1

Op 16 augustus 1983 grijpt er te Vorst, Edisonstraat, omstreeks 20u30, een zwaar incident plaats waarbij betrokken zijn onder meer Marcel Barbier en zijn broer, Robert Barbier. Marcel Barbier is uitzinnig van woede en is onder invloed van de drank. Er vallen slagen en Marcel Barbier, drager van een geladen pistool, merk Colt kal. 45, bedreigt zijn broer en andere personen die wilden tussenkomen om een einde te stellen aan het incident.

Om te ontsnappen aan de politie poogt Marcel Barbier door middel van geweld tegen de bestuurder van een voertuig, dit laatste te bemachtigen. Hij slaagt daarin niet, wordt overmeesterd en opgeleid door de politie. Deze zaak maakt het voorwerp uit van de notitie nr. 11 20 32 643/83 van het parket te Brussel. Ondervraagd door de onderzoeksrechter op 17 augustus 1983 wordt Marcel Barbier onder bevel tot aanhouding geplaatst. Het blijkt dat Marcel Barbier ingeschreven is te Sint-Gillis, Parmastraat 42.

In werkelijkheid verblijft hij bij zijn vriendin Marcelle Gobert, Alfred Orbanstraat 24, te Vorst. Barbier, als ongehuwde, had een andere woonplaats genomen dan zijn vriendin opdat deze laatste verder de sociale voordelen voor de kinderen zou kunnen genieten. Het huis Parmastraat 42, was de vroegere woning en verblijfplaats van Michel Libert die dit adres verlaten had om te gaan wonen te Sint-Gillis, Vanderschrickstraat, 2 of 6. Sedert juni 1983 verbleef Marco Santi in de Parmastraat, 42. Op instructie van de procureur des Konings werden door de politie van Vorst twee huiszoekingen verricht op 16 augustus 1983: te 21u00 in de Alfred Orbanstraat, nr. 24 te Vorst in aanwezigheid van Marcelle Gobert; te 23u00 in de Parmastraat 42, te Sint-Gillis, in aanwezigheid van Marcel Barbier.

Deze laatste was na de rel te 21u overgebracht geworden naar het politiebureau te Vorst. Hij was drager van een geladen pistool, ook merk Colt kal. 45, dat hij gebruikt had bij voornoemd incident, alsook van 34 cartouches kal. 45 die hij op zak had. Hij was geen houder van een vergunning voor dit wapen. Op het adres A. Orbanstraat 24 te Vorst werden onder meer volgende voorwerpen aangetroffen:

  • Een zwarte poederrevolver;

  • Een revolver merk Rech kal. 22 met munitie, meer bepaald 68 cartouches 22 LR;

  • Een ontvanger-zender van het merk Belson;

  • Een Cassette-opnemer;

  • Twee dolken;

  • Een cagoule;

  • Verschillende casiers met fiches op naam van politieke personaliteiten;

  • Een tijdschrift genaamd "Thinguellir";

  • Twee tijdschriften "Althing".

Daarover ondervraagd op 17 augustus 1983 te 20u verklaart Barbier dat sommige van die wapens herkomstig zijn van zijn vader, andere van een zekere Paul Latinus ofwel aangekocht werden van een onbekende.

Hij geeft toe dat hij tot in 1980 behoord heeft tot de Front de la Jeunesse: de fichiers hebben daarop betrekking. Hij heeft ook documenten gekregen van Michel Libert. Thans zou hij behoren tot een organisatie met internationale vertakkingen waarvan hij weigert de naam op te geven.

Een plan van het stadsdeel La Chasse [een wijk in Etterbeek] is ook aangetroffen geworden. Dit document zou betrekking hebben op een filature uitgevoerd in het kader van de activiteiten van die geheime organisatie waarvan hij de naam niet wil opgeven.

Op het adres Parmastraat 42, te Sint-Gillis werd in een plastieken zak achter de ingangsdeur, een indrukwekkend aantal Telexcopiën met vermelding "NATO confidential" aangetroffen alsook omslagen met hoofding "Services des estafettes", naast nog andere voorwerpen. Barbier verklaarde dat al die zaken hem niet toebehoorden en dat hij daaromtrent geen uitleg kon verstrekken. Al die voorwerpen waren daar achtergelaten door Michel Libert. Barbier kwam praktisch nooit in de Parmastraat en feitelijk, sedert juni 1983, was het Marco Santi die daar verbleef. Die was student en Barbier had toegelaten dat hij daar verbleef. Barbier kende Santi die lid was van een scoutsgroep die afhing van de beweging "Iggdrasil". De leider van die scoutsgroep was Michel Libert en de zetel van de groep was gelegen in de Vanderschrickstraat, waar Libert thans woonde.

In de Parmastraat werden nog aangetroffen een Duitse militaire helm met SS-kentekens en een reproductie in hout van een hakenkruis. In de woning van Marcelle Gobert werd ook een farde aangetroffen met dagbladuittreksels die betrekking hadden op de dubbele moord van de Pastorale. Barbier verklaarde dat hij die stukken hield als souvenir en als résumé van het onderzoek.

Marcelle Gobert werd ondervraagd op 17 augustus 1983 te 3 uur. Zij verklaarde dat zij Barbier kende sedert juni 1980 en dat zij later gaan samenwonen zijn. Marcel Barbier was lid geweest van de Front de la Jeunesse tot aan het proces van die beweging. Barbier kende sedert jaren Paul Latinus. Deze had hem doen toetreden tot de Front de la Jeunesse. Thans zouden beiden lid zijn van een organisatie "Chevalier teutonique". Zij zelf had maar aan één manifestatie deelgenomen te Londerzeel, in juni 1982. Daarvan hield zij een foto over waarop zij staat met Barbier, beide drager van een lange mantel met Malta-kruis en Barbier met uniform met SS-kentekens er onder. Ze wist dat Barbier zeer goed bevriend was met Michel Libert.

