Re: Waver: 30 September 1982
Ik zie aangaande de overval in Waver, toch meer en meer een scenario dat wijst richting een bende marginalen, die vanuit het buitenland kwamen (Franse nummerplaat), en helemaal geen grondige kennis van de omgeving hadden,(lees slechts oppervlakkige notie), en enkel bij stom toeval, heelhuids zijn weggeraakt.
Het daaropvolgende ‘far West’ incident op het kruispunt in Hoeilaart wijst op een bende impulsieve cowboys, die leden aan een beangstigende vorm van levensmoeheid, (genre Bonnie & Clyde), en die zeker niet kunnen worden betrapt op enige doordachte voorbereiding. Ook al omdat achteraf bleek, dat de buit geen aantoonbare extra waarde had en de wapens waarschijnlijk doorverkocht werden op de zwarte markt (op café?). Ook de herhaalde diefstal van drank en voedingswaren (tot en met de diefstal van etensgerei en duur hotelporcelijn), wijst in de richting van heling door een bende marginale dieven en moordenaars.
Het wordt dan ook meer en meer waarschijnlijk dat zij te Waver eerder door onkunde en onwetendheid, onbewust enorme risico’s namen om deze specifieke wapenhandel te overvallen. Waarom wachtte men niet op z!n minst tot de twee klanten de winkel hadden verlaten? Waarom een hold-up plegen om 10u25 op klaarlichte dag, een marktdag? Waarom werd er niet gewacht tot net voor sluitingstijd om tot de actie over te gaan, en er bijgevolg sowieso minder volk op de been was, en waarom moesten de twee aanwezige klanten persé slachtoffer worden van bruut geweld? In een smal straatje in het centrum van Waver, waar zeker op een marktdag, constant voetgangers en auto’s voorbij kwamen, wat een extra risico gaf?
De psychopathie van de daders, is wat mij betreft, afgezien van vervoer en wapens, de lijm die deze incidenten aan elkaar kleeft. Wat bij de publieke opinie eigenlijk al begon te dagen na de aanslag op Vernaillen eind ’81 (psychopathisch geweld), en waardig opgevolgd werd door de bende Haemers.
Ter vergelijking, je hebt bij Dekaise de agent die voor de deur parkeert en aanstalte maakte om de zaak te betreden, versus de familie Van den Steen die bij het verlaten van de winkel, eveneens regelrecht in de armen van hun moordenaars liepen. Ik zie hier afgezien van de moord en moordpoging op kinderen, geen enkel wezenlijk verschil in de mate van brutaal en dodelijk geweld.
Maar goed dit is na 40 jaar van tasten in het duister, mijn persoonlijke visie!