Re: Boek: Crapule de Luxe

Het ging om een ex-KGB-agent die kennelijk optrad als tussenpersoon van Gazprom.

Re: Boek: Crapule de Luxe

René De Witte, bedankt. Ik heb jullie boek nog niet gelezen, maar ik kan me wel een voorstelling maken van de algemene achtergronden van de L&H affaire. Ik heb ze al vaker vergeleken met de PROMIS-software affaire die, na zovele generaties verdere ontwikkeling, opduikt in de achtergrond van het NSA PRISM-spionageschandaal.

163

Re: Boek: Crapule de Luxe

Zakenman Pierre Salik is overleden.

Hij verdiende volgens L’Echo “in de jaren zeventig en tachtig zijn fortuin in de textielsector”.

Nadat Pierre Salik in de jaren zestig samen met zijn zus het bedrijf van zijn vader had overgenomen, verdiende hij zijn fortuin in de textielindustrie, met merken als Konsalik en Kangourak.

L’Echo: “Pierre Salik werd in 1930 in Charleroi geboren en was 34 jaar oud toen zijn vader Jacob stierf. Hij nam de leiding van de fabriek in Quaregon over. Vervolgens floreerde de zaak en begon hij kunstwerken te kopen. Toen Baron Empain in 1978 in hartje Parijs werd ontvoerd, werd Pierre Salik, een goede vriend van de baron, door de ontvoerders gecontacteerd om als bemiddelaar op te treden bij de levering van het losgeld.”

Het begin van juridische problemen

Eind jaren negentig dook de naam Pierre Salik weer op tijdens het faillissement van het kledingbedrijf Kid Cool, dat in 1983 was opgericht door Patrick Abraham. Vier dagen na het faillissement kocht Pierre Salik het bedrijf en investeerde er via zijn bedrijf Look International ongeveer 400 miljoen Belgische frank (10 miljoen euro) in. In een overeenkomst is vastgelegd dat Patrick Abraham zijn bedrijf kan terugkopen door Pierre Salik terug te betalen en rente te betalen.

De krant nog: “Maar de overeenkomst loopt spaak en de twee mannen, die nu vijanden zijn, beginnen ruzie te krijgen in de rechtbank. Destijds werden de voorzitter van de rechtbank van koophandel te Brussel, Francine De Tandt, en een consulair rechter ervan beschuldigd de zaak van Pierre Salik te hebben overgenomen.”

“Na deze beschuldigingen werd Pierre Salik in 2002 aangeklaagd voor valsheid in geschrifte, gebruik van valsheid in geschrifte en corruptie. Acht jaar later vaardigde de raadkamer een ontslagbevel uit, een beslissing die drie jaar later door het Hof van Cassatie werd bevestigd. De rechtbanken oordeelden dat de feiten verjaard waren en dat de vervalsingen niet bewezen waren.”

In 2014 en 2015 haalde Pierre Salik opnieuw de krantenkoppen door zijn kunstcollectie te verkopen, waaronder werken van Magritte, Modigliani, Miro en Giacometti. De verkoop bracht meer dan 100 miljoen dollar op.

L’Echo: “Een jaar later, in 2016, werd Pierre Salik opnieuw aangeklaagd, ditmaal wegens actieve omkoping van buitenlandse agenten. Hij wordt ervan beschuldigd Monegaskische ambtenaren te hebben omgekocht in ruil voor verblijfskaarten voor hemzelf en zijn familie. Deze zaak eindigde in 2020 met een criminele transactie. De omvang ervan is onbekend, maar zou enkele miljoenen euro's bedragen.”

RvdJ

In 2022 trok hij naar de RvdJ omwille van een artikel van P-Magazine. De man kreeg toen deels gelijk en deels ongelijk.

Pierre Salik overleed thuis, omringd door zijn dierbaren.