Samenvatting

• Wat? Moord op een prostituee

• Wanneer? In de nacht van 2 op 3 november 1975

• Waar? In hotel “La Princesse”, in de rue des Feuillants in Marseille » Google Maps

• Wie? Michel Dubois

• Status: Opgelost

In de nacht van 2 op 3 november 1975 ontmoette Michel Dubois, een Belgische kelner die in Marseille woonde, Monique Duvivier in de prostitutiebuurt. In een hotelkamer kregen ze ruzie, volgens Dubois over een geneesmiddel en beledigingen. Hij wurgde haar eerst met zijn handen en daarna met de schouderriem van haar tas. Vervolgens nam hij de 150 frank terug die hij haar had betaald en vluchtte naar België. Hij werd daar op 10 november aangehouden nadat hij tijdens een verhoor over een diefstal de moord had bekend.

In januari 1977 behandelde het Hof van Assisen van Henegouwen de zaak. De kern van het proces was of Dubois van plan was Duvivier te doden: hij zei dat hij haar in woede had willen doen zwijgen, terwijl de aanklager stelde dat hij haar doelbewust had omgebracht om te voorkomen dat ze hem zou verklikken. De jury achtte hem schuldig aan opzettelijke doodslag. Het hof legde hem twaalf jaar dwangarbeid op.

Belg wurgt prostituée in hotel te Marseille

Michel Dubois, 25, uit Aumois, werd verdacht van een diefstal in een herberg van de Grote Markt te Bergen. Hij werd aangehouden door de rijkswacht van zijn gemeente en door de procureur te Bergen onder aanhoudingsmandaat geplaatst. Tijdens zijn ondervraging over die diefstal, gaf hij ook een moord toe.

Gepleegd te Marseille, op een prostituée Monique Duvivier. De feiten hadden plaats in de nacht van 2 op 3 november. 's Ochtends ontdekte men in een kamer van het hotel “La Princesse”, rue des Feuillants, het lijk van de tippelaarster. Zij woonde in “La Corona”, een hotel naast “La Princesse”.

De feiten moeten wellicht omstreeks 3 uur 's morgens hebben plaats gehad? Een half uur later zag een agent iemand uit het hotel wegvluchten. Het slachtoffer werd gewurgd, eerst met de handen, vervolgens met de schouderriem van een tas. Deze was doorzocht, geld was er niet meer in.

Bij een eerste onderzoek vielen de verdenkingen onmiddellijk op Michel Dubois, uit Aulnois. Nooit was deze met het gerecht in contact geweest - uitgezonderd na een “uitstapje” op 17-jarige leeftijd... naar Marseille.

Bij zijn ondervraging bekende Dubois dat hij omstreeks 3 uur 's nachts aangesproken werd door een prostituée, in de rue des Feuillants, straat waar hij nog gewoond had, Hij volgde de vrouw naar een kamer in “La Princesse”. Een ruzie ontstond over verdovende middelen.

De ruzie werd heviger, Hij greep haar bij de keel en kneep. Zij was op het bed gevallen. Dubois kreeg schrik dat Monique hem zou verklikken. Hij rukte de schouderriem van haar tas en snoerde haar de keel toe, tot hij zekerheid had dat zij dood was.

Daarna vluchtte hij, maar haalde eerst uit de tas de 150 fr., die hij had moeten “betalen voor haar charmes”. Vervolgens keerde hij naar zijn appartement in de rue Haxo terug. 's Anderendaags hernam hij zijn werk als kelner alsof er niets gebeurd was.

Hij vernam de ontdekking van het lijk langs de kranten en nam onmiddellijk de trein naar België. Hij keerde bij zijn ouders terug te Aulnois. Dubois had Bergen verlaten sinds 1973 maar keerde geregeld naar zijn geboortestreek, Aulnois, op 5 km van Bergen, terug.

Wegens moord werd door onderzoeksrechter Pirmez een aanhoudingsmandaat afgeleverd tegen Dubois. Het onderzoek wordt echter nog voortgezet.

Bron: Het laatste Nieuws | 15 November 1975

Moord op prostituée voor Assisenhof van Henegouwen

Maandag begint voor het Assisenhof van Henegouwen, voorgezeten door raadsheer Stranard, het proces tegen Michel Dubois, 26 jaar, uit Aulnois, die op 2 november 1975 te Marseille een prostituée uit zijn kennissenkring vermoordde.

