Pontius, vreemd is inderdaad:

"Onderzoeksrechter Troch, die een voorstander van uitlevering was, maakte echter nooit een rapport daartoe strekkend op, en zette zijn standpunt ook geen kracht bij via de verlening van een bevel tot aanhouding. Begin augustus 1989 waren alle betrokken magistraten - inclusief Troch - het er echter over eens dat het in de gegeven omstandigheden nog het beste was om Lekeu te gaan verhoren in de Verenigde Staten. De voormalige minister van Justitie Wathelet heeft zich ook in dit geval afzijdig gehouden van de discussie over de manier waarop - via uitlevering of anderszins -het verhoor van Lekeu moest worden georganiseerd. Hij heeft er alleen op aangedrongen dat er in deze belangrijke kwestie eindelijk een beslissing werd genomen."

Bron » www.lachambre.be

Nochtans is het op het werkveld er toch anders aan toegegaan:

Tot het allerlaatste moment, tot ze hun dossier kwijtspelen, blijven Acke en Troch geloven in hun zaak.
Na een helse polemiek met, alweer, het Gentse Hof van Beroep, krijgen ze in juli 1989 te horen dat België niet om de uitlevering van Lekeu zal vragen.

Vreemd, vreemd, vreemd... hoe kunnen ze Lekeu uitleveren/niet uitleveren als je daartoe geen enkel rapport voor opstelt, noch een bevel tot aanhouding overhandigt aan het Gentse Hof van Beroep? Wie is hier correct?

En nog even voor de volledigheid, de rest van deze quote, sorry voor de ietwat langere post daardoor:

(...) Het enige wat kan, is hem beleefd vragen of hij zich op 31 augustus 1989 naar het Belgische consulaat te Atlanta wil begeven om er zich te laten ondervragen door een delegatie, bestaande uit onder meer Troch, Acke en onderzoeksrechter Jean-Claude Lacroix uit Charleroi.

Collega-magistraat: "De aanwezigheid van Lacroix, heeft Willy Acke me nog gezegd, is de sfeer daar niet echt ten goede gekomen."

Hele stapels nota's en boze brieven van de hand van Acke geven een idee waarom. Om de haverklap is er hommeles tussen de parketten van Dendermonde en Charleroi, waar men ook naar de Bende zoekt. Dendermonde deelt alle informatie met Charleroi, maar van de andere kant komt, tegen de afspraken in, nog geen snipper van een proces-verbaal.

Acke ontdekt dat Lacroix alle in Dendermonde vergaarde informatie over Lekeu doorspeelt aan een Luikse politiecommissaris die bevriend is met Lekeu, en hem in 1988 meer dan eens opbelt in Orlando. Eerder heeft Dendermonde moeten vernemen dat Didier Miévis, van de Groep G, in Nijvel doodleuk bij het Bende-speurdersteam is ingedeeld.

In die sfeer trekken de magistraten dus naar Atlanta, waar Lekeu hen uiteindelijk bereidwillig te woord zal staan. Hij heeft eerder al een interview gegeven aan een journalist van La Dernière Heure, die hem op de man af heeft gevraagd of hij betrokken was bij de feiten in Temse.

Bovenstaande spreekt dus mekaar duidelijk tegen. Delta-cel zegt er alles aan gedaan te hebben om de vele duidelijke sporen in het dossier van de Bende Van Nijvel te kunnen onderzoeken maar ze hebben daar nooit enig document voor opgesteld.

Niet voor het duiken in 1986 in Ronquières, niet voor de aanhouding van Lekeu, de getuigenis van R.D. bleek 'onder de mat' geschoven te zijn, en er volgt nog!