111

Groot blond, gelijkend op Patrick Haemers, ex-Rijkswachter. Kan hij bij de GP gezeten hebben, vechtersbaas en mankte?

112

club_le-happy-few wrote:

De moord op een diamantair

....

Op 9 oktober 1980 werd juwelier Valère Valcke vermoord in zijn woning in Sint-Genesius-Rode, Chaussée de l'Espinette. Valcke haalde geld, diamanten en juwelen op bij particulieren, bewaarde die in zijn kluis en leverde die dan op de zwarte markt. Die dag werd hij echter thuis opgewacht door twee mannen. Zij schoten Valcke twee kogels in de rug, openden de brandkast en ontvreemdden de hele collectie. Enkele dagen na de moord werd brand gesticht bij Valcke.

Zijn jongere broer Philippe staat bij de politie van Brussel geboekt als dader van een reeks inbraken. Op het moment van de moord op Valcke zit hij in de gevangenis. Philippe steekt het niet onder stoelen of banken dat Valcke tot zijn kennissenkring behoort. In het hele onderzoek wordt hij maar één enkele keer verhoord: op 28 januari 1981. Jaren later omschrijft hij Valcke als ‘een van de belangrijkste Belgische helers van juwelen en kunstwerken’. Zou dat een motief kunnen zijn voor de moord op de juwelier, een afrekening binnen het milieu?


Goede info club-le-happy-few maar niet volledig correct.
De modus operandus ging zoals onderstaande:

Valère Valcke werd opgewacht aan zijn thuis in de Grote Hutsesteenweg door onbekenden.
Hij werd door een paar kogels in de rug doodgeschoten NADAT hij de brandkast in de garage had open gemaakt.
Net zoals hier gebeurde:


Ben wrote:

De overval op de Colruyt van Halle

Acht dagen later. Op drie maart vallen drie of misschien vier mannen de Colruyt van Halle binnen en jagen de beheerder een kogel door het hoofd. De boosdoeners drukten zich in het Frans uit en verplaatsten zich aan boord van een donkere VW Golf, zonder twijfel de in februari gestolen wagen. Nadat de wagen tot stilstand was gekomen op de parking, kwamen er twee individuenen uit te voorschijn die kort nadien in de discount opdoken. Ter intimidatie schoten ze enkele kogels in het plafond, net zoals in Genval en Ukkel, om het personeel aan te manen op de grond te gaan liggen.

Een van de boeven bleef aan de ingang van de Colruyt staan om klanten en personeel in bedwang te houden. Zijn medeplichtige stormde naar boven en ging direct naar binnen in het kantoor van de beheerder, een soort glazen kooi die boven de verkoopruimte uitsteekt. Bij de filiaalhouder van de Colruyt, meneer Walter Verstappen, bevonden zich op dat moment nog twee personen. De twee bedienden moesten plat op hun buik gaan liggen. De beheerder werd gedwongen de brandkoffer te openen en de bandiet heeft zich dan gehaast om de bankbiljetten in een grote reistas te proppen.

...

Zonder enig spoor van emotie, richtte de doder dan zijn wapen kalm op de nek van de beheerder en haalde de trekker over. Het projectiel, een kogel van kaliber 38, doorboorde de keel van het slachtoffer. Walter Verstappen was niet op slag dood. Hij werd levensloos naar de reanimatie-kamer van het ziekenhuis van het Leopoldspark in Etterbeek gebracht, waar chirurgen het onmogelijke gedaan hebben om het te redden. Walter Verstappen overleed kort na zijn opname.
...
Feiten » Halle

113

Het verhaal van de kroongetuige:


Jules Knockaert was op 3 maart 1983 als commercieel afgevaardigde aanwezig in de Colruyt van Halle, toen daar plots vier overvallers opdoken. Twee van hen drongen door naar de eerste verdieping waar de filiaalhouder zijn kantoor had. Knockaert kreeg een slag op zijn hand en hoofd, de zaakvoerder werd vermoord. De Bende van Nijvel had weer toegeslagen.

Ruim een half jaar later had in het gebouw van de Gerechtelijke Politie in Brussel een confrontatie plaats met een man die bij zijn terugkeer uit de Seychellen was gearresteerd. Knockaert kon de grote blonde atletische man identificeren. Hij droeg een opvallend duur polshorloge. Enkele minuten later kruiste hij de gevangene nog eens in de gangen. Zijn identiteit werd nooit meegedeeld.

Na de ontvoering van VDB begin 1989 zag hij op tv enkele maanden later de arrestatie van Patrick Haemers en herkende meteen de man met wie hij was geconfronteerd en die hem met een knuppel geslagen had.

Bron: De Bende van Nijvel en de CIA | Guy Bouten




Zo vastberaden zoals Bouten schrijft was getuige Jules Knockaert blijkbaar toch niet:

"Enkele maanden na de aanslag kregen we met vier mensen van de Colruyt een oproep om bij de gerechtelijke politie in Brussel achter een verduisterd raampje te gaan kijken naar een verdachte. 'U kunt hem zien, maar hij kan jullie niet zien', zeiden ze. Ja, en bij het verlaten van het gebouw kruisten we dezelfde kerel toen hij werd weggeleid. Achteraf zijn we ook zijn naam te weten gekomen: Patrick Haemers. Of hij leek op de man in Halle? Tja, we zagen enkel een bivakmuts."  (Jules Knockaert in De Morgen op 15 december 2017 door Douglas De Coninck)

114

Opvallend.

" U kunt hem zien maar hij kan jullie niet zien".

Maar toch kruisten getuige en verdachte mekaar , geheel tegen de regels in.

Ik herinner mij hetzelfde uit het verhaal van Murcielago en Kaplan.( na diefstal van zijn wagen , wagen die teruggevonden werd met in de koffer een lijk) Ook daar zag verdachte de getuige . Toeval ? Ik geloof niet meer in dit soort toevalligheden.


Net zoals ik er niet meer in geloof dat we toevallig een aantal keren op dezelfde magistraat botsten. En natuurlijk begon die magistraten hun carriere op het kabinet van......(vdb) En lagen foto's van sex met minderjarigen ook in d

115

ook in datzelfde bureau van dezelfde magistraat.