1

"At the time Ajjaz claimed to be a journalist working for the AFP. In reality he appears to have been a Syrian in close contact with the Saudi royal family and several Middle Eastern terrorist groups. Ajjaz has been accused of working with Count Carl Armfelt, a CIA agent and WACL member in close contact with Vanden Boeynants and de Bonvoisin, in high tech military supplies to Israel, Libanon, Lybia, Iraq, the PLO, IRA, ETA, and underground militant groups in Belgium and Sweden.

Other accusations against Armfelt include that he played a large role in setting up the CIA's stay-behind network in Scandinavia and that in the Netherlands he was involved in planning the countercoup in Suriname against Desi Bouterse. The countercoup failed, because Bouterse tortured and killed all the CIA, DIA, NSC and Dutch-backed countercoup operatives. In all likelihood, Ajjaz was one of many CIA-assets along the lines described in the Cercle Pinay article. "

Bron: undovedminde.org

2

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ik denk niet dat Al Ajjaz Armfelt nodig had om close te zijn met Vanden Boeynants en De Bonvoisin. De rol van Al Ajjaz lijkt me veel centraler in Bende van Nijvel dan de rol van Armfelt. Maar goed om weten dat ze 'close' zijn.

Trojan, om te beginnen is er tot nog toe niets concreets dat Ajjaz met de Bende van Nijvel verbind. Wil niet zeggen dat dat er niet is of ooit nog zal komen maar het kan ook zeer goed zijn dat Ajjaz gewoon geen hol van de Bende van Nijvel wist of hooguit de geruchtenmolen had horen draaien (zoals zovelen uit de extreem-rechtse of spionnenwereld). Dat Ajjaz een centrale rol in de Bende van Nijvel had is op dit moment dus enkel speculatie.

Zo'n Armfelt is duidelijk een treetje of wat hoger op de ladder dan zo'n Ajjaz. Armfelt staat in directe verbinding met top-dogs (Haig, Casey, Singlaub) en dit soort lieden maakt gebruik van een opportunistische entrepeneur/dubbelspion als zo'n Ajjaz om bijvoorbeeld als tussenpersoon te fungeren. Alhoewel de betrokkenheid van Armfelt veel meer een vraagteken is dan de betrokkenheid van Ajjaz kadert het personage Armfelt waarschijnlijk meer in "de Amerikaanse opdrachtgevers" waar Paul Latinus over sprak.

https://lh3.googleusercontent.com/-50Xbuge9PAQ/U-iVd7-X1iI/AAAAAAAAD6Y/JwhCCrFqeoo/s185/CMT%2520Armfelt.png
Graaf Carl Magnus Torsten Armfelt.

De zweedse connectie

In 1976 beschuldigde Elseviers-Weekbladredacteur Rene de Bok de politici Bram van der Lek en Han Lammers van KGB-connecties. Slepende processen volgden, maar de bron bleef onbekend. Nu spreekt De Bok. Over de duistere wegen van Carl Magnus Torsten Armfelt OP 24 APRIL 1976 verscheen in Elsevier Magazine een artikel van redacteur Rene de Bok dat een cause celebre zou worden in de Nederlandse journalistiek.

Onder de kop 'KGB drong door in Tweede Kamer' viel te lezen: 'Elsevier beschikt over een lijst met namen van min of meer vooraanstaande Nederlanders van wie volgens een functionaris van de Amerikaanse geheime dienst met volstrekte zekerheid mag worden aangenomen dat ze in Nederland als KGB-agenten opereren. Zij hebben, aldus dezelfde bron, meermalen geheime KGB-bijeenkomsten in Oosteuropese landen bezocht.

Lees het hele artikel » Daders

Bovenstaand artikel geeft veel informatie over Carl Armfelt. Vooral de stukken over destabilisatie en zijn Gladio werkzaamheden zijn erg interessant. Maar vooral de vlucht uit Knokke op 22 december 1985 is opmerkelijk te noemen. Dit zou verband kunnen houden met de Bende van Nijvel, maar een andere mogelijkheid is de moord op Olof Palme. In de zaak Palme komt vaak een Belgische connectie naar voren. Armfelt had veel extreem-rechtse connecties in Zweden gezien zijn rol als de voortrekker van Gladio. Hij moet er dus zeker meer van hebben geweten.

Uit het boek: INTERDOC, een geheim netwerk in de koude oorlog:

Armfelts secretaris, Hans Cornelder, deed onderzoek naar de groep Amerikaanse Vietnam-deserteurs in Amsterdan en andere Europese steden. Met de Amerikaanse jounalist William J. Gill zette Armfelt een media-operatie op, News Perspective International. Van den Heuvel (hoofd Interdoc), die in 1996 over Armfelt werd geïnterviewd, gaf toe dat de Zweed actief bezig was geweest om "cellen" op te zetten om een sterk anticommunistisch front te vormen, waarschijnlijk in het verlengde van zijn WACL-activiteiten.

En verder:

Vanaf 1973 organiseerde hij ook activiteiten tegen de Zweedse minister-president Olaf Palme, die hij ervan beschuldigde een Sovjetagent te zijn die een Cubaans internationaal terroristisch netwerk steunde.

In 1985 keerde hij terug naar Canada, maar zijn band met Van Den Heuvel bleef in stand tot de gezamenlijke viering van hun tachtigste verjaardag in 1998 in Den Haag.

Opmerking: Armfelt was in 1968 in Knokke komen wonen mbv Van Den Heuvel. Dus heeft deze beste man 17 jaar ongestoord zijn gang kunnen gaan, want er is bitter weinig bekend van zijn doen en laten.

Kumbaya, it never hurts to help !

LPF-grossmaul Ferry Hoogendijk heeft in het verleden bij het schaarse aantal vragen over zijn connecties met Carl Armfelt altijd volgehouden dat hij de CIA-agent nooit persoonlijk heeft ontmoet. Het was volgens hem een contact van Daan van Rosmalen, zijn alter ego bij Elsevier's Magazine. Maar volgens een schriftelijke verklaring van een Nederlander die Armfelt jarenlang terzijde stond bij allerlei illegale praktijken is dat ronduit niet waar.

Volgens hem woonde Hoogendijk midden jaren zeventig diverse vergaderingen bij in een gehucht in Zeeuws Vlaanderen waarbij niet alleen Armfelt, Hoogendijk en hijzelf aanwezig waren, maar ook de Saoedische journalist en wapenhandelaar Al Ajaz, een Nederlandse ex-minister van Defensie en verder een bonte verzameling van Britse, Duitse, Zweedse en Israëlische vertegenwoordigers van de schaduwwereld (namen grotendeels bij ons bekend). De vergaderingen werden genotuleerd door de toenmalige, uit het Belgische Maldegem afkomstige secretaresse van Armfelt (naam bij ons bekend). En er zouden zelfs foto's zijn gemaakt van deze gezellige bijeenkomsten. Waarover de heren het hadden laat zich raden: wapenhandel. Hoogendijk rangschikte dit verhaal tijdens een telefonisch onderhoud onder de verzamelde werken van de gebroeders Grimm. Maar daarmee is wat ons betreft de kous niet af. Daarvoor zit in deze affaire toch teveel perspectief.

Nog over Armfelt en enkele van zijn bedrijven:

Carl Armfelt mocht zich graaf noemen. Hij stamde uit een Zweeds/Finse adellijk geslacht dat zowel geparenteerd was aan de Zweedse koninklijke familie als aan de familie Palme. Volgens onze bron voor dit verhaal rond de voor de CIA in touw zijnde graaf riep hij samen met Armfelt de firma Ex-Orbit in het leven. Een façade voor hun illegale praktijken die werd geregistreerd in het Zwitserse Zug en veel van haar zaken liet lopen via het in Brussel gevestigde Asscher en Co. Een van die zaken was het leveren van nachtzichtapparatuur van de Nederlandse onderneming Oldelft aan twee Arabische landen: Irak en Lybië. Over de Iraakse affaire is in de loop van de tijd het nodige bekend geworden.

Direct na de Oktoberoorlog in 1973 waarin Egypte en Syrië bij verrassing Israël bijna op de knieën kregen, stelden de Arabische olieproducerende landen een embargo in tegen Nederland. Aanleiding waren de stiekeme leveranties van munitie, wapens en wapenonderdelen aan Israël, waarvoor de toenmalige minister van Defensie Henk Vredeling op eigen houtje toestemming had gegeven. Uiteraard met medeweten van de CIA. Irak hield zich ten opzichte van Nederland niet strikt aan het ingestelde embargo en werd daarvoor in 1974 beloond toen het een order plaatste voor nachtzichtapparatuur met een gezamenlijke waarde van 200 miljoen gulden. De regering-Den Uijl verleende haar fiat en de leveranties gingen vlotjes van start.

