1

In een dossierstuk dat gedateerd is op 2 juni 1997 doet X3 haar hele verhaal. Een gruwelijk verhaal. Over een door een park omgeven kasteel waar kinderen in kerkers opgesloten zaten 'om hun beurt af te wachten'. In het torentje van het kasteel, zegt ze, was er een soort expositie van kinderlijken in diverse stadia van ontbinding. Het was een vaste groep van mensen, een vijftigtal slechts, en ze kon er maar weinigen van herkennen.

De avondjes, hier, eindigden nooit zonder doden. Notabelen maakten met behulp van dobermannen in het park jacht op losgelaten naakte kinderen. Kinderen werden vastgebonden aan planken en gefolterd met scheermesjes en naalden. 'Ik heb ook menselijk vlees moeten eten, vingers van kinderen die werden opgediend in gelatine.' De getuige deed eind 1996 haar eerste relaas tegenover de speurders in Neufchâteau. Op 10 december 1996 stelt eerste wachtmeester Serge Winkel het eerste proces-verbaal op. Vijf lange gesprekken waren hieraan voorafgegaan.

Al voor de zaak-Dutroux heeft ze de aandacht willen vestigen op het bestaan van netwerken van half-familiale, half-commerciële kinderprostitutie. In interviews en in een boek vertelde ze over haar verleden, en dat van haar zus, die door de hel die haar jeugd was, in de psychiatrie terecht kwam. Herinneringen aan hun vader die 's nachts in hun kamer het licht aanknipte en de tweestrijd in de hoofden van de twee meisjes.

Wat was groter, de angst of het schuldgevoel dat de ander die nacht uit het bed zou worden gehaald? Het kaartspel onder gedempt licht. De winnaar mocht met haar, een klein kind nog, doen wat hij wou. Letterlijk. Een van de winnaars sneed haar onderbuik open, ze was acht. Haar ouders brachten haar naar 'avondjes' in chique villa's. Daar werden heren aangevoerd in Mercedessen-met-chauffeur. Ze zag er hoe een jongen van acht gruwelijk werd gefolterd, hoe de apotheose van de avond erin bestond dat zijn genitaliën werden afgesneden en op zijn buik gelegd. Zelfs het begraven van de jongen was aanleiding tot een soort ceremonie. De door X3 beschreven feiten dateren uit de periode tussen 1950 en 1962.

Ze hebben niets te maken met Marc Dutroux, die toen nog in de luiers zat. De speurders in Neufchâteau voeren met X3 breedvoerige gesprekken op 7, 19 en 28 november, en nog eens op 4 december. Toch duurt het nog tot 10 december 1996 voor het allereerste proces-verbaal wordt opgesteld. Daarin vertelt X3 de grote lijnen van haar verhaal, maar niets over de notabelen die ze zich herinnert. Ze heeft van haar twaalfde als een kinderhoertje gefungeerd, werd toen ook even in een bar geplaatst en moest in haar omgeving andere kinderen zien te vinden. Die moest ze dan 'initiëren'. Op haar vijftiende hield ze aan de mishandeling door een klant enkele breuken over.

Dat werd op school uitgelegd als een gevolg van een val met een fiets. Er verstrijken zes maanden voor er een eerste echt verhoor van X3 plaatsvindt. Het dossier vermeldt 26 mei 1997 als datum, maar het is verre van zeker of er tussenin niet nog meer niet-geregistreerde gesprekken zijn geweest. Zeker is wel dat het proces-verbaal eindigt met een merkwaardig zinnetje: 'Identiek verhoor als 151.829, maar nu citeert zij geen personen die verbonden zijn aan het hof.'

Andere » X-Dossiers

2

Dit schokkende relaas lijkt veel op de film Salo van Pasolini. Deze film is gebaseerd op het verhaal van Marques de Sade » wikipedia.org

De film is in 1975 uitgekomen, maar bv in Nederland pas 20 later uitgezonden, in 1995 door de VPRO. Ik was toen 21 jaar en moet zeggen dat ik de film nooit meer zal vergeten Wat is nou het verhaal achter deze schokkende film en het boek van Marques de Sade:

Waar te wereld er macht is, zal ook misbruik van  macht zijn. En dat dit misbruik van alle tijden is  en ook vandaag de dag plaatsvindt. En deze macht misbruikt wordt voor het seksuele genot van notabele. Toen Dutroux in 1996 opgepakt werd en het schokkende verhaal duidelijk werd. Na de arrestatie van Fourniret had ik geen illusies meer dat film Salo op fictie gebaseerd was. Ook de verklaring van X3 of  Nathalie W. bevestigen voor mij dat de realiteit schokkender is dan we ons kunnen voorstellen. Ik hoef geen bewijzen te zien of horen om zaken  bevestigd te krijgen, Pasolini heeft mijn ogen geopend.

