten.

Vier maanden later, op 27 september, volgde de eerste van de drie achtereenvolgen de overvallen op Delhaize- supermarkt, die aan zestien mensen het leven zouden kosten. Het parket van Nijvel zou nu tot de hernieuwde arrestatie van Cocu zijn overgegaan op grond van een nieuw ballistisch onderzoek van het Rüger P-38-pistool.

De bekentenissen die Cocu dit weekeinde heeft gedaan schijnen de theorie van sommige speurders te bevestigen dat de bende zich op sluwe wijze van alibi's voorzag door enkele malen van samenstelling te veranderen. Zo werd de politie op een dwaalspoor gebracht door een overval op december 1983 terwijl Cocu dus al achter de tralies zat die alle kenmerken droeg van de bende van Nijvel en waarbij twee juweliers het leven verloren. Zo werd ook op november 1985 drie dagen voor de overval op de Delhaize-supermarkt in Aalst, waarbij acht doden vielen Serge Papadopoulos, bijgenaamd “de Griek" gearresteerd. Deze 1.94 meter lange man werd ervan verdacht "de reus" te zijn, die bij enkele eerdere overvallen deel uitmaakte van de bende. Bij de overval in Aalst was ook een lange man betrokken. Volgens getuigen echter was die kleiner dan de eerder gesignaleerde reus, terwijl die geen blond haar had en met het rechterbeen trok, zoals bij Papadopoulos en "de reus" wel het geval was.

Ondanks de stellige ontkenning door de justitiële autoriteiten leggen enkele Belgische kranten een verband tussen de aanhouding van Cocu en de eerdere arrestatie van vier zware jongens in Dendermonde. De leider van het viertal zou zijn medeplichtigheid hebben toegegeven aan de dubbele overval op Delhaize-winkels op 27 september jl. en tevens de betrokkenheid van Michel Cocu bij andere overvallen.

Bron: De Telegraaf | 24 Maart 1986

Vrijlating van bendelid gevraagd

De Raadkamer in België heeft gisteren bepaald dat Michel Cocu, die al sinds maart vastzit op verdenking van lidmaatschap van de beruchte bende van Nijvel, vrijgelaten moet worden. Minister van Justitie Gol is direct in hoger beroep gegaan tegen deze uitspraak, zodat Cocu voorlopig nog niet op vrije voeten zal komen.

Cocu is een gewezen agent die wegens zijn brutaal gedrag uit het korps werd gezet en vervolgens garagehouder werd in Boussu-Bois. Hij heeft al eerder gevangen gezeten omdat hij betrokken zou zijn geweest bij een overval van de bende, die ook wel de moordenaars van Waals Brabant wordt genoemd. Hij bekende toen met drie vrienden deelgenomen te hebben aan de overval op het warenhuis Delhaize in Genval, de enige raid die geen dodelijke slachtoffers eiste. Later trok hij de bekentenis weer in en kwam na twee jaar op vrije voeten.

Cocu werd opnieuw gearresteerd na de laatste overval van de bende op Delhaize in Aalst in november vorig jaar waarbij negen doden vielen. Justitie zegt over sterke aanwijzingen te beschikken dat Cocu aan deze bloedige overval heeft meegedaan. Maar de Raadkamer oordeelde gisteren anders. Ingewijden in België zeggen dat de uitspraak van dit rechtscollege er op wijst dat Justitie en politie in België wederom op een dood spoor zitten in het onderzoek naar de personen die schuil gaan achter de bende van Nijvel.

Bron: Het vrije volk l 16 Augustus 1986

4

(916 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Xenophon wrote:

Als je dat artikel leest, had Bouhouche bovennatuurlijke krachten: iemand op een bepaalde locatie waar die geen binding mee had op de stoep laten wachten en het dan zo regelen dat hij daar net op dat moment voorbijraast en een plausibele uitleg had voor het ‘ongeval’.

Hij kan de man ook per toeval daar hebben gezien en besloten hem aan te rijden.

