Je kan pas het statuut van "slachtoffer van een terroristische aanslag" krijgen als de Belgische federale regering de feiten als terroristische daden heeft erkend in een koninklijk besluit. Dit gebeurt echter niet zomaar maar op basis van hetgeen in de wet van 30 november 1998 is vastgelegd. Dit omschrijft terrorisme als:

(...) het gebruik van geweld tegen personen of materiële belangen om ideologische of politieke redenen, met het doel zijn doelstellingen door middel van terreur, intimidatie of dreigingen te bereiken. Ook het radicaliseringsproces wordt hieronder begrepen.

Het is absoluut niet zeker dat de misdaden van de Bende van Nijvel hieronder vallen. Zolang de zaak niet is opgelost, kan de overheid niet zeggen dat het terrorisme was. Want was als de daders geen terroristisch motief hadden?

Daarnaast moet je als overheid ook consequent zijn. Want de wet is voor iedereen gelijk. Wat als de Bende van Nijvel banditisme was maar je de slachtoffers toch erkent als terreurslachtoffers? Ga je dan alle andere slachtoffers van (onopgeloste) misdaden ook het statuut van terreur-slachtoffer geven?

Hoe mooi en nobel het in theorie ook klinkt, in praktijk is zoiets niet uit te voeren zolang je niet weet wat het motief was.

Dat heb ik niet gezegd, noch beweerd. Natuurlijk hadden de mensen schrik. Maar het draait niet om "angst hebben", het draait om "angst creëren". De inwoners van Mons hadden schrik van de misdaden van de Slachter van Bergen, mijn ouders hadden schrik voor mij en mijn broer toen Kim en Ken ontvoerd werden of de zaak Dutroux losbarstte. Maar dat omschrijven we niet als terreur omdat het niet het motief van de daders was.

Als het doel van de misdaden van de Bende was om angst te creëren, dan spreken we over terrorisme. Maar we weten niet wat het doel van de Bende was. Het kon evengoed banditisme geweest zijn. En dat is de gevaarlijke lijn waarover ik het in mijn bericht heb.

Ik ben niet verantwoordelijk voor wat jij tussen mijn lijnen leest.

Lees dit eens » Nieuws

De discussie over de verjaring is heel genuanceerd. Meer info hier » Forum

In een ander topic heb ik mij afgevraagd wat de slachtoffers nog kunnen doen na het afsluiten van het onderzoek; in dit topic wil ik ingaan op de vraag wat de politiek nog kan doen. Volgens mij hebben de slachtoffers reeds duidelijk gemaakt dat zij wensen dat deze zaak onder terrorisme geklasseerd kan worden. Volgens mij zijn er voldoende elementen om minstens de warenhuisovervallen onder terrorisme te klasseren. Ik kan wat dat betreft beter specialisten ter zake citeren of mensen die weten wat ze schrijven (smliley).

» www.researchgate.net

En hier komen we terug op ons uitgangspunt. Een doorsneeparket, met haar traditionele politie-methoden en -technieken, is niet bij machte om een onderscheid te maken tussen professioneel aangelegde valse sporen en reële indices. Dwaalsporen zijn immers in deze context niet zelden het resultaat van politiek denkwerk en manipulatie. Om deze technieken bloot te leggen heeft het gerechtelijk apparaat behoefte aan niet-criminele, politieke informatie, die enkel voort kan komen uit politieke inlichtingendiensten, ondanks alle kritieken op de huidige werking ervan, en het totale gebrek aan democratische controle. Het Belgisch Justitie-apparaat heeft steeds genegeerd dat de acties van de Bende dienen beschouwd te worden als een vorm van terrorisme. "

Ondertussen is bewezen dat traditionele politietechnieken niet bij machte zijn professioneel aangelegde valse sporen van echte sporen te onderscheiden. Of dat bekwame speurders het zwijgen opgelegd werden met als motivatie "extreem-rechts is van ons". Je moet zelfs geen groot licht zijn om tot de constatatie te komen dat men op die manier bepaalde sporen wou dicht metselen. Dat dicht metselen kan en kon natuurlijk ook gebeuren door externe experten aan te werven met de expertise van een muilezel. Of anders gezegd experten wiens enige expertise die van de twaalfde apostel was, de enige die uit Judea kwam.Mensen die de bijbel kennen weten dat dit de noodzakelijke Judas was.

Terrorisme gaat hand in hand met drugsmokkel - Douane neemt steeds meer heroïne en cocaïne in beslag

In douane-kringen twijfelt men er niet aan dat het internationale terrorisme te maken heeft met handel in verdovende middelen. Revolutionaire en andere verzetsgroepen uit sommige Aziatische en Zuid-Amerikaanse landen ruilen en verkopen drugs om in het bezit van wapens te komen. Veel van die verdovende middelen bereiken op illegale wijze West-Europa en zodoende ook België. In ons land heeft de douane tijdens het afgelopen jaar de internationale drughandel zware klappen toegebracht.

