Het type dader waar ik het over heb zijn mensen die aan de rand van de samenleving leven en hun eigen waarden, normen en wetten hebben. Maar dat betekent niet dat ze bv. analfabeet zijn. PS: die info van Wittock stond ook gewoon in de Franstalige versie van de Gouden Gids.

En het voorbeeld van de Gouden Gids toont enkel aan dat het geen geheim was dat je bij Wittock kogelvrije vesten kon vinden / kopen.

Het is niet omdat El Pais in die wagen lag, dat het ook een krant van hen was. En als het wel van hen was, zegt dit niets over het type dader. Als er één Spaanstalige bij was, las die misschien soms El Pais omdat het de meest gemakkelijk te vinden Spaanstalige krant was.

Wie zegt dat ze in Nijvel die vesten droegen? Het is niet omdat ze die een paar dagen voordien in Temse waren gaan stelen, dat ze die ook droegen in Nijvel. Misschien hadden ze die bewust niet aan omdat het "slechts" een nachtelijke inbraak was en hadden ze die vesten vooral gestolen voor overvallen op warenhuizen.

Je schrijft zelf het antwoord: door hun gedrag geraakten ze vaak in confrontatie met ordediensten. Dit zou voor hen een motivatie kunnen zijn om eens te "investeren" in extra beveiliging. Het feit dat dit vlak voor de feiten in Nijvel gebeurde, zegt niets over de reden van diefstal in Temse.

"Ce sont des prédateurs", of hoe procureur des konings Deprêtre gelijk had

De feiten aan het Colruyt-warenhuis in Nijvel in 1983 worden vaak geïnterpreteerd als het werk van een goed georganiseerde en doelgerichte bende. Maar wie de reconstructie van die nacht naast het concrete gedrag van de daders legt, ziet vooral chaos, improvisatie en een opvallend gebrek aan rationele besluitvorming.

Wat begint als een inbraak, escaleert wanneer de daders betrapt worden. Op dat moment zou je verwachten dat ervaren criminelen hun actie onmiddellijk afbreken en verdwijnen. Dat gebeurt niet. Integendeel: na de moord op het koppel Fourez-Dewit blijven de daders ter plaatse en zetten ze hun activiteiten verder. Ze proberen zelfs de lichamen te verbergen om vervolgens opnieuw over te gaan tot hun oorspronkelijke doel: inbreken en stelen.

Die keuze is cruciaal. Ze wijst niet op berekend handelen, maar op een primitieve redenering: het probleem "oplossen" door het zichtbare gevolg weg te werken, en daarna gewoon verder doen. Dat is geen strategie, dat is kortzichtigheid.

Ook de buit past in dat patroon. De daders nemen geen luxegoederen of makkelijk verhandelbare producten mee, maar basisproducten zoals olie en koffie. Dat suggereert geen economische logica van doorverkoop of winstmaximalisatie. Het wijst eerder op directe behoefte: nemen wat men nodig heeft, zonder omweg via geld of handel. De keuze voor goedkope producten onderstreept dat nog. Dit is geen bende die denkt in termen van opbrengst, maar in termen van gebruik.

Dat alles maakt de hypothese van een strak geleid commando moeilijk houdbaar voor deze specifieke feiten. Wat we hier zien, is gedrag dat eerder past bij marginale daders: weinig vooruitdenken, geen duidelijke exitstrategie en beslissingen die ter plaatse worden genomen, zelfs wanneer de situatie volledig escaleert.

De uitspraak van procureur des konings Deprêtre dat het om "des prédateurs" gaat, kan in dat licht gelezen worden als een beschrijving van hun gedrag: niet strategisch, maar roofzuchtig en direct. Ze reageren op wat zich aandient, zonder plan op langere termijn.

Nijvel is in die zin het bewijs dat er geen uitgekiend meesterplan of strategie was, maar een bewijs van hoe een ogenschijnlijk eenvoudige inbraak kan ontsporen in extreem geweld wanneer ze wordt uitgevoerd door gewelddadige gangsters die aan de rand van de maatschappij leven. Het zijn net die profielen die moeilijk te vatten zijn: niet omdat ze geniaal zijn, maar omdat ze handelen buiten de logica die we verwachten van "professionele" criminelen.

