931

Re: Madani Bouhouche

We weet het niet.

De foto van de fatale boom is opvallend, omdat de andere stronken daarentegen op grondniveau zijn omgezaagd.

Ik laat jullie over aan jullie discussie, want ik heb een boom om te kappen, lol!

Re: Madani Bouhouche

Een ongeval, is ook voor mij de meest plausibele verklaring. Zoals al eerder gezegd, heb ik eenzelfde voorval meegemaakt met het omzagen van een boom. Bij het inzagen scheurde plots een deel van de boom af en sloeg met enorme kracht naar voren. Indien ik dit tegen mijn hoofd had gekregen, had U dit niet gelezen!

Maar om zulk incident na te bootsen met een bevroren lijk (uitspraak van Bouhouche) en dit in scene te zetten als een ongeval, lijkt mij toch net iets moeilijker. Als ex-speurder moet hij toch hebben geweten dat bij een mogelijke autopsie zulke anomalie al vlug wordt vastgesteld. Het werd uiteindelijk de ondergang van Ted Bundy, die een bevroren lijk uit de vriezer haalde en dit op een andere plaats had achter gelaten, wat bij autopsie al vlug duidelijk werd.

Toen Bouhouche stierf stond het DNA onderzoek nog in de kinderschoenen maar het had hem ook kunnen verraden.

Ik vrees dat het moeilijk is om je als gekende misdadiger, onder je eigen naam, je binnen een dorpsgemeenschap te vestigen, zonder dat de plaatselijke gemeenschap dit al vlug te weten komt. Dus dat Dani voor zijn buren een andere naam gebruikte, is op zich dan ook niet verdacht.

En zoals met alle verwoede verzamelaars, werd destijds, zijn geld (buiten het rijk maken van zijn advocaat) waarschijnlijk voornamelijk besteed aan de aanvulling van zijn wapenarsenaal?

Ik las ooit dat Bouhouche eerder een sober figuur was. Hij rookte niet, dronk niet en was geen vrouwenloper, en had (afgezien van het verzamelen van wapens) een eerder sobere levensstijl, zonder al te veel 'excessen'? Zijn verblijf in een rudimentaire berghut zou dit mogelijk kunnen illustreren?

933

Re: Madani Bouhouche

Xenophon wrote:

Ik denk niet dat Bouhouche wakker lag van die verlenging. En de politie ook niet, ze wisten zelfs niet goed waar hij zat.

Volledig akkoord. Dood gaan was het domste wat Bouhouche kon doen.

Door zijn dood gebeurde net het tegenovergestelde van wat iemand in zijn positie zou willen vermijden: plots wist iedereen waar hij woonde, hoe hij leefde, met wie hij nog contact had en in welke omgeving hij zich had teruggetrokken. Zijn woning in de Pyreneeën werd onderzocht, zijn bezittingen bekeken, zijn computermateriaal geanalyseerd en zijn naam kwam opnieuw prominent in de media. Zijn foto verscheen opnieuw in kranten en op televisie. 

Bovendien moet men niet vergeten dat Bouhouche waarschijnlijk één van de meest doorgelichte figuren uit het volledige Bende van Nijvel-onderzoek is geweest. Gedurende meer dan twintig jaar hebben speurders, onderzoeksrechters, journalisten en auteurs geprobeerd een concreet verband te vinden tussen Bouhouche en de feiten van de Bende van Nijvel. Ondanks die enorme aandacht is er nooit hard forensisch of materieel bewijs opgedoken dat hem rechtstreeks aan de overvallen koppelde.

Dat betekent uiteraard niet dat hij een “brave jongen” was, integendeel. Bouhouche was zonder twijfel betrokken bij extreem zware criminaliteit: wapendiefstallen, geweld, moorden, obscure netwerken en manipulaties binnen het milieu van ex-rijkswachters. Hij werd daarvoor ook veroordeeld. Maar precies daarom is het opvallend: iemand met zo’n profiel werd jarenlang quasi permanent onderzocht in functie van de Bende van Nijvel, zonder dat dit leidde tot een doorbraak.

Als Bouhouche werkelijk rechtstreeks betrokken was bij de Bende-feiten, dan zou je verwachten dat zijn overlijden - en het daaropvolgende onderzoek van zijn woning en omgeving - alsnog iets concreets had opgeleverd. Zeker omdat speurders na zijn dood effectief ter plaatse zijn gegaan en zijn verleden opnieuw onder de loep hebben genomen. Daarbij werden wel wapens, documenten en computergegevens gevonden, maar opnieuw geen beslissend bewijs dat hem aan de Bende-overvallen koppelde. 

Er zijn ook weinig aanwijzingen dat Bouhouche vlak vóór zijn dood bijzonder nerveus, opgejaagd of bedreigd was. Hij leefde al jaren relatief openlijk in Frankrijk onder zijn eigen identiteit. Dat is toch merkwaardig voor iemand die zogezegd een van de grootste geheimen uit de Belgische misdaadgeschiedenis met zich zou meedragen.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube