1

Een dossier dat mogelijk in de marge van Bende van Nijvel bij sommigen een licht kan doen opgaan. ECOOVIE was een sekte gevestigd in Chateau Sainval 1982-1988 (in Tilff, ten zuiden van Luik). Wagens van VIPs werden vaak opgemerkt in nabijheid van het kasteel. Enkele sleutelwoorden:

  • Norman William (heeft vele aliassen): sekteleider, Canadees, agent, CIA, SDECE, contacten Afrikaanse leiders, oplichterij, deelname aan covert ops, pedofilie, uitgewezen uit Frankrijk, geniet bescherming op hoog niveau

  • 'Steve' Keteleer, Congo 1950-60: oplichting, 'valse' Orde Knights of Malta, vertrouweling Afrikaanse leiders, pedofilie (mogelijke link Nihoul?), link Syrië, Libië. Verdachte luchttransporten vanop vliegveld Bierset. Link Iran-Contra wapentrafiek. Bezwarende documenten werden door een politiecommissaris 'vernietigd'.

  • Hector Villalon: Peronist, communisten-hater, Adviseur van Batista (Cuba), Cuba-affaire, adviseur van Jimmy Carter, US gijzelaars in Teheran 1979, Operatie Condor, verbleef in België.

  • Francis Dessart: Aginter Press, WNP, WACL

Download » www.scribd.com

Zie ook: 'ECOOVIE. Le mic-mac des services secrets.' EPO Dossier. Brewaeys-Deliège. Alle info hierover is welkom. Bedankt!

Congo = diamanten, goud, andere delfstoffen, België, CIA, Rusland (KGB) die het oosten van Congo wilden overnemen, veel delfstoffen, huurlingen, Bultot in Afrika, Weykamp in Afrika, ... Een van de sleutels ligt volgens mij in Afrika en Congo.

3

Dessart: Namurois. Informateur avéré de Smets Christian. Apparait dans le dossier Ecoovie, faisant partie de plusieurs asbl mises en cause dans l'affaire. Selon certains il aurait voyagé entre différents groupes de gauche et de droite (dont le CEPIC).

Bron: Les tueries du Brabant

A la fin des années 60 et au début des années 70, l'homme tournait dans les cercles d'objecteurs de conscience et dans les associations de soutien aux mouvements de libération des pays du tiers-monde. Il sera même rédacteur du mensuel "Demain Le Monde" publié par le Centre national de coopération au développement (CNCD) qui regroupe la plupart des ONG belges.

Bron: Combat

Co-fondateur du comité Hongrie 1956-76  (en réalité une antenne de la CIA; avec Töttösy Ernest (>P7), Lecerf Émile, Damman Florimond, Borsu Jacques, Bernard Mercier et de Stankovich Victor), Commandeur de l'Ordre de Saint-Jean, propagandiste de la secte Moon, homme de contact de l'Aginter Press (>PIDE), membre de la WACL et lié à l'ABN.

Bron: Humo 15/11/1990

Dessart deviendra le secrétaire d'une "association européenne Coudroy Roger". Ce dernier est un néo-nazi français mort au Liban dans les rangs du FPLP de Habache Georges. Il faut savoir qu'au cours des années 70 s'est développé au sein des organisations fascistes européennes un courant dénommé nazi-maoïste qui soutenait entre autres certaines tendances radicales du nationalisme palestinien sous couvert d'antisionisme. Par la suite, Dessart fréquentera encore les cercles de l'extrême droite.

On le retrouvera dans les conférences de la Ligue mondiale anticommuniste (WACL), de la secte Moon, voire dans l'orbite de groupes carrément nazis comme le Cercle espagnol des Amis de l'Europe, cher au cœur de Degrelle Léon. Dessart sera aussi membre du cabinet du ministre de l'Energie Knoops Etienne  et diffuseur en Belgique du petit livre vert de Khadafi. Atteint par la grâce, il deviendra pasteur protestant et en 1986, il sera fondateur d'un nouvel ordre de Chevalerie, au titre ronflant de "Commanderie royale de l'ordre souverain, hospitalier et militaire de Saint-Jean de Jérusalem, chevaliers œcuméniques de Rhodes et de Malte en royaume de Belgique". Cet ordre était - il fut rapidement dissous - en liaison très étroite avec les néo-fascistes italiens de la stratégie de la tension et les putschistes espagnols à la Tejero.

