Voor wie genoeg mocht hebben van het gespam van de laatste dagen op dit forum, hierbij enkele weetjes over Abdelkader Belliraj, gewezen informant van de Staatsveiligheid :

Toen  Belliraj door de Staatsveiligheid in een villa in Evergem werd gehuisvest was zijn 'handler' Marc Vindevogel, een Oost-Vlaamse agent van de Staatsveiligheid.

De verhuurder van de villa was Brahim Laytouss, een islamleraar die regelmatig verscheen in de media als voorbeeld voor de moslimgemeenschap.

Tot Laytouss in de problemen kwam :

https://www.hln.be/gent/progressieve-im … ~ae361950/

Heeft iemand sindsdien nog iets gehoord over Brahim Laytouss?

Het blijft merkwaardig dat de Staatsveiligheid en een buitenandse inlichtingendienst genoeg vertrouwen hadden in Belliraj  om hem als betaald informant te recruteren.

De bende van Belliraj was namelijk verantwoordelijk voor de overval van 17 april 2000 op de hoofdzetel van de beveiligingsfirma Brink's Ziegler in het Groothertogdom Luxemburg. Daarbij werd zomaar eventjes 17, 5 miljoen Euro buitgemaakt.

Langs de vluchtweg van de overvallers  werden lege zakken van de firma Brink's teruggevonden, met daarop een vingerafdruk van Abdellatif Bekhti, een kompaan van Belliraj. Bekhti zit momenteel in Marokko een gevangenisstraf van dertig jaar uit  voor terrorisme, in dezelfde zaak als Belliraj. 

Abdellatif Bekhti is de jongere broer van Mohamed Bekhti. Die was één van de twee boezemvrienden  en 'compagnons de route' van Belliraj in de jaren '80, samen met ene Hassan Younsi.


Belliraj kocht met de opbrengst van de buit een hotel en andere immobiliën in Marokko.

Maar wat mij door een gunstige wind bereikte (er blijft al eens een P.V. op een fotocopiemachine liggen ) :
.
Na zijn aanhouding in Marokko had Belliraj geld nodig. Zijn Marokkaanse immobiliën kon hij uiteraard niet meer verkopen.

Toen één van zijn vertrouwelingen hem bezocht in de gevangenis begon Belliraj met hem een vertrouwelijk gesprek in het Berbers. Vertrouwelijk, dat dacht hij , maar het gesprek werd afgeluisterd door een Berberstalige agent van de Marokkaanse politie.

Belliraj vroeg de bezoeker een boodschap over te maken aan zijn famillie in België : hij had een plastic zak met daarin meer dan 100 miljoen BF begraven in een steeg in Charleroi. Afkomstig van de overval op Brink's Ziegler.

De bezoeker moest aan een familielid in België  vragen om de zak op te graven,  om aldus het gevangenisleven van Belliraj wat aangenamer te maken.

Nog vóór de bezoeker iets kon ondernemen maakten de Marokkaanse autoriteiten de afgeluisterde gesprekken over aan België. Er werd onmiddellijk gegraven in Charleroi en de zak werd gevonden, met het geld er in.

Alleen heeft niemand daar ooit iets over vernomen, net zomin als over de opgravingen die ooit in Evergem werden verricht in het kader van het onderzoek naar de Bende van Nijvel. 

Wat een idee geeft hoezeer sommigen Belliraj uit de kijker willen houden ...

Zelfs via dit forum.

De rol die Albert Raes, Hoofdcommissaris Reyniers en consoorten gespeeld hebben in de pogingen om de AbuNidal -terrorist Said Al Nasser vrij te krijgen lijkt niet onschuldig te zijn. Het Sovjet-systeem stond in die periode op instorten.

Raes en Reyniers werden in de maanden daarna niet toevallig verwijderd uit hun functie :

Toen KGB-agent Igor Cherpinsky in Brussel overliep naar de Amerikaanse ambassade was het La Libre Belgique dat hierover het eerste bericht bracht, op 5 juni 1990.

Dat was exact de dag waarop Albert Raes zijn functie als hoofd van de Staatsveiligheid moest verlaten.

Tot die verwijdering was unaniem beslist door het Kernkabinet, onmiddellijk nadat  premier Wilfried Martens intern een uitgebreide briefing had gegeven over de lijst 'Cherpinsky. '

Die lijst was veel uitgebreider dan wat het bericht in La Libre initieel vermeldde : er zouden een twintigtal Belgen op gestaan hebben die door de KGB betaald werden.
 
Ook Reyniers werd prompt geschorst, voor de rest van zijn loopbaan. Dat zijn zware maatregelen, voor ambtenaren van dat niveau.

Het Kernkabinet onder de regering Martens VIII bestond uit Wilfried Martens, Philippe Moureaux, Willy Claes, Jean-Luc Dehaene, Melchior Wathelet en Hugo Schiltz.

De inhoud van de 'Cherpinsky' - lijst werd, behalve binnen het Kernkabinet, nooit vrijgegeven, zelfs niet aan het parlement.

