De beklaagden werden vervolgd wegens meineed tijdens het Bommeleeër-proces in 2013/2014.

Het vonnis is deze donderdagmiddag uitgesproken in het zogeheten “Bommeleeër bis”-proces. De voormalige commandant van de Mobiele Brigade, Pierre Reuland, is donderdagmiddag door de rechtbank van Luxemburg veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf met volledig uitstel en een geldboete van 5.000 euro. De voormalige rijkswachters Armand Schockweiler, Guy Stebens en Marcel Weydert, evenals officier Aloyse Harpes en de voormalige onderzoeker van de Openbare Veiligheid, Guillaume Büchler, zijn vrijgesproken. De schadevergoedingsvorderingen van de burgerlijke partijen, Marc Scheer en Jos Wilmes, werden niet ingewilligd.

Met dit vonnis bleef de rechtbank onder de gevangenisstraffen van 18 maanden tot vijf jaar die het Openbaar Ministerie had geëist. Enkel voor Marcel Weydert was een vrijspraak overwogen.

“Wat hier is gebeurd, is een enorme schande”

In het proces dat eind 2025 plaatsvond, ging het om vermeende meineed tijdens het Bommeleeër-proces van 2013/14. Het Openbaar Ministerie verweet – en verwijt ook in het huidige proces – de zes beklaagden dat zij niet hebben gezegd wat zij wisten. Onder meer waren hun verklaringen deels tegenstrijdig. Daarnaast waren de onderzoekers van mening dat de beklaagden, gezien hun functies, meer hadden moeten weten. “Wat hier is gebeurd, is een enorme schande”, verklaarde de adjunct-staatsprocureur eind 2025. “De waarheid werd voor justitie verborgen gehouden”, benadrukte de vertegenwoordiger van het Openbaar Ministerie.

De advocaten voerden onder meer aan dat het destijds niet om meineed ging, maar om foutieve herinneringen, 30 jaar na de feiten. Dus 30 jaar na de reeks bomaanslagen van de Bommeleeër, die echter niet rechtstreeks centraal stonden in dit proces. Maar de hoofdverdachten in het proces van 2013/14, Marc Scheer en Jos Wilmes, waren ook aanwezig in het huidige proces. Tot ieders verrassing hadden zij zich vanaf de eerste dag als burgerlijke partij gesteld, bijgestaan door hun advocaten. Zij eisten elk 580.000 euro schadevergoeding. Hun advocaten verklaarden dat, wegens de vermeende meineed, er nog steeds geen uitspraak kon worden gedaan in het Bommeleeër-proces – hun cliënten wachten al 12 jaar op een vonnis. Gedurende die hele periode werden zij publiekelijk in diskrediet gebracht als bommenleggers (Bommeleeër).

Een bewaking die van de ene dag op de andere werd stopgezet

Tijdens de zittingen eind vorig jaar hebben de onderzoekers en het Openbaar Ministerie zich vooral gebogen over vermeende valse verklaringen met betrekking tot een gebeurtenis in oktober 1985. Destijds lijkt een observatie van de oprichter van de Mobiele Brigade, Ben Geiben, van de ene dag op de andere simpelweg te zijn stopgezet. Intussen had Ben Geiben de rijkswacht verlaten en was hij zelfs een tijdlang verdacht van betrokkenheid bij de aanslagen. Waarom deze observatie zonder gevolg is gebleven, blijft onduidelijk.

Volgens de onderzoekers en het Openbaar Ministerie zouden de beklaagden in het bis-proces hierover opheldering moeten kunnen geven. Maar zij hebben niets verklaard wat het Openbaar Ministerie als afdoende uitleg beschouwt.

De advocaat van Pierre Reuland, meester Roland Assa, heeft reeds aangekondigd tegen dit vonnis in beroep te gaan.

Ter herinnering: de Bommeleeër-affaire blijft een van de bekendste onopgeloste zaken in Luxemburg. Tussen 1984 en 1986 werden een twintigtal bomaanslagen gepleegd op infrastructuur in het hele land, waaronder elektriciteitsmasten en openbare gebouwen. Ondanks diepgaande onderzoeken en een sterk gemediatiseerd proces dat in 2013 van start ging, is nooit iemand veroordeeld.

Bron: 26 Februari 2026

Les prévenus étaient poursuivis pour faux témoignages sous serment lors du procès Bommeleeër en 2013/2014.

Le verdict est tombé ce jeudi après-midi dans le procès dit “Bommeleeër bis”. L’ancien commandant de la Brigade mobile, Pierre Reuland, a été condamné jeudi après‑midi par le tribunal de Luxembourg à trois ans de prison avec sursis intégral ainsi qu’à une amende de 5.000 euros. Les ex-gendarmes Armand Schockweiler, Guy Stebens, Marcel Weydert, ainsi que l’officier Aloyse Harpes et l’ancien enquêteur de la Sûreté publique, Guillaume Büchler, ont été acquittés. Les demandes d’indemnisation des parties civiles, Marc Scheer et Jos Wilmes, n’ont pas été retenues.

Avec ce verdict, le tribunal est resté en‑deçà des peines de prison allant de 18 mois à cinq ans, requises par le Parquet. Un acquittement avait seulement été envisagé pour Marcel Weydert.

“Ce qui s’est passé ici, est une énorme ignominie”

Dans le procès qui s’est tenu fin 2025, il était question des présumés faux témoignages lors du procès Bommeleeër de 2013/14. Le Parquet avait alors reproché – et reproche toujours dans le procès actuel – aux six prévenus de ne pas avoir dit ce qu’ils savaient. Entre autres choses, leurs déclarations étaient en partie contradictoires. Par ailleurs, les enquêteurs considéraient que, compte tenu de leurs fonctions, les prévenus auraient dû en savoir plus. “Ce qui s’est passé ici, est une énorme ignominie”, a déclaré la procureure d’État adjointe fin 2025. “La vérité a été dissimulée à la justice”, a souligné la représentante du parquet.

Les avocats avaient notamment plaidé qu’il ne s’agissait pas à l’époque de faux témoignages, mais de souvenirs erronés, 30 ans après les faits. Donc 30 ans après la série d’attentats du Bommeleeër, qui n’était toutefois pas directement au cœur de ce procès.

Mais les principaux accusés du procès de 2013/14, Marc Scheer et Jos Wilmes, étaient également présents dans le procès actuel. A la surprise générale, ils s’étaient constitués parties civiles dès le premier jour, accompagnés de leurs avocats. Ils réclamaient chacun 580.000 euros de dommages et intérêts. Leurs avocats avaient expliqué que, en raison des présumés faux témoignages, aucun jugement n’a encore pu être rendu dans le procès Bommeleeër, 12 ans que leurs clients attendent un verdict. Durant tout ce temps, ils ont été publiquement discrédités en tant que poseurs de bombes (Bommeleeër)

Une surveillance abandonnée du jour au lendemain

Lors des audiences à la fin de l’année dernière, les enquêteurs et le Parquet se sont particulièrement penchés sur des faux témoignages présumés liés à un événement d’octobre 1985. A cette époque, il semble qu’une surveillance visant le fondateur de la Brigade mobile, Ben Geiben, ait été tout simplement abandonnée du jour au lendemain. Entre‑temps, Ben Geiben avait quitté la gendarmerie et avait même été suspecté un temps d’être impliqué dans les attentats. La raison pour laquelle cette surveillance est restée sans suite demeure obscure.

