61

(568 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

In '85 maakte Beijer foto's in Aalst. In '85 werden kernwapens in België geplaatst, een wapenwedloop.

In '85 had Beijer een andere opdrachtgever (zelf gekozen of opgelegde intimidatie?) dan in '83. Opdrachtgever '85 eiste wapens in te leveren na overvallen om chantage te vermijden. Opdrachtgever 83 deed dat dus niet.

Waarschijnlijk was opdrachtgever '85 erg dwangmatig, terwijl Beijer alle macht wou. En dus dropt hij alle wapens (laat droppen natuurlijk...) in Ronquières in het water. Geen wapens, geen nieuwe opdrachten van intimiderende opdrachtgevers. Meer zelfs, onze sociopaat speelt weer een mind-game: hij linkt opdrachtgever '85 met '83 enz. door coffre-fort en andere zaken van Aalst in het water te dumpen. Een middenvinger naar opdrachtgever '85. Middenvinger naar opdrachtgever '83. En gaslighting naar de speurders toe.

En dus is er een heel eenvoudige verklaring waarom in Ronquières wel een link is met Aalst, maar geen wapens. Hij had de wapens van Aalst niet, opdrachtgever '85 eiste ze terug.

62

(1,250 replies, posted in 1985)

Ik probeer even mee te doen aan de denkoefening.

  1. uitvoerders zoeken zelf een nieuwe opdrachtgever (een die niet zo'n aanstoot neemt aan excessief geweld. Of opdrachtgever die net wel veel geweld en terrorisme wil.

  2. uitvoerders proberen rollen om te draaien: zij nemen leiding om opdrachtgever te chanteren met excessief geweld. Ze eisen geld van opdrachtgever om te stoppen met geweld

  3. Beijer heeft nieuwe opdrachtgever (die veel geweld en dode kinderen wil)

  4. Hele structuur opdrachtgever - Beijer - uitvoerders wordt gekaapt door nieuwe 'opdrachtgever' die Beijer intimideert.

Laatste lijkt me meest waarschijnlijke indien opdrachtgever terrorisme wil. Andere mogelijkheid is dat nieuwe opdrachtgever geen vat heeft op de situatie en uitvoerders niet in toom houdt waardoor ze nog meer nodeloos geweld gebruiken dan nodig. Ik sluit niets uit maar voor mij blijft de meest voor de hand liggende verklaring dat manipulator/sociopaat Beijer een revolver tegen het hoofd kreeg van een 'nieuwe' opdrachtgever. Hij hint op Russen. Leugen? Of puzzelstukje? Ik denk puzzelstukje.

63

(471 replies, posted in Algemeen)

Akkoord met verschillende dadergroepen, gelinkt met wapens.

Complot is het niet. Mij lijkt het eerder een patroon van 'gaslighting' van een sociopaat. Mind games met alles en iedereen spelen. Opdrachtgevers, dadergroepen, rijkswacht, gerecht. En op dit moment past Beijer mijns insziens toch wel goed in dit profiel. Het kan ook iemand anders (of een andere groep) geweest zijn. Maar dan heb ik het gevoel dat er toch nog een wit konijn te voorschijn moet komen.

Moest er geen 'persoon' achter de koppeling jvan wapens zitten, dan zou het proces gestuurd zijn door een soort van 'invisible hand'. Dadergroepen met bedenkelijk imago, de argwaan voor 'besmette' wapens zou toch heel groot zijn. Ik sluit het niet uit maar beschouw het momenteel als redelijk onwaarschijnlijk

64

(471 replies, posted in Algemeen)

In feiten van 81 en 82 zie ik toch vooral het verzamelen van wapens (Bouhouche), meedogenloos geweld tegen politie/rijkswacht (frustratie Beijer/Bouhouche) wat in '83 met oprichting van 'bureau in louche zaken' nog gewelddadiger wordt, maar nog niet het karakter heeft van terrorisme. Eerder banditisme, afrekeningen in opdracht; Bouhouche en Beijer zullen wel 'cleane' wapens gebruikt hebben als ze zelf een klusje opknapten en 'besmette' wapens voor hun uitvoerders. Misdaden hebben eerder extreem-rechts karakter door Bouhouche en uitvoerders en contacten. Maar of opdrachtgever zuiver extreem-rechtse 'spanning' wil, dat betwijfel ik.

Diefstal eendenroer lijkt me dan weer een soort van emotionele grafitti van Beijer al kan het ook een collectorsitem zijn voor specifieke verzamelaar.

65

(471 replies, posted in Algemeen)

howitzer, thanks for the info. Ik zie dat er nog +100 pagina's bestaan hier op de site over Ronquières, nog niet doorgenomen. Dus hier mijn stelling onder voorbehoud.

Plek was door Beijer/Bouhouche al in 1982 afgesproken als dumpingplaats. Ook al werd er niets gedumpt. Als opdrachtgevers of uitvoerders vroegen naar dumpingplaats, zou Ronquières het antwoord zijn. Dus er kunnen tips in '83 geweest zijn, zonder dat er iets lag. De wapens lagen ergens beschikbaar voor het 'wapenbureau' van Bouhouche en Beijer. Hebben Bouhouche en Beijer dan toch ergens in '86 de wapens daar laten dumpen? Had Beijer z'n 'levensverzekering' niet meer nodig? Of speelde hij gewoon een 'mindgame' van z'n persoonlijkheid : sociopaat die aan 'gaslighting' doet met onderzoekers eenderzijds en wraak op z'n opdrachtgevers en uitvoerders? Ik krijg steeds meer en meer het gevoel dat ik er boenk op zit.

66

(471 replies, posted in Algemeen)

Wie zijn de daders en wat waren hun motieven?

De bende van Nijvel dat is Beijer en z'n 'interimbureau' slash 'wapenbureau' met in het begin wraak als motief. Boven hem een opdrachtgever met een politiek motief, uit extreem rechtse hoek. Hier en daar nog wat 'interimopdrachtgevers voor drugs en andere louche zaken met geld als motief. En Onderaan wisselende uitvoerdersgroepen met motief geld. Uitvoerders die in de val lopen van Beijer om 'besmette' wapens te gebruiken, en dus zwijgplicht krijgen (eigenlijk chantage).
Gaandeweg ook verschillende opdrachtgevers, en dus ook zwijgplicht/chantage.
Tot iemand een revolver tegen Beijers hoofd zet met de opdracht : mensen afknallen ,gezinnen afknallen, kinderen afknallen. Ik denk niet dat Beijer zelf die opdracht zelf verzon. Laatste opdrachtgever pleegt wraak op vorige opdrachtgevers. De theorie van de grootste zot als opdrachtgever : wie durft het meest verre gaan in geweld? Die 'wint'. Mij lijkt dat een wraak van Russische geheime dienst op ...

  • staatsveiligheid als incarnatie van CIA (+informant Finné)

  • Delhaize als incarnatie van Amerikaanse connecties

  • Rijkswacht/Diane met link naar extreem rechtse uitvoerders bendeleden die zonder het te weten voor communistische opdrachtgever werken

Zou wapengek Bouhouche ooit geweten hebben dat Beijer hem misleidde met opdrachtgever? Beijer wachtte in elk geval tot na z'n dood om zelf Russische connectie aan te kondigen in zijn boek.

De 'besmette' wapens waren een soort levensverzekering voor Beijer/Bouhouche. Zowel opdrachtgevers als uitvoerders wisten niet altijd dat ze 'besmette' wapens gebruikten, vooraf aan het geweld. Maar achteraf kon Beijer deze wapens wel gebuiken als chantagemiddel. Daarom werden ze in Ronquières zo ondiep gedumpt. Hij moest altijd aan z'n levensverzekering kunnen.
Heeft de 'dumper' van de wapens toch iemand getipt bij gerecht/rijkswacht? Waarschijnlijk heeft Beijer z'n levensverzekering/wapens opgesplitst uit risikoverdeling. Of zou Beijer/Bouhouche zelf de tip gegeven hebben? In een poging einde verhaal te maken van de nachtmerrie die ze zelf maakten.

Andere mogelijkheid van einde overvallen is dat er op politiek vlak achter de schermen een bevriezing is gebeurd van het conflict dat geheime diensten hier uitvochten. Of gewoon omdat opdrachtgevers vonden dat ze 'kitte' stonden.

Andere mogelijkhied is dat 4 jaar later berlijnse muur gevallen is, en dat spionagediensten reeds verzwakt waren in '85
De 'doofpotoperatie' de jaren nadien in het gerecht volgden, kan dus mogelijk een politiek staaltje kunst geweest zijn om tot een 'oplossing' te komen. Of een lelijk politiek gedrocht, maar het geweld (openbaar) stoptet. Een oplossing aanvaardbaar voor de brede bevolking. En dus zaak 'min of meer gesloten' voor politiekers.

67

(568 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Ik vind het meest consistente verklaring voor de besmette wapens toch de verklaring als een soort van eis van opdrachtgever die aan 'detectivebureau' vraagt om wapens te hergebruiken tussen verschillende uitvoerdersgroepen. Uitvoerders weten niet dat ze besmette wapens gebruiken op dat moment. En achteraf kan 'detectivebureau' zwijgen opleggen aan uitvoerders, je wil tenslotte niet brommen voor een andere z'n daden. Mogelijk was het gebruik van 'besmette wapens' eerder toevallig ontstaan uit praktische noodzaak, waarbij Beijer toch aanvoelde dat het z'n positie als manipulator kon verstevigen.

Mogelijk had hij één ding over het hoofd gezien. in '83 werkte hij hoofdzakelijk voor extreem rechtse opdrachtgever. Maar zijn structuur werd gekaapt door russen. in '85 hielden ze een pistool tegen z'n hoofd, misschien? Knal maar kinderen af met je uitvoerders vooral besmette wapens : dan kan je opdrachtgever van '83 ook chanteren.

En dus doet Beijer of hij al heel z'n leven, van in de wieg, geen andere keus had, dan z'n russiche missie om kinderen af te knallen. Is het zo gegaan? Geen idee, maar het is voor mij het meest consistente verhaal. Als er een meer consistent verhaal is. ik hoor het graag.

68

(208 replies, posted in Bibliografie)

Robert, mogelijk.

Maar mogelijk was in '83 opdrachtgever extreemrechts. Met veel uitvoerders uit milieu van rijkswacht. En in '85 opdrachtgever uit extreem linkse hoek. Met besmette wapens van '83. Dus middenkader, Bob Beijer, kon eerste opdrachtgever chanteren na de laatste overval.

Verklaring waarom rijkswacht op de hoogte was van plannen in '85? Uitvoerders wisten niet van andere opdrachtgever, misleid door Beijer. Het kan verklaren waarom er eigenlijk iedereen belang bij had om het onderzoek te saboteren.

Mij lijkt het dat uitvoerders nooit 'besmette wapens' willen, dus middenkader moet die uitvoerders toch om de tuin geleid hebben? Welke uitvoerder wil er nu gelinkt worden aan iets van andere uitvoerder? Misschien wilde opdrachtgever dit, zodat middenkader achteraf toch nog uitvoerders zwijgen kon opleggen. Maar hadden opdracht iets over hoofd gezien: middenkader, Bob, kon opdrachtgever ook chanteren 'besmette wapens', gebruikt voor acties van andere opdrachtgevers.

Dus: nooit als uitvoerder werken met besmette wapens of je bent gekloot. En: Nooit als opdrachtgever werken met besmette wapens of je bent gekloot. Dit kan toch de houding van Beijer verklaren.

De muziek van De Bende Van Nijvel.

We gaan te voet naar scherpenheuvel. Oh ja we lusten hem zo graag...

70

(45 replies, posted in Onderzoekspistes)

Hetgeen wat ik hierover wil zeggen is, dat het grootste slachtoffer, niet of wel betrouwbaarder is dan de kleinste, toevallige passant. Getuigen moeten ernstig genomen worden. Ik weet niet of dat zo altijd gebeurd is. Aan ons dus om de ruis ertussen uit te halen. Zelfde met boek, 'getuigenis' van Beijer. Kritisch bekijken. Maar niet zomaar van tafel vegen.