Sleutelfiguur!

In het begin van de jaren '90 werkte Guy Eschweiler in de Havenlaan, rechtover de opslagplaats van Nihoul. Hij zegt dat hij er Vanden Boeynants en de extreem-rechtse advocaat Jean-Paul Dumont vaak heeft gezien. Niet verwonderlijk dus dat Nihoul ook opduikt in de kringen van andere beschermelingen van Vanden Boeynants, zoals de schepen van Financiën van de stad Brussel, Lefère.

Vanden Boeynants is hem helemaal in West-Vlaanderen gaan opdiepen. Hij biedt hem een notarispraktijk aan in Vilvoorde en later in Brussel, voor als het mis zou lopen in de politiek. Hij benoemt hem tot fractieleider van de CVP-PSC in de Kamer. Lefère bekleedt deze functie van 1961 tot 1968. Van 1977 tot 1995 is hij schepen van Financiën van Brussel. Zijn macht is niet onaanzienlijk: hij zou een procureur-generaal hebben laten benoemen. De familie Lefère vertoeft in de grijze zone tussen politiek en misdaad.

De schoonzoon van Lefère is ingenieur Dhanani, vertegenwoordiger van het bedrijf CEI in Eurosystems, een consortium rond de Generale Maatschappij, het hart van de Belgische haute finance van die tijd. Eurosystems was een consortium van de belangrijkste Belgische bedrijven die deelnamen aan de bouw van een groot ziekenhuis in Saudi-Arabië. Koning Albert II was nauw betrokken bij het project, dat een gigantische flop werd. Het faillissement bracht grootschalige corruptie aan het licht. Topverantwoordelijken uit Saudi-Arabië waren 'omgekocht' via een netwerk van callgirls. Dhanani was de man die de werken (en de bezoekjes) in Saudi-Arabië voorbereidde, leidde en controleerde.

Lefères zoon Jan, advocaat, kreeg financiële problemen in Spanje, als gevolg van een zwendel die was opgezet door een Spaanse vastgoedadvocaat. Zijn andere zoon, Yvo, stortte zich in vastgoedzaken die slecht afliepen. De familie had zich aardig in de schulden gewerkt. De Brusselse schepen had dus veel geld nodig, temeer daar hij er ook veel verspeelde in het casino van Knokke, elke week. Zijn post van schepen van Financiën van Brussel bood een welkome oplossing.

Hij liet zich betalen voor de toekenning van opdrachten, met name aan het bouwbedrijf VDK van zijn goeie vriend Arthur Vande Kerkhove, ook afkomstig uit het Kortrijkse. De Regie van Gebouwen van de stad Brussel wordt de grootste klant van VDK. Vande Kerkhove leende hem ook geld: een eerste lening van 1,250 miljoen frank in 1982. Lefère kreeg in totaal zeven miljoen (tien miljoen niet de intresten inbegrepen). Een peulenschil in vergelijking met de 120 miljoen frank schulden waar hij zijn notarispraktijk mee opzadelt.

Trojan wrote:

Hij biedt hem een notarispraktijk aan in Vilvoorde en later in Brussel, voor als het mis zou lopen in de politiek.

Daar moet ik dus hard om lachen. Om een notaris te hebben die naar zijn pijp danst.

Het is deze man die naar verluidt door Elise Dewit werd gechanteerd.

3

Jacques Fourez was een vastgoedpromotor uit de kringen van VDB. Notaris Lefère, een vriend van VDB, stelde de oprichtingsakte van zijn bedrijf op. De notaris was in die tijd in Brussel schepen van Openbare Werken en perfect op de hoogte van de grote bouwprojecten, zoals de WTC-torens in de buurt van het Noordstation waar de ganse hoerenwijk tegen de vlakte ging. De echtgenote van Fourez had een tijdlang voor Lefère gewerkt als secretaresse en kwam heel wat aan de weet.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

4

Ruim vijftien jaar later [na de moorden in Nijvel] duiken documenten op waaruit blijkt dat Lefère in 1982 en 1983 in schijven 7 miljoen frank heeft geleend bij een bevriende bouwondernemer. Lefère had om de zoveel tijd cash nodig, veel cash, en snel. Stukken uit de boekhouding van de bouwondernemer tonen dat de laatste schenking samenvalt met de moord op Fourez-Dewit. Na die dag heeft Lefère geen cash meer nodig. VDB is inmiddels overleven, zo ook Lefère.

Bron: De Morgen (Lees het hele artikel hier » Onderzoek)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

5

't Zou interessant zijn om de bron van Douglas De Coninck te kennen. Hopelijk heeft hij het niet uit zijn duim gezogen zoals het gene verder in het artikel te lezen is: "Finné woonde in Luxemburg, hij was die avond helemaal naar Overijse gereden en niemand weet wat hij daar te zoeken had."

Dit loopt analoog aan Rossignol - Van Camp, daar moet Rossignol herhaaldelijk geld ophoesten aan Van Camp, zogezegd leningen.

De indruk ontstaat dat het niet De Pauw is die 130 miljoen betaalt voor iets, maar Lefère. Of heeft De Pauw later het gat in het notariaat van Lefère gedicht?

Juul wrote:

't Zou interessant zijn om de bron van Douglas De Coninck te kennen. Hopelijk heeft hij het niet uit zijn duim gezogen zoals het gene verder in het artikel te lezen is: "Finné woonde in Luxemburg, hij was die avond helemaal naar Overijse gereden en niemand weet wat hij daar te zoeken had."

Dient uitgezocht. Misschien woonde hij op papier in Overijse maar in de praktijk in Luxemburg.

Waar kan ik best topics openen over de slachtoffers Ben? Fourez, Dewit, Van Camp, Vanden Eynde, Angelou, Finné, Palsterman, allemaal een eigen topic nodig.

7

Trojan wrote:

Dient uitgezocht. Misschien woonde hij op papier in Overijse maar in de praktijk in Luxemburg.

Nee hij woonde in Overijse. 't Is nogal lastig om enkel op papier in Overijse te wonen terwijl hij daar een paar gevaarlijke honden had waarvan men er minstens twee heeft "geëuthanaseerd" om veilig zijn woning te kunnen doorzoeken.

Btw: Leon Finné kwam van Luxemburg en had naar zijn vrouw (moet ws. vriendin zijn) getelefoneerd dat hij langs Zaventem ging passeren.

PS: Begin eens te zoeken op het keyword "Leon Finné" en alles daar over te lezen ...

Uiteraard is ook Fourez makkelijk te koppelen aan Lefère, o.a. via de stichting van la sprl IFOMEN RC 403467.

Op de Franstalige site komen zo een aantal verbanden aan het licht, o.a. Charly De Pauw en Guy Mathot komen al snel weer in beeld. En iets speculatiever: een mogelijk verband met Le Dolo.

Bouwondernemers betaalden via Lefère smeergeld aan VDB en co. In totaal wellicht het gat in het notariaat van 120 miljoen. Het geld zal boekhoudkundig op niet bestaande consignatierekeningen hebben gestaan? Mogelijk bij de bank Copine.

PS: vgl met wat Verdeyen destijds beschreef: gebouwen die twee keer werden verkocht op dezelfde dag, waarbij de eerste koper gigantische winst maakte. En bedenk dat dit anno 2017 nog steeds gebeurt, Apache bv. bracht onlangs het verhaal van de Renault site in Antwerpen.