Selon les enquêteurs et le parquet, les prévenus du procès bis devraient pouvoir apporter des éclaircissements sur cette question. Mais ils ne disent rien qui puisse satisfaire le Parquet comme explication.

L’avocat de Pierre Reuland, Maître Roland Assa, a déjà annoncé qu’il fera appel de ce jugement.

Pour rappel, l’affaire Bommeleeër demeure l’une des affaires non résolues les plus célèbres du Luxembourg. Entre 1984 et 1986, une vingtaine d’attentats à la bombe ont visé des infrastructures dans tout le pays, notamment des pylônes électriques et des bâtiments publics. Malgré des enquêtes approfondies et un procès très médiatisé lancé en 2013, personne n’a jamais été condamné.

Bron: RTL | 26 Februari 2026

In die zin lijkt het me zinvoller om wat meer ruimte te laten voor nuance en onzekerheid. Niet omdat er geen hypothesen mogen zijn, maar omdat de aard van dit dossier net vraagt om voorzichtigheid. Zoveel lijnen lopen door elkaar, zoveel versies botsen, dat de echte vooruitgang vaak komt van het openlaten van vragen in plaats van ze al te snel te willen invullen.

Misschien helpt het daarom om minder te redeneren alsof we boven het dossier staan, en meer vanuit het besef dat zelfs de officiële instanties destijds soms naast elkaar werkten, elkaar tegenspraken of informatie verkeerd inschatten. Dat toont vooral hoe beperkt ieders zicht was - en nog steeds is.

In zo’n context is het misschien verstandiger om niet te veel gewicht te hangen aan één eigen interpretatie, hoe logisch of goed onderbouwd die ook lijkt, maar om te aanvaarden dat dit dossier nu eenmaal vraagt om voorzichtigheid, twijfel en een zekere openheid.

Les présumés faux témoignages concernent le fameux Ben Geiben et les mesures prises dans le cadre de l’enquête il y a une quarantaine d’années.

Tous deux sont accusés de faux témoignage lors du procès Bommeleeër principalement en relation avec l’enquête menée à l’époque sur Ben Geiben, un temps suspecté d’être le poseur de bombes.

Sur le grill du procès Bommeleeër bis hier après-midi : Guillaume Bücheler, ancien de la sûreté publique et du groupe d’enquête en relation avec les attentats qui ont secoué le Luxembourg dans les années 1980, ainsi qu’Armand Schockweiler, officier de gendarmerie et ancien directeur de la sûreté publique, entre autres fonctions dans les forces de l’ordre.

Tous deux sont accusés de faux témoignages comme leurs coprévenus Guy Stebens, Aloyse Harpes, Pierre Reuland, Marc Weydert et Paul Haan dans le cadre du procès Bommeleeër il y a onze ans. Tous leurs présumés faux témoignages concernent à nouveau le fameux Ben Geiben et les mesures prises dans le cadre de l’enquête il y a une quarantaine d’années. L’ancien chef de la brigade mobile de gendarmerie avait démissionné après des critiques sur son orientation sexuelle et apparaissait comme un des principaux instigateurs des attentats avec ses collègues gendarmes. Le militaire a depuis été entièrement blanchi, mais le doute plane toujours quant à l’identité du Bommeleeër.

Notamment en raison des nombreuses contradictions de l’enquête ainsi que des silences et des imprécisions des pontes de la police, de la gendarmerie et de la sûreté de l’État. Guillaume Bücheler devait être la personne de liaison entre les autorités belges et luxembourgeoises lors de l’exécution de la commission rogatoire internationale (CRI) à Bruxelles pour enquêter sur les activités de Ben Geiben.

Le prévenu a prétendu l’avoir rencontré lors d’auditions en relation avec l’enquête avant de se rétracter à la barre. Une autre version voudrait que Ben Geiben ait démasqué les agents pas si secrets. Une autre encore que les espions luxembourgeois aient consommé de la bière à la cerise avec les gendarmes bruxellois. Guillaume Bücheler a confié avoir été mal compris et aurait mal relu son procès-verbal d’audition.

Il n’aurait pas non plus fait grand cas de l’attentat du palais de justice à Luxembourg-ville et n’aurait pas cherché à savoir où se trouvait Ben Geiben, qu’il avait (ou pas) rencontré à Bruxelles la vieille. "Il disait n’avoir participé à l’enquête que par étapes, alors qu’on sait qu’il avait été désigné membre du groupe d’enquête spécial", précise un des enquêteurs actuels. "Selon le dossier, il était activement impliqué dans le dossier."

Les lacunes de l’enquête

L’esprit de corps affleure dans la salle d’audience ces derniers jours. A-t-on à l’époque essayé de dévier les soupçons de la gendarmerie et de ses membres? Comment expliquer les manquements de l’enquête? "La justice ne doit pas tout savoir", aurait affirmé Aloyse Harpes à Armand Schockweiler qui appartenait au premier groupe d’enquête avant d’en être révoqué. "Il a affirmé que cette phrase n’avait jamais été prononcée. Quand on analyse la manière de travailler de l’époque, on peut se poser des questions", note un autre enquêteur.

Des éléments d’enquête n’auraient pas été relayés aux instances judiciaires, des pièces ont disparu et "la piste Geiben, la meilleure, a été abandonnée sans qu’on sache pourquoi", poursuit le policier. On tourne en rond et une main semble couvrir l’autre. Une contradiction chasse l’autre. Quand ce ne sont pas les silences. "Armand Schockweiler était chef enquêteur du groupe fondé par Aloyse Harpes. Il devait connaitre à ce titre les étapes majeures de l’enquête", poursuit l’enquêteur. Le prévenu avait indiqué ne pas avoir été au fait des observations de Ben Geiben au Luxembourg.

Aloyse Harpes, en tant que commandant de la gendarmerie, était également son supérieur à la sûreté publique. "Rien ne sortait sans être passé entre les mains d’Aloyse Harpes", assure l’enquêteur. "Armand Schockweiler lui relayait tout, mais pas au juge d’instruction. On peut se demander pourquoi."

"Rien de neutre ou d’objectif n’a été présenté à propos de mon client. J’ai entendu beaucoup de suggestions et de suppositions. Ce n’est pas le rôle d’un témoin qui doit dire ce dont il est certain", a estimé Me Enteriner, l’avocat d’Armand Schockweiler, à l’issue de l’audience.

"Mon client a été interrogé en 2013 sur des faits antérieurs de trente ans lors d’audiences chaotiques. (…) Mon client a pu perdre pied."

Dans cette affaire, qui donne le tournis, tout et son contraire semblent possibles. Sabotage, manque de professionnalisme ou de moyens, manières d’enquêter d’un autre âge, mais de moins en moins les trous de mémoire. Lundi, les enquêteurs présenteront leurs conclusions sur Guy Stebens, ancien secrétaire général de la police, et Pierre Reuland, l’ancien directeur général de la police.

Bron: Le Quotidien | 21 November 2025

Je had me kunnen zeggen dat hun laatste aanslag gericht was op het hoofd van de Rijkswacht. De losprijs? Een valse vlag! Het is allemaal een kwestie van het spoor te verwarren. Maar je moet die vraag stellen aan de rijkswachter die voor het Luxemburgse hof vervolgd wordt.

Bende van Nijvel: op zijn minst een versterking van de Rijkswacht. Een aanzienlijk budget, bijvoorbeeld: Golf GTI, informaticasysteem, enzovoort.

Aangezien we terreur zaaien, moeten we angst veroorzaken. Dus doen we alsof het om banditisme gaat, wat de bevolking angst inboezemt. En als de bevolking bang is, stemt ze rechtser.

Maar dat weet jij allemaal al!

Let op: niemand zegt dat ze in hun opzet geslaagd zijn. In werkelijkheid zijn het de anti-installatiebetogingen die de acties van CCC/Bende van Nijvel hebben gemotiveerd. De beelden van de betogers in Europa waren te indrukwekkend. Er zit een propaganda-element in dit alles. Ik herinner je eraan dat dit de versie is die het meest gevolgd wordt door de cel.

Het NAVO-spoor, uitgelegd via tussenpersoon Ginlo, werd bevestigd door de SDRA… Het onderzoek van de cel kwam tot stilstand tegen de muur van het Pentagon. Maar stel de vraag aan Eliot Chaolini, misschien legt hij het je allemaal uit.

YouTube-link over het onderwerp » YouTube

Ik ben ook vooral benieuwd naar het effect van de aanslagen op de politiek en de samenleving in Luxemburg. Wat is er door deze aanslagen veranderd?

De strijd van de CCC, Bende van Nijvel en Bommeleeër was gericht op België en Luxemburg. Dit werd de strategie van de spanning genoemd, met als doel de bevolking angst aan te jagen om de overheersende ideologie van links naar rechts te doen kantelen en een nieuw beleid op te leggen.

Dit fenomeen werd ook waargenomen in dezelfde periode in een ander Europees land, waar de aanwezigheid van de navo en de invloed van links eveneens groot waren: Italië, waar terroristische aanslagen onder valse vlag, net als in België, tot bloedbaden hebben geleid.

De gebruikte methode was enigszins anders, aangepast aan elk land, maar de doelstellingen waren dezelfde.

Iedereen weet het.

Bende van Nijvel - CCC - Bommeleeër: même combat!

Zijn Action Directe, RAF, Brigate Rosse, ... en al die andere terroristische groepen uit de jaren '70 en '80 dan ook allemaal onderdeel van dezelfde strijd?

Le parquet de Luxembourg a annoncé, ce vendredi, la reprise du procès dit «Bommeleeër» d’ici à quelques mois.

La 9e chambre du tribunal d’arrondissement de Luxembourg traitera, à partir du 17 novembre et jusqu’au 11 décembre, la continuation de l’affaire dite «Bommeleeër». Un total de 16 journées d’audience est prévu.

Cette procédure vise au total huit prévenus, rappelle le parquet. Cinq d’entre eux sont d’anciens dirigeants de la gendarmerie grand-ducale : Guy Stebens, Pierre Reuland, Charles Bourg, Armand Schockweiler et Aloyse Harpes. Ils sont accusés de faux témoignages au cours du procès qui s’est tenu en 2013 et 2014.

La procédure concerne également un ancien membre de la brigade mobile, Marcel Weydert, ainsi que deux anciens fonctionnaires de la sûreté publique, Paul Haan et Guillaume Büchler, qui devront également répondre de faux témoignages.

Les poursuites contre les prévenus Marc Scheer et Jos Wilmes seront reprises à l’issue de cette procédure.
Pour rappel, une série d’attentats terroristes, appelée l’affaire des poseurs de bombes, a frappé le Luxembourg entre 1984 et 1986. Commis avec des explosifs volés dans des carrières, ils ont fait cinq blessés.
Le parquet rappelle le principe de la présomption d’innocence.

Bron: Le Quotidien | 7 Juni 2025

Bende van Nijvel - CCC - Bommeleeër: même combat!

Op drie verschillende plaatsen werden uit steengroeven in het groothertogdom Luxemburg grote hoeveelheden springstof, ontstekers en lont gestolen. Dit gebeurde tussen 15 en 19 februari maar werd pas nu ontdekt. Van de daders heeft men niet het minste spoor, maar Belgische veiligheidsdiensten - die van de roof op de hoogte werden gebracht - twijfelen er niet aan dat terroristen met de diefstal hebben te maken.

De drie steengroeven behoren toe aan de Luxemburgse firma Feidt, die tot ver buiten de grenzen van het groothertogdom gekend is.

Uit de steengroeven van Altwies, in de buurt van Mondorf-les-Bains, werden tien kisten van elk 29 kg. luxit (dit is een springstof op basis van nitraat) alsmede 200 ontstekers en 500 meter lontkoord gestolen. In Brouch, 8 km van Mench gelegen, werden uit de steengroeve aldaar 200 ontsteker en 150 meter lont ontvreemd. En in Senningerbier, in de omgeving van Grevenmacher, gingen de onbekenden aan de haal met 84 kg. luxit, 65 ontstekers en 350 meter lontkoord. In totaal dus 374 kg. sprinprof en andere benodigdheden voor het plegen van aanslagen.

Verondersteld wordt dat de drie diefstallen door één en dezelfde bende werden gepleegd. De in het groothertogdom geroofde dynamiet wordt alleen in de burgersector gebruikt, zo werd ons vrijdagavond in militaire kringen gezegd. Het zou wel gaan om eenzelfde springtof die in de lente van vorig jaar te Ecaussinnes in Henegouwen verdween.

Frankrijk

Toen werd daar uit een steengroeve 800 kg dynamiet weggenomen. De dieven slaagden erin binnen te dringen in een betonnen bunker van 8 op 4 meter, die afgesloten was door een metalen deur van centimeters dik.

Met de springstof van Ecaussinnes werden aanslagen gepleegd in Duitsland en Frankrijk, waarvoor respectievelijk door de communistische terreurorganisaties Action Directe en Rote Armee Fraktion zich aansprakelijk stelde.

Zijn het nu de dieven van Ecaussinnes die ook op drie verschillende plaatsen in het Groot Hertogdom hebben toegeslagen? De speurders durven daar voorlopig niet op antwoorden. Wel vermoedt men dat de 290 kg. dynamiet die uit de steengroeve van Altwies verdween naar Frankrijk werd overgebracht. De Franse grens bevindt zich immers vlakbij.