Bron: Combat

ECOOVIE 2013... in Nicaragua? Grappig gevolgen van de Iran-Contra Gate? » retirenicaragua.wordpress.com

Staat Arianne Dumoulin als "annie" op de paradijselijke foto's?

5

Ecoovie: de leden woonden in indianententen (tipi's), zonder enige vorm van hygiëne en werden onderworpen aan strenge diëten waaraan de belangrijkste voedingsstoffen ontbraken; ze dienden zeer zware lichamelijke inspanningen te leveren en kregen te weinig slaap; nooit werd een beroep gedaan op een arts.

De sekte, die al twintig jaar bestaat, deed zich in het begin voor als een beweging die de ideeën van mei 1968 wou uitdragen, gekruid met wat groene accenten, hippie-cultuur en niet-extremistisch links. De sekte telde nooit meer dan een honderdtal leden.

De Canadese sekteleider, Joseph Maltais, alias Norman William, stond onder verscheidene identiteiten bekend. In Europa deed hij zich voor als politiek vluchteling; hij liet zich doorgaan voor een geïnitieerde in de Indiaanse cultuur en stond een Indiaanse levenswijze van vóór de ijstijd voor. Aangezien die op mondelinge overlevering gebaseerd is, was het onmogelijk zijn verklaringen op hun juistheid te toetsen. Achteraf bleek zijn betoog een amalgaam van leugens te zijn.

De leden woonden eerst onder Indianententen in de Parijse regio. Nadien woonden ze twee jaar in Finland; in het arctische hoge noorden maakten ze zeer strenge winters mee, waarin de temperatuur tot -30°/-40° kon dalen. Ten slotte gingen ze zich in Calabrië vestigen. Toen de groepering uiteenviel, was er sprake van naar Afrika te vluchten, het continent dat hun eindbestemming moest worden. Toen de groepering uiteenviel, hield Norman William een tiental personen over. Hij beschikt nog over twee afdelingen in Frankrijk, terwijl hijzelf naar Canada zou zijn teruggekeerd. Hij ziet zichzelf veeleer als slachtoffer dan als schuldige, en doet zich ook zo voor.

William beweerde voortdurend in contact te staan met de Staatsveiligheid en contacten te onderhouden met tal van Belgische en Franse politici. Zo zou hij ontmoetingen hebben gehad met de heren Mauroy, Chirac en Toubon en in ons land met de heer Remacle, de baron de Bonvoisin en de heer de Benedetti, alsmede met verscheidene ambassadeurs. Volgens sommigen zou hij voor de Belgische, Franse en Canadese geheime diensten hebben gewerkt. Journalisten zouden bevestigd hebben dat hij toegang had tot de Canadese en Zwitserse ambassades, en wel na sluitingstijd.

William liep er ook hoog mee op dat hij behoorde tot degenen die in Australië de linkse regering hadden doen vallen. In België had hij tal van vrienden uit extreem-rechtse hoek, waarvan een aantal thans op verdenking van pedofilie in de gevangenis zitten. Als intimus van Keteleer en "gravin" Dumoulin zou hij ook gewerkt hebben met Mosbeux, die in Luik als de nummer één van de wapenhandel naar Lybië werd beschouwd. De zaken werden steeds zó voorgesteld dat ze met het linkse ideaal van de beweging verenigbaar leken.

Het dagelijkse leven van de leden leek vrij dicht bij hun oorspronkelijke verzuchtingen aan te sluiten: leven in het bos, aanleren van nieuwe dingen, bakken, ambachtelijk werk, ... De activiteiten liepen relatief goed maar William bestond het altijd alles te doen mislukken. Zo was er in Zuid-Frankrijk een vrij belangrijke vennootschap voor de distributie van biologische producten, waarvan hij de helft van de inkomsten opstreek. Met dat geld zou hij een Zwitserse rekening hebben gespijsd en zou hij op hotel zijn gegaan. In feite was Norman William voor driekwart van de tijd niet in de sekte aanwezig.

