1

Detector toetst woord Nijvel-verdachten

De onderzoekers die de Bende van Nijvel willen ontmaskeren, doen een beroep op een leugendetector. Met de machine willen ze bekentenissen en getuigenissen van verdachten controleren. Onderzoeksrechter Jean-Claude Lacroix: "Eind december 1997 vroegen we om te kunnen beschikken over mankracht en materieel waardoor we alle poortjes van dit onderzoek kunnen sluiten. Het dossier ligt nu op de computer vast. We kunnen het vlot raadplegen." Volgens de magistraat is het apparaat voor 90 procent betrouwbaar.

Een Canadese specialist kwam zondag in Charleroi aan. De politieman zal vanaf volgende week de verhoren afnemen. Het is wettelijk onmogelijk iemand tot de detectortest te dwingen. Anderzijds is het relatief verdacht als iemand weigert om zijn verhaal te checken. Volgens rechter Lacroix zal een evaluatie opgemaakt worden na de eerste verhoren. Hij specificeerde dat de leugendetector niet het laatste middel is om de waarheid over de Bende van Nijvel te achterhalen.

Onderzoek » Cel Waals Brabant

2

Eye-tracking ingezet voor leugendetectie

Onderzoekers van de universiteit van Utah hebben een systeem voor leugendetectie ontwikkeld waarbij gebruik wordt gemaakt van eye-tracking-technologie. Het systeem zou even goed of beter werken dan een polygraaf. De vijf onderzoekers, docenten psychologie bij de universiteit van Utah, stelden vast dat liegen vermoeiender is dan de waarheid vertellen en dat bewuste en onbewuste oogbewegingen de leugenaar kunnen verraden.

Zo kunnen personen die liegen verwijde pupillen hebben en duurt het langer voordat vragen worden gelezen en beantwoord. Deze reacties kunnen zeer subtiel zijn en daarom zijn volgens de onderzoekers nauwkeurige metingen en een statistisch model nodig om het belang van deze reacties te bepalen.

Proefpersonen kregen op de computer een reeks vragen voorgeschoteld die alleen met goed of fout konden worden beantwoord. Tijdens de vragenronde werden onder meer de pupilverwijding, de reactietijd, de leessnelheid en het aantal fouten gemeten.

Volgens Kircher, een van de onderzoekers, geeft hun leugendetectiemethode de polygraaf het nakijken. "Onze resultaten zijn even goed of beter dan de polygraaf en we zijn nog in een vroeg stadium van deze innovatieve, nieuwe methode om vast te stellen of iemand je om de tuin leidt", aldus Kircher.

Bron » Tweakers.net

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

En dat kun je ook manipuleren, met licht, opiaten, benzo's, ...

Er is maar een detectie die daadwerkelijk werkt, laten ondervragen door de Gestapo/SS kan niet meer. Maar een nummerloze CIA-vlucht naar een martelland, haalt meer uit dan een leugendetector of een eye-tracking. Maar ook dit lukt waarschijnlijk niet, misschien zijn ze betrokken. wink

Met andere woorden, je zou het er eigenlijk uit moeten slaan, maar of dat verantwoord is? tongue

5

Mincky wrote:

Met andere woorden, je zou het er eigenlijk uit moeten slaan, maar of dat verantwoord is?

Inderdaad, maar eigenlijk kan ver geraken als men de juiste man kan ondervragen, de meeste zaken worden opgelost door het klikken van informatie. Anderzijds waren er vroeger in het Bende onderzoek een paar hoge pieten die zorgden dat goeie info in de papierversnipperaar geraakte, nu doet men nog een goeie poging en dat zal wel tot iets leiden maar de volledige waarheid zal men nooit kennen, want bepaalde info zal men nooit meer kunnen controleren of het wel de echte en enige waarheid is.

6

"Wanneer je liegt verzet je hart zich daartegen"

"Niemand kan gedwongen worden om een leugendetectortest af te nemen. Zoiets moet volledig vrijwillig gebeuren, of de resultaten kloppen niet". Onze studente onderzocht de afname van een polygraaftest.

Werken voor de Dienst Gedragswetenschappen van de Federale politie. Psychologen, sociaal werkers, rechercheurs en criminologen, allemaal zijn ze opgeleid om een aantal van de psychologisch zwaarste politieopdrachten af te handelen. De opleiding is vaak niet van de poes. Om een leugendetector of polygraaf te mogen bedienen, moet je bijvoorbeeld helemaal naar Canada. Youri Schillinger en Jean Marc Trouillard zijn twee leden van het vijfkoppige team polygrafisten dat België rijk is. Allebei doorstonden ze de opleiding met glans. Intussen mogen ze zelf nieuwe rekruten begeleiden in Canada.

Volledig artikel » www.apache.be (Jammer genoeg betalend.)

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Alweer Canada? Ze zijn daar precies goed bezig met hun opleidingen: polygrafie, psychologische profiling, geografische profiling, ...  wink

8

Op de website van Humo staat een interview met de Brits-Amerikaanse mensen-rechtenadvocaat Clive Stafford Smith. Het gaat onder andere over de leugendetector: "Een politiebrigadier heeft me eens gedemonstreerd hoe je zo’n leugendetector bij de neus kan nemen. Je wordt verbonden met een beeldscherm met allerlei sensoren die je emotionele toestand registreren. In het begin stelt de ondervrager een paar ontspannen vragen, om het apparaat af te stellen voor de test."