Misdaadcolumn: 'Het Mysterie Muller'

(...) Een ander verhaal dat meteen mijn aandacht trok was het ‘Mysterie Muller’. Mijn reportage over deze zaak begon, net als de gifmoord waarover ik vorige week schreef, met een knipsel dat Peter R. de Vries op mijn bureau had gelegd.

“Rijkswacht wellicht achter moord op Nederlandse zakenman,” kopte het artikel. Nu zou je beginnen met een zoekactie op Google, maar dat was er in die tijd nog niet bij. De research bestond uit een telefoontje naar knipseldienst Matla in Den Haag, waar twee bejaarde dames al decennialang volgens een onnavolgbaar systeem stukjes uit de kranten knipten en in enveloppen stopten. Een redelijk antieke werkwijze, maar voor die tijd werkte het prima en iedere journalist wist de weg naar de dames Hubers en Kortekaas te vinden. Ook ik werd weer niet teleurgesteld; de dames hadden een mooi bundeltje knipsels over het moordcomplot voor me klaargelegd.

Het kwam erop neer dat een Vlaamse politicus zo z’n twijfels had bij de dood van de Nederlandse zakenman John Muller.

De man was in de jaren 80 op de stoep voor een hotel aan de Louiselaan in Brussel door een aanstormende politieauto aangereden. Opzettelijk, zo leek het. De bestuurder had niet geremd, maar tot een onderzoek was het nooit gekomen, ondanks dat slachtoffer Muller de aanrijding niet had overleefd. Jaren later waren getuigen gaan praten. Zo bleek de rijkswachter niemand minder te zijn dan Madani Bouhouche, een twijfelachtig type dat later verwikkeld was geraakt in allerlei louche zaken, waaronder zelfs de moordpartijen van de Bende van Nijvel. Volgens enkele tipgevers zouden Muller en Bouhouche elkaar hebben gekend. Muller zou te veel hebben geweten van een wapenroof waarbij de ex-rijkswachter betrokken was geweest en daarom uit de weg zijn geruimd.

Via via kwam ik in contact met een broer van John Muller.

De man ontving mij in zijn huis in Nieuwegein en was stomverbaasd dat zijn broer werd genoemd als slachtoffer van een moordcomplot. John was vertegenwoordiger, leefde inderdaad in België en was overleden aan de gevolgen van kanker. De man trok een lade open en haalde wat paperassen tevoorschijn, waaronder een paspoort, afsprakenkaarten van een ziekenhuis en een agenda. “Gekregen van het ziekenhuis in Luxemburg waar John is overleden,” sprak de broer.

Dit klonk minder spannend dan het krantenstukje. Ik bladerde door de paperassen en zag niets dat mijn argwaan wekte. Maar diep van binnen waarschuwde een stemmetje mij dat dit allemaal onderdeel kon zijn van een geraffineerde samenzwering. Wat zouden ze in het Luxemburgse ziekenhuis over de zaak te zeggen hebben? “Nooit bellen,” had Peter R. de Vries me geleerd, “erop af.” Na vier uur rijden stapte ik het ziekenhuis binnen. In de afsprakenkaarten van Muller had ik een naam zien staan: “M. Di Cato, oncoloog.” Tot mijn opluchting liet de arts me binnen en niet gehinderd door het medisch geheim vertelde hij me wat er was gebeurd. De heer Muller was inderdaad in het ziekenhuis opgenomen geweest en uiteindelijk overleden aan de gevolgen van maagkanker.

Ik wist genoeg, het complotverhaal kon de prullenbak in.

Maar ergens bleef ik zitten met de vraag hoe het verhaal de wereld in was geholpen. Een verzinsel? Waren feiten en namen door elkaar gehaald? We zullen het nooit weten, want vrijwel alle betrokkenen in het verhaal zijn inmiddels overleden.

Bron: Panorama | 23 Oktober 2021 | panorama.nl

5

(916 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Rijkswacht wellicht achter moord op Nederlandse zakenman

De Belgische senator Wllly Kuijpers vermoedt dat de rijkswacht in Brussel zeven jaar geleden de Nederlandse zakenman John Muller heelt vermoord. Kuypers (Volksunie) baseert die veronderstelling op verklaringen van drie tipgevers c.q. getuigen en op copieën van documenten van de gerechtelijke politie in Brussel.