Elementen ten laste

Zodra de perscampagnes begonnen te lopen en de administratieve en politiediensten voor de activiteiten van de beweging belangstelling aan de dag gingen leggen, gaf William de leden de raad niet teveel echtelijke betrekkingen meer te hebben, van elkaar te scheiden, afstand te houden tegenover hun kinderen en zich van hun materiële goederen te ontdoen. In feite dienden die externe problemen als voorwendsel om al die dwangmaatregelen in te voeren. William verklaarde dat wie de beweging verliet, die in gevaar bracht. Sommige mensen zijn daar gek van geworden en werden met name in België maandenlang opgesloten.

Seksuele praktijken en pedofilie

Alles begon met het scheiden van mannen van vrouwen. Die scheiding zou maar tijdelijk zijn en het mogelijk maken een aura te creëren om de beweging tegen administratieve en politionele problemen te beschermen. Het kamp van de mannen heette "de Noorderlingen" en dat van de vrouwen "de Zuiderlingen". William onderstreepte de noodzaak om tot een bepaald kamp te behoren en daar ook te blijven. Op die manier werden mannen die niet homoseksueel waren, het naderhand wel. Zo had de sekteleider in feite dag een nacht een veertigtal mannen te zijner beschikking.

Voor de minderjarigen voorzag hij in een "overstap" (seksuele initiatieritus die bij het begin van de puberteit werd doorgevoerd door middel van een satanisch ritueel), wat hem de mogelijkheid bood ook belang te stellen in kinderen tussen 12 en 16 jaar. Ook werden jongeren, onder het mom van een medische handeling, betast. Het ging daarbij om jongeren die tot de beweging behoorden of die nauw verwant waren met leden ervan. Omdat de mannen gescheiden van de vrouwen leefden, stond Norman William in voor "het doorgeven van het zaad" om kinderen te verwekken.

Aangezien hij ondervoeding en extreme schaarste voorstond, slaagde hij erin de groep in een soort tweede bewustzijnsniveau te brengen, wat het hem mogelijk maakte dergelijke praktijken op te leggen.

Overlijdens in de groep

Tal van personen in de groepering zijn overleden omdat ze medische hulp hadden geweigerd of omdat de sekteleider had verzuimd te reageren. Twee volwassenen en verscheidene kinderen vonden op die manier in uiterst vreemde omstandigheden de dood. William trad alleen via tussenpersonen op, om zo elke mogelijke latere vervolging te voorkomen.

Satanisch netwerk

William heeft steeds staande gehouden dat zijn vijanden de satanisten waren, zeer machtige mensen die maar een wens hadden: de Staten en de gevestigde machten te ontwrichten. Hij zei onder meer dat die bewegingen werden georganiseerd op verscheidene niveaus die hij "P" noemde. Hij verwees graag naar het voorbeeld van de loge "P due", "niveau 2", het niveau van leidende figuren in een land of een regio. Het niveau P1 was dat van de mensen die op het terrein konden worden ingezet, P3 het niveau van hen die "de touwtjes in handen hebben".

Alvorens Ecoovie op te richten, hield hij zich nochtans vaak op in satanische kringen in Frankrijk, meer bepaald in Parijs, waar hij contacten had met Jacqueline Robin. Hij toonde tal van plaatsen in bossen en velden, waar zwarte missen werden opgedragen. Op die zeer afgelegen plaatsen waren dan een altaar, speciale voorwerpen en vastgespijkerde dieren (hindes, vossen, uilen, hazen, ...) voorhanden. Hij verklaarde dat er een hiërarchie bestond op grond van het soort dier dat in de nabijheid van de geviseerde woning was vastgespijkerd; het soort dier was bepalend voor de straf die de persoon die daar woonde te wachten stond. Dergelijke plaatsen werden aangewezen in Bretagne en in Zuid- en Midden-Italië.

William verklaarde dat men, om zich in satanische kringen te bewegen, honderden personen moest manipuleren zonder dat zij daar weet van hadden. Hij beweerde in die kringen te zijn doorgedrongen en er als grote redder van de mensheid, connecties mee te hebben.

Financiering

Tal van personen die tot de groep behoorden, leefden van hun renten. Een van hen stortte maandelijks tot 10.000 Franse Frank. Al het geld van de beweging verdween in de zakken van William, die dat geld gebruikte om vliegtuigreizen te maken of op hotel te verblijven.