Misschien ligt daar ook de reden waarom men zo hardnekkig op zoek gaat naar complexere verklaringen. Een meesterbrein is begrijpelijker dan banaliteit. Maar de feiten in Nijvel suggereren iets anders: geen perfect plan, maar een gevaarlijke combinatie van impulsiviteit, brutaliteit en toeval.

Oplichter Postchecks in Spanje aangehouden

De 39-jarige Yvan Dubois, uit Wautersbrakel, die tussen december 1974 en december 1975 het postcheckambt te Brussel door valsheid in geschriften op lichtte voor een globaal bedrag van 24.450.000 fr. werd in Spanje aangehouden. Verwacht wordt dat de man eerlang aan België wordt uitgeleverd.

In december 1974 had Dubois een postrekening op zijn naam geopend bij het postcheckambt te Brussel en in maart 1975 kon hij op zijn rekening een bedrag van 24.450.000 fr. laten aanbrengen. In feite ging het om een fictief bedrag, dat op zijn naam werd geplaatst, dank zij de medeplichtigheid van een of meerdere bedienden bij de postcheques.

De daaropvolgende maanden haalde Dubois herhaaldelijk bedragen van 750.000 fr. van zijn rekening af, totdat hij zich einde 1975 alles bij mekaar 24.450.000 fr. had laten uitbetalen. Op het einde van 1975 werd in een gang van het postcheckambt te Brussel een document teruggevonden, waaruit moest blijken dat dit keer 98.245.000 Ir. op naam van Dubois werd gestort.

Het document werd door een bediende van de Postchecks ontdekt en deze maakte het dadelijk aan de controlediensten over.

Er volgde toen een onderzoek, waaruit bleek dat Dubois zich voordien reeds 24.450.000 fr. had laten uitbetalen, zonder er recht op te hebben. Dubois, die ondertussen lont had geroken, was op dat ogenblik reeds met zijn geld naar Spanje vertrokken.

Via Interpol kon de man er worden teruggevonden en reeds op 17 februari werd hij door de Spaanse politie ingerekend. Het is nagenoeg zeker dat hij binnen zeer korte tijd aan het Belgische gerecht zal worden uitgeleverd.

Ondertussen werd bij mogelijke medeplichtigen tot huiszoekingen overgegaan. Buiten Dubois werd tot nog toe niemand anders in deze zaak aangehouden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Maart 1976

Waal met miljoenen valse dollars gevat te Zaventem

Op de parking van een hotel nabij het vliegveld van Zaventem heeft de BOB een man bij de kraag gevat, die in bezit bleek van valse dollars voor een waarde van ongeveer 26 miljoen fr. Het gaat om de 44 - jarige Yvan Dubois uit de Waals-Brabantse gemeente Genappe.

De speurders hadden vernomen dat op het parkeerterrein van het hotel een verdachte transactie moest doorgaan. Ze bemerkten er een man die in het bezit was van twee koffers. In een van de koffers telden de BOB’ers 27 pakjes van elk 200 valse briefjes van 100 dollar. Alles bij elkaar een bedrag van 540.000 dollar of zowat 26 miljoen Befr.

In een andere koffer vonden de rijkswachters elf flessen kwik met een totaal gewicht van 35 kg. Naar verluidt kan men heel wat loense zaakjes doen met kwik.

De BOB van Brussel tracht nu te achterhalen van waar Yvan Dubois, die werd aangehouden met de valse dollars kwam en voor wie ze bestemd waren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Mei 1982

Liet BOB geldsmokkelaar in de val lopen?

Een gedetineerde uit de gevangenis van Vorst is er van overtuigd dat hij geweldig bij de neus werd genomen door de Brusselse rijkswacht, naar aanleiding van een grote zaak in valse Amerikaanse dollars.

De man in kwestie, de thans 45-jarige Yvon Dubois uit de Waal-Brabantse gemeente Genepiën, die sedert 18 mei in de cel zit, heeft klacht ingediend tegen de rijkswacht. Wegens provocatie, beweert hij, want de Brusselse BOB heeft een grote smokkel in vals geld gefinancierd en hij is daarbij in de val gelopen.

