Re: Michel Cocu
Ik vindt het dus niet kunnen dat Cocu & co, ondanks hun vrijspraak hier nog steeds worden beschouwd als medeplichtig en dus als lid (hulpjes) van de Bende van Nijvel, en bij een aantal feiten worden bijgefantaseerd, wetende dat de verklaringen door manipulatie, mishandeling en ongeoorloofd geweld werden verkregen. Alles draaide om de ‘Rüger’ want Cocu & co zijn bij hun aanhouding nooit beschuldigd van een specifieke criminele handeling die hen aan de bende kon linken, noch zijn zij op heterdaad betrapt!
Vermits wij niet bij de misdaden, en de verhoren aanwezig waren, kunnen wij onmogelijk weten wat deze kerels allemaal aan hun onderzoekers vertelden, en hoe zij aan hun informatie kwamen.
Humo: U hebt uw ondervragers eigenlijk wel het een en ander wijsgemaakt. De wilde verhalen van Michel Cocu.
Cocu: ‘‘Maar nee. ik heb nooit een verhaal verteld. Ik hoefde zelfs niks te verzinnen, dat deden zij wel voor mij. Ze stelden vragen, ik antwoordde met ja en nee, en aan de hand daarvan schreven zij de kroniek van de Bende van Nijvel.
Maar als je die PV’s las, dan leek het alsof zij de hele tijd naar mij hadden zitten luisteren, dat ik zovéél had verteld dat ze me niet eens hadden durven onderbreken. Het is lachwekkend: die flikken hebben alles zelf in elkaar gezet. ’
Humo: Uw bekentenissen waren anders wél voorzien van de nodige details over de reisweg en de uitvoering van een aantal overvallen.
Cocu: ‘Ja, maar het was altijd hetzelfde. Ik zou aan die onderzoekers hebben uitgelegd hoe “wij" - zet dat tussen aanhalingstekens! - naar Halle en naar Nijvel zijn gereden om de Colruyts te overvallen. Maar ik ben daar nooit geweest! Ze hebben dat allemaal zelf verzonnen. En ze hebben het voor de Assisenjury verdomme nog moeten toegeven ook! Ik herhaal dat al mijn bekentenissen onder bedreigingen in een toestand van totale uitputting tot stand zijn gekomen. (korte stilte) Ze moesten toch iémand hebben...'
Bron: De Bende-tapes | Illegems, Sauviller en Willems
Wat Cocu hier aanhaalt, is een methode die ook in de journalistiek wordt toegepast. Men stelt vragen, en laat deze vragen in de uiteindelijke tekst achterwege, waardoor het lijkt alsof jij zelf het initiatief neemt om over bepaalde mensen of feiten te spreken, of zelf over een onderwerp je mening ventileert. Wat overblijft is wat jij uiteindelijk hebt verteld, maar het blijft een gemanipuleerde waarheid.
Het resultaat is steevast een cassante tekst, bedoelt om wat leven in de brouwerij te brengen, maar in het geval van een verdachte als Cocu wordt zulk interview omgetoverd tot een bezwarend document. Want niets of niemand belet de ondervragers om de p.v's wat te ‘verrijken’ met eigen informatie, of aan te passen waar Cocu niet de richting volgt die zijn ondervragers voor hem voor ogen hadden. Namelijk de Borains moesten, koste wat kost schuldig worden bevonden.
Terwijl Michel Cocu alles behalve een doorwinterde psychopaat was, want in dat geval had hij over heel de lijn gezwegen als een graf!