In Luxemburg zijn er drie mogelijke NAVO-doelwitten voor terreuraanslagen. Het gaat echter om depots van materiaal ondermeer in Bettembourg, Bellevaux en CapelIe. Sedert enkele dagen regent het, bij wijze van spreken, bombedreigingen in het groothertogdom, doorgaans via de telefoon geuit. Niet alleen het vliegveld van Luxemburg-stad wordt door de anonieme bommelders geviseerd, ook een elektriciteitsmaatschappij lijkt bedreigd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Februari 1985

Wat steekt er achter aanslagen in Luxemburg

De Luxemburgse politie heeft nog geen aanwijzing naar de daders van de aanslagen waarbij dinsdagavond in de buurt van Luxemburg-stad vijf hoogspanningsmasten werden opgeblazen. De aanslagen hebben in Luxemburg grote bezorgdheid gewekt met het oog op het bezoek van paus Johanne Paulus, dat volgende week woensdag begint.

In een anoniem telefoontje aan een plaatselijke krant verklaarde een organisatie die zich Mouvement Ecologiste Combattant (strijdende ecologische beweging) noemt de aanslag gepleegd te hebben, maar een woordvoerder van de politie zei nooit van de organisatie te hebben gehoord. In politiekringen werd gezegd dat er geen commentaar zou worden gegeven voor het onderzoek was afgerond.

De politie sloot niet uit dat de aanslagen samenhangen met een reeks aanslagen die de afgelopen tijd in België en andere landen werden gepleegd tegen NATO-instellingen en bedrijven die betrokken zijn bij de wapenproductie.

Bij de reeks aanslagen die in België werden werden gepleegd door de terreurgroep CCC (Strijdende Communistische Cellen) werden o.m. ook zendmasten van de luchtmachtbasis Bierset opgeblazen. Twee maanden geleden werden uit verschillende steengroeven in Luxemburg honderden kilo’s springstoffen en een groot aantal ontstekers gestolen. Het vermoeden bestaat dat de explosieven werden gebruikt bij recente terreuraanslagen in Brussel en Parijs.

De explosies deden zich dinsdagavond om 23u12 voor tussen de zuidelijke buitenwijken van Luxemburg en Leudelange. Een ontploffing vernielde een mast van een 65.000 volt-leiding nabij de autoweg naar Esch-sur-Alzette. Onmiddellijk daarop werd een tweede mast opgeblazen die in zijn val nog drie andere masten omtrok.

Een van de masten viel op de autoweg en was er de oorzaak van dat een tiental wagens op elkaar inreden. Daarbij raakten vijf personen licht gewond. Andere masten en draden kwamen gedeeltelijk terecht op de spoorlijn Luxemburg-Petange. Het treinverkeer tussen Luxemburg en de Belgische grens was enkele uren gestremd. Woensdagochtend zaten verscheidene delen van de hoofdstad nog zonder stroom en de krant van de Luxemburgse communistische partij kon niet verschijnen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Mei 1985

Luxemburg bereidt paus serene ontvangst voor

(…) Ook hier is veel op veiligheid gezet, want men is de recente bomaanslag tegen een RTL-piloon niet vergeten. Dat belet evenwel niet dat ook talrijke bedevaarders uit het naburige Duitsland en Frankrijk met tientallen bussen naar Esch zijn komen afzakken. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Mei 1985

Luxemburgse rijkswacht doelwit van bomaanslag

De rijkswacht van het Groothertogdom Luxemburg heeft sterke vermoedens dat de bomaanslag die in de nacht van maandag op dinsdag tegen haar werd gepleegd, niet het werk was van terroristen maar wel van een bende oplichters. De bom ontplofte maandagavond omstreeks 23u15 in een gebouw in een zuidelijke wijk van de Luxemburgse hoofdstad, waar de leiding van de rijkswacht is ondergebracht. Het tuig richtte heel wat stoffelijke schade aan, maar er vielen geen slachtoffers.

Op 7 mei jl. werden, eveneens in een zuidelijke buurt van Luxemburg-stad, vier hoogspanningsmasten door bomontploffingen vernield. Enkele kabels vielen toen op een aftakking van een autoweg, waardoor zich kettingbotsingen voordeden. Vijf automobilisten raakten daarbij gewond. Uit het onderzoek dat de Luxemburgse rijkswacht na die eerste aanslagen voerde, bleek dat de daders van de Luxemburg parastatale waterleidingmaatschappij Cegedel een losgeld van 250.000 dollar (ruim 15 miljoen B.fr.) wilden verkrijgen. Dat geld moest overhandigd worden in Clervaux, een stadje in het noorden van het Groothertogdom. Twee weken geleden mislukte een poging om de som over te dragen.

De eerste resultaten van het onderzoek na de jongste aanslag wezen uit dat het om dezelfde oplichters zou gaan.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Mei 1985

Luxemburg geeft een miljoen voor informatie over aanslag

Een beloning van 1 miljoen wordt uitgeloofd aan iedereen die inlichtingen kan verschaffen die kunnen leiden tot de aanhouding van de daders van vier springstofaanslagen, die in april en mei die jaar in het Groothertogdom Luxemburg werden gepleegd. De Luxemburgse procureur-generaal wil op die manier trachten schot in het onderzoek te brengen.

Op 27 april werd in een zuidelijke wijk van de Luxemburgse hoofdstad een aanslag op een hoogspanningsmast gepleegd. Een tweede aanslag, op 7 mei, haalde vier hoogspanningsmasten neer.

Een derde aanslag, eveneens op hoogspanningsmasten, werd op 28 mei gepleegd. Voor het gebouwd van de rijkswacht in Luxemburg ten slotte was de dag voordien een bom gedeponeerd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Juni 1985

Brand na bomaanslag in Luxemburgse gasfabriek

In een zuidelijke wijk van de stad Luxemburg heeft zich in de nacht van zondag op maandag, omstreeks 0u30 een felle ontploffing voorgedaan in een distributiestation voor aardgas.

Daarbij vielen geen slachtoffers maar onmiddellijk na de explosie ontstond zo'n felle brand, dat de hele wijk rond de gasfabriek veiligheidshalve werd geëvacueerd. Na ongeveer een uur blussen, kreeg men het vuur onder controle, zodat de bewoners naar hun huizen konden terugkeren.

Het vermoeden dat het om een criminele daad ging werd versterkt toen de Luxemburgse rijkswacht op ongeveer 100 meter van de plaats waar de ontploffing gebeurde, een aantal lonten en ontstekers en een batterij ontdekte. De afgelopen twee maanden zijn in het Groothertogdom Luxemburg al meer bomaanslagen gepleegd. Daarvan was vooral de elektriciteitsmaatschappij Cegedel het doelwit.