Yvon Dubois werd door de raadkamer van Brussel in voorlopige vrijheid gesteld, doch het parket tekende onmiddellijk beroep aan, zodanig dat de man opgesloten blijft. Sommigen vragen zich af wat er allemaal schuilgaat achter die smokkel in vals geld?

Yvan Dubois werd op 18 mei, op een parkeerterrein van een hotel nabij het vliegveld van Zaventem, aangehouden, omdat de rijkswacht bij hem voor ongeveer 26 miljoen B.fr. valse dollars aantrof, alles bij mekaar 27 pakjes van elk 200 valse briefjes van 100 dollar. In een andere reiskoffer vonden de rijkswachters elf flessen kwik met een totaal gewicht van 35 kilogram.

Volgens Dubois was de rijkswacht op de hoogte van de feiten en deden ze hem welbewust in de val lopen. Zijn verhaal komt hier op neer: in april van dit jaar werd hij benaderd door Serge Frantsevitch, een maatschappijdirecteur uit Brussel die kort daarvoor uit de gevangenis van Nijvel werd ontslagen.

Frantsevitch zou hem hebben voorgesteld “zaken” voor hem op te knappen. Omdat Yvon Dubois er niet al te warmpjes in zat, gaf hij zijn akkoord. Het zou gaan om vals geld. De Waal dacht immers ook dat er in het zuiden van Frankrijk wel personen rondliepen die in bezit waren van valse dollars.

Van Frantsevitch kreeg hij het geld voor de verplaatsing. En Dubois verklaarde zelfs dat dit geld eigenlijk afkomstig was van de “zwarte kas” van de Brusselse BOB. Later kwam er ook toongeld bij te pas. Want, aldus Yvon Dubois, in een Brusselse bank werd me zowat 3,6 miljoen dollar getoond, wat toen neerkwam op ongeveer 50 miljoen Belgische frank.

De gedetineerde beweert dat de rijkswacht van Brussel die 50 miljoen fr. van de bank had geleend en ook de koffer had gehuurd, om hem te bewijzen dat er grof geld mee gemoeid was.

De Generale Bank aarzelde nochtans de 50 miljoen fr. aan de rijkswacht te “lenen” en er was een tussenkomst van een hoger officier en een substituut nodig om de bank te overtuigen.

Tussen 1 en 18 mei ontmoette Dubois vijf personen, die echter niet werden geïdentificeerd. Dit is op zichzelf al vreemd, vindt hij, doch uit verklaringen van Yvon Dubois kan worden afgeleid dat Serge Frantsevitch, die in de zaak van valse dollars niet werd verontrust, niet zou durven spreken uit vrees voor represailles.

De gedetineerde wil nu kost wat kost zijn onschuld bewijzen en hij geeft juiste data op van zijn ontmoetingen met Frantsevitch, die hij als een informant en tipgever van de rijkswacht beschouwd. Zo ging hij op 10 mei naar de Generale Bank te Brussel waar een onbekende hem de 50 miljoen liet zien.

Drie dagen nadien had hij om 14 u een afspraak met Frantsevitch in het Hyatt-hotel te Brussel, waar hij de koper van de valse dollars ontmoette. Daags nadien had Dubois een ontmoeting met Frantsevitch in de “Crazy Horse” te Brussel en op 15 mei zag Dubois Frantsevitch opnieuw, ditmaal aan de vijvers van Tervuren.

Twee dagen nadien was er een rendez-vous in de kantoren van Frantsevitch en 's avonds vertrok Dubois dan naar Parijs om de Valse Amerikaanse dollars op te halen. Yvon Dubois kwam terug met het geld aan boord van mini-bus. Nu vraagt hij zich af waarom de rijkswacht hem niet aan de grens tegenhield doch slechts 's anderendaags aan de “parking” van het hotel nabij het vliegveld van Zaventem?