In deze nieuwe geruchtmakende zaak staat weer de naam centraal van de ex-rijkswachter Madani Bouhouche, die de laatste jaren in alle mogelijke louche zaken in België is opgedoken, zoals bij de moordpartijen van de beruchte Bende van Nijvel en in andere spectaculaire moordzaken waarbij meestal wapenhandelaren het slachtoffer waren. Bouhouche en zijn helper en collega-rijkswachter Robert Beijer worden ook genoemd in diverse schandalen waarin de naam van ex-premier Vanden Boeynants (VDB) opduikt.

VDB wordt woensdag in België ondervraagd door de parlementaire onderzoekscommissie betreffende banditisme en terrorisme en over verhalen over een complot tot staatsgreep in België in 1981, waarbij hij en andere hooggeplaatsten betrokken zouden zijn. Senator Kuijpers heeft aan minister Wathelet (justitie) opheldering gevraagd over de zaak-Muller. Met name wil hij uitgezocht zien of Bouhouche destijds aan het stuur van de rijkswachtauto zat, die met hoge snelheid en blauw zwaailicht op de Brusselse Louiselaan Muller doodreed terwijl hij op de stoep stond te wachten. Een getuige heeft deze toedracht bevestigd.

Volgens de tipgevers van Kuijpers kenden Bouhouche en Muller elkaar. Muller had belangen in de NV Cobrief en deed aan in- en export. Volgens documenten van de Brusselse politie speelde de Nederlander een rol in de miljardenoplichting rond de Waalse raffinaderij van Feluy en zou hij teveel hebben afgeweten van een reusachtige wapenroof bij de Groep Diane, het spéciaal interventie-eskadron van de Belgische rijkswacht.

Sommige van die wapens werden door Bouhouche gebruikt bij latere moorden en mogelijk ook door de Bende van Nijvel. Een deel van de wapens werd teruggevonden in een garagebox in het Brusselse voorstadje Sint-Stevens Woluwe. Bouhouche zit in Brussel gevangen in afwachting van zijn berechting op verdenking van de moord op een Libanese wapenhandelaar in Antwerpen.

Bron: Algemeen Dagblad | 19 Februari 1990

6

(1,167 replies, posted in Andere Personen)

Scaramouche wrote:

Michel Leurquin van het franstalige bendeforum heeft die posts niet verwijderd. Misschien heeft hij deze nog niet zelf opgemerkt.

Waarom zou hij dit moeten doen? Zijn dochter heeft dit toch zelf op Facebook geplaatst.

7

(1,167 replies, posted in Andere Personen)

Scaramouche wrote:

Op het franstalige bendeforum van Michel Leurquin kan men de de volledige naam en voornaam lezen van die persoon (F. K.). Ook een foto van zijn grafsteen (met geboortedatum en sterfdatum) is er te zien.

Ik heb de berichten gelezen, heftige bekendmaking!

8

(29 replies, posted in Robotfoto's)

Merovinger wrote:

Gaat het om deze man, die 'de Chinees' werd genoemd? » www.goens-pourbaix.be | www.goens-pourbaix.be

Paul Pourbaix?

9

(23 replies, posted in Politiek & Business)

Dit is geenzins toeval; ik las dit namelijk ook toen ik nog verder aan het spitten was over het Nijvel topic.

10

(23 replies, posted in Politiek & Business)

Justitieel onderzoek België Ex-Nederlander zou banden hebben met ultra-rechts

De Belgische justitie stelt een uitgebreid onderzoek in naar de handel en wandel van de tot Belg genaturaliseerde ex-Nederlander Richard van Wijck uit Essen (Dld). De 38-jarige man, die net over de grens met West-Brabant een kapitaal landgoed bewoont, zou sterke banden hebben met ultra-rechtse kringen in België en verschillende van hun activiteiten financieel hebben ondersteund. Hij is na zijn aanhouding vorige maand in Antwerpen weer op vrije voeten gesteld.