Mede dankzij de noeste arbeid van een aantal tussenfiguren onder wie ene "Eagle" wiens identiteit altijd onduidelijk is gebleven (mogelijk was de schuilnaam een referentie aan het embleem van de CIA, hoewel dat wel erg veel lijkt op een staaltje "hineininterpretieren" onzerzijds). Alles verliep redelijk soepel tot in september 1980 Irak en Iran elkaar te lijf gingen. De leveranties gingen vrolijk door, zij het vanaf dat moment illegaal. Nou ja, illegaal.

De toen nog in leven zijnde Inlichtingen Dienst Buitenland (IDB) en de Marine Inlichtingen Dienst (MARID) waren wel degelijk op de hoogte, maar hielden zich woestijnmuisstil om hun informatiepositie in Bagdad niet naar Allah te helpen (zie voor dit verschijnsel ook De verborgen listen van de biochemo-boys in De Morgenster). Niet voor niets overigens, want Israël maakte daar op 7 juni 1981 dankbaar gebruik van om de Iraakse kerncentrale Osirak plat te bombarderen. In dit soort schemersituaties tussen legaal en illegaal valt voor lieden die een beetje handig zijn op dit terrein een bom duiten te verdienen. Daar heb je ook een bank voor nodig die desnoods bloemen plukt aan de rand van de afgrond. Armfelt cs. vonden zo'n bank: Slavenburg. Wordt vervolgd.

En:

Graaf Armfelt was niet alleen dikke mik met Piet Slavenburg, de grote baas van de gelijknamige bank, maar ook met een van de directeuren van het filiaal in Amsterdam: Piet Iedema. Net als de Amerikaan een fanatiek aanhanger van de World Anti Communist League en niet vies van zo links en rechts een wapenhandeltje. Dat moge bijvoorbeeld blijken uit zijn fiat voor ruime financiële steun aan de Noordierse wapenhandelaar Jim McCann die via diens frontfirma’s Tara Containers in Tilburg en Tamara Shipping in Terneuzen de IRA van wapens voorzag. Mc Cann’s organisatie werd met name in Nederland geïnfiltreerd door de als drugshandelaar voor de Britse geheime dienst MI 6 in het veld zijnde Howard Marks.

Die werkte daarbij driftig samen met de ook al niet van geheimedienst-smetten vrije club van de Amsterdammers Arend Terhorst, Hugo Krop en Edmond Verrijn Stuart (zie vooral de serie eerder in deze rubriek “Hardhout met een luchtje” van zomer vorig jaar). Daar liet McCann het overigens niet bij. Ook de ETA, de PLO en de Mossad maakten van zijn diensten gebruik. Merkwaardigerwijs volgens onze bron dezelfde doelgroepen als die van de eveneens vanuit Terneuzen opererende Armfelt cs., aangevuld met landen als Irak en Lybië.

Geassisteerd door dezelfde bank. De affaire rond de leveranties van Oldelft-nachtzichtapparatuur aan Irak werd in de eerste helft van de jaren tachtig breed uitgemeten zowel voor de kadi als in de pers. Maar vreemd genoeg trokken de levering van zowel een partij handwapens als van hetzelfde soort nachtzichtapparatuur aan Lybië noch juridisch noch journalistiek erg veel aandacht. Toch waren die vooral in deze context wel degelijk uiterst interessant. Daarover meer in een volgende aflevering.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Toen ik dit las moest ik steeds aan Beijer en Bouhouche denken. Het kan geen toeval zijn dat:

Zijn kompanen Castris en Lafaurie waren al even hard in de weer met wapens en drugs. Castris controleerde de drugsafzet in het Brusselse, en de toen in Schilde, Knokke en het Nederlandse Yzendijke wonende Gérald Lafaurie importeerde hasj en heroïne en verdeelde drugs over België, Frankijk en Nederland.

Het is van die bende dat Bouhouche en Beijer een ondervraging van collega afluisterden. Yzendijke, Ede, Knokke is behoorlijk dicht bij elkaar.

En ook Angelou is aan Belcar (Gérald Lafauri) te linken. Ook voor de aanslag op Vernaillen zijn er mogelijks interessante bedenkingen, zijnde de wapens, munitie, de wagen van Al Ajjaz en ook naar Waver.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Ook nog een element: Carl Armfelt heeft kort na de aanslag in Aalst hals over kop het land verlaten.

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Klopt het dat Armfelt een winkeltje had met oosterse snuisterijen in Knokke?