Zo werden begin mei nabij Luxemburg-stad vier hoogspanningsmasten door een bomexplosie geveld. Op 28 mei volgde een aanslag tegen een rijkswachtgebouw in de hoofdstad van het Groothertogdom, en een dag later weer twee aanslagen tegen hoogspanningsmasten. De vier aanslagen zouden het werk zijn van een bende afpersers, die in een anonieme brief aan Cegedel een bedrag van 250.000 dollar (ca. 15 miljoen B.fr.) eiste “om verdere aanslagen te voorkomen”. Twee pogingen om dit losgeld te overhandigen, zijn echter mislukt.

Mogelijk zijn de vier aanslagen gepleegd met dynamiet dat in februari van dit jaar uit een munitie-opslagplaats is gestolen. De Luxemburgse politie lijkt voorlopig geen verband te zoeken met de toegenomen activiteiten van een aantal terreurbewegingen in West-Europa, zoals de CCC die in België een reeks aanslagen pleegde tegen militaire doelen en NAVO-instellingen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1985

Aanslag beschadigt Luxemburgse telefooncentrale

Een krachtige bomexplosie heeft in de nacht van vrijdag op zaterdag, even voor het middernachtelijk uur, de telefooncentrale van de hoofdstad van het Groot-Hertogdom door mekaar geschud. De springlading beschadigde het lokaal van de Luxemburgse Post- en Telecommunicatie, een kabel die naar twee wijken van de stad Luxemburg leidde en meer dan 50 t.h. van de internationale telefoonlijnen die echter spoedig voor een groot deel hersteld werden.

De daders van de aanslag zouden door een gepantserde deur het gebouw, dat in het centrum ligt, zijn binnengedrongen en bijzonder de telefoonkabels als doelwit gekozen hebben. Een uur voor die explosie maakte de Luxemburgse politie een andere bom onschadelijk die in de bossen van Grunewald gevonden werd, een vijftal kilometers buiten de hoofdstad.

Na de aanslag op de vier hoogspanningsmasten, de bom buiten het politiebureau, twee bommen tegen een andere elektriciteitsleiding en een aardgasfabriek in het centrum voor veertien dagen betekent dit de zesde aanslag in het Groot-Hertogdom die eerst door geen enkele organisatie werd opgeëist.

Wel ontving de Luxemburgse elektriciteitsmaatschappij Cegedel eens een anonieme brief waarin een som geld geëist werd om een einde aan de aanslagen te stellen en voor enkele weken belde een ecologische terroristische groep "De Vredesveroveraars" het persbureau Associated Press in Brussel op om de aanslag op te eisen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Juli 1985

Bomaanslagen in Amsterdam en Luxemburg

In het Olympisch zwembad van Luxemburg is maandagochtend rond één uur een bom ontploft. Er is veel materiële schade maar er zijn geen slachtoffers. De bom was geplaatst in het dak van het gebouw vlak bij het Europees Parlement. Het zwembad zal waarschijnlijk voor tenminste drie maanden gesloten zijn.

Het is de tiende bomaanslag in het Groothertogdom sinds 28 april van dit jaar. De andere aanslagen waren onder meer gericht tegen de hoogspanningsmasten, een gasbedrijf, een krantenredactie en het hoofdkwartier van de politie. Tot nu toe heeft niemand de verantwoordelijkheid van de aanslagen opgeëist. De politie zei dat de aanslag de zwaarste was tot nog toe. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 1 Oktober 1985

Bomaanslag op Justitiepaleis te Luxemburg

Onbekenden hebben zaterdagavond een bomaanslag gepleegd op het Justitiepaleis van Luxemburg. De bom ontplofte kort voor 23.00 uur op een van de balkons van het gebouw. De explosie, die tot in de verste uithoeken van de stad hoorbaar was, heeft aanzienlijke materiële schade aangericht. Er werd nochtans niemand gewond. Het is de elfde maal binnen een half jaar dat Luxemburg met een bomaanslag wordt geconfronteerd. Vorige doelwitten waren onder andere de hoogspanningskabels van de Luxemburgse elektriciteitsmaatschappij, het douanekantoor, het gasbedrijf, ondergrondse telefoonkabels en recentelijk het olympisch zwembad.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Oktober 1985

Bomaanslagen op luchthaven van Luxemburg

Zondagnamiddag viel een zwaar gewonde bij de explosie van een handgemaakte bom op de Luxemburgse luchthaven van Findel. Het slachtoffer is een ingenieur van Openbare Werken, die belast was met heto pruimen van de brokstukken van de aanslag van de vorige dag.

De ingenieur, wiens identiteit niet vrijgegeven werd, pakte een voorwerp op dat op een zaklamp geleek, toen zich een ontploffing voordeed. Zaterdagavond vernielden twee bommen de elektronische landingscontrole van de luchthaven van Luxemburg. De schade zal het luchtverkeer ernstig hinderen bij slechte weersomstandigheden, aldus Etienne Wenandy, verantwoordelijke voor de luchthaven. Hij denkt dat het herstel van de installatie verscheidene maanden in beslag zal nemen.

De luchtvaartmaatschappijen die Luxemburg aandoen zijn de dupe. Bij slechte weersomstandigheden zullen zij afgeleid worden naar luchthavens in de buurlanden. De aanslag van zaterdagavond werd niet opgeëist. Eens te meer heeft de minister van Transport Marcel Schlechter een oproep aan de bevolking gedaan nauw met de politie samen te werken om de daders te vatten of minstens te identificeren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 November 1985

"Bommen in Bologna en München, pylonen en strategische uitrusting vernield in Luxemburg, wrede moordpartijen rond Brussel: van 1980 tot 1986 verviel Europa in terreur. En de Verenigde Staten krijgen een beleid dat beter aansluit bij hun veiligheidsproblemen. Tot op de dag van vandaag is er nooit een formeel verband gelegd tussen deze verschillende ‘aanvallen’.

2 augustus 1980, in Bologna. Het station ontploft en begraaft 85 slachtoffers. In München ontplofte twee maanden later een bom tijdens een volksfeest. In de provincie Brabant, België, liquideerden moordenaars met carnavalsmaskers van 1982 tot 1985 gewone klanten in de buurt van supermarkten. In Luxemburg werden tussen 30 mei 1984 en 25 maart 1986 een luchthaven, een telecommunicatiecentrum en elektrische leidingen aangevallen, zonder dat er doden vielen.

Onder het stof dat zich gedurende bijna veertig jaar heeft opgehoopt, zijn deze dossiers staatszaken. Naast het mysterie dat hen omringt, kunnen ze één ding gemeen hebben: de schaduw van de Amerikaanse geheime diensten. Hebben zij deze aanvallen toegestaan of gefaciliteerd? Het doel zou zijn om de publieke opinie in West-Europa wakker te schudden, de machthebbers te dwingen het roer aan de rechterkant aan te draaien en de strijd tegen de Sovjetdreiging te versterken. Een echte obsessie voor de generale staf van het Amerikaanse leger, toen de USSR (tegenwoordig Rusland) zijn nucleaire arsenaal ontwikkelde.