Van Wijck blijkt de grote man te zijn achter een hele serie ondernemingen. Op dit moment is het aantal "Van Wijck-faillissementen" al opgelopen tot dertien. Hij is intussen zelf ook bankroet. Zijn riante onderkomen, grenzend aan de Kalmhoutse Hei, staat op dit moment voor de lieve som van f 2,8 miljoen te koop. Van Wijck en zijn schuldeisers zijn niet de enige slachtoffers van de reeks faillissementen. De Essense financier had blijkbaar invloedrijke vrienden, die op hun beurt weer zitting namen in raden van beheer van verschillende van zijn bedrijven.

De Europarlementariër Paul van Kerkhoven (vooraanstaand lid van de officieel georganiseerde rechtervleugel van de Waalse christen-democraten (de CEPIC), is ondermeer beheerder van Van Wijcks beheersmaatschappij NV Wildven. Deze NV was weer verantwoordelijk voor. het beheer van Van Wijcks "optrekje" in Essen. NV Wildven is sinds kort ook bankroet.

Bron: Nieuwsblad van het Noorden | 23 Maart 1983

Ridders van de Keltische Eik of: De miljoenenkrater van een spookbank

Minstens een miljard franks, z’on 6o miljoen gulden: zo groot is de financiële krater na het uiteenspatten van het imperium van een Belgische erfgenaam van de Unilever-Jürgens, baron Richard van Wijck en dienst partner ‘graaf" Gherardi Dandolo, playboy en gewiekst oplichter.

Binnen twee maanden werden begin dit jaar, alsof er een rij dominostenen omviel, de bijna 20 vennootschappen van het illustere tweetal bankroet verklaard. Graaf Dandolo zag de bui nog net op tijd hangen en vluchtte met de boekhouding van de sleutelholding S. A. Credithold uit Luxemburg naar Monaco. Baron Van Wijck werd gearresteerd, maar kon na een maand terugkeren naar zijn 105 ha grote landgoed in Essen, net tegen de Nederlandse grens bij Roosendaal. Het was volgens één van zijn felrijke hoge relaties, ex-premier Van den Boeynants, dan ook "een schande dat zo iemand door vier gendarmes bewaakt het - Justitiepaleis wordt binnengebracht. Zo'n man gaat toch nooit op de vlucht slaan! Dat weet toch iedereen!"

Met iedereen bedoelde"VDB" in elk geval de ministers en andere "high society"- figuren die de salons van Van Wijcks privéclub "Cercle des Nations" in Brussel in en uit liepen.

De baron was dan ook niet slechts "baron", maar tevens de Belgische "grootmeester" van de "Ordre du Rouvre", een zeer select en invloedrijk clubje aartsconservatieven van katholieke huize, die bekend staan als de "Ridders van de Keltische Eik." De orde, met het landgoed van baron Van Wijck als zetel, kent een streng hiërarchische, middeleeuwse structuur. Slechts zo'n 60 tot 70 uitverkorenen kwamen in België op de ledenlijst voor, maar de invloed van deze "ridders" was groot. En dan vooral waar politici, bankiers, zakenlui en grootadel elkaar treffen.

Van Wijcks grote ambitie was door te dringen tot de financiële top door middel van een eigen bankinstelling. Een poging in 1973 om samen met enkele andere "ridders" de Gesbanque in Luik in handen te krijgen mislukte. Maar twee jaar later maakte de baron in de Cercle des Nations kennis met de "graaf” Dandolo (37) die deze titel van de Italiaanse ex-koning Umberto II gekregen had toen die allang geen titels meer kón verlenen.

De "graaf" is zeer goed thuis in internationale bankkringen en heeft connecties in de jet sets in Italië, Zwitserland en Monaco. Graaf Dandolo heeft ook plannen, en baron Van Wijck gaat er maar al te graag op in; binnen korte tijd is het adelijke duo eigenaar van de Credito Commerciale, een bank in het Zwitserse Lugano.