Zie : 

https://www.upi.com/Archives/1990/06/08 … 644817600/

"The Brussels daily newspaper La Libre Belgique reported Tuesday a young KGB officer recently had sought refuge in the U.S. Embassy and was promptly sent to the United States where he revealed the names of his contacts in Brussels.

The newspaper said they included a Western ambassador to the European Community or to the North Atlantic Treaty Organization, an assistant to EC Commission President Jacques Delors, a high official of the Defense ministry and a member of the office of Interior Minister Louis Tobback."

323

imazibraine wrote:

....
De inhoud van de 'Cherpinsky' - lijst werd, behalve binnen het Kernkabinet, nooit vrijgegeven, zelfs niet aan het parlement.
....

Ook niet via wikileaks vrijgegeven?

324

Had A. RAES , na zijn vervanging , geen jobke in Marokko ?

325

Had A. RAES , na zijn vervanging , geen jobke in Marokko ?

326

In 2000 werd hij honorair consul van Marokko in Brugge, met bevoegdheid over de Vlaamse provincies.

327

Mincky wrote:

In 2000 werd hij honorair consul van Marokko in Brugge, met bevoegdheid over de Vlaamse provincies.

Dank U voor de aanpassing Mincky .

328

Graag gedaan Leo.

Bij het herlezen van de memoires van Robert Beijer ("Le dernier mensonge" p. 46) zie ik een verwijzing naar één van de aanslagen uit de reeks Goffinon - Vernaillen - Hoveniersstraat Antwerpen in oktober 1981 :

Toen Beijer werkte bij de sectie 'info' van de BOB van Brussel (een soort inlichtingendienst van de Rijkswacht) vroeg Bouhouche hem enkele dossiers te mogen 'lenen", meer bepaald die van de aanslag op de synagoge in de Hoveniersstraat in Antwerpen.

Beijer maakt zich daarbij de bedenking : " ...J'avoue avoir pensé qu'il pouvait lui (Bouhouche) aussi servir une cause et agir pour le compte d'autres Maîtres. La situation aurait été assez piquante ..."

Hij lijkt hierbij te suggereren dat Bouhouche zich misschien in dezelfde situatie bevond als hij zelf : Beijer liet zich naar eigen zeggen tijdens zijn studies aanwerven door de KGB.

Over Bouhouche zegt Beijer dat hij banden had met Westland New Post.

Maar het één hoeft het ander niet uit te sluiten als zowel Bouhouche als Beijer dubbelspionnen waren voor de afdeling C.I. - Counter Intelligence van onze militaire inlichtingendienst. Alles wijst daar op, want zij namen beiden deel aan de aanslagen 'Goffinon' en 'Vernaillen'. Zij hebben die acties met niet al te veel enthousiasme uitgevoerd, want beiden mislukten.

Van Westland New Post werd gezegd dat het indertijd gefinancierd werd door de Belgische overheid (ABOS).

Dat zou er kunnen op wijzen dat zowel Bouhouche als Beijer zich hebben laten aanwerven door de Soviets, maar in werkelijkheid voor de C.I. werkten. Wanneer zij de opdracht kregen om Soviet/Palestijnse belangen te dienen konden zij dat uiteraard niet weigeren. Maar tegelijk moesten zij als C.I.-medewerkers vermijden slachtoffers te maken. Bij Vernaillen liep dat al mis, want zijn echtgenote, die niet het doelwit was, werd toch geraakt door één van de kogels.

Dan lijkt het niet onlogisch dat 'les Maîtres', de opdrachtgevers (in het jargon van Beijer : de KGB),  ook geïnteresseerd waren in het dossier van die andere aanslag : die in de joodse wijk van Antwerpen.

Drie aanslagen op 10 dagen tijd, net vóór het begin van het assisenproces van Abu Nidal -lid Saïd Al Nasser : het kan nauwelijks toeval zijn.

Is het dan denkbaar dat Abu Nidal alle verdere pogingen zou opgegeven heben om Saïd Al Nasser te bevrijden, nadat hij tot levenslang veroordeeld werd? Dat lag niet in de aard van die groepering.

Maar misschien paste de organisatie haar strategie wel aan en werd voortaan een beroep gedaan op 'broeders' in België waarvan meer betrouwbaarheid en motivatie verwacht mocht worden. Met andere woorden : Belliraj & co.

Zelfs dan moeten bepaalde inlichtingendiensten toch op de hoogte geweest zijn van de Abu Nidal - plannen, want Frankrijk had een infiltrant binnen Abu Nidal, zoals Minister Mark Eyskens later bevestigde.

Dat de KGB interesse betoonde voor de aanslagen van de Bende van Nijvel is een feit : onze toenmalige consul in Moskou, Christian Van Roy, vertelde jaren later nog regelmatig aan zijn collega's hoe zijn Russische huishoudster (een KGB-informante) hem voortdurend probeerde uit te horen over de reactie van de Belgische publieke opinie op de Delhaize-overvallen. Terwijl die huishoudster verder nooit belangstelling betoonde voor Belgische binnenlandse aangelegenheden ...

Christian Van Roy is nog in leven. Hem kennende zal hij ongetwijfeld bereid zijn dit te bevestigen aan elke journalist die geïnteresseerd zou zijn.