Bij beschikking van de Raadkamer van de rechtbank van eerste aanleg te Brussel van 14 december 1983 werd Marcel Barbier verwezen naar de correctionele rechtbank te Brussel uit hoofde onder meer van de strafbare feiten gepleegd op 16 augustus 1983. Bij vonnis van de CR te Brussel van 31 oktober 1984 werd Marcel Barbier veroordeeld uit hoofde van poging tot afpersing door middel van geweld, van bedreiging en van bezit en dragen van verweerwapens zonder vergunning, tot een hoofdgevangenisstraf van 22 maanden waarvan de helft met uitstel voor een termijn van 3 jaar, en tot een geldboete van 200 frank (5 euro). Hoger beroep werd tegen dit vonnis ingesteld door het openbaar ministerie.

Bij arrest van het hof van Beroep te Brussel van 26 september 1985 (*) werd Marcel Barbier wegens voorgenoemde strafbare feiten zwaarder veroordeeld, namelijk tot een hoofdgevangenisstraf van 3 jaar met uitstel voor een termijn van 5 jaar voor de helft van deze straf.

(*) Let op deze datum: dat is één dag voor de bloedige feiten in Overijse en Eigenbrakel.

Bron: De Bende, het rapport | 1990

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Ter info: de avond van de "vechtpartij" wordt in Vorst - op de parking van de Volkswagen-fabriek - een Volkswagen Passat gestolen. Deze wagen wordt later uitgebrand teruggevonden in het Bois de Hourpes. Meer info vind je hier » Forum

Zal wel allemaal toeval zijn.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

3

De huiszoekingen bij de WNP'ers leverden geheime NAVO-documenten op die als "cosmic" geclassificeerd waren, zoals de exacte posities per dag van de Sovjet-schepen, de precieze samenstelling van de vechtende troepen op de Falkland-eilanden, gedetailleerde aanvalsplannen, en lijsten van geficheerde personen. Verder werden in beslag genomen: blanco vrijgeleiden van de generale staf in Evere, geplastificeerde badges van de Westduitse politie die in recente betogingen gebruikt werden om bescherming te genieten van de ordediensten, een viertal zeer gesofistikeerde vuurwapens, fiches van personen die een mogelijk mikpunt konden zijn van WNP. 

Bron: Humo | November 1983

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

4

Ik blijf het toch straf vinden dat die Santi daar woonde en niks bleek af te weten van al die documenten die werden gevonden. Als je dan nu na gaat met wie hij allemaal politiek actief is ...

5

Men heeft het altijd over die Falkland-info maar mij lijkt het interessanter om te weten wie die "geficheerde personen" waren?

6

(...) Vertrekpunt van mijn twijfels waren de omstandigheden waarin de WNP-affaire op 17 augustus 1983 voor het gerecht aan het rollen was gegaan. Die dag was één van de topkaders van WNP, Marcel Barbier, na ernstige straatincidenten, waarbij hij een Colt 45 had gebruikt, door de politie van de gemeente Vorst gearresteerd. De politie had ook kort nadien een routine-huiszoeking verricht in de woning van Barbier in de Parmastraat 42 in Sint-Gillis. Op hetzelfde adres woonde ook Michel Libert, de nummer twee van WNP. En wat de politie daar, ten huize van deze WNP-topfiguren, meteen zomaar aantroffen en in beslag kon nemen, tartte alle verbeelding. René Haquin heeft het allemaal in detail beschreven.

Een paramilitair georganiseerde privé-militie, waarvan de leiding letterlijk geobsedeerd bleek door geheimdoenerij, codes en clandestiene operaties, die korte tijd later zou voorhouden dat zij, dankzij haar veelvuldige contacten met diverse politie- en veiligheidsdiensten, in staat was haar eigen veiligheidsdienst op te bouwen, die, zoals weldra zou blijken, inderdaad in staat was geweest het perfecte alibi voor een dubbele moord [in Anderlecht] te ensceneren met haar leden, waarvan sommige leden blijkbaar in staat waren geweest die dubbele moord ook te begaan zonder dat de politie in staat bleek de daders te identificeren, een privé-militie die het ganse veiligheidssysteem op de generale staf van het leger in Evere twee jaar lang wist te verschalken, die zelfde privé-militie en haar topleiders Libert en Barbier, lieten zomaar confidentiële NAVO-documenten, hun dolken, hun revolvers, hun geheime codes, de beruchte militaire PUMA-handleidingen, hun blanco toegangskaarten tot de gebouwen van de Generale Staf, hun dossiers over cursussen gegeven door een commissaris van de Staatsveiligheid [Christian Smets], hun fichiers samen met foto's van Degrelle en een vuilniszak vol telexen van het CTR in hun woonplaats slingeren.

De gemeentepolitie nam de hele boel die dag inderdaad zonder moeite in beslag, zette eerst grote ogen en maakte dan haar processen-verbaal. De privé-militie Westland New Post, die meer dan twee jaar lang in volledige discretie had geopereerd, waarvan nagenoeg niemand buiten de politie- en veiligheidsdiensten, ooit iets had gehoord, was in één klap uit de clandestiniteit getreden. Indien de WNP-leiding het gerecht, de veiligheidsdiensten en vooral de publieke opinie wilde alarmeren dan had ze het niet anders en ook niet beter aan boord kunnen leggen.

Bron: Operatie Staatsveiligheid | Walter De Bock (nawoord)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube