Vandaag verschenen » p-magazine.com

Dossier Bende van Nijvel: forumleden kibbelen met beheerder over zoeking bij Marie-Jeanne Callebaut

Het gaat om vier kinderen van één van de 28 dodelijke slachtoffers van de Bende. De kinderen van Jan Palsterman (op het ogenblik van de feiten 40) hebben zich via hun raadsman Patrick Jacobs burgerlijke partij gesteld tegen onbekenden bij de Dendermondse onderzoeksrechter Evy Muylaert.

Jan Palsterman werd bij de moorddadige raid van 9 november 1985 op het warenhuis Delhaize in Aalst met vier kogels afgemaakt. Het gezin Jan Plasterman - Marie-Jeanne Callebaut telde op het ogenblik van de feiten zes kinderen. Eén van de kinderen had zich voordien al burgerlijke partij gesteld en wordt daarin gevolgd door vier andere kinderen van Jan Palsterman. Palsterman en Callebaut waren in 1985 aan het scheiden of reeds (feitelijk) gescheiden.

Callebaut is een sterke vrouw. Ondanks bedreigingen voert ze haar eigen onderzoek. In 2001 onderneemt ze actie. “Toen het Bende-dossier elf jaar geleden van Dendermonde naar Charleroi werd overgeheveld, was het onderzoek ten dode opgeschreven. Met de vaststelling dat niets tegen Philippe De Staerke kan bewezen worden en dat hij op 30 mei waarschijnlijk buiten vervolging wordt gesteld, wordt het dossier gecremeerd. Wij zullen Cassatie vragen alles nietig te verklaren wat sinds 1990 is ondernomen en het onderzoek terug te sturen naar Dendermonde.''

Dat zeggen Marie-Jeanne Callebaut (dan 54) en haar advocaat Peter Callebaut, allebei diep teleurgesteld door het resultaat van het tweede onderzoek naar de overvallen van de Bende van Nijvel dat in Jumet gevoerd is.

“Ik ben er rotsvast van overtuigd dat Philippe De Staerke op een of andere manier bij de overval van Aalst betrokken was. Dat blijkt uit heel wat getuigenissen en aanwijzingen. Je kan er in het dossier gewoon niet naast kijken. Telkens weer krijgen wij van de onderzoekers echter te horen dat er wel aanwijzingen zijn, maar geen bewijzen. Het is om moedeloos van te worden, maar ik laat het er niet bij. Zelfs als ze De Staerke laten gaan, zal ik de nodige initiatieven nemen om mijn inlichtingen hard te maken'', aldus een verbazend strijdlustig gebleven mevrouw Callebaut.

“Ik begrijp er niets van. België beschikt over 40.000 politiemannen. Twee parketten en twee parlementaire commissies hebben zich over het Bende-dossier gebogen. Zeventien jaar na de feiten staat men op het punt de enige verdachte ooit in deze zaak spijts heel wat aanwijzingen toch vrij te laten. Dit is een schoolvoorbeeld van een ongelooflijk falen'', stelt meester Peter Callebaut vast.

En de advocaat laat het er hier ook niet bij: “Ik heb de raadkamer gezegd dat het dossier in 1990 op een onwettelijke manier naar Charleroi is overgeheveld. De raadkamer in Dendermonde gaf ons destijds gelijk om de zaak daar verder te zetten, maar het parket heeft beroep aangetekend en toen heeft de kamer van inbeschuldigingstelling (KI) de zaak doorgestuurd naar Charleroi als een soort van ordemaatregel. Dat staat nergens in de wet geschreven. Wij zijn toen door de KI zelfs niet gehoord. Wij moesten als schoolkinderen op de bank voor de gesloten deuren wachten op de beslissing. Een kaakslag voor de rechten van de verdediging. In dit dossier werden de regels van de procedure in die mate met voeten getreden, dat, mocht er nog een verdachte gevonden worden, hij nooit voor assisen zou komen. De eerste de beste advocaat veegt zo'n vordering moeiteloos van tafel.''

De enige, die blij mag zijn met de aangekondigde buiten vervolgingstelling, is uiteraard Philippe De Staerke zelf. De Staerke zal veel later - zonder bewijs - door gangster Moussa aangewezen worden als een Bendelid. De stelling van De Staerke: “Les tueries sont politiques.” Hiermee verwijst hij naar de opdrachtgevers.