Wat als dit ‘het’ was, dat de Verenigde Staten de controle zouden overnemen over het oude Europa? Het begin van een beleid van hypersurveillance.

"Het Amerikaanse doel dat het meest voor de hand ligt: gerichte aanvallen in Luxemburg, alsof ze het land willen dwingen zijn grenzen te versterken."

In het voorjaar van 2014 legde een team van hoge Belgische magistraten discreet de 200 kilometer af die naar het Groothertogdom Luxemburg leidde. Het was de eerste keer dat een echte werkvergadering de onderzoekers samenbracht die verantwoordelijk waren voor de Brabantse moorden (28 doden) en degenen die de Bommeleeër volgden, aangezien deze bommenwerpers in Luxemburg 17 keer recidiveerden. Aan de ene kant bloedige overvallen met zware wapens. Aan de andere kant gerichte aanvallen die duidelijk gericht zijn op het vermijden van het geringste fysieke slachtoffer. Tot dan toe hadden deze duidelijke verschillen de rechtvaardigheid van de twee buren aangemoedigd om de gewoonten in stand te houden: iedereen thuis. Maar zes jaar geleden heeft Hennuyère Martine Michel, de zesde onderzoeksrechter die op het spoor van de gemaskerde moordenaars bekend als ‘Brabant’ werd ‘uitgezonden’, het spoor van extreemrechts nieuw leven ingeblazen, het onderzoek opnieuw gericht op een mogelijk terroristisch motief en de onderzoek naar de Amerikaanse connecties van enkele verdachten met een neonazistisch verleden.

Wat is er met deze uitwisselingen tussen Belgische en Luxemburgse magistraten gebeurd? Niets. Hetzelfde als in 1998 toen de voorgangers van rechter Michel met dezelfde bedoeling naar Italië gingen (lees aflevering 1 ). Geen tracking. Geen echte justitiële samenwerking met betrekking tot deze mysterieuze “jaren van leiding”.

De ‘Amerikaanse’ agent Joël Lhost

Er was echter geen gebrek aan tekenen van Amerikaanse betrokkenheid. Vijf jaar geleden probeerden Martine Michel en haar onderzoekers met name de precieze getuigenis, afkomstig van een voormalige agent van de inlichtingendienst, te authenticeren. Zijn naam is onbekend bij het grote publiek, omdat het moorddossier slechts een handvol fanatici en enkele journalisten interesseert: ex-agent Joël Lhost leeft teruggetrokken, bedreigd, verborgen in Frankrijk om slechte dingen te vermijden. Het staat vandaag vast dat Lhost ten tijde van de moorden werkte voor de Belgische Staatsveiligheid (civiele inlichtingendienst) en de SDRA-8 (het militaire equivalent van de Veiligheidsraad). Maar ook en vooral… voor de DIA (de geheime diensten van het Amerikaanse leger).

Groene code voor Chièvres

De Belgische justitie vond geen reden om de gedetailleerde verklaringen van geheim agent Joël Lhost met betrekking tot de speciale dag van 27 september 1985 te betwisten. Rond 10.00 uur ontving hij een koffertje met daarin een missiebevel en een zenderradio. Het ging hierbij om het monitoren van een weg die leidde naar de militaire luchthaven van Chièvres (ten noordwesten van Bergen), bezet door het Amerikaanse leger. Geen politie aanwezig? Hij moest een groene code afgeven. Als de weg niet vrij was, typt u blauw. De “go!” » werd verzonden tussen 21.30 uur en 22.00 uur Dat komt precies overeen met de timing van de Brabant Killers, van wie even zeker is dat ze zojuist de Delhaize-winkels in Eigenbrakel en vervolgens in Overijse, 80 kilometer verderop, hadden beroofd. Acht doden in een paar minuten. Ultra-gewelddadig. Als een militair commando waren alle getuigen het daarmee eens.

Zou de geheim agent, zonder dat hij het wist, de weg hebben vrijgemaakt voor de moordenaars, die die avond verdwenen? Zijn ze door de lucht geëxfiltreerd, via deze luchthaven van Chièvres, waar elk vluchtplan een “geheime verdediging” is? Uit het gerechtelijk onderzoek bleek dat de beroemde missie van 27 september 1985 aan de geheim agent zou zijn toevertrouwd door een officier van… de DIA (het militaire equivalent van de CIA, de Amerikaanse geheime diensten). Dit is wat de voormalige werkgever van Lhost, kolonel Rémy Ulens, werkzaam voor de SDRA-8, tijdens een confrontatie vijf jaar geleden tegen de onderzoekers suggereerde.

De echte opdrachtgever voor deze bijzondere missie in 1985, in Chièvres, zou destijds hebben gewerkt voor Shape, het Europese hoofdkwartier van de geallieerde strijdkrachten: de Belgische officier Ulens bevestigde aan de onderzoekers wat Agent Lhost zei, dat de orders van hogerhand kwamen .

De vorm? Het is gevestigd in Bergen en is het equivalent van de NAVO, maar dan voor elke militaire operatie. Vandaag de dag is de enigmatische Amerikaanse opdrachtgever van 27 september 1985 nog steeds niet gevonden en heeft het Belgische rechtssysteem definitief opgegeven om zich in dit troebel vaarwater te begeven.

Lhost-hoorzitting

Médor publiceert hieronder een deel van de juridische hoorzittingen van geheim agent Joël Lhost. Hij beweert in het bijzonder dat hij een missie heeft vervuld die lijkt op het helpen van de Brabantse Moordenaars op 27 september 1985, de dag van de voorlaatste moordpartij. De Belgische justitie zegt er alles aan te hebben gedaan om de sponsor van deze missie te isoleren. Alles komt samen op een Amerikaanse DIA-officier. Zijn naam? Cassidy. Daar is het een black-out.

Confrontatie met de Belgische officier Remy Ulens

Op 30 maart 2015 geloofden Belgische onderzoekers de verklaringen van agent Joël Lhost. Op 17 april 2015 confronteren ze hem met zijn behandelend officier bij SDRA-8 (de inlichtingendiensten van het leger, zoals ze destijds werden genoemd). Lhost denkt dat deze officier “Kolonel Remy” heet. Zijn echte identiteit lijkt "Remy Ulens" te zijn. Het bespreekt de missies die aan Lhost zijn toevertrouwd door de Staatsveiligheid (SE), de SDRA-8 of de DIA (militaire inlichtingendienst van het Amerikaanse leger). Volgens Lhost kwamen de bevelen van "Kolonel Cassidy" van de DIA, die nooit werd gevonden.

