Systermans en Reynders opnieuw voor assisenhof
Vanaf maandag wordt voor het hof van assisen van de provincie Brabant het proces van de gewezen Luikse advocaat en plaatsvervangend vrederechter Jean-Marie Systermans overgedaan. Vermoedelijk wordt het, net zoals het eerste proces in Luik, een marathondebat. Men rekent op minstens een maand. Systermans en zijn medeplichtige Francis Reynders worden ervan beschuldigd op 6 december 1985 een bomaanslag te hebben gepleegd op het Luikse gerechtshof. Deze misdaad kostte het leven van 20-jarige student in de rechten Philippe Balis.
Systermans en Reynders werden begin dit jaar door het Luikse Assisenhof schuldig bevonden en veroordeeld tot respectievelijk de doodstraf en levenslange dwangarbeid. Een derde verdachte, Christian Zeggers, werd vrijgesproken. Het Hof van Cassatie besliste echter dat het proces van Systermans en Reynders moet worden overgedaan wegens een procedurefout.
Jean Gol
Op 6 december '85 ontplofte een zware bom in een zaaltje van het Luikse gerechtshof, palend aan de zaal der plechtige vergaderingen. Daar zou even later in aanwezigheid van de toenmalige justitieminister Jean Gol de openingszitting van de Conferentie van de Jonge Luikse Balie plaats vinden. Dat de aanslag "slechts" één dodelijk slachtoffer vergde en meerdere lichtgewonden was toeval omdat het moordtuig vroeger ontplofte dan gepland.
Aan de moorddadige bedoelingen van de terroristen kon amper getwijfeld worden. Deskundigen van de ontmijningsdienst schatten de lading van het springtuig op ruim 3 kilogram TNT, DMT en Nytroglycerine. Aanvankelijk werd, mede gezien de aanwezigheid van de justitieminister, gedacht aan een aanslag van de CCC. Dit bleek echter niet zo te zijn. Twee jaar lang bleven de onderzoekers ter plaatse trappelen.
Het was uiteindelijk Systermans zelf die het onderzoek in de juiste richting stuwde. De man verwittigde de Luikse rijkswacht dat onbekenden een documentenkoffertje hadden vastgeklonken aan de trap van zijn woning te Luik. De ontmijningsdienst kwam ter plaatse en identificeerde het springtuig als een zogenaamde "pipe-bomb" die, eveneens, nytroglycerine en TNT bevatte. De bom ontplofte en veroorzaakte andermaal grote, maar louter materiële schade. Het was de onderzoekers echter onmiddellijk opgevallen dat de samenstelling van het springtuig sterk geleek op die van het moordtuig in het Justitiepaleis.
Bovendien riep ook de persoonlijkheid van het zogenaamde doelwit, Jean-Michel Systermans veel vraagtekens op. Die stond in gerechtelijke kringen aangeschreven als een meer dan vreemd heerschap. De man lag bestendig in de clinch met zijn balie en beweerde herhaaldelijk en zonder duidelijke redenen met de dood te zijn bedreigd.
Wapenarsenaal
Het parket besliste de levenswandel van de ongewone advocaat uit te pluizen en ditmaal bleek de denkpiste te kloppen. Er kwamen steeds meer belastende getuigenissen over het ongewone gedrag van de man en diens extremistisch gedachtengoed. Er volgden huiszoekingen en uiteindelijk ontdekten de speurders in een bos te Aubin-Neufchâteau een waar wapenarsenaal, met inbegrip van liefst 20 ton TNT.
De plaatsvervangende vrederechter loochende aanvankelijk iets met de bomaanslag op het justitiepaleis te maken te hebben, maar gaf uiteindelijk toe de aanstichter te zijn. Als mededaders noemde hij Francis Reynders, een elektrotechnicus verbonden aan de Luikse universiteit, en Christian Zeggers, een autobuschauffeur. Volgens Systermans hadden zij de aanslag gepleegd om opschudding te verwekken in de Luikse justitiële middens en was hun groot voorbeeld de CCC geweest, de Strijdende Communistische Ccellen die op dat ogenblik voor een golf van terreur zorgden.
Systermans bleek een deskundige inzake explosieven te zijn en Reynders de ontwerper van het onstekingsmechanisme. Reynders gaf bovendien toe nog andere aanslagen te hebben gepleegd, o.m. in november '83 op de Luikse Sint-Paulkathedraal.
Bron: Gazet van Antwerpen | 29 September 1990
Michel Systermans haalt uit naar advocaten
“Toen ik destijds alles bekende, volgde ik alleen de raad van mijn advocaten, om aldus mijn verwanten te beschermen. Nu kan ik vrij spreken en ik blijf er bij dat ik onschuldig ben.” Dit zei ex-advocaat Jean-Michel Systermans woensdag voor het assisenhof van Henegouwen.
Systermans en Reynders worden onder meer beticht van de bomaanslag op 6 december 1985 in het Luikse justitiepaleis. Onder het puin vonden de hulpdiensten het lijk van een student in de rechten. Systermans wordt ook beschuldig van moordpoging op de mensen die op de dag van de feiten in het justitiepaleis een zitting van de jonge balie wilden bijwonen.
Hij gaf in 1987 tijdens ondervragingen de feiten toe, maar is daar sindsdien herhaaldelijk op terug gekomen. Dinsdag zei hij dat de bekentenissen die de gerechtelijke politie destijds optekende, waardeloos zijn omdat hij ze afgelegd onder invloed van de champagne die de speurders voor zijn neus zetten.
Woensdag haalde Systerman tijdens zijn ondervraging door de voorzitter uit naar de advocaten die hem in Luik verdedigden. "Zij suggereerden mij te bekennen en ik deed dat ook om mijn gezin te beschermen”, aldus de ex-advocaat.
Voorzitter Vereecke vroeg Systermans dan waartegen zijn gezin moest worden beschermd. "'Ik wilde ten allen prijze vermijden dat hen iets zou overkomen en vermijden dat men mijn vrouw zou gaan verdenken. Mijn verdedigers zeiden dat men mijn vrouw met rust zou laten als ik schuldig zou pleiten", antwoordde Systermans.
CCC
De vroegere advocaat en plaatsvervangend vrederechter herhaalde woensdag dat niet hij maar de terroristen van de CCC de aanslag pleegden. Hij deed ook nog eens uit de doeken dat hij het slachtoffer is van een complot. Hij ontkende zich te hebben gespecialiseerd in het gebruik van explosieven. In verband met het vinden van ontstekingsmechanismen, verbindingsdraden en dynamiet in zijn woning en in een bos, zei hij: "De bazen van twee sloopbedrijven gaven me dynamiet om twee rotsblokken in mijn tuin te laten springen".
Bij het begin van de namiddagzitting trok de verdediging van leer tegen het feit dat er nog geen arrest was over haar conclusies. Daarna kwam een aantal getuigen aan het woord die allen op een of andere manier te maken hadden met materieel voor de aanslag. Bouwondernemer Pol Thirion bekende Systermans dynamiet te hebben gegeven. "Hij legde me uit dat hij het nodig had om een en ander tegen de vlakte te gooien". Volgens Thirion kreeg de ex-advocaat slechts een dozijn staven dynamiet. De akte van beschuldiging heeft het over 13 kg. springstoffen.
Louis Pierre zou samen met Systermans experimenten hebben uitgevoerd met explosieven, maar ontkende dat ter zitting. Hij nam de praktijken van de speurders fel op de korrel. Zo zouden politiemensen hem ooit meegenomen hebben naar een steengroeve en “met alle middelen" geprobeerd hebben hem te doen bekennen.
Speurders drongen tijdens mijn afwezigheid ook binnen in mijn flat en namen juwelen en documenten mee, zei hij. Hij betwistte ook het proces-verbaal dat de BOB opstelde over zijn ondervraging. "Die duurde negen uren en de omstandigheden waren onmenselijk. Rijkswachters hadden de bedoeling elementen te noteren die tegen Systermans konden worden gebruikt".
Dit getuigenis leidde tot een evenredige discussie tussen het openbaar ministerie en de verdediging die "de manier waarop het onderzoek werd gevoerd" verwierp en parallellen maakte met het speurwerk naar de Bende van Nijvel en de moordenaar(s) van FN-topman Juan Mendez.
Tenslotte kwam Raymond Brose, hoofdcommissaris van de gerechtelijke politie van Luik, aan het woord. Hij bevestigde dat Systermans beide aanslagen - in het Luikse justitiepaleis en in zijn eigen huis - had toegegeven, maar zijn aandeel minimaliseerde en alle schuld op de rug van Reynders schoof.
Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Maart 1991
"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via »
Facebook |
YouTube