Zo nam de douane in 1985 meer dan 82 kg. heroïne, 26 kg. cocaïne en enkele duizenden kilogrammen canabis, marihuana en hasjies in beslag. Ten overstaan van 1984 is de hoeveelheid ontdekte drugs verminderd, maar 1984 wordt bij de douane als een uitzonderlijk jaar beschouwd.

Daarnaast springt het in het oog dat de heroïne, die 5.000 tot 8.000 fr. per gram kost, de meest gegeerde drug is. De door de douane gevonden heroïne is meestal afkomstig uit Pakistan en Afghanistan, de cocaïne exclusief uit Zuid-Amerika (vooral Colombia) en de cannabis uit Libanon of Marokko.

Trafikanten

Uit de in ons land in beslag genomen hoeveelheden drugs en het groeiend aantal gearresteerde personen, blijkt dat België in West-Europa een belangrijke draaischijf voor de drughandel blijkt.

Toch behoren de arrestanten veeleer tot de relatief “kleine-“garnaal: trafikanten of dealers die er geen weet van hebben wie hen manipuleert. Diegenen die de touwtjes in handen hebben, blijven buiten schot.

Opmerkenswaardig is de gevoelige stijging van het aantal Fransen dat door de Belgische douane werd onderschept. In 1984 waren er 229 die in bezit van drugs tegen de lamp liepen, doch tijdens het voorbije jaar was dit cijfer tot 482 opgelopen.

Na de Fransen werden het meest Belgen en Luxemburgers geïntercepteerd, gevolgd door 91 Duitsers, 42 Italianen, 37 Spanjaarden en 26 Marokkanen. Wat die laatste nationaliteit betreft, is een gevoelige daling te noteren.

In totaal werden in 1985 meer dan 1.000 personen door de douanediensten tegengehouden voor drugbezit. Het jaar voordien waren er dat 763, in 1983 bijna 500, in 1982 zowat 330 en in 1980 liepen 136 mensen met drugs in de douaneval. Bij de circa 1.000 drugbezitters die in 1985 werden onderschept, bevonden zich 971 mannen en 89 vrouwen.

Door de band, zo beweert men bij de douane, is de gemiddelde leeftijd in de nationale drugtrafiek 24 jaar. Die van de doorsnee-gebruiker ligt nog enkele jaartjes lager. Ten opzichte van de aard van de drugtrafiek werden in 1985 door de Belgische douane vooral op de autowegen het meest drugs in beslag genomen. Niet minder dan 832 personen werden daar bij de kraag gevat. 101 waren in bezit van heroïne.

Ook in de trein snapten de douaniers 172 reizigers. Vooral de internationale trein Amsterdam-Parijs wordt door de drugspeurders van de douane goed in het oog gehouden. Op de luchthaven in België liepen 56 mensen in het bezit van verdovende middelen in de val.

De trafikanten, die nog altijd veel spitsvondigheid aan de dag leggen, verborgen in 552 gevallen hun drugs op hun lichaam. Daar was voor 71 keer heroïne bij, maar ook 274 keer hasjies.

Medewerking

Het smokkelen van drugs in de ingewanden verminderde in 1985 gevoelig. Slechts 3 gevallen werden in de douane-rapporten opgetekend. Vorig jaar was vooral de douane-post te Meer bij de pinken. Zowat 470 drugsmokkelaars geraakten niet voorbij de douaniers en Putte (Kapellen) leidde 123 trafikanten voor. Ook aan de autoweg te Wezet (Visé) werden 232 mensen met hasj, marihuana en ... heroïne opgebracht.

Daarnaast vestigt men bij de douane de aandacht op het feit dat de jongeren bij gebrek aan geld hun toevlucht nemen tot allerlei producten om in te ademen, dat Europese producenten van medicamenten steeds meer naar Afrikaanse landen uitvoeren, dat de douane veel medewerking krijgt van de gerechtelijke politie en de rijkswacht en dat vorig jaar slechts in één enkel geval diplomaten waren betrokken.

Behoudens op gebied van drugbestrijding ligt de douane ook op de loer voor bepaalde vormen van in- en uitvoer van vlees, textiel, diamant en goud, wapens en video-cassettes.

Bij de douane onderstreept men ten slotte dat nog veel jongeren de gevaren nauwelijks beseffen. Zo zijn ze zich doorgaans niet bewust van de kwalijke uitwerking van een bepaald pilletje of vlekkenwater, drankje of poedertje. Naarmate de jongeren aan marihuana en zelfs aan heroïne en cocaïne raken, zijn de dramatische gevolgen niet te overzien.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Januari 1986