"In mijn geval: 'Heet je moeder Jean?' en 'Is het nu juli?' Intussen moest ik me op de wildste seksuele fantasieën concentreren. En bij elke volgende echte vraag moest ik aan dezelfde geile dingen denken en kon ik me doorheen heel het gesprek een weg liegen. Ik kan je zeggen dat het erg moeilijk is om seksuele fantasieën te hebben als het over je moeder gaat, maar ik slaagde voor de test."

» Humo

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

9

Volgens de Nederlandse hoogleraar rechtspsycologie peter Van Koppen registreert een leugendetector enkel of je zenuwachtig bent, maar niet waarom. En je kunt de bibber hebben omdat je onschuldig verdacht wordt, of om het tegendeel.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

10

The truth about lie detectors

'Lie detectors' are highly fallible, yet suspects are more likely to tell the truth when wired up to them. So should we trust this flawed technology?

With his dying breath, Fred Ery identified Floyd "Buzz" Fay as his murderer. "Buzz did it," he whispered to his wife, even though the assailant had covered his face and fled quickly from the scene. Ery had been shot as he worked late in his small general store but managed to give Buzz's address shortly before he died on the operating table. Only a few hours later, the police had Buzz's house in Ohio surrounded. When Buzz was charged with aggravated murder, he didn't seem particularly perturbed. "I kept thinking, they'll find the right person, they'll get this straightened out, they'll let me go tomorrow," he told the Calgary Herald, "I wasn't even going to hire a lawyer."

The county prosecutors offered Buzz a deal: they would drop all charges if he agreed to take a polygraph – a lie detector test – to prove his innocence. Convinced the whole episode was one big mistake, Buzz readily agreed. He took two tests but both suggested he was lying about his innocence. This, along with circumstantial evidence, sealed his 1979 conviction and he spent two-and-a-half years in prison for a murder he didn't commit.

During his time in prison, Buzz studied the polygraph. He sent his results to a number of experts but received wildly different interpretations. Determined to show the test was fallible, he developed a training exercise to help people fool the lie detector and after just 15 minutes of instruction, 23 out of 27 inmates beat the polygraph. Buzz was eventually exonerated, helped by the testimony of the real killer's mother, and his case has become one of the most notorious episodes in the history of the technology.

The name "lie detector" is misleading in many ways. First, the polygraph doesn't actually detect lies but, instead, measures arousal. It is based on the idea that we will be a little more stressed, with fleeting changes in blood pressure, sweat gland activation and respiration, when answering questions with lies compared to giving truthful responses. The majority of tests involve comparing responses to control questions that the interviewee will respond truthfully to ("Are you sitting in a chair?") with responses to investigation-relevant questions ("Did you handle the money?").

The "lie detection" part comes from an interpretation of the differences in arousal between these types of answers. But physiological differences may arise for many reasons, not just from intentional deception – I may become more stressed if I worry that I won't be believed, or if the question concerns something that is naturally arousing – perhaps even just a question that contains highly emotional words.

Because there is no pattern of arousal that is unique to deception, the decision to classify a set of responses as untruthful is inevitably a leap from the shaky ground of ambiguous data into the fog of inference. As a result, techniques to "beat" a polygraph are simple and effective. The simplest strategy seems to be to increase arousal during the control questions, rather than trying to reduce arousal during deception, to eliminate any difference.

Second, if I want to know that someone is telling the truth or not, I want to make sure that the technology produces as few false positives and false negatives as possible. For example, just as I can correctly punish all criminals by throwing everyone in jail (innocents, or false positives, be damned), I could correctly "detect" 100% of lies just by classifying every answer as a falsehood. Accuracy, however, requires a balance. Reviews of the scientific evidence by the National Research Council in the US and the British Psychological Society in the UK have indicated that the polygraph has an accuracy of about 85% when evaluating genuinely guilty people. Unfortunately, the accuracy is probably nearer to 50% (with results here varying greatly across studies) when attempting to do the same with genuinely innocent people.

But despite the inherent unreliability of lie detectors, they have recently seen a rebirth. Even though the British have always been reticent about the technology, Hertfordshire police recently announced a trial using polygraphs to monitor convicted sex offenders. This is undoubtedly because recent studies have shown that offenders will actually produce more risk-relevant information during interviews when wired up to a polygraph than during a standard police interview. Yet this is unlikely to be due to the technology itself; years of research have shown people are more truthful when wired up to a convincing but fake machine – the so-called "bogus pipeline to the truth" effect.

A 2007 study by psychologist Theresa Gannon and colleagues at the University of Kent tested exactly this effect with sex offenders. Child molesters who were attached to a bogus polygraph admitted higher levels of offence-facilitating thoughts than those who were just given a standard interview.

So if it leads to more information, shouldn't the police be using it? For those who want to base offender monitoring on a technique that relies on ignorance for its validity, it is unfortunate that none of these details is secret as they've been discussed openly in scientific and lay forums for years. Any form of risk management that relies on an offender not knowing about Google is inherently flawed, but perhaps more importantly, we have a responsibility to ensure that the police are not basing public safety on methods that are so easily fooled.

Bron » www.theguardian.com

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube