531

(0 replies, posted in 1970-1979)

Samenvatting

  • Wat? Dubbele moord in een café in Gent

  • Wanneer? In de nacht van 17 op 18 maart 1973

  • Waar? Café ’t Kantientje, President Wilsonplein in Gent » Google Maps

  • Wie? Etienne De Clippeleire

  • Status: Opgelost

Etienne De Clippeleire schoot in de nacht van 17 op 18 maart 1973 twee mensen dood in café ’t Kantientje in Gent. Ondanks een uitgebreide opsporing bleef hij aanvankelijk spoorloos, maar werd later in Solre-sur-Sambre gearresteerd. De Clippeleire, bekend als “Den Boxeur”, had een strafblad met gewelddadige misdrijven en een verleden als bokser. De Clippeleir werd later ontoerekenbaar verklaard en geïnterneerd.

Etienne De Clippeleire:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/etienn10.png

Zinneloze dubbele moord te Gent - Man schiet twee mensen dood in rustig café

Zal men ooit weten wat Etienne De Clippeleire (36), afkomstig uit Baasrode maar in Gent verblijvende, ertoe aangezet heeft om in de nacht van zaterdag op zondag, omstreeks middernacht, koelbloedig twee mensen neer te kogelen in café “’t Kantientje” te Gent?

Wel geldt het hier een heerschap dat al eerder met alle mogelijke vormen van geweld kennis had gemaakt. En niet alleen als gewezen bokser. Uit zijn strafregister blijkt dat diefstal, aanranding op de eerbaarheid, souteneurschap zowat de misdrijven waarvoor hij reeds met het gerecht in aanraking kwam.

Telkens gingen zij gepaard met een zekere brutaliteit, die zaterdagnacht echter een hoogtepunt zou bereiken. Zonder enige aanwijsbare aanleiding, cynisch en uiterst koelbloedig twee mensen neerschieten is iets waarvoor vooralsnog geen aanneembare verklaring te vinden is.

In café ’t Kantientje aan het Wilsonplein en in de omgeving van het Gentse uitgaanskwartier, was zaterdag rond middernacht nog een vijftal klanten aanwezig.

Op dat ogenblik kwamen daar ook Johnny Kinopenne, verloofde van de dochter van de uitbaatster van de drankgelegenheid en Etienne De Chippeleire binnen.

Eerstgenoemde begaf zich onmiddellijk naar de verdieping, terwijl De Clippeleire aan de toog ging zitten en een consommatie bestelde. Hij knoopte toen een gesprek aan met Roger Devriendt (35), ongehuwd, afkomstig uit Eernegem maar wonende aan de Nieuwe Vaart te Gent en met Liliane Pagnon (39), wonende aan de Rekelingestraat eveneens te Gent, die dienster is in een bar aan de Brabantdam. Etienne De Clippeleire kende geen van beiden.

“Echte revolver”

Toen hij tijdens het gesprek even rechtstond om zijn broeksriem aan te spannen, bemerkten de andere verbruikers, dat er tussen zijn broekriem een revolver stak. Roger Devriendt vroeg toen schertsend of hij een “speelgoedrevolver of een alarmpistool” bij zich had.

Daarop antwoordde de andere “Ge kent me zeker niet goed! Dit is geen speelgoed”, en haalde het wapen te voorschijn.

Andere verbruikers zouden daarop nog gerepliceerd hebben, dat het hun geen schrik inboezemde, waarna De Clippeleire zei, dat hij eens zou bewijzen dat zijn revolver “echt” was.

Onmiddellijk daarop en zonder aarzelen loste hij een drietal schoten op De Vriendt en Liliane Pagnon. Beiden stortten dodelijk getroffen bloedend neer.

Blijkbaar wilde De Clippeleire een nog groter bloedbad aanrichten maar verbruiker De Bruyne had de koelbloedigheid en de helderheid van geest om nog de arm van de dader neer te slaan terwijl mevrouw Lammens, uitbaatster van de herberg, al de telefoon greep om de hulpdiensten en de politie te waarschuwen. Toen De Clippeleire dat bemerkte, sprong hij naar buiten en verdween in de Lammerstraat.

Vrijwel onmiddellijk was de politie ter plaatse omdat die op zaterdag- en zondagavond doorgaans patrouillewagens in de omgeving van de dancings van de Kuiperskaai heeft.

Ook hulpdiensten van de rijkswacht en het parket onder de leiding van onderzoeksrechter Jespers verschenen snel op de plaats van dit onbegrijpelijk drama.

Van de dader was echter geen spoor meer te bekennen. Intussen werden de zwaar getroffen en stervende slachtoffers naar de kliniek van de Bijloke overgebracht, maar bij aankomst aldaar bleken beiden reeds overleden te zijn.

Voortvluchtig of zelfmoord?

Onmiddellijk kwam het gerechtelijk apparaat in werking om De Clippeleire op te sporen. Zondagavond had men nog steeds geen spoor van hem ontdekt. Zijn signalement werd door Interpol verspreid. Bij een vroegere misdaad nam hij de vlucht naar Frankrijk en de veronderstelling wint veld dat hij ook dit keer wel eens de wijk naar dit land genomen kon hebben.

Volgens andere bronnen zou kort na de feiten aan het Wilsonplein, een man gezien zijn in de omgeving van de nabijgelegen Schelde. Er wordt dan ook rekening gehouden met de mogelijkheid dat De Clippeleire misschien zijn revolver in de Schelde heeft gegooid, en zelfs wordt het niet onmogelijk geacht dat hij zelfmoord pleegde.

Hoe het verder ook allemaal mag verlopen, niemand begrijpt ook maar deze totaal zinloze en grenzeloos cynische misdaad, die twee mensenlevens vernielde.

“Den boxeur”

In het milieu zou De Clippeleire bekend staan onder de benaming “Den Boxeur” omwille van zijn verleden als bokser, waarin hij overigens nooit hoge toppen scheerde.

Een vaste verblijfplaats schijnt hij niet te hebben. Naar verluidt zou hij een verhouding gehad hebben met een vrouw uit Sint-Amandsberg. Vandaar dat de verdere zaterdagnacht deze woning bewaakt werd maar de dader kwam daar niet opdagen.

Ook op het adres in de Ham te Gent, waar hij ingeschreven staat, werd geen spoor van hem ontdekt. Intussen staat het vast, dat Etienne De Clippeleire als een gevaarlijk heerschap wordt beschouwd en dat de politiediensten, die met zijn opsporing belast werden tot de grootste omzichtigheid werden aangemaand.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Maart 1973

Dader van dubbele moord te Gent in de buurt?

Maandag werd de opsporing van Etienne De Clippeleire, de man die in de nacht van zaterdag op zondag twee mensen, de 35-jarige Roger De Vriendt en de 39-jarige Liliane Pagnon, zonder meer neerschoot in het café “Het Kantientje” aan het Wilsonplein te Gent. voortgezet.

Het onderzoek heeft nu enkele vaststellingen opgeleverd die een sterk vermoeden hebben doen rijzen dat de moordenaar nog in de omgeving van de misdaad zou verblijven, nl, in de Gentse uitgaansbuurt, de buurt van het Zuidpark en het Wilsonplein.

Deze vaststellingen zijn de volgende:

- Op de eerste plaats beschikt de kerel noch over een fiets, noch over een auto;
- Zaterdagnacht werd er geen enkele auto gestolen in de omgeving van Gent-Zuid;
- Het is bovendien ook gebleken dat hij geen taxi gestolen heeft;
- Na tien minuten was de politie zaterdagnacht ter plaatse zodat De Clippeleire moeilijk kan ontsnapt zijn uit de wijk Zuid;

Vroeger reeds werd De Clippeleire veroordeeld wegens souteneurschap zodat men niet ver hoeft na te denken over de plaats waar hij vermoedelijk een schuilplaats heeft gevonden: bij eén van de “lichte vrouwen” in de buurt, die hij dan uiteraard zou verplicht hebben hem onderdak te verschaffen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Maart 1973

Dader van dubbele moord te Gent blijft spoorloos

Ondanks de meest uitgebreide opsporingen, zowel in het Gentse als elders, blijft Etienne De Clippeleire, dader van de dubbele moord die in de nacht van zaterdag op zondag in een herberg aan het President Wilsonplein te Gent werd gepleegd, vooralsnog spoorloos.

Een ogenblik is zelfs al getwijfeld of hij wel de dader was en door de politionele diensten werden toen berichten verspreid waarbij gevraagd werd uit te kijken naar een sterk op hem gelijkende persoon, ongeschoren en met bruin kostuum. Sindsdien heeft men die mening herzien en is men wel degelijk overtuigd dat “den boxeur”, zoals hij in het milieu genoemd werd, de werkelijke dader is.

Kennis?

Anderzijds staat men nu ook vrij sceptisch ten opzichte van de aanvankelijk geopperde thesis dat de dader geen van beide slachtoffers kende. Liliane Pagnon, de vrouw die werd neergekogeld, was inderdaad een der meest gereputeerde publieke vrouwen van de Gentse Zuidwijk, terwijl De Clippeleire bekend stond als pooier.

Volgens bepaalde inlichtingen zouden beiden zelfs een tijd samengewerkt hebben in een amusementsgelegenheid in de Vlaanderenstraat. Vandaar dat men dinsdag in de vooravond zou overgaan tot een huiszoeking in het appartement, dat door Pagnon betrokken werd aan de Rekeningenstraat te Gent, in de hoop dat daar eventuele informatie met betrekking tot de dader zou ontdekt worden.

Intussen blijven de telefoontjes met mededelingen over de aanwezigheid van De Clippeleire uit alle hoeken van Vlaanderen binnenstromen. Tot nog toe kan hij echter niet bij de kraag gevat worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Maart 1973

Moordenaar Etienne De Clippeleir achter slot en grendel

“Vilain. Dans le milieu on ne fait pas ça, tuer quelqu'un qui a trois enfants” riep zondag in de vroege ochtenduren een uit de menigte naar voren springende vrouw in helrood broekpak toen Etienne De Clippeleir (36), omringd door leden van de gerechtelijke Politie de herberg “’t Kantientje” aan de Gentse Zuid verliet.

Tijdens de wedersamenstelling die hieraan was voorafgegaan, had de man die in de nacht van 17 op 18 maart in “’t Kantientie” 2 verbruikers, Roger De Vriendt en Liliane Pagnon, neerschoot, beweerd zich van dit gebeuren bijna niets meer te herinneren. “Ik weet het niet” “of het is mogelijk” was zowat de enige commentaar die De Clippeleir gaf. De man zag er erg vermoeid uit.

Begrijpelijk overigens. Na een zwerftocht van een week, die hem van Gent naar het Henegouwse grensdorpje Solre-sur-Sambre bracht, werd hij er zaterdagmorgen na een achtervolging aangehouden nadat hij in de Samber was gesprongen.

Schoten

In de nacht van zaterdag 17 op zondag 18 maart kwam De Clippeleir samen met Johny Kino binnen in “’t Kantientje”, het laatste van de rij drankgelegenheden aan het President Wilsonplein, deel uitmakend van het uitgangscentrum Gent-Zuid.

Kinopenne, verloofde van de dochter van de uitbaatster, ging onmiddellijk slapen. De Clippeleir, die niet behoorde tot de vertrouwde stamgasten, kreeg op een bepaald ogenblik ruzie met enkele later binnengekomen klanten.

Volgens de eerste verklaringen van de getuigen ging deze woordenwisseling over het al dan niet “echt zijn” van een revolver die De Clippeleir op zak droeg. Hoe dan ook, plots schoot hij De Vriendt en Pagnon neer. Een derde, De Bruyne, sloeg het wapen uit de handen van de dader, die het opraapte en op de vlucht sloeg.

Voor de beide slachtoffers was alle hulp overbodig.

Chalet

De ganse week bleef De Clippeleir spoorloos. Gissingen over bescherming door het milieu en zelfmoord gingen gretig van mond tot mond.

Veldwachter Horten van het Henegouwse dorpje Solre-sur-Sambre en een pientere landbouwer lagen ten slotte zaterdagmorgen aan de basis van de arrestatie van de man, die sedert een week ongeveer door het ganse Belgische politieapparaat werd opgespoord.

De landbouwer had bemerkt dat het afgelegen en wat vervallen châlet “Jamais pensée” sedert anderhalve dag opnieuw werd bewoond, wat hij op zijn minst eigenaardig vond. Hij verwittigde veldwachter Horten, die zaterdagmorgen rond 9 u. aanbelde. Hierop zag hij een man vluchten per fiets. Met de auto van de landbouwer werd de achtervolging ingezet.

Op een bepaald ogenblik viel de fietser en vluchtte te voet verder door de bossen. De veldwachter beval de man te blijven staan en loste enkele verwittigingsschoten in de lucht. Als reactie werd onmiddellijk door de vluchteling het vuur beantwoord, waarop de veldwachter achtervolging staakte en de rijkswachtpost van Erquelines verwittigde.

Aan het station van Solre-sur-Sambre werd door de rijkswachters een verdacht persoon opgemerkt, die op de loop ging, zich in het nauw gedreven voelde en in de Samber sprong. Halfweg de stroom liet hij in het water vest en revolver achter, zwom naar de oever en gaf zich gevangen.

Slechts toen stelde men vast dat het De Clippeleir was, de opgespoorde wegens de dubbele moord te Gent.

Hoewel De Clippeleir zelf zaterdag voor de onderzoeksrechter te Charleroi en ook te Gent nog uiterst schaars was met verklaringen over de gebeurtenissen van 18 maart, kon toch in grote trekken zijn zwerftocht gevolgd worden.

Onmiddellijk na de feiten zou hij te voet naar het Dampoortstation zijn gegaan en dan de ganse nacht langs de spoorlijn verder gemarcheerd tot Dendermonde, waar hij rond 6 u. 's morgens aankwam. Deze niet al te geloofwaardige versie wordt tegengesproken door het feit dat die nacht op de beestenmarkt een bestelwagen werd gestolen, die in Berlare (bij Dendermonde) werd teruggevonden.

Het vervolg klinkt meer aannemelijk. In het Dendermondse stal hij een fiets, waarmee hij zich dagenlang verplaatste, tot hij donderdag of vrijdag zijn intrek nam in het verlaten chalet te Solre-sur-Sambre. Deze streek is voor hem helemaal niet onbekend, daar hij er destijds actief was als pooier en er ook een veroordeling opliep.

Het feit dat het een dorpje betreft vlakbij de Franse grens, doet het vermoeden rijzen dat De Clippeleir na een “rustperiode in het chalet” zinnens was naar Frankrijk te vluchten.

Wat het eigenlijk motief voor de moorden in t Kantientje betreft, gelooft men in gerechtelijke kringen minder en minder aan een toevallige ontmoeting en een moord uit woede. Zowel Pagnon (zijn gewezen vriendin) als De Vriendt behoorden tot de kennissenkring van De Clippeleir, die zijn vroegere positie in “het milieu” niet had kunnen handhaven.

Kort voor de feiten had hij zich het moordwapen aangeschaft. Ongetwijfeld zal tijdens de komende dagen een en ander duidelijker worden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Maart 1973

Aanhoudingsmandaat tegen De Clippeleir bevestigd

Maandagvoormiddag heeft onderzoeksrechter Jespers de door Etienne De Clippeleire gepleegde feiten voorgelegd, waarbij twee personen door revolverschoten gedood werden. De raadkamer heeft zijn aanhoudingsmandaat voor een maand bevestigd.

Woensdag zal hij van de gevangenis te Gent overgebracht worden om donderdag te Charleroi voor de raadkamer te komen voor de gepleegde feiten tijdens zijn aanhouding.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Maart 1973

Man die in Gentse herberg twee mensen neerschoot geïnterneerd

De raadkamer te Gent heeft vrijdagmorgen beslist Etienne De Clippeleir (39) uit gent te interneren. De man, die in de nacht van 17 op 18 maart 1973 in de drankgelegenheid “’t Kantientje”, Pres. Wilsonplein te Gent, twee verbruikers neerschoot, werd door de psychiaters volledig ontoerekenbaar verklaard. Hij verschijnt dus niet voor het Hof van Assisen.

Vernomen werd dat De Clippeleir zelf beroep heeft aangetekend tegen deze interneringsmaatregel door de raadkamer, zodat de kamer van inbeschuldigingstelling eerlang de definitieve beslissing zal nemen.

De naam van De Clippeleir reed nu meer dan twee jaar geleden over alle tongen van het zogenaamde milieu aan Gent-Zuid. Niet alleen omdat hij “zomaar” twee verbruikers doodde in een herberg, maar vooral omdat hij pas na een achtdaagse zwerftocht kon aangehouden worden in het Henegouwse grensdorpje Solre-sur-Sambre.

In de nacht van zaterdag 17 op zondag 18 maart 1973 kwam De Clippeleir - in het Gentse uitgangsleven bekend als “Etienne de boxeur” - samen met zijn vriend Jehny Kinopenne binnen in herberg “’t Kantientje”. Kinopenne, verloofde van de dochter van de uitbaters ging onmiddellijk slapen.

De Clippeleir echter, die niet behoorde tot de kring van vertrouwde stamgasten, kreeg vlug ruzie met enkele verbruikers, met name ging de discussie over het al dan niet “echt zijn” van de revolver die De Clippeleir bij zich had. Hoe dan ook, plots schoot hij de voor hem totaal onbekende Roger De Vriendt (35) en Liliane Pagnon (38) neer. Beiden werden dodelijk getroffen. Een andere verbruiker, De Bruyne, kon het wapen uit de handen slaan. Van de verwarring maakte De Clippeleir gebruik om te vluchten.

Veldwachter

Een week lang bleef de koortsachtig gezochte doder spoorloos. Gissingen over bescherming door het milieu en zelfmoord waren schering en inslag. Ten slotte werd hij precies een week later, op zaterdag 24 maart 1973, aangehouden door toedoen van veldwachter Horten van Solre-sur-Sambre en een pientere landbouwer. Deze laatste was het opgevallen dat een afgelegen en sedert jaren verlaten chalet sedert enkele dagen opnieuw werd bewoond.

Hij verwittigde de veldwachter Toen beiden zich van de toestand wilden vergewissen, zagen zij een man wegvluchten. De rijkswacht van Erquelinnes werd ingeschakeld in de achtervolging en ten slotte werd de man opgepikt na een wanhoopsprong in de Samber.

Het was De Clippeleir. Na een korte “rustperiode” in het chalet, was deze van plan naar het enkele kilometer verder gelegen Frankrijk te vluchten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Oktober 1975

532

(1 replies, posted in Andere Personen)

Georges Siatidis werd geboren op 7 maart 1963 in Brussel. Hij groeide op in een gezin met Griekse afkomst, waardoor hij vanaf jonge leeftijd vloeiend Grieks en Frans sprak.

Hij is een verdachte in het onderzoek naar de moord op Jozef Seghers in Dilbeek. In augustus 1983 werd Philippe Lemaire door de politie gearresteerd. Hij zou toen in het bezit zijn geweest van het moordwapen. Lemaire wees Siatidis aan als de daadwerkelijke schutter en dader.

Siatidis ontsnapte meerdere keren aan justitie:

Eind september 1983 werd hij gearresteerd nadat hij terugkeerde uit Griekenland. In december 1983 wist hij te ontsnappen uit het Brusselse justitiepaleis tijdens een overbrenging voor een confrontatie. Pas maanden later werd hij opnieuw opgepakt in Parijs.

In juni 1984 ontsnapte hij uit het gerechtsgebouw in Brussel. Hij duwde de tralies van een vervallen cel weg, klom metershoog via een regenpijp, sloeg met zijn elleboog een ruit in en sprong zo een rechtszaal binnen waar verbaasde advocaten en een rechter aanwezig waren. Hij verontschuldigde zich kort en rende het gebouw uit.

In augustus 1984 werd hij voor de derde keer gearresteerd. De politie pakte hem uiteindelijk weer op in Schaarbeek toen hij zijn ouders bezocht.

Na die arrestatie verdwijnt het criminele spoor van Siatidis. Of hij ooit is veroordeeld voor de moord op Jozef Seghers kon ik niet achterhalen.

Een paar jaar later duikt zijn spoor weer op. Voor 1986 studeerde hij tot artdirector in de reclamewereld. Hij stopte met die opleiding en schreef zich in bij Parallax, een filmschool in Brussel.

Vanaf 1987 studeerde hij aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Na zijn eerste professionele theaterervaringen stroomde hij door naar de prestigieuze drama-opleiding.

De lijst van films en series waarin hij heeft meegespeeld, kan je hier vinden » www.imdb.com

533

(0 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Overval op een tankstation in Drogenbos

  • Wanneer? 19 November 1982

  • Waar? Het Total-benzinestation langs de E19, richting Mons » Google Maps

  • Wie? Philippe Lemaire

  • Status: Opgelost

Op 19 november 1982 werd een benzinestation in Drogenbos overvallen. Opvallend is dat bij deze feiten hetzelfde vuurwapen werd gebruikt als bij de moord in Dilbeek: een pistool van het kaliber 7,65 mm.

De daders maakten gebruik van een Ford Granada die enkele uren eerder met geweld was gestolen op de Brusselse Vismarkt. Met die wagen reden ze naar het tankstation in Drogenbos om de overval uit te voeren.

Tijdens de feiten werden zes schoten afgevuurd in de richting van de uitbater van het pompstation. Daarnaast troffen de speurders op de plaats van de overval ook vingerafdrukken aan van Philippe Lemaire.

Lemaire heeft later zijn betrokkenheid bij de overval bekend. Volgens zijn verklaring had hij het gebruikte wapen gekregen van zijn Griekse vriend Georges Siatidis. Hij stelde dat Siatidis hem het pistool had overhandigd na de feiten in Dilbeek, maar vóór de overval in Drogenbos.

534

(11 replies, posted in 1980-1989)

Voortvluchtige Griek hoofdverdachte in moord op Dilbeeks begrafenisondernemer

De man, die misschien begrafenisondernemer Jozef Segers uit Dilbeek heeft vermoord, zal wellicht nooit in ons land terecht staan. Het gaat om een jonge Griek, die tijdens de vakantie naar zijn geboorteland is gegaan.

Pas later kwam men hem op het spoor. De hoop, dat de jonge Griek niet weet dat men hem verdenkt, is zeer klein. Immers, zijn boezemvriend is al aangehouden en bij de Griek te Zellik werd, in aanwezigheid van diens moeder, een huiszoeking verricht.

De zaak kwam aan het licht toen een man, die naar de kermis van Brussel-Zuid was gegaan, nabij zijn geparkeerde auto aan de Grootgodshuisstraat overvallen werd. Dank zij onmiddellijk ingrijpen van de politie kon de dader geïdentificeerd worden. Het betreft de 25-jarige Philippe Lemaire, wonende Steenweg op Bergen te Nijvel, een gewezen legioensoldaat en fervent aanhanger van bodybuilding.

Hij zou in het bezit geweest zijn van een 7.65, een wapen dat gebruikt werd bij de overval op een pompstation te Drogenbos. Toen werden zes schoten afgevuurd in de richting van de pomphouder. Bovendien werden ook vingerafdrukken van Lemaire teruggevonden te Drogenbos.

De overval op het pompstation te Drogenbos werd uitgevoerd met een auto, die enkele uren tevoren gestolen was op de Brusselse Vismarkt, met geweld. Een modus operandi (werkwijze) die de speurders liet nadenken.

Want de overval van Drogenbos vond plaats op 19 november 1982, twee dagen nadat te Dilbeek Jozef Segers was vermoord. Segers, 57 jaar oud, was een lijk gaan afleggen te Anderlecht. Terugkerend naar Dilbeek (hij woonde Ninoofsesteenweg 406) ging Segers nog een pintje pakken in herberg "Bienvenue", op de hoek van de Itterbeeksebaan en de Kalenbergstraat.

Toen Segers het café verliet, werd hij vlak bij zijn Ford Taunus break overvallen door twee jonge kerels. Segers kreeg een fataal nekschot. De kerels gingen aan de haal met zijn auto. De "break" werd een maand later teruggevonden op een parking van een gieterij te Herne, zonder nummerplaat.

Lemaire geeft wel de overval te Drogenbos toe, net als de feiten aan de Grootgodshuisstraat en de diefstal aan de Vismarkt. Maar hij ontkent aanwezig te zijn geweest te Dilbeek. Volgens hem gaat het hier om zijn vriend, een jonge Griek. Die zou hem het wapen van de misdaad overhandigd hebben vóór de overval te Drogenbos maar na de feiten te Dilbeek.

Ondertussen heeft men al kunnen vaststellen dat het wapen, dat bij de overval te Drogenbos gebruikt werd, ook gebruikt is geweest voor de moord te Dilbeek. Maar Lemaire ontkent dat hij aanwezig was, laat staan dat hij de vinger aan de trekker zou hebben gehad. Voorlopig is hij dan ook niet in beschuldiging gesteld voor de moord.

Piersack

Deze zaak herinnert sterk aan de zaak-Piersack. Eind april 1976 werden in een geparkeerde auto aan de Brusselse Vaartstraat de lijken ontdekt van twee Franse gangsters. Na een lang onderzoek kwam men te weten wie er nog in die auto gezeten hadden: een 20-jarige Griek, een 21-jarige Portugees en een Belg.

De Griek ging vrijuit na een half jaar voorhechtenis. De Portugees verdween naar zijn land en werd daar aangehouden. Hij verklaarde daar dat de Belg geschoten had en werd wegens medeplichtigheid veroordeeld tot 18 maanden cel.
De Belg (Piersack) werd in juni 1976 aangehouden in Zuid-Frankrijk en in januari 1977 uitgeleverd aan België. Hij verklaarde uiteraard dat de Portugees geschoten had.

Zeven jaar geleden werd Christian Piersack door de Brabantse Assisen niettemin veroordeeld tot 18 jaar dwangarbeid. (Dit arrest werd in mei van dit jaar verbroken door het Hof van Cassatie, de Bergense kamer van kortgeding beslist 18 augustus over een gebeurlijke vrijlating).

Ook in dit geval is er veel kans dat men nooit tot een confrontatie tussen de verdachten zal komen en wellicht wordt ook nu weer de Griek in eigen land voor de lichtste feiten veroordeeld.

Het aanhoudingsmandaat van Lemaire werd vorige vrijdag bevestigd door de raadkamer. Lemaire is een erg zwijgzame man, die zijn verblijf in het Vreemdelingenlegioen op Corsica slecht heeft verteerd. "Het zijn daar moordenaars", zegt hij, "zij schieten mensen in de rug."

Lemaire is een fervent aanhanger van bodybuilding en lichaamsverzorging. Hij drinkt uitsluitend pompelmoessap en let streng op zijn dieet. Het is trouwens, omdat hij geld nodig had voor pillen om spieren te ontwikkelen, anabolica, die zeer duur zijn. En vermits hij werkloos is ...

Overigens is het onderzoek inzake de jonge Griek en zijn vriend Lemaire ver van rond. Ten eerste is het wapen nog steeds niet teruggevonden. Verder onderzoekt men het verband tussen deze bende en de overvallen, die op 24 oktober 1982 gepleegd werden te Anderlecht.

Om 20 u. werd die avond een warenhuis overvallen aan de D'Aumalestraat. Om 22u.30 werd een man neergeschoten, die bij zijn geparkeerde auto stond aan de Marius Renardlaan te Anderlecht. De man, Guy Lhost, overleefde de aanslag alleen maar omdat hij dikke dossiers droeg die de kogels gedeeltelijk tegenhielden.

Ten slotte werd een half uur later nog een automobilist overvallen aan de Herzieningslaan. De overvallers gingen er van door met het voertuig van de man, een Ford Capri. Die auto werd achtervolgd tot in Plancenoit, waar men het spoor bijster raakte: weer in Waals-Brabant dus. Het voertuig werd later teruggevonden te Waterloo.

Verder wordt Lemaire ook verdacht van de gewapende overval op een automobilist te Knokke-Heist en van een zwaar verkeersongeval met vluchtmisdrijf te Baisy-Thy (Waals-Brabant).

Bron: Het Laatste Nieuws | 10 Augustus 1983

Moord op Dilbeekse begrafenisondernemer bijna opgehelderd

De Brusselse raadkamer heeft de aanhoudingsmandaten bevestigd van Georges Siatidis en Marc Schoubben, die verdacht worden van medeplichtigheid aan de moord op begrafenisondernemer Jozef Segers uit Dilbeek. Segers, 58 jaar, werd doodgeschoten te Dilbeek op het ogenblik dat hij uit een herberg kwam en in zijn auto wilde plaatsnemen. Dat was 16 november 1982.

In juni werd te Brussel bij een autodiefstal met geweld een zekere Philippe Lemaire aangehouden. Hij was in het bezit van het wapen waarmee de begrafenisondernemer gedood was. Hij zei dat hij het wapen gekregen had van Siatidis, maar die was op dat ogenblik in het buitenland.

Bij zijn terugkeer in België werd Siatidis bij de kraag gevat. Ook hij ontkende enig uitstaans met de moord op Segers maar verwees op zijn beurt naar Schoubben, die eveneens werd aangehouden.

De drie blijven ontkennen. Het onderzoek wordt voortgezet. Ondertussen blijven zij in de gevangenis.

Bron: Het Laatste Nieuws | 8 Oktober 1983

535

(5 replies, posted in Onderzoekspistes)

Philippe Lemaire was een gebruiker van anabole steroïden (anabolica). Dit zijn synthetische stoffen afgeleid van testosteron. Door meer informatie op te zoeken over "anabolica" heb ik het begrip "roid rage" leren kennen:

"Roid rage" is een term voor plotselinge, extreme woede-uitbarstingen, agressie en stemmingswisselingen die in verband worden gebracht met het misbruik van anabole steroïden. Het is een erkend psychiatrisch bijeffect dat kan variëren van intense prikkelbaarheid tot gewelddadig gedrag.

Hoe het ontstaat

Anabole steroïden zijn synthetische varianten van het mannelijk hormoon testosteron. Hoge doseringen verstoren de chemische balans in de hersenen (zoals serotonine en dopamine), wat leidt tot:

  • Impulsiviteit: Verminderd vermogen om emoties en reacties te controleren.

  • Paranoia en waanideeën: Verhoogde achterdocht en psychotische episodes.

  • Extreme prikkelbaarheid: Zelfs kleine frustraties kunnen leiden tot disproportionele woede.

Risicofactoren

Niet iedere steroïdengebruiker krijgt hiermee te maken, maar de kans is groter bij:

  • Het gebruik van zeer hoge doses en combinaties van verschillende middelen (stacking).

  • Langdurig gebruik.

  • Gelijktijdig gebruik van alcohol of andere drugs.

  • Mensen die al persoonlijkheidsproblemen of agressieve neigingen hadden voordat ze steroïden gebruikten.

536

(19 replies, posted in Andere Personen)

We weten al dat Lemaire aan bodybuilding deed. Hij nam anabole steroïden (anabolica). Dit zijn synthetische stoffen afgeleid van testosteron. Ze versnellen de spieropbouw en verminderen spierafbraak. Dit is een duur product en vermits Lemaire werkloos was, moest hij overvallen plegen om dit te kunnen kopen:

(...) Lemaire is een fervent aanhanger van bodybuilding en lichaamsverzorging. Hij drinkt uitsluitend pompelmoessap en let streng op zijn dieet. Het is trouwens, omdat hij geld nodig had voor pillen om spieren te ontwikkelen, anabolica, die zeer duur zijn. En vermits hij werkloos is ...

Bron: Het Laatste Nieuws | 10 Augustus 1983

Over zijn tijd bij het Vreemdelingenlegioen in Corsica zei hij na zijn arrestatie:

(...) Lemaire is een erg zwijgzame man, die zijn verblijf in het Vreemdelingenlegioen op Corsica slecht heeft verteerd. "Het zijn daar moordenaars", zegt hij, "zij schieten mensen in de rug."

Bron: Het Laatste Nieuws | 10 Augustus 1983

537

(17 replies, posted in Getuigen)

Een goede bron heeft me gemeld dat De Staerke twee keer een hongerstaking heeft gedaan. Zijn eerste hongerstaking heeft hij in april 1986 beëindigd. Hij was toen 12 kilo vermagerd. Die hongerstaking heeft blijkbaar niet de pers gehaald (voor zover ik heb kunnen nakijken).

538

(17 replies, posted in Getuigen)

Zoals reeds geschreven, krijgt René De Jonge tijdens het verhoor van 12 april 1986 video-opnamen te zien. Hij herkent de persoon met nummer 8 als deze die op hem schoot aan zijn gestalte en zegt dat deze op de videofilm magerder is dan op het ogenblik der feiten.

Over dat verhoor van 12 april 1986 schrijft Hilde Geens in "Beetgenomen":

(...) Wel hebben enkele kroongetuigen van het bloedbad in Aalst Johnny geïdentificeerd op foto’s, op videobeelden of door een doorkijkspiegel. Maar herkenningen zijn broos en hier gaat het om daders die hun gezicht gedeeltelijk verborgen achter bivakmutsen, sjaals of lappen die op hun plaats zaten met elastiekjes, wat ze nog brozer maakt.

Het trof wel dat twee getuigen die Johnny [Philippe De Staerke] herkenden, zeiden dat ‘hun schutter’ dikker was: De Staerke was op het moment van de confrontatie vermagerd door zijn hongerstaking.

Wie die tweede getuige is waar Hilde Geens naar verwijst, weet ik niet. Maar wanneer begon De Staerke eigenlijk aan zijn hongerstaking? Dat was pas in november 1986!

Op 14 november 1986 stond in Gazet van Antwerpen:

Een woordvoerder van de Rijksgevangenis te Gent bevestigde gisteren dat Philippe De Staerke sedert een paar dagen aan een hongerstaking is begonnen.

(…) In gerechtelijke kringen wordt niet uitgesloten dat de hongerstaking en de zwijgzaamheid van Philippe De Staerke te maken hebben met de jongste vondsten in het kanaal Brussel-Charleroi.

Op 19 november:

(...) Onderzoeksrechter Troch van het Parket van Dendermonde geeft wel toe dat De Staerke inmiddels nog steeds aan een koppig volgehouden hongerstaking toe is en bovendien alle commentaar weigert.

Op 20 november:

(...) Philippe De Staerke, die opgesloten werd in de Gentse gevangenis omwille van zijn betrokkenheid bij de bendes van Nijvel en Baasrode, houdt zijn hongerstaking koppig vol. Hierdoor chanteert hij de gevangenisdirectie.

En op 21 november:

Philippe De Staercke nu in Sint-Gillis

In de onmiddellijke omgeving van justitieminister Jean Gol werd bevestigd dat Philippe De Staerke (28) en verdachte nr. 1 van de Bende van Baasrode donderdag vanuit de gevangenis van Gent naar de ziekenhuisafdeling van de strafinrichting te Sint-Gillis werd overgebracht. Korte tijd geleden begon de van Sint-Pieters-Leeuw afkomstige Philippe De Staerke een hongerstaking in de gevangenis van Gent.

Zijn gezondheidstoestand ging zo achteruit dat werd besloten hem ter verzorging op te nemen in de ziekenhuisafdeling van Sint-Gillis. Speurders sluiten niet uit dat Philippe De Staerke zich liet verhongeren en meteen vermageren om nog moeilijker herkenbaar te worden bij confrontaties met getuigen van de hele reeks overvallen waaraan hij heeft deelgenomen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 November 1986

539

(572 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Misschien is de bron van de informatie mijn post uit 2023. wink

540

(107 replies, posted in Bibliografie)

Op VRT Max kan je documentaire "La mécanique du crime: Au-delà de la peine" bekijken » www.vrt.be/vrtmax

In juli 1992 gaan Marc en Corinne voor het eerst als koppel samen op stap - een onschuldig begin van wat een nachtmerrie wordt. Die avond kruisen ze het pad van een moordenaar, en het jonge koppel overleeft het niet. Wat volgt is een jarenlange strijd van hun families tegen een rechtssysteem dat hen in de steek liet - en de vraag hoe je vanuit ondraaglijk verdriet toch iets blijvends kunt veranderen.

Lees het hele verhaal van de bloedige week van Thierry Muselle en Thierry Bourgard » Forum