Bij bepaalde daden zat mogelijks ook persoonlijke wraak van kernleden van de bende. Bijvoorbeeld binnen het extreme schuttersmilieu. De talrijke bewijzen verwijzen naar een extreem onderdeel van het schuttersmilieu en naar extreme cowboys binnen dat milieu die mogelijks ge-excommuniceerd waren uit de overkoepelende orde van practical shooting.

Sommige bewijsmaterialen en daden kunnen ook gesitueerd worden in een doorgeslagen frustratie met de eigen levensloop van een bendelid. Ook daar moesten misschien een aantal "schuldigen" het ontgelden in de compleet foutgelopen en doorgeslagen rationale van het bendelid.

Beijer heeft zich in zijn boek altijd afstandelijk gehouden tegenover het cowboy milieu. Beijer had ook andere modus operandi dan de bende bij zijn bekende feiten. Beijer zijn modus operandi was veel heimelijker en onder de radar. Toeslaan waar en wanneer men niet gezien word. Men had inderdaad zijn aanbod aan de minister van justitie van de PS moeten aanvaarden toen hij dacht dat hij stervende was. Maar haar ego of affiliatie lieten dat niet toe. Hij wou praten "Dit was ik, maar wat erna kwam had ik niets meer mee te maken. of toch niet als opdrachtgever". Ik denk dat hij zich ook schuldig voelde dat enkele van zijn bendeleden van vroeger volledig doorgeslagen waren in een latere re-incarnatie.

Maar zoals hij ooit op het Franse forum zei: na de echtscheiding met Bouhouche, had Bouhouche hem nog altijd in de tang met hun gemeenschappelijke historiek. Ooit zei hij dat de opdrachtgevers misschien geen kinderen wouden doden. Ik denk zelf dat dat een persoonlijke escalatie van een van de uitvoerders kan geweest zijn. Er moesten kinderen sterven, maar misschien niet vanuit het standpunt van de rest van de bende.