De man die zich in het ootje genomen voelt, verklaart eveneens dat er valse processen-verbaal werden opgemaakt, dat hij een slachtoffer is geworden van Frantsevitch en de rijkswacht, van machinatie en provocatie. In Brusselse gerechtskringen weigerde men vrijdag desbetreffende toelichtingen te verstrekken. Het kan zijn, zo werd ons toch gezegd, dat de ganse zaak inderdaad nog een staartje krijgt...

Bron: Gazet van Antwerpen | 21 Augustus 1982

Op 1 februari 1988 pleegden vijf zwaarbewapende en gemaskerde gangsters een gewelddadige overval op een geldtransport van Securitas bij het benzinestation van het AC Motel Heverlee langs de E40. Tijdens de hold-up werd de begeleider van het transport, Hubert Verrek, van dichtbij met een riotgun in de arm geschoten en zwaar gewond, waarna de daders ongeveer 1,5 miljoen frank buitmaakten en vluchtten met een gestolen auto vermoedelijk richting Namen.

Enkele dagen later werden in een vijver in Hoeilaart cheques, geldzakjes en administratieve documenten uit de buit teruggevonden, evenals een brandkast waarvan de deur ontbrak. De vondsten deden vermoeden dat de overvallers uit het Brusselse milieu kwamen en hun bezwarend materiaal daar hadden gedumpt. Ondanks een nationaal politiealarm en verschillende getuigenverklaringen bleef van de daders aanvankelijk elk spoor ontbreken.

Securitas-geldtransport te Heverlee overvallen

Pompbediende Louis Jacobs uit Heverlee is er samen met een tiental automobilisten getuige van geweest hoe vijf gewapende en gemaskerde gangsters een drieste overval pleegden op een geldtransport van Securitas.

De overval vond maandagnamiddag omstreeks 13.05 u. plaats op het benzinestation van het AC Motel aan de E 40-autosnelweg te Heverlee (Leuven) in de richting van Luik. Bij de hold-up werd de begeleider van het transport zwaar gewond.

Omstreeks 13 u. verlieten bestuurder Jo Maertens uit Zoutleeuw en begeleider Hubert Verrek uit Kessel-Lo (Leuven) met hun Securitas-auto de E40-autosnelweg. Ze begaven zich naar het benzinestation van het AC Motel. Zoals gebruikelijk kwamen ze er de ontvangsten van het weekeinde ophalen.

Volgens pompbediende Louis Jacobs kwam enkele ogenblikken nadien een goudkleurige Audi 80 aangereden. "Vijf mannen, zwaar gewapend en met bivakmutsen gemaskerd, stapten uit en begaven zich naar de geldtransportwagen. De bestuurder werd verplicht de zijdeur te openen. Ik heb nog twee schoten gehoord, want ik begreep wat er ging gebeuren en was al op weg om de rijkswacht te verwittigen", vertelt hij.

Die twee schoten waren bestemd voor begeleider Hubert Verrek, die nog achteraan in de wagen zat. Later bleek dat één van de gangsters zonder directe aanleiding de begeleider vanop korte afstand met een riot-gun met afgezaagde kolf in de bovenarm schoot. Zwaargewond werd Verrek in het UZ Gasthuisberg te Leuven opgenomen.

Bestuurder Jo Maertens, die zag hoe op zijn maat werd geschoten, geraakte in shocktoestand. In een minimum van tijd laadden de gangsters de zakken in hun voertuig over. Ook zouden ze er met de wapens van de veiligheidsagenten vandoor zijn. Daarop sloegen ze in de richting van Luik op de vlucht.

Enkele honderden meters verder, aan de rand van Heverleebos, verlieten ze evenwel de autosnelweg. Op die plaats loopt de zachte berm op gelijke hoogte van de autosnelweg. Daarbij reden ze twee betonnenpaaltjes met reflectoren of catafoonpaaltjes omver. Via de betonnen dienstweg reden ze naar de Naamsesteenweg, waar ze vermoedelijk in de richting van Namen vluchtten.

Van deze drieste en agressieve overval waren een tiental automobilisten getuige. Onder hen één Nederlander en drie personen uit Sri Lanka. Deze vier pérsonen verplaatsten zich met een goudkleurige Mazda en werden door de rijkswacht als getuigen gehoord.