De smoren

De stelling van de Amerikaanse betrokkenheid bij de Brabantse moorden heeft de geesten zowel in beroering gebracht als verdeeldheid gebracht. Tot zijn laatste ademtocht, in april 2015, pleitte advocaat Michel Graindorge voor de verkenning van dit proefschrift. Dit is wat hij vlak voor zijn dood tegen ons herhaalde: “Je vindt het normaal dat de Verenigde Staten, noch via officiële kanalen, noch via enig ander kanaal, nooit ook maar de geringste medewerking hebben verleend aan de Belgische justitie, zodat België in brand stond en de NAVO of Shape het doelwit zou kunnen zijn geweest van de terroristische aanslagen van de Brabant Killers? » Net als verschillende acteurs of getuigen heeft advocaat Graindorge altijd geloofd dat deze moorden het resultaat waren van een terroristisch verlangen om de staat wakker te schudden, dat extreemrechts aan het roer stond en dat de CIA of de DIA fanatieke neofascisten manipuleerden.

"Zodra we dicht bij de waarheid komen, loopt deze vast." Waarom zo’n fatalisme?

Twee jaar geleden, toen zij nog toezicht hielden op het onderzoek, vertelden procureurs-generaal Christian De Valkeneer en Ignacio Della Serna ons dit: "In dit langdurige onderzoek hebben we, zodra we dichter bij de waarheid en het extreemrechtse motief komen, de de indruk dat er occulte krachten zijn die zich ervan afwenden."

In Italië, waar de eerste aanslagen eind jaren zestig begonnen, hebben rechtbanken onlangs een deel van het mysterie helpen ontrafelen. Daar zou de verrassing vandaan kunnen komen: beetje bij beetje ontdekken de Italianen in hoeverre hun geheime diensten, extreemrechtse groeperingen en het oog van Washington dezelfde kant op hebben gekeken.

In Luxemburg stopte het proces tegen de bommenwerpers (de Bommeleeër) zes jaar geleden abrupt, in juli 2014. Ongehoord in het Groothertogdom! Twee vermeende daders, gendarmes zonder rang, hebben het politieke leven duidelijk vergiftigd en de reputatie van de toenmalige Luxemburgse regering in gevaar gebracht door de geheime diensten te ondervragen. Aan de balie of in de media hebben de advocaten van de twee gendarmes, Gaston Vogel en Lydie Lorang, openlijk de Amerikaanse inlichtingendiensten aan de kaak gesteld. En het proces werd uitgesteld zonder een deadline te stellen.

Het hoofd van de beveiliging ‘vergat’ de namen

Au début des années 1980, l’Europe s’imaginait libérée du duel à distance entre l’allié américain et l’URSS à bout de souffle. Mais Washington avait d’autres projets pour les petits cousins européens, qui pouvaient faire office de premiers remparts contre le communisme et les chars de l’armée rouge. Des déclarations d’officiels américains indiquent qu’à l’époque, les USA ont testé la capacité de résistance de tous leurs partenaires d’Europe occidentale. Ils ont pu favoriser ou laisser faire des attentats perçus comme autant de signaux d’alerte : les forces de l’ordre, en Europe, n’étaient pas organisées pour contrer une menace sérieuse. Cela paraît insensé près de quarante ans plus tard, mais les faucons entourant le président Ronald Reagan voulaient être sûrs que le Luxembourg, la Belgique ou même l’Italie et l’Allemagne pourraient faire barrage en cas d’invasion de la Pologne, par exemple.

"Le réseau Gladio est resté un mystère. Il était contrôlé par les USA."

Outre les moyens diplomatiques classiques, la sensibilisation d’officiers de la gendarmerie ou de l’armée ainsi que l’infiltration de groupes radicaux souvent d’extrême droite, les États-Unis disposaient d’une armée secrète qui a fait couler beaucoup d’encre : le réseau «Stay Behind» ou «Gladio» a fonctionné jusqu’au début des années 1990. Il était composé des résistants de la première heure. Des militaires, le plus souvent, formés pour espionner et chargés d’organiser la contre-offensive en cas d’occupation de l’Europe par l’Union soviétique.

En 1991, à l’occasion d’une commission d’enquête parlementaire, la Belgique politique et médiatique exigea des patrons de la Sûreté de l’État et du SDRA-8, Albert Raes et Bernard Legrand, qu’ils donnent les noms des 52 membres belges du Gladio. L’idée était de confronter ces noms à la liste des suspects dans le dossier des Tueries du Brabant. Le lieutenant-colonel Legrand estima qu’il fallait protéger l’identité de ces soldats clandestins. Albert Raes affirma qu’il avait oublié les noms.

Philippe est journaliste d’investigation. Il a été salarié pendant vingt ans à L’Echo puis au Vif/L’Express. Il est l’un des fondateurs et pilotes (rédacteurs en chef) de Médor. En juin 2019, Philippe a remporté le prestigieux prix de presse international délivré par la fondation américaine Trace pour son enquête co-signée avec la journaliste sud-africaine Khadija Sharife sur une corruption dans les secteurs du pétrole et des passeports. Le Monde et le Boston Globe figuraient avant cela au palmarès. Ses spécialités? La fraude, la corruption, le terrorisme.

Bron: Medo | Philippe Engels | 8 Februari 2021

Aan het begin van de jaren tachtig waande Europa zich bevrijd van het afgelegen duel tussen de Amerikaanse bondgenoot en de Sovjet-Unie, dat op zijn einde liep. Maar Washington had andere plannen voor de kleine Europese neven, die zouden kunnen fungeren als de eerste bolwerken tegen het communisme en de tanks van het Rode Leger. Uit verklaringen van Amerikaanse functionarissen blijkt dat de Verenigde Staten destijds het verzetsvermogen van al hun West-Europese partners op de proef stelden. Mogelijk hebben zij aanslagen aangemoedigd of toegestaan, gezien als waarschuwingssignalen: de politie in Europa was niet georganiseerd om een ernstige dreiging het hoofd te bieden. Het lijkt bijna veertig jaar later gek, maar de haviken rond president Ronald Reagan wilden er zeker van zijn dat Luxemburg, België of zelfs Italië en Duitsland als barrière konden fungeren bij een invasie van bijvoorbeeld Polen.

"Het Gladio-netwerk is een mysterie gebleven. Het werd gecontroleerd door de VS."

Naast de traditionele diplomatieke middelen, de bewustmaking van officieren van de gendarmerie of het leger en de infiltratie van radicale groeperingen, vaak van extreemrechts, beschikten de Verenigde Staten over een geheim leger dat veel inkt deed zinken: de ‘Stay Behind’ of Het ‘Gladio’-netwerk functioneerde tot begin jaren negentig. Het bestond uit vroege verzetsstrijders. Soldaten zijn meestal getraind om te spioneren en zijn verantwoordelijk voor het organiseren van het tegenoffensief in het geval van een bezetting van Europa door de Sovjet-Unie.

In 1991 eiste politiek en media België tijdens een parlementaire onderzoekscommissie van de hoofden van de Staatsveiligheid en SDRA-8, Albert Raes en Bernard Legrand, dat zij de namen zouden geven van de 52 Belgische leden van Gladio. Het idee was om deze namen te vergelijken met de lijst met verdachten in het dossier Brabant Moordenaars. Luitenant-kolonel Legrand was van mening dat het nodig was de identiteit van deze clandestiene soldaten te beschermen. Albert Raes beweerde dat hij de namen vergeten was.

Er zou in Le Soir Mag een artikel staan van journalist Philippe Engels over de mogelijke band tussen Bommeleeër en de Bende van Nijvel. Iemand dit artikel al gezien/gelezen?

» medor.coop

Er zou in Le Soir Mag een artikel staan van journalist Philippe Engels over de mogelijke band tussen Bommeleeër en de Bende van Nijvel. Iemand dit artikel al gezien/gelezen?

Sebastiaan wrote:

Op hun vraag hoe ze dit hard kunnen maken is het advies van Bouten : arresteer Smets, Raes, en Bougerol - laat hen wat zweten in de cel en confronteer hen met mekaar tot ze breken.

Zoals die succesvolle arrestatie van Michel Libert eind vorig jaar? (sarcasme)

Hadden ze Bouten zijn raad maar opgevolgd ...

Huit accusés supplémentaires devront répondre de leurs actes dans un procès Bommeleeër-bis. Les faux témoignages devant le tribunal sont au centre de l’affaire, relancée près de 40 ans après ses prémices.

Lundi 28 octobre, la chambre judiciaire du conseil de la Cour d’appel a donné son feu vert à un procès Bommeleeër-bis. Cela signifie qu’un nouveau procès aura lieu, contre huit accusés qui avaient fait l’objet d’une enquête supplémentaire après l’interruption du premier procès Bommeleeër (poseurs de bombes, en français) en 2014. C’est ce que le service de presse de la justice a annoncé ce mercredi dans un communiqué.

Pour rappel, cette affaire remonte aux années 1980. Durant cette période, entre 1984 et 1986, le Luxembourg a été touché par une série d’attaques de bombes. Parmi les criminels figure alors un petit groupe d’auteurs issus de l’environnement immédiat d’une unité spéciale des forces de sécurité. Ces malfaiteurs tentent de déstabiliser l’État.

Marc Scheer et Jos Wilmes resteront toutefois les seuls «Bommeleeër» présumés sur le banc des accusés. Cela ne signifie pas pour autant que le procès initial contre eux pourra simplement reprendre là où il s’était arrêté il y a dix ans, après 16 mois. Étant donné que le collège de juges de l’époque n’existe plus sous cette forme, le procès devra probablement être rouvert. Dans tous les cas, une chambre criminelle devra se prononcer sur les chefs d’accusation.

Accusés de faux témoignages

En attendant, cinq anciens cadres de la gendarmerie, Charles Bourg, Aloyse Harpes, Pierre Reuland, Armand Schockweiler et Guy Stebens, devraient être poursuivis uniquement pour faux témoignage sous serment. Contrairement à ce qui s’était passé en première instance, la chambre judiciaire du Conseil a abandonné le chef d’accusation d’entrave à la justice. L’ancien membre de l’unité spéciale de gendarmerie BMG, Marcel Weydert, doit également répondre de faux témoignages.

Les anciens enquêteurs de l’affaire Bommeleeër Guillaume Büchler et Paul Haan sont également accusés de faux témoignages dans un procès. Ils sont accusés d’avoir menti dans le cadre d’une surveillance du fondateur de BMG, Ben Geiben. Un troisième officier de police judiciaire soupçonné dans ce sens, Lucien Linden, est décédé entre-temps.

Ben Geiben, contre lequel le Parquet avait également demandé un «renvoi» devant une chambre, ne sera pas inculpé. La chambre du conseil a décidé qu’il n’y avait pas de preuves ou de motifs suffisants pour poursuivre une accusation pénale contre lui.

La date à laquelle les accusés devront répondre de leurs actes devant un tribunal n’est pas encore claire à ce jour. La présomption d’innocence s’applique jusqu’à ce qu’une condamnation définitive soit prononcée.

Bron: Virgule | 30 Oktober 2024

Affaire Bommeleeër : huit personnes renvoyées devant la justice

Cinq anciens dirigeants de la gendarmerie grand-ducale – Messieurs Guy Stebens, Pierre Reuland, Charles Bourg, Armand Schockweiler et Aloyse Harpes– ont été renvoyés du chef de faux témoignages au cours du procès qui s’est tenu en 2013 et 2014. Ces mêmes personnes ont bénéficié d’une décision de non-lieu du chef d’entrave à la justice.

Marcel Weydert, un ancien membre de la brigade mobile, ainsi que les deux anciens anciens fonctionnaires de la Sûreté publique, Paul Haan et Guillaume Büchler, seront également cités devant une chambre criminelle du chef de faux témoignage, a précisé le parquet général dans son communiqué.

Jos Steil étant décédé, l’action publique à son encontre a été déclarée éteinte. Quant à un autre protagoniste du dossier Bommeleeër, Ben Geiben, le dossier répressif ne contient pas d’indices déterminants justifiant l’institution d’une mesure complémentaire du chef des attentats aux explosifs à son encontre.

Un procès à venir

Ce qui n’est pas le cas pour Marc Scheer et Jos Wilmes, initialement renvoyés devant la chambre criminelle. Cet état de fait «ne préjuge en rien sur la décision définitive à prononcer le cas échéant par la juridiction de fond», précise le communiqué.

L’arrêt de règlement de la procédure d’instruction dans le cadre de l’affaire du Bommeleeër rendu ce 28 octobre indique qu’il n’y a pas lieu de poursuivre les cinq anciens dirigeants de la gendarmerie grand-ducale et l’ancien membre de la brigade mobile de la gendarmerie, en relation avec les attentats aux explosifs à proprement parler.

Bron: Le Quotidien | 30 Oktober 2024

Les poseurs de bombe ont profité de la visite de Jean-Paul II en mai 1985 pour faire la preuve, en public, de l’échec de l’État de droit.

Lorsque le pape Jean-Paul II atterrit à l'aéroport du Findel le 15 mai 1985, les forces de sécurité sont sur les dents. Elles n'ont pas droit à l'erreur: le monde a les yeux rivés sur le Grand-Duché et la visite du souverain pontife, lequel a déjà été la cible de deux tentatives d'assassinat. Elles doivent également faire face à un maître-chanteur particulièrement audacieux et à une série d'attentats à la bombe qui s'intensifie. Ce que personne ne soupçonne à l'époque, c'est que les Bommeleeër ne sont pas seulement impliqués dans la visite du pape, mais qu'ils sont au cœur de celle-ci.

En effet, des membres du groupe de personnes fortement suspectées font partie de l'entourage proche du pape. L'unité spéciale de gendarmerie de la Brigade Mobile (BMG) fait partie de la garde rapprochée de Jean-Paul II. Et il y a une chose que l'on ne peut guère contester aujourd'hui: le fait que les Bommeleeër aient été actifs précisément durant cette semaine, qu'ils qualifient eux-mêmes de "pope week" (semaine du pape) dans l'une de leurs lettres de chantage, est tout sauf un hasard.

Bron » www.virgule.lu | 15 September 2024