De Vlaming is vermoedelijk Harry Moelants.
You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by dim
De Vlaming is vermoedelijk Harry Moelants.
Ik bevestig na gesprek met een eerstelijnsgetuige: het betreft luchtmachtkolonel De Buyst die als een soort "peter" optrad voor Jandrain. Latinus kwam trouwens soms wel eens over de vloer bij Jandrain (rue de la Wastinne in Bierges/Wavre). Nota bene op een paar tiental meter van de woning van de militair Jean-Pierre Busiau (korporaal-chef) in de Vieux chemin, maar dat kan toeval zijn.
Ik verdenk Jandrain allerminst van deelname aan de gewelddadige feiten door de Bende (dat strookt niet met zijn profiel, hij was het bovendien die aan het praten ging nadat kinderen waren afgemaakt; zie ook de getuigenis aan Laffineur en het gedoe met de apostillen van Schlicker), maar mogelijk was hij dus wel van één en ander op de hoogte (hij lijkt bv. nogal op de daderbeschrijving gerelateerd aan een autodiefstal door de Bende). Net als andere leden schijnt hij een "patriot" te zijn geweest die in het WNP-verhaal gesukkeld is tegen beter weten in.
Vaya Michel!
Blijft een centrale piste dit.
Zie ook loge P7 en dan komen we in de Belgische sferen terecht...
De link met Van Camp is inderdaad mager, vind ik ook (de info dat ze klant waren bij Van Camp komt van Christel D.G., dacht ik, maar werd nooit hard gemaakt). Maar: voor Fourez-Dewit zijn er veel interessantere pistes. Ze wijzen naar obscure, maffieuze praktijken (al dan niet sexuele chantage, illegale speculatie, ...) Samengevat (en verder te onderzoeken voor bevestiging of weerlegging):
Dewit heeft gewerkt voor de Iepers-Brusslese CVP-schepen van Financiën en notaris Fernand Lefère, op de dienst Urbanisme in Brussel. Als zijn rechterhand zelfs, volgens bepaalde info. Later zouden documenten opduiken waaruit blijkt dat Lefère, die veel geld nodig had, in 1982 en 1983 in schijven 7 miljoen frank heeft geleend bij een bevriende bouwondernemer (VDK, Vandekerkhove Monument), waarbij de laatste schenking samenviel met de moord op Fourez-Dewit. Arthur Vandekerkhove zou samen met Lefère, Vanden Boeynants en Michel Nihoul een voorliefde voor partouzen gehad hebben (bron: Herwig Lerouge, Le dossier Nihoul).
Volgens inspecteur Boucquaux bestond er een klacht van Lefère tegen het koppel Fourez-Dewit betreffende chantage. Nadat ontdekt werd dat Dewit kopijen had genomen van enkele gewestplannen die betrekking hadden tot de rakettenbasis van Florenne, waar grondspeculatie mee gemoeid was, werd ze ontslaan (bron: R. De Witte, De Tijd).
Volgens Balfroid (BOB Waver) waren ze op de hoogte gesteld via de kring rond Charly De Pauw dat Amerikanen hun raketten op deze plaats in Florennes zouden installeren (1983-1984) en wilden ze huizen op strategische plaatsen kopen. Deze piste werd ondermeer aangegeven door Michel Verdeyen op het Forum Tueries du Brabant. Lefère stelde ook de notariële aktes op van onder meer Ifomen (firma van Fourez), het Brusselse World Trade Center en van Euromeat, twee dossiers rond de mouvance Vanden Boeynants.
Verder zou hij aan De Poorter van VDK hebben voorgesteld om de aandelen van de nachtclub New Circus over te nemen, wat ontkend wordt door Circus-eigenaar Michel Verdeyen. Dat Lefère, die dicht bij Vanden Boeynants stond, invloed had bleek uit een aantal zaken. Zo werd tussen zijn papieren een brief gevonden van een magistraat die hem om promotie vroeg. Verder was er sprake van de geplande aankoop van een terrein in Wallonië van 100 miljoen frank door Fourez en Dewit, dat volgens geruchten bestemd zou zijn geweest voor stockage van nucleair afval. Kort voor de aanval in Nijvel had het koppel hier overleg mee gehad met notaris Paul D. in Mechelen.
Ik vind de achtergrond van Fourez-Dewit zo opvallend dat ik nog steeds moeite heb in een toeval te geloven. Ook Verdeyen wees expliciet naar het koppel als een belangrijk element. Misschien waren Fourez-Dewit en Morue wel twee (of beter: drie) vliegen in één klap. Dat zou dan wel een bijzonder goede organisatie vereist hebben, dat wel. Tenzij het min of meer vaststond dat Fourez-Dewit op de parking aanwezig zouden zijn omdat ze er een "afspraak" haddden, dat neemt al één variabele weg.
Ben, ok dat je enkele van mijn bijdragen in stukjes hakt, maar zo riskeren lezers wel het verband tussen bvb superclan en hyperion kwijt te raken. Misschien moet je bij elk deeltje toch ook een link plaatsen naar de andere relevante luiken en/of ze op één of andere manier in de Wiki groeperen? Bvb alle "extreem-linkse" organisaties, alle paneuropese salons, ...
En voor de tracering (niet voor de glorie, couldn't care less) ook de identiteit van de oorspronkelijke plaatser meegeven bij de nu herschikte bijdragen (nu werd die vervangen door "Ben")? Je ziet maar.
Over de Belgische tak
Begin jaren '60 slaagde PEU-leider Coudenhove erin om een aantal prominente Belgen mee aan boord te krijgen van zijn Paneuropese beweging, zoals PSC-senator Maurice Orban (algemene raad van de PUE), ex-premier Joseph Pholien (voorzitter PEU-commissie "Strcuture de l'Europe") en senaatsvorzitter Paul Struye die deel uitmaakten van het erecomité van het 9de Paneuropese congres in Nice (1960). Ook PSC-senator Pierre Nothomb was aanwezig op dit congres, waarna hij in november 1960 werd opgedragen om een nationaal PEU-comité voor België op te richten met Orban en Pholien.
Maurice Frère (Sofina, ex-gouverneur Nationale Bank) werd gecontacteerd voor de financiering maar deze beweerde dat Sofina te krap bij kas was. Nog in november 1960 werd Coudenhove benaderd door Florimond Damman, de rexistische oprichter van de PEN, die vervolgens de PEU in België van elan voorzag door een netwerk uit te bouwen rond Orban, Nothomb, Pholien, Jacques Pirenne (ex-secretaris Leopold III), ex-PSC-minister Pierre Wigny en de barones Agnès della Faille. De Belgische tak van de CEDI ontwikkelde zich in die periode rond Jack de Spirlet en Marcel de Roover. Eind 1961 werd ook de Ukkelse liberale minister Jacques Van Offelen in de beweging betrokken, net als de liberale dissident Paul Rohr.
1962: AENA
Florimond Damman's PEN ontwikkelde zich tot de AENA in 1962. Rohr onderhield intussen banden met rechtse journalisten zoals Raoul Crabbé (Phare-Dimanche), Jo Gérard (Europe-Magazine) en Jacques Dubois (Eurafrica). Op 10 januari 1963 organiseerde Damman in Brussel een "dîner Charlemagne" ter ere van Otto van Habsburg, waarbij Damman aanstuurt op een pro-gaullistische en toch atlantistische koers. Ook Gaston Eyskens en (via Nothomb) de "Association atlantique belge" (AAB) werden in de Belgische PEU-sferen opgenomen.
Andere Belgische namen uit de beweging waren Lahaye, Saintraint, Henry Wynants, Omer Van Audenhove, ex-minister Raymond Scheyven, ex-minister Jacques Van der Schueren. Rond 1964 ging Damman een alliantie aan met de elitaire "Europe Meeting Club" en de "Europe University Club" van Jean en Bernard de Marcken, die in contact getreden waren met Damman via Alain de Villegas, wiens broer Diego getrouwd was met Julienne, de zus van Damman. Vanaf 1965 werden, onder impuls van het Italiaanse PEU-kopstuk Vittorio Pons, ook linkse figuren opgenomen in de Paneuropese sfeer, zoals Leo Cappuyns (socialistische vice-gouverneur van Brabant) en Maurice Lambilliotte (ex-raadgever van Spaak en na WOII aan de slag in linkse kabinetten).
Tijdens het 10de "Congrès du Mouvement paneuropéen" in oktober 1966 te Wenen doken onder de Belgische deelnemers ook de namen op van ex-PSC-minister Arthur Gilson. In 1966 kwam het voorzitterschap van AENA in handen van Adelin van Ypersele de Strihou, vriend van prins Albert en directeur van Vanypeco.
1969: MAUE en AESP
In 1969 werd AENA herdoopt tot MAUE. In hetzelfde jaar werd ook de meer internationaal getinte AESP opgericht door Florimond Damman. De ledenlijst van MAUE omvatte ondermeer figuren uit de Ordre du Rouvre (Paul Vankerkhoven, Nicolas de Kerchove, Jacques Jonet en Vincent van den Bosch), Benoît de Bonvoisin, Robert Close, M. Nieuwenhuys, Joseph de Foy, Aldo Mungo, Luc Beyer de Ryke, Joseph Basile, Albert Dupuis, Georges Henrard, Jean-Paul Preumont, Robert Remy, Emmanuel Sacre, Philibert de Liedekerke en Daniel van Steenberghe.
De Belgische leden van het AESP waren (bovenop een aantal van de reeds genoemde MAUE-leden):
Walter Kunnen
Auguste Bekaert
mevr. R. Bauduin
mevr. Marcel Masson
Mark Dirven
Jacques de Limelette
père Valentin Nelissen- Paul Peeters
Marcel Zimmer
Fernand Mairlot
Paul Teichmann
Pierre de Gaiffier d'Hestroy
Marc Jottard
Léopold Lambert
Georges Henrard
Robert Marique
Gaston Eyskens
waarschijnlijk Jean Gol (die op de listings stond van Damman en die zijn "patronage" verleende aan AESP)
Een aantal belgische AESP-leden hadden een duidelijk militair profiel: Jean-Victor Marique, Georges de Lovinfosse, Georges Vivario en Jean-Francis Biot (kolonel, ex-SHAPE). Behalve Belgen waren er nog een aantal buitenlanders die in België gevestigd waren, zoals het Duitse AESP-lid Rudolf Dumont du Voitel (EEG), hongaarse belg Erno Töttösy, de pool Stanislaw Merlo en Roberto Jacobo (Spaanse ambassade en Franco's geheime diensten).
Bende van Nijvel → Posts by dim
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.