Werving

De beweging, die vrij goed georganiseerd was, had gemakkelijk meer dan duizend leden kunnen tellen. Om onbekende redenen remde William bewust het aantal leden af.

Manipulatie van de leden

Tijdens de algemene raden van de beweging, waarop de beslissingen met eenparigheid van stemmen moesten worden genomen, manipuleerde William de leden om hun stemmen om toch nog in de wacht te slepen. Wie dreigde zich tegen zijn beslissingen te verzetten, nam hij terzijde. Die manipulatie ging zelfs zo ver dat de leden op termijn volledig van hun verleden afgesneden waren (familiaal, cultureel, affectief en professioneel). William voerde een centralistisch beleid: de leden mochten het onderling niet over hun problemen hebben, maar moesten zich altijd tot hem wenden. In feite voerde hij op die manier een soort verzuiling in, wat hem in staat stelde de leden onderling tegen elkaar op te zetten.

Bron: Eindverslag parlementair onderzoek naar sekten in België

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

6

Dans le village d'Ecoovie, le pasteur namurois Dessart 

Gourou de la secte Ecoovie, se présentant tour à tour comme président d'une banque, frère franciscain, fabuleux homme d'affaires ou apôtre de l'Amazonie, le Canadien aux multiples identités, Pierre Doris Maltais alias Norman William, arrêté début décembre par le juge Van Espen à Bruxelles pour port et usage de faux noms, avait entraîné nombre de personnes dans son sillage depuis quelques années en Belgique. Entre un professeur d'université, un politicien, un éditeur, un conseiller juridique ou un administrateur de sociétés mis en contact avec le gourou revient quasi toujours le nom du Namurois Francis Dessart, qui lui-même se présente comme professeur, pasteur, représentant en Belgique de l'université des Nations-Unies pour la paix (UPAZ). 

Francis Dessart dit avoir été trompé par Norman William et a déposé plainte contre lui pour abus de confiance. Mais M. Dessart est aussi pris à partie par l'équipe rédactionnelle du mensuel namurois Dialogue international. 

L'a.s.b.l. namuroise qui publie Dialogue international (8, quai de l'Ecluse, à Namur) est reconnue par le ministère de la Communauté française et subsidiée comme service d'éducation permanente. Deux de ses responsables, MM. Hamady Abdel Jelil (Belge d'origine tunisienne) et Jakes Schreurs, ont exposé lundi à la maison de la presse de Namur les raisons pour lesquelles ils ont définitivement renoncé à toute collaboration avec leur ancien conseiller de direction Francis Dessart, alors que de son côté celui-ci démissionnait en qualité d'administrateur de la revue. 

Ils estiment que depuis le début de l'affaire Ecoovie, l'amalgame fait entre cette secte, l'extrême droite et le pasteur namurois Dessart risque de mettre en péril leur soutien financier et donc l'existence de leur association sans but lucratif. Dans un communiqué publié par leur revue en novembre, ils ont averti leurs lecteurs de l'exclusion de Francis Dessart et ont lancé une mise en garde contre "les méfaits d'un groupe d'individus agissant en partance de Nice-Côte d'Azur qui ont utilisé illégalement le sigle, la raison sociale, les en-têtes de lettre, les cartes de presse et autres documents portant les numéros de reconnaissance du ministère de la Communauté française de Belgique", lors d'un "colloque-bidon" organisé en 1988 à Nice. 

Faux prince madrilène 

L'équipe de Dialogue international dit aussi avoir été abusée en octobre 1987 déjà lorsque sur proposition de Francis Dessart, le "grand prix" du mensuel avait été décerné à Namur à un faux prince madrilène du nom d'Alexis d'Anjou. Le directeur de la rédaction, M. Abdel Jelil, ajoute avoir été mis en contact avec le gourou de la secte Ecoovie par l'intermédiaire de Francis Dessart dans le but de publier un reportage sur la vie de la secte en France. Il est encore question de l'organisation de colloques internationaux en Belgique ou à l'étranger dont l'objectif principal n'aurait été que de distribuer aux participants de ronflants "diplômes" qui n'étaient que de la poudre aux yeux. 