Die bank richt in 1976 de SA Credithold in Luxemburg op, een holding die de scharnier zal worden van de financiële operaties in België. Maar het begin is moeilijk: een verzekeringsmaatschappij die door de bank gekocht wordt gaat failliet, een verlies van tientallen miljoenen franks. Een door de bank opgerichte BV, die belangen in de industrie moet verwerven wordt voor miljoenen franks opgelicht. Eén van de vennoten moet daardoor zelfs zijn chique Brusselse woning aan de groep-Van Wijck verkopen en "graaf" Dandolo maakt er meteen maar een casino van.

Een van de volgende avonturen is het onderbrengen van 's barons landgoed in een "NV Wildven", waarover alweer een "Ridder van de Keltische Eik", Paul Vankerkhoven, het beheer zal voeren. Deze NV zal voor heel wat financiële transacties dienen, maar het.eind van het lied is dat baron Van Wijck later mét het faillissement van ook deze NV zijn domein met een boekwaarde van 7 miljoen gulden en zijn hele privévermogen verliest.

Voor het zover is denken de baron en de graaf echter een grote slag te kunnen slaan door de NV Credit Commercial et Financier (CCF) op te richten. Via Dandolo's relaties verstrekt CCF hypothecaire leningen aan EG-ambtenaren (ook Dandolo's vader werkt bij de EG), maar ook wordt geld van zo'n 50 vermogende Belgen aangetrokken, dat via Credithold frauduleus naar de Luxemburgse kapitaalmarkt wordt gesluisd. Waardoor CCF al spoedig als een illegale, occulte bankinstelling functioneert. De bank in Lugano wordt verkocht.

Om het zwarte geld dat de van de Keltische Eik" met tal BV's en NV's (die nu allemaal failliet zijn) verdienen zonder risico wit te kunnen wassen, moet het adellijke duo van de klandestiene bank nog een échte bank zien te maken. Dat lukt in 1982 bijna als de zonderlinge "graaf" en de baron-grootmeester de helft van het kapitaal van de Antwerpse privébank "Beeckmans, Gheysens, Vanderlinden en Co" verwerven. Graaf Dandolo neemt even de dagelijkse leiding in handen en kort daarop is de extreem-rechtse bankier Jack de Spiriet, Ridder, van de Keltische Eik, directeur van de Brusselse vestiging van deze bank.

Wit wassen

In de praktijk echter vestigt De Spiriet zijn Brusselse kantoor in de zetel van CCF, waarmee een echte bank zich dus in de clandestiene bank komt vestigen. En het netelige probleem om een echt respectabele bankiersgroep te worden, om het zwarte geld probleemloos wit te kunnen wassen en om de negatieve balansen van alle firma's waar de "ridders" mee van doen hadden recht, te trekken, is dus bijna opgelost. Bijna, want vorig jaar zomer begon de Bankcommissie eindelijk lont te ruiken, en werd de Antwerpse bank in het geheim bevolen zich "geleidelijk en discreet" uit de tentakels van de "ridders" los te wurmen.

Een paar maanden later stortte Van Wijcks imperium ineen. De "grootmeester" zag nog net de hielen van de "graaf' die mét de boeken van de SA Credithold, Luxemburg naar het schijnt via Nederland naar Monaco vluchtte, waar hij allang als inwoner stond ingeschreven.

De economische rechters in Brussel, Antwerpen en Luxemburg begonnen de schulden die bij de faillissementen open bleven op te tellen. Half februari sprak het Brusselse; parket schuchter van 300 miljoen franks (16,5 miljoen gulden), twee weken later was dat al 650 miljoen franks (36 miljoen gulden) en inmiddels is de optelsom al boven de'één miljard franks (60 miljoen gulden).

De "grootmeester" van de Ridders van de Keltische Eik zelf was al zijn bezit kwijt. De "graaf" was er vandoor. En de "ridders" moeten nog steeds "de spirituele waarden verdedigen tegen de materialistische tendensen in onze samenleving." Maar dat staat wel als punt 6 in de statuten van de "Orde du Rouvre".

Bron: Het vrije volk | 15 April 1983