Vrijwel onmiddellijk na de overval werd nationaal politiealarm afgekondigd. Dat alarm had bijna resultaat afgeworpen, want omstreeks 15.30 u. liep bij het parket te Leuven de melding binnen dat een kwartier eerder op de E313 ter hoogte van Maasmechelen een goudkleurige auto klem gereden was. Daarin zaten vier personen. De kleur stemde wel overeen met de overvalwagen, maar het merk niet.

Bovendien was men op zoek naar vijf personen en zaten er maar vier in de wagen, namelijk de Nederlander en de drie personen uit Sri Lanka. Aanvankelijk wilden de rijkswachters niet geloven dat ze van de overval getuige geweest waren en als dusdanig er niets mee te maken hadden. Ze werden voor verhoor naar de rijkswachtbrigade van Maasmechelen overgebracht. Daar konden ze een briefje voorleggen, waarop stond dat ze door de rijkswacht van Leuven inderdaad als getuigen ondervraagd waren.

De Nederlander was wel geen onbekende van het gerecht. De vier werden na dit misverstand vrijgelaten.

Van de echte daders heeft men tot nog toe geen spoor. Volgens getuigen spraken de gangsters wel Nederlands. Volgens de rijkswacht zou de buit 1,5 miljoen bedragen.

In de loop van de namiddag werd de overvalwagen te Heverlee teruggevonden. Het voertuig was in Zaventem gestolen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Februari 1988

Cheques van Securitas overval in Heverlee aangetroffen in vijver te Hoeilaart

Woensdagochtend heeft een voorbijganger in een vijver aan het kruispunt van de steenweg naar Sint-Genesius-Rode met de Duboislaan en Sneppenberg cheques het water zien drijven. Die voorbijganger verwittigde de rijkswacht. Uit een onderzoek bleek dat die cheques vermoedelijk afkomstig zijn van de overval op een Securitas-geldtransport.

Die overval werd maandag omstreeks 13u. op het benzinestation van het AC-Motel te Heverlee gepleegd. Bij die overval werd een Securitas-begeleider zwaar gewond.

Woensdagnamiddag hebben twee duikers dreggingswerken uitgevoerd. Daarbij werden nog cheques aangetroffen en ook werden enkele nagenoeg lege geldzakjes bovengehaald. Het feit dat een deel van de buit in Hoeilaart (dus eigenlijk in de buurt van Brussel) aangetroffen werd, doet vermoeden dat de overvallers, die met vijf waren, uit het Brusselse afkomstig zijn.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Februari 1988

Nu brandkast ontdekt in Hoeilaartse vijver

In de "Ganzepoortvijver" aan de Duboislaan in Hoeilaart werd donderdagmorgen een brandkast ontdekt. Woensdag werden uit dezelfde vijver al cheques, administratieve documenten en lege geldzakjes opgevist die afkomstig zijn van de gewapende overval die maandagnamiddag op een geldtransport van Securitas aan het AC-motel te Heverlee (Leuven) werd gepleegd.

De brandkast werd op verzoek van de Leuvense BOB door de brandweer van Overijse op het droge gehaald. De herkomst van de brandkast, waarvan de deur ontbreekt, is voorlopig nog niet gekend. Tijdens het ophalen van de brandkast werd de pers op ruime afstand gehouden. De toegang tot de vijver was hermetisch afgesloten.

Intussen is men begonnen met het laten leeglopen van de betrokken vijver. Zodra dat gebeurd is, zal de bodem met behulp van metaaldetectoren worden uitgekamd. Volgens sommige speurders is het toch niet onmogelijk dat er zich wapens in de vijver zouden bevinden.

De vijver, gelegen aan de rand van het Terkamerenbos en vlak bij de Ring rond Brussel, is voor overvallers en dieven blijkbaar een ideale plaats om zich van bezwarend materiaal te ontdoen. Inmiddels is ook gebleken dat de cheques die door de overvallers, vermoedelijk onmiddellijk na de hold-up, in de vijver werden gegooid voor hen totaal onbruikbaar waren. Naar verluidt waren de cheques ingevuld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Februari 1988