Ik zag het, ja. Onkruid vergaat niet.

Laat ik het zo formuleren, voor onderzoeksrechter Martine Michel liggen nog steeds klaar: DNA-stalen van (naaste verwanten van) P.M., Thierry Sliman en Xavier Sliman.

Enerzijds heeft de cel Waals-Brabant begin maart 2023 om haar moverende redenen aanname van die DNA-stalen geweigerd. Ik weet welk initiatief onderzoeksrechter Martine Michel in 2021-2022 heeft genomen in het kader van het onderzoek naar het eventuele betrokkenheid van P.M., Thierry Sliman en Xavier Sliman en andere al dan niet overleden verdachten - dat was een heel goed initiatief; een hele goede instructie van haar kant - en ik weet ook dat Martine Michel in dat kader nood heeft aan voormelde DNA-stalen. Mogelijk zag de cel Waals-Brabant de aanname daarvan, begin maart 2023, als schending van de wet of de regels van behoorlijk strafprocesrecht, maar daarop stel ik dat op door een of meer burgers aangereikt DNA-materiaal, niet van toepassing zijn de wél voor politie en justitie geldende wetgeving van strafvorderlijke aard en de beginselen van behoorlijke strafrechtspleging.

Ik kan het nu niet anders verwoorden en niemand hoeft mij te geloven, maar ik ben blij dat ik het hier heb opgeschreven, zodat mij later niet het verwijt kan worden gemaakt dat ik hier onvoldoende een punt van heb gemaakt.

Ik heb heel vaak gedacht dat (een aantal) daders van de overvallen, zeker die van de overvallen in 1985, kampten met psychische stoornissen, die zeer wel konden zijn veroorzaakt door middelengebruik. Zo kampte Thierry Sliman, een schoolvoorbeeld van een middelengebruiker, in 1985 met een depressie, met twee zelfmoordpogingen; een met barbituraten (slaapmiddelen) en de andere middels het doorsnijden van de pols. Deze verklaring - over 1985 - legde Thierry Sliman op of omstreeks 17 maart 1998 af aan de hem onderzoekend forensisch psychiater in de gevangenis van Reims, toen hij daar zat opgesloten wegens verdenking van de moord op Michel Piro, op 5 december 1996. Het valt op dat die verklaring nogal in schril contrast staat met de overige, veelal nogal oppervlakkige informatie die Thierry Sliman gaf aan die psychiater. Ik ga daar nu niet op in, want dan zit ik hier over twee uur nog. Ik zal niet niet beweren dat Thierry Sliman erbij was op 27 september 1985 (Eigenbrakel en Overijse) en 9 november 1985 (Aalst), maar de toen door de daders tentoongespreide uiterst risicovolle gedragingen kunnen met weinig fantasie worden gekwalificeerd als (mislukte) zelfmoordpogingen (van de daders).

Mijn opmerkingen zien op een situatie waarin de cel Waals-Brabant coûte que coûte een geografisch begrensd onderzoek voorstaat, met een gotsoe, in de vorm van een snoepreisje naar Pattaya, in plaats van een rogatoire commissie in 'place to be' Charleville-Mézières, 1xvxxccv omdat daar niks te pompen valt.