In 2020 voeren speurders een zoeking uit bij Callebaut. “De weduwe heeft destijds een kopie van het dossier gekregen, en die kopie bevat oude pv’s en documenten die het federaal parket mogelijk niet meer terugvindt in zijn eigen dossier”, aldus de advocaat van de weduwe in Het Nieuwsblad. Het is uiteraard een dieptepunt in deze trieste geschiedenis.

Op het Vlaamse forum over de Bende vertelt ene Steinerprag zonder bewijs dat de zoeking “niets ter zake doet”.
De beheerder van de site: “Ooit zal dat verhaal wel bekend worden en dan zal iedereen weten dat hetgeen forumlid Steinerpag een tijdje geleden geschreven heeft, volledig terecht is: ‘Het doet niets ter zake’.”

Iets later stelt deze beheerder ook over deze zoeking: “Het was noodzakelijk en uitermate goed dat de onderzoekers dit gedaan hebben.” Niet echt coherent als uitleg dus.

Op het forum wordt al dagen gediscussieerd over deze zoeking. Zoals iemand terecht schreef: “De huiszoeking had nooit mogen gebeuren om te beginnen. En indien ze toch broodnodig was had men dat al lang geleden moeten doen, in tijden dat Marie Jeanne niet ziek was en in staat zichzelf te verdedigen samen met haar advocaat. En ik heb nog niet gedaan. Had het gerecht zijn werk gedaan zoals het moest had Marie Jeanne een ander leven kunnen leiden, net zoals ALLE slachtoffers.”

Callebaut overleed onlangs.

Dit is een misverstand. Sven Mary, de raadsman van Moussa, heeft zich daartegen verzet bij de onderzoeksrechter.

Er zijn personen die de inhoud van mevrouw Callebaut haar dossier kennen.

Op zeker moment kwam ik tot een bizarre vaststelling dat ik per email vertrouwelijk deelde met een paar personen. Ook twee raadsmannen heb ik van mijn vaststelling op de hoogte gebracht. In navolging daarvan heb ik op 10 juni 2020 om 16.42 uur de CWB op de hoogte gebracht met navolgende briefwisseling en telefonische contacten.

» Forum

Daarvan is een vertrouwelijk dossier opgemaakt. Een vertrouwelijk dossier kan men aanzien als een beschermingsmaatregel. Enkel de opsteller en magistraten zijn daarvan op de hoogte en hebben daar inzage toe.

Ik geloof geenzins in gewoon banditisme of amateurbandieten. De modus operandi 's lenen zich daar niet toe. Onmogelijk.

Ik ben het daar niet mee eens. Een inbeslagname dat nuttig kan zijn in het onderzoek kan terug vrijgegeven worden. Dit is niet als gemeen en harteloos te beschouwen. Enkel de noodzaak om de waarheid te achterhalen of aan het licht te brengen. Voor sommige mensen klinkt dit misschien cru. Mij lijkt het dan ook vanzelfsprekend dat de in beslag genomen stukken terug vrij gegeven worden aan de rechthebbende.

Men had ook andere huiszoekingen kunnen uitvoeren waarin de procedure veel omslachtiger zou geweest zijn.

Als gewapend ambtenaar heeft men dikwijls te beslissen binnen een seconde. Bij gebruik van vuurwapens door deze ambtenaren, komt op vordering van het Parket en/of onderzoeksrechter het Comité P nu ter plaatse. Deze hebben natuurlijk weken of maanden de tijd om de feiten te onderzoeken over het al dan niet het wettig gebruik, de wettige zelfverdediging en/of de bescherming van de maatschappij. Het is makkelijk te bekritiseren nadien over het optreden en gebruik van een vuurwapen door een politiedienst of andere gewapende diensten. Maar het zijn deze diensten die soms binnen de seconde wel moeten beslissen.

Zoals je schrijft, erover speculeren is nutteloos en het is gelopen zoals het liep. Ik durf wel te betwijfelen of iedereen achteraf weet hoe het beter had gekund. Ik durf dat toch te betwisten als je als burger niet in zulke situatie bent terecht gekomen.