Dubois, die uit een zeer eenzame familie stamt, werd beschouwd als een vriendelijke maar ook luie jongeman. Dat verklaart waarom hij op zijn zeventiende de studie op gaf en ober werd in verscheidene drankgelegenheden te Bergen. Op aandringen van zijn vader, die zelf brievenbesteller was, trad hij in dienst bij de Posterijen maar wegens gebrek aan ernst en verantwoordelijkheidszin werd hij in februari 1973 als onderontvanger ontslagen.

Met 12.000 FR. naar Marseille

Dubois werd toen opnieuw ober maar in september 1973 verdween hij met de ontvangsten van een hele dag, zegge 12.000 fr. in de richting van Marseille. Hij nam er zijn intrek op een zolderkamertje en ging in bars en restaurants werken. Zo kwam hij in contact met de wereld van de prostitutie.

Een paar dagen voor de feiten, op 31 oktober toen hij op droog zaad zat, stal hij van een firma een bedrag van 1.800 fr. en een rekenmachientje dat hij voor 250 fr. voortverkocht. Met dat geld ging hij aan de zwier in talrijke drank- en eetgelegenheden, en zette de kroon op het werk met een hoertje met een voorbestemde naam: Angèle Boncompagnie.

De volgende dag kwam er een ander licht meisje aan de beurt: Monique Duvivier. In een hotelkamer kwam het tot een felle twist tussen Dubois en de vrouw, die hem verweet een geneesmiddel dat zij nodig had niet te hebben meegebracht. Volgens beklaagde zou zij hem ook uitgescholden hebben voor lafaard en nietsnut. In blinde woede had hij dan de vrouw, die op de bedrand zat, bij de keel gegrepen en gewurgd. Daarna heeft hij de schouderriem van haar handtas gedurende enkele minuten om haar hals gedraaid. Na het lijk in de badkamer te hebben gesleept nam hij de reeds betaalde 150 fr. terug en verdween.

Na het nieuws van de moord in de krant te hebben gelezen vertrok hij op 4 november per trein naar Bergen. Hij werd er op 10 november aangehouden. Dubois werd volkomen toerekeningsvatbaar bevonden en zal beschuldigd worden van vrijwillige doodslag met het opzet te doden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Januari 1977

Moord op Franse prostituée voor Assisenhof van Henegouwen

Voor het Hof van Assisen te Bergen begon maandag het proces tegen de 26-jarige kelner Michel Dubois, van Aulnois, die ervan beschuldigd wordt op 3 november 1975 te Marseille de prostituée Monique Duvivier te hebben vermoord. De beschuldigde, een enigszins gezette jongeman met onschuldig gezicht, wordt in de akte van beschuldiging vriendelijk, voorkomend, verstandig gedienstig maar lui genoemd. Hij wordt verdedigd door Mr. André Bulteau.

De openbare aanklager is advocaat-generaal Briquet. Het hof wordt voorgezeten door raadsheer Stranard. Na de samenstelling van de jury (elf mannen en twee vrouwen) wordt overgegaan tot de ondervraging van de beschuldigde. Dubois erkent dat hij zijn onmiddellijk ouders niets te verwijten heeft.

Op 17-jarige leeftijd vluchtte hij uit het Hoger Technisch Instituut te Bergen weg om een maand in Frankrijk te gaan leven, zonder zijn ouders te verwittigen. Na zijn terugkeer werd hij kelner. Zijn diverse werkgevers waren allen tevreden over hem. In 1970 trad hij op aandringen van zijn vader in dienst van de posterijen. Hij werkte zeer onregelmatig en werd ten slotte aan de deur gezet. Hierover ondervraagd zei Dubois: “Ik hield niet van dat werk en op zekere dag ben ik niet meer naar kantoor gegaan.”

Hij wordt dan opnieuw kelner en verdwijnt plots naar Frankrijk met de inhoud van de toonbanklade van de gelegenheid waar hij werkte. Zijn ouders betaalden de gestolen som terug. Zij zouden hem ook onderdak verlenen nadat hij in Frankrijk een moord had gepleegd.

De voorzitter ondervraagt Dubois vervolgens over een diefstal enkele dagen voor de feiten. De beschuldigde antwoordt dat de gelegenheid de dief maakt. Op de gelijkvloerse verdieping van het gebouw waar hij onderdak had gevonden was een bedrijf gevestigd. De deuren ervan stonden wijd open en het geld lag er zo voor het grijpen. Met dat geld zette hij nadien “een stapje in de wereld” en belandde op 3 november 1975, te 2u. 's nachts in gezelschap van zijn toekomstig slachtoffer, Monique Duvivier, zij gingen samen naar een hotel, waar twist ontstond.

Gewurgd

Volgens Dubois was de twist kort maar hevig. Dit in strijd met de verklaringen van een hotelbediende die gedurende twintig minuten hevig lawaai gehoord heeft in de kamer waar de misdaad gebeurde. Daarna hoorde hij een lichaam vallen. De vrouw werd gewurgd met de hand en met de riem van haar handtas. “Welke was de reden van uw daad”, vroeg de voorzitter. “Zij beledigde mij. Ik was woedend en wilde haar doen zwijgen. Ik wilde haar niet doden”, zo zegt Dubois. “Ik heb uit alle kracht genepen, zonder aan de gevolgen te denken.”

De voorzitter merkt daarbij op dat Dubois tijdens het onderzoek heeft verklaard dat hij wel degelijk van plan was de vrouw te vermoorden, uit vrees dat zij hem zou verklikken en hij last met het milieu zou krijgen. Dubois verklaarde dat er te weinig tijd tussen de wurging met de hand en met de riem van de handtas van het slachtoffer om daarover na te denken.

De eerste getuigen in deze zaak zijn de twee Franse politiemannen Alain Dijaux, hoofdinspecteur, en Bernard Cateau, politiecommissaris te Marseille, die het onderzoek geleid hebben. Volgens hun verklaringen heeft de nachtwaker van het hotel omstreeks 3.30 u. niets ongewoons gemerkt aan het uiterlijk van Dubois, toen deze het hotel verliet.

Het slachtoffer, Monique Duvivier, werd beschouwd als een vriendelijk meisje, dat zich af en toe aan kalmeermiddelen te buiten ging.

Toerekenbaar

De namiddagzitting begint met de verklaring van psychiater Bomboir, die Dubois beschrijft als een emotionele jongen die snel kwaad wordt. Overigens is hij verstandig en actief en lijdt hij niet aan mentale storingen. Tijdens de feiten had de beschuldigde meer gedronken dan naar gewoonte.

Hij was echter niet wat men “stomdronken” noemt. Wat het slachtoffer betreft, stelde de psycholoog vast dat zij bijzonder onaangenaam kon zijn wanneer zij haar barbituraal moest ontberen. Dit kan een verklaring zijn voor de woede van Dubois, die overigens zijn ouders zeer genegen was.

De zitting wordt woensdag te 9.30 u. hervat.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Januari 1977

Moord op Franse prostituée kost Michel Dubois 12 jaar dwangarbeid

Nadat de jury Michel Dubois (26), uit Aulnois, schuldig had bevonden aan opzettelijke moord op de Franse prostituée Monique Duvivier, veroordeelde hef Hof van assisen de dader dinsdagavond tot twaalf jaar dwangarbeid.

Onder voorzitterschap van raadsheer Stranard is dinsdag voor het Hof van Assisen van Henegouwen het proces voortgezet van Michel Dubois, die op 3 november 1975 op een kamer te Marseille de Franse prostituée wurgde. Eerst kwamen dinsdag enkele diefstallen te berde die gepleegd werden te Bergen en te Marseille.

Na enkele speurders komen de ouders van de betichte getuigen. De moeder van Dubois, Regine Hubert, verklaart dat zij nooit last had met Michel tot de dag dat hij een eerste maal naar Marseille vluchtte. Toen was hij 17 jaar.

Eigenlijk werd hij door een klasmakker meegelokt, zo vervolgt moeder Dubois, die voorts vertelt dat Michel haar tijdens zijn slippertjes nooit veel nieuws gaf. Op een vraag van de verdediging antwoordt zij niet te begrijpen hoe haar zoon een moord heeft kunnen plegen en dat er zeker uitzonderlijke omstandigheden nodig waren om hem zo ver te brengen.

Vader Charles Dubois wijst op herhaalde pogingen om zijn zoon een plaats in het werkelijke leven te geven, maar Michel stelde zich steeds erg onafhankelijk op. Thans betreurt hij Michel bij de Posterijen te hebben binnengeloodst, terwijl hij liever in restaurants ging werken. Hij begrijpt evenmin hoe zijn zoon een moord kon plegen. Toen hij het nieuws vernam, reisde vader Dubois zelf naar Marseille om zich ter plaatse van het gebeurde te vergewissen.

Voor de verdediging dient Mr. Bulteau vervolgens een verzoek om een bijkomende vraag in. Het betreft vrijwillige slagen en verwondingen zonder het opzet te doden. Het hof verwerpt dit verzoek.

Geniepig

In zijn rekwisitoor verwijst advocaat-generaal Briquet eerst naar het portret dat de psycholoog van de beklaagde geschetst heeft. Vervolgens heeft hij het over de geslotenheid en de onstandvastigheid van Dubois, die volgens het openbaar ministerie geniepiger is dan hij er uitziet.

Van de verklaringen van de betichte houdt de advocaat-generaal enkel aan dat hij erkent zijn slachtoffer te hebben willen doden. Hij gebruikte de draagriem van een zak om haar af te maken, zodat ze hem niet zou verklikken. Michel verklaarde aan de rechter van onderzoek bovendien dat hij meer de vergelding van het milieu dan de politie vreesde.

Hoe dan ook, Michel Dubois heeft volgens de advocaat-generaal, nagedacht alvorens zijn slachtoffer om te brengen. Hij hield de draagriem minuten lang om de hals van het slachtoffer geklemd en handelde aldus koelbloedig en doordacht. Mr. Briquet vraagt de juryleden dan ook Dubois schuldig te verklaren.

Slachtoffer van de prostituée

Verdediger Bulteau kan niet toelaten dat de advocaat-generaal zijn cliënt als een geniepig kereltje afschildert. Michel is volgens zijn verdediger nogal naïef en hij bekende zelf enkele diefstallen te Marseille, waarvoor de slachtoffers niet eens geen klacht hadden ingediend.

Michel is trouwens geen echte dief, want het geld dat hij wegnam uit de lade van het café “Le Zine” voor hij naar Marseille reisde, beschouwde hij feitelijk als een lening die hij later wou terugbetalen.

Voor Mr. Bulteau is Michel een eerlijke moedige jongen die echter een zwak slachtoffer van de prostitutie is geworden. Indien hij in België gebleven was, zou hij niet in dat milieu zijn terechtgekomen en was er niets gebeurd.

Van Monique Duvivier onthoudt de verdediger dat zij zo goed mogelijk werd opgevoed door eerlijke pleegouders, die zij echter op 20-jarige leeftijd zonder meer verliet om zich aan prostitutie over te geven. Haar taal is in dat milieu erg ruw geworden en die grove taal was het die bij Dubois een hevige woede opwekte en hem tot de moord gedreven heeft.

De wurging is volgens Mr. Bulteau met de hand gebeurd en niet met een draagriem, zodat op het ogenblik van de wurging met de hand het opzet te doden niet bestond. Dus verzoekt hij de juryleden ontkennend te antwoorden op de schuldvraag.

Schuldig

Tijdens de replieken herhaalt advocaat-generaal Briquet zijn overtuiging dat Dubois wel degelijk Monique Duvivier heeft willen doden, om zowel aan het milieu als aan de politie te ontsnappen. Verdediger Bulteau steunt zich op de verklaringen van Dr. Designies om te verklaren dat Dubois geen opzettelijke doodslag heeft gepleegd toen hij het slachtoffer met de handen wurgde.

Wanneer hem een laatste maal het woord verleend wordt, verklaart de beschuldigde: “Ik betreur wat ik gedaan heb, niet omwille van de gevolgen voor mijzelf, maar omwille van de dood van het slachtoffer.”

Een enkele vraag wordt aan de juryleden voorgelegd: “Is Dubois schuldig aan vrijwillige doodslag met het opzet te doden op de persoon van Monique Duvivier.” Na 45 minuten beraadslagen komt de jury bevestigend antwoorden op de schuldvraag. Advocaat-generaal Briquet is bereid enkele verzachtende omstandigheden aan te houden en vordert een straf van 10 tot 15 jaar opsluiting.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Januari 1977