De ambtenaar van Buitenlandse Zaken die meende een verband te zien tussen de Bendefeiten en de activiteiten van Abu Nidal, Belliraj en Ali Aârrass deed hiervan op 10 mei 2017 schriftelijk aangifte bij onderzoeksrechter Martine Michel van Charleroi. Toen hij na zes weken nog geen reactie kreeg bezorgde hij een kopie van zijn aangifte aan het Federaal Parket, waarmee hij beroepshalve veel contacten had in terrorismedossiers.
Kort daarna nam commissaris Jean-Philippe Görtz van de Cel Jumet contact op met hem en werd zijn aangifte opgenomen in een P.V. Groot was dan ook de verbazing van de ambtenaar toen hij enkele maanden later vernam dat Procureur-Generaal De Valkeneer van plan was prioriteit te geven aan de 'bekentenis' op het sterfbed van oud-rijkswachter Christiaan Bonkoffsky. Het viel daarbij op dat Bonkoffsky in 2017 al meer dan twee jaar dood was en dat hij 17 jaar eerder een DNA-staal had afgestaan dat hem vrijpleitte van alle betrokkenheid. Waarom werd de piste Bonkoffsky dan uitgerekend in 2017 als een spectaculair nieuw spoor voorgesteld?
Hoofdcommisaris Görtz verliet in deze periode overigens het onderzoek met een burn-out.
Op 31 oktober 2017 antwoordt Minister Geens op vragen in de kamercommissie Justitie, waarbij hij het heeft over "manipulatie van de Bende-vondsten in het kanaal Brussel-Charleroi".
De ambtenaar van Buitenlandse Zaken contacteert daarop onmiddellijk de kabinetschef van Minister Geens, een diplomaat die hij persoonlijk kent. Hij vraagt hem of de Minister op de hoogte is van zijn aangifte.
Dan blijkt dat Procureur-Generaal De Valkeneer Minister Geens gebriefd heeft over de stand van zaken in het Bendedossier, maar dat hij daarbij met geen woord gerept heeft over de aangifte van de ambtenaar. Maar dat hij wel de nadruk gelegd heeft op "manipulatie".
Niet lang daarna verdwijnt Procureur-Generaal De Valkeneer uit het dossier. Minister Geens overweegt zelfs om het Bendeonderzoek volledig te onttrekken aan de parketten van Charleroi en Bergen :
https://www.ringtv.be/nieuws/meer-mankr … -speurders
"... Ook wordt het onderzoek mogelijk weggehaald bij de parketten van Charleroi en Bergen ..."
Bovendien worden 20 bijkomende speurders ingezet om het dossier vooruit te helpen. Uiteraard doet de Minister dat niet omdat de piste Bonkoffsky en de beweerde manipulatie in Ronquières hem zo geloofwaardig lijken. Integendeel, de hypothese Bonkoffsky wordt al even snel weer afgevoerd als ze is opgedoken.
Eind maart 2018 reist Minister Geens dan naar Marokko, waar hij het met zijn Marokkaanse ambtgenoot heeft over een mogelijke overbrenging naar België van Ali Aârras, de medeplichtige van Belliraj die in Marokko een gevangenisstraf uitzit voor terrorisme. Diezelfde week nog maakt Marokko effectief een overbrengingsverzoek voor Ali Aârras over aan de Belgische FOD Justitie. Minister Geens zal dat verzoek later ook goedkeuren.
Een maand na zijn bezoek aan Marokko doet Minister Geens in het VTM- nieuws van 28/4/2018 dan zijn uitspraak "dat er binnen dit en drie jaar wellicht een proces komt rond de Bende van Nijvel ".
Kort vóór die uitspraak doen er zich evenwel enkele merkwaardige evoluties voor in het dossier. Op 6 maart 2018 verklaart gewezen voorzitter van het controlecomité op de inlichtingendiensten (Comité I), Jean-Claude Delepierre, "dat het wenselijk zou zijn dat het Comité I zou onderzoeken wat de rol was van de Staatsveiligheid in het dossier Bende van Nijvel : https://www.apache.be/2018/03/06/comite … derzoeken/
Midden maart 2018 vraagt de Staatsveiligheid dan aan de Dienst Vreemdelingenzaken dat een Marokkaanse inlichtingenagente, Kaoutar Fal, het land zou uitgewezen worden :
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/07/12 … -illegaal/
Kaoutar Fal wordt effectief uitgewezen, en vanaf dan krijgt het dossier een merkwaardige wending : over Belliraj en Ali Aârrass wordt voortaan in alle talen gezwegen. De focus wordt verlegd naar de beweerde manipulatie van de Bendevondsten in het kanaal Brussel-Charleroi. De onderzoeksrechter in Charleroi laat twee oud-rijkswachters, Philippe Vermeersch en François Achten, aanhouden en in staat van beschuldiging stellen.
De uitspraak van gewezen Comité I - voorzitter Delepierre kwam de Staatsveiligheid duidelijk bijzonder slecht uit, net als de aangifte van de ambtenaar van Buitenlandse Zaken.
Belliraj was namelijk een betaald informant van zowel de Staatsveiligheid als van een buitenlandse inlichtingendienst. Hij werd gehuisvest in een villa in Evergem, in de Gentse kanaalzone, die hij huurde van een andere informant van de Staatsveiligheid. Een merkwaardige voorkeursbehandeling, voor iemand die sinds begin de jaren '80 bij onze inlichtingendiensten bekend stond als een staatsgevaarlijke extremist, voortdurend op zoek naar wapens en explosieven ...