Dat Salo een spraakmakende film is, is wel het minste wat je kan zeggen. Pasolini is trouwens een schitterend regisseur, je moet zijn Trilogy of Life eens bekijken.

Het is inderdaad zo dat bepaalde notabelen zo door macht en geld geperverteerd zijn dat ze zich overgeven aan zulke bestialiteiten, waardoor ze zich natuurlijk chanteerbaar maken, en er alles voor over hebben om te vermijden dat hun uitspattingen aan de grote klok (of die van hun vrouw) worden gehangen. Misschien zouden zulke lieden met de Bende van Nijvel twee vliegen in één klap kunnen slaan (chanteerders uitschakelen + bvb. spanning creëren).

4

Salo wrote:

Dit schokkende relaas lijkt veel op de film Salo van Pasolini.

In het nieuwe boek van René De Witte gaat het op het einde ook even over de zaak-Dutroux en de X-dossier. Daarover schrijft hij onder andere het volgende :

(...) De speurder vertelde dat Regina Louf verscheidene keren met een dienstwagen was opgehaald en naar Neufchâteau gebracht voor verder verhoor. De chauffeur van de dienstwagen geloofde zijn oren niet toen hij de gesprekken hoorde op de achterbank waar Louf en de onderzoeker, met wie ze een vertrouwensband had, uitgebreid vertelden over de horrorfilms die ze de avond voordien hadden gezien. Ze waren fervente liefhebbers van het genre. 'De klopjacht (op kinderen, nvdr) komt uit een horrorfilm uit de jaren twintig', vertelde de speurder. 'Zoals het meeste over de X'en uit horrorfilms komt, bijgekleurd om ze te laten passen in een aantal onopgehelderde dossiers uit België. Allemaal filmscènes die op de achterbank zijn verteld en hun weg hebben gevonden naar processen-verbaal. Maar niets ervan is ooit echt gebeurd. Althans, er is niet het minste bewijs. Niets.'

Bron: Zwartboek justitie | René De Witte

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

5

Er zijn inderdaad redenen om te geloven dat bewust ongeloofwaardige verhalen zijn vermengd met feiten. In het hele X1-dossier zie ik trouwens maar twee mogelijkheden:

  • X1 vertelt de waarheid maar gaat soms ongewild uit de bocht (door de erg traumatische ervaringen vermengt haar geheugen zich met een fantasiewereld?).

  • X1 vertelt opzettelijk leugens om dwaalsporen te lanceren en het onderzoek ongeloofwaardig te maken.

In beide gevallen is er iets aan de hand. Er worden te veel details vermeld die iemand als X1 onmogelijk zelf kan geweten of opgezocht hebben. Ofwel haalt ze die details uit ware gebeurtenissen ofwel heeft iemand ze haar ingefluisterd. In dit laatste geval: wie?

Deze passage uit een nota, verstuurd aan majoor Guissard in Neufchateau en mee ondertekend door Duterme (de man die Patrick Debaets onterecht uit het onderzoek winkelde) geeft een idee over wat er in die periode achter de schermen gebeurt:

"Wat de verklaring van X3 betreft, die de koninklijke familie in opspraak brengt, moet men weten dat deze verklaring tot op heden niet in de procedure zit (beslissing van Mijnheer Langlois). Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om tegenover raadsheer Marique te preciseren dat geen enkele speurder van de antenne-Neufchateau onderzoek verrichtte tegen personen die onschendbaarheid, immuniteit of privilege van jurisdictie genieten. In dezelfde gedachtenorde heb ik gepreciseerd dat geen enkele magistraat ook maar de minste onderzoeksopdracht heeft uitgeschreven betreffende deze personen". De verklaring voor één en ander staat wellicht een paar bladzijden eerder in hetzelfde boek en luidt:

Heb bovenstaande tekst teruggevonden maar zonder bronvermelding. Kan niemand dit bevestigen of ontkennen? Er werd verwezen naar een boek, welk boek?

7

coconut wrote:

Heb bovenstaande tekst teruggevonden maar zonder bronvermelding. Kan niemand dit bevestigen of ontkennen? Er werd verwezen naar een boek, welk boek?

Dit komt uit het boek 'De X-dossiers: wat België niet mocht weten over de zaak-Dutroux' van Douglas De Coninck, Annemie Bulté en Marie-Jeanne Van Heeswyck.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Hartelijk dank Ben, en zeggen dat ik dat boek gelezen heb, dementie light noemen ze dat.