Un scientifique de l'U.C.L., le professeur Pierre Jacques, présent à cette conférence de presse, a expliqué comment, au printemps 1987, il fut amené par un ami de M. Dessart dans les bâtiments loués au boulevard Poincaré à Bruxelles par le groupe d'associés du gourou d'Ecoovie. M. Jacques, agissant comme administrateur des "Laboratoires de recherches en santé-survie", a signé avec un proche de Norman William, le pasteur Robert Pont-Spoerry, agissant comme administrateur du "Centre universitaire Albert Schweitzer", un protocole d'accord au terme duquel il disposait d'un "espace" dans l'immeuble bruxellois et mis à leur disposition un microscope à balayage électronique.

A noter que le "centre universitaire Schweitzer" n'existe pas, mais imite le sigle du "Collège oecuménique Albert Schweitzer" que présidait précisément Francis Dessart et dont l'administrateur délégué était Robert Pont, autre identité de Pont-Spoerry (le pasteur disparu depuis les premières arrestations, et contre lequel un mandat d'amener est d'ailleurs lancé). A noter que Francis Dessart a, depuis, porté plainte contre X et contre l'association "Centre universitaire Schweitzer" en en réclamant du coup la dissolution. 

Bron: Le Soir | René Haquin | 7 maart 1989

Le "prix naïf" ...

On comprend que l'équipe de Dialogue international prenne nettement ses distances d'avec son ancien collaborateur. On comprend moins qu'aucune plainte n'ait jusqu'ici été déposée, jusqu'au moment où l'on découvre que D.I. envisageait bien la création d'une antenne à Nice et que, dans son numéro de juin 1988, il en publiait même l'adresse sous le bref résumé d'un colloque (bidon aussi) à Cannes organisé par l'UPAZ et le "D.I."...

Dialogue international, le bourgmestre de Vielsalm, le professeur Jacques et tant d'autres ont, dans le sillage de l'énigmatique et sans doute fascinant gourou d'Ecoovie, fait à tout le moins preuve de peu de discernement et de beaucoup de naïveté. Il est difficile de dire dès à présent qui n'a été que naïf et qui a cherché dans l'aventure un profit quelconque. 

Car dans ce dossier aux multiples facettes, où l'on retrouve autour du pasteur Dessart des personnages qu'on avait connus il y a six ans en marge du groupe néo-nazi Westland New Post, on se rend compte très vite ce qu'on peut aussi dissimuler derrière les mots universitaire ou oecuménique. 

Quand la télévision française diffusa l'été dernier la première séquence-choc sur Ecoovie, son gourou, le pasteur Dessart et un commissaire de la Sûreté, Francis Dessart écrivit aussitôt une lettre ouverte pour défendre le commissaire infiltré autrefois au WNP Tandis que Jakes Schreurs, de Dialogue international, montait aux crénaux pour défendre Dessart qu'il attaque aujourd'hui. Puisqu'on aime les grands prix dans ce milieu, le "prix naïf" va, pour l'heure, à l'équipe namuroise... 

Bron: Le Soir | René Haquin

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ecoovie leider Maltais: overleden in Granada Nicaragua. Hierbij moet ik nu denken aan islamisme en in het bijzonder aan de asbl Arabart (zie boek Mic Mac). De leider daarvan (Hammadi) ontmoette Maltais in Belgie en voorzag zichzelf van schuilnamen (oa van de moordenaar van Willem de Zwijger). Williams leende ook zijn 2000 jaar oude adellijke stamboom sedert Josua... langs Maria Magdalena tot Schotland ... (zie sekterapport onder het stof).

Iran-contragate maakte van de seculiere Arafat een rotte appel en het Zionisme schierp daarna een dankbaarder thema: terreur door de islamisten.

8

Gladio A > Gladio B... (momenteel in volle glorie).

Is deze sekte ooit rond Aalst gesignaleerd? Ik sprak net met iemand die het had over een gevaarlijke sekte ca. 1985 in Aaigem, paalt aan Erpe-Mere. Kan dat Ecoovie geweest zijn? Een andere sekte? Wie weet meer daarover?

Een link tussen Eccovie en Ordre Souverain et Militaire du Temple de Jérusalem? » nonnobisdominenonnobissednominituodagloriam.unblog.fr

OSMTJ: Gladio.