En diverse verklaringen en berichten die in dezelfde periode bij de Delta-groep binnenkwamen, konden de indruk wekken dat deze Groep G niet moest worden onderschat. Zo verklaarde iemand uit Bastogne die een tijdlang met Lekeu te maken had gehad dat deze indertijd beweerde:

"(...) op dat moment nog altijd regelmatig vergadering te hebben met mensen van extreem-rechts in een hotel te Brussel. Hij beweerde dat er op die vergaderingen oversten kwamen uit politie en rijkswachtmiddens en dat daar ook Amerikanen bij waren. Hij zegde dat die mensen in feite de plannenmakers waren van iets dat al jaren aan het broeien was met het uiteindelijke doel een zeer sterke extreem-rechtse persoonlijkheid in België aan de macht te brengen, afkomstig uit middens van de rijkswacht en/of militairen."

"Hij beweerde dat hij en nog anderen de mensen op het terrein waren en dat de directieven voor uitwerking van dit doel uitgingen van personen die boven hem stonden en die op die vergaderingen in dat hotel te Brussel kwamen. Hij had het klaar en duidelijk over regelmatige vergaderingen waaruit ik opmaakte dat die er minstens één keer per maand op dat moment waren. Hij zegde ook dat de uiteindelijke richtlijngevers Amerikanen waren welke op hun beurt aan hooggeplaatste militairen en rijkswachters directieven gaven. De naam van het hotel waar dat doorging herinner ik mij niet meer."

En in relatie tot een (vermoedelijk) vroegere goede collega van Lekeu en de rijkswacht kwamen niet alleen berichten binnen over diens liederlijke gedrag maar ook over:

"(...) het feit dat Bouhouche opdracht zou gekregen hebben een groep te vormen. Hij neemt in deze groep op, mensen welke 'problemen' hadden of gehad (hebben) in de rijkswacht. Hierin onder meer (...), (...), (...) en (...). Dit zou aan het ontstaan van een bende liggen."

Ook het gesprek dat de substituut Acke op 28 februari 1989 had met de journalist Gilbert Dupont van La Dernière Heure, die kort voordien uitvoerig had gepraat met Lekeu in Orlando, was niet van aard om de eerste berichten over de Groep G te bagatelliseren. Zo deelde hij mee dat Lekeu hem had verteld dat hij:

"(...) voor de Groep G (werd) gerecruteerd door Didier."

Bron: Een analyse van het onderzoek naar ex-rijkswachters in de jaren 1976-1990 | Fijnaut, C.J.C.F.; Verstraeten, R. | 1997

Victime de menaces anonymes, Lekeu s'exilera aux Etats-Unis. A son arrivée, il se verra délivré un port d'arme permanent et une protection du FBI. Il changeait de ville et de nom, plusieurs fois par mois. Bizarrement, E.B, le président de l'importante protection des animaux, lui fit de nombreuses visites, parfois accompagné du célèbre mercenaire Robert Denard.

Heb je dat gelezen? "Protection" du FBI". En de man die dit schreef wist verdomd goed wat hij zei.

Oei, volgens Ben staat bij de Standaard status op 'uitverkocht, nooit meer te verkrijgen'. Straks wordt het nog exclusiever dan een Birkin handtas. We zullen toch eens een mailtje naar de auteur moeten doen om wat uitleg te krijgen.

Goed idee Spectator. Dank je. Ben zelf ook bezig met uitzoeken van dingen.Ik was echt bezig met uitbollen maar het boek heeft mij